kourdistoportocali.comMagazineΗΡΩ-ΙΔΑ από την Ομάδα Ρίχτερ στο Booze

Ντροπή. Να συνηθίζεις τον θάνατο κάθε μέρα.

ΗΡΩ-ΙΔΑ από την Ομάδα Ρίχτερ στο Booze

Mε αφορμή την ζωή και τον θάνατο της έφηβης αγωνίστριας Ηρώς Κωνσταντοπούλου

Η Ομάδα Ρίχτερ παρουσιάζει μία πειραματική σκηνική σύνθεση με αφορμή την ζωή και τον θάνατο της έφηβης αγωνίστριας Ηρώς Κωνσταντοπούλου.

“Ντροπή. Να θες να αλλάξεις τον κόσμο και να μην μπορείς. Ντροπή. Να θες να πεθάνεις και να μην μπορείς. Ντροπή. Να συνηθίζεις τον θάνατο κάθε μέρα. Τσουβάλια σώματα. Σκουπίδια λέξεις.

Μη μου κόβετε τη γλώσσα. Όχι ακόμα. Μη. Μη μου κόβετε την γλώσσα.

Αλήθεια σας λέω. Δεν θέλω να προσβάλλω κανέναν σας. Είναι μικρές προσευχές. Τίποτα σπουδαίο, ή απειλητικό. Μόνο λόγια.”

Συντελεστές:
Κείμενο: Νίκη Ανδρικοπούλου
Δραματουργική Επεξεργασία: Κωνσταντίνος Μαρούγκας
Μουσική: Δανάη Νίλσεν
Κίνηση: Βανέσα Σπινάσα
Video projections – photography: Πέτρος Δελλατόλας
Φωτισμός: Σεραφίνα Σιδέρη
Promo video: Κώστας Καραγιάννης

Ερμηνεύουν: Νίκη Ανδρικοπούλου, Μαρένια Καραγιάννη, Κωνσταντίνος Μαρούγκας

Σκηνοθεσία: Ομάδα Ρίχτερ

Τρέιλερ Παράστασης: https://youtu.be/OQwlhaC-oX8

Πληροφορίες:

17 Μαρτίου – 4 Απριλίου
Κυριακή και Πέμπτη στις 21.30

Θεατρική σκηνή Booze,
Κολοκοτρώνη 57

Διάρκεια: 60 λεπτά
Τιμή εισιτηρίου: Γενική είσοδος: 8€ Φοιτητικό/Ανέργων/Ατέλεια: 5€
Τηλέφωνο Κρατήσεων: 6981361456
Απαραίτητη η κράτηση θέσης (περιορισμένος αριθμός)

FB:

https://www.facebook.com/events/1096134360569385/

Τι έγραψε η Νίκη Ανδρικοπούλου για την παράσταση>

ΗΡΩ ΙΔΑ από την Ομάδα Ρίχτερ.

Ξεκινάμε την άλλη Κυριακή 17 Μαρτίου στο Booze Cooperativa, το δεύτερο σπίτι μου.
Η περφορμανς αυτή είναι οικογενειακή υπόθεση. Φτιαγμένη από τα χεράκια μας.
Με αυτά τα ζεστά χέρια να βαστούν την Άλλη καρδιά στηρίζουμε κάθε μέρα ο ένας τον άλλον, μέσα στα μικρότερα και τα μεγαλύτερα πένθη της ζωής μας, με σεβασμό και χώρο για την κάθε διαφορετική ανάγκη της στιγμής του καθενός, που είναι πανέμορφο να δοκιμάζεται.

Καταλήξαμε μετά από δυνατούς, αστείους και συγκινητικούς πειραματισμούς σε μια τελική πρόταση σκηνικής σύνθεσης, όπου ίσως τεθούν ανοιχτά ερωτήματα για θέματα όπως το τέλος των ιδεολογιών στις μέρες μας, η βαθιά συλλογική ενοχή για το πολιτικό μας αδιέξοδο, η αυτιστική υποκρισία του πνευματικού κόσμου, η αυτοκριτική μας ως συνειδητή προσωπική ευθύνη.

Όλα αυτά με αφορμή την ζωή και τον θάνατο της Ηρώς Κωνσταντοπούλου. Αυτό το ατρόμητο 17χρονο κορίτσι δεν έσκυψε το κεφάλι μια στιγμή, λέξη δεν είπε λέξη, ενώ της σκίζανε το δέρμα. Πίστευε ακλόνητα στην πίστη της. Τι σημαίνει άραγε αυτό;

Η ΗΡΩ ΙΔΑ δεν θα είναι κάτι εύπεμπτο, όμως δεν υπάρχει μεγαλύτερη συγκίνηση από το να μπορείς να πλεύσεις έστω για λίγο αγκαλιά με άλλα σώματα, σε πελάγη υψηλής αφαίρεσης νοημάτων, όπως ίσως μόνο τα όνειρα, ο έρωτας, η τέχνη και ο θάνατος μπορούν να προσφέρουν.

Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου, η οποία γεννήθηκε στις 16 Ioυλίου 1927 και εκτελέστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 σε ηλικία 17 χρονών, ήταν αγωνίστρια της εθνικής αντίστασης.

Βιογραφικό

Οι γονείς της ήταν από τη Σπάρτη. Η ίδια γεννήθηκε κι έζησε στην Αθήνα. Ήταν μαθήτρια Γυμνασίου και οργανωμένη στην ΕΠΟΝ όπου είχε αναπτύξει έντονη απελευθερωτική δράση, παρά το νεαρό της ηλικίας της. Μιλούσε τέσσερις γλώσσες και όταν τη βασάνιζαν οι χιτλερικοί στην οδό Μέρλιν, όπου βρισκόταν το αρχηγείο της Κομαντατούρ αναφέρεται ότι τους “μαστίγωνε” στη γλώσσα τους.

Όταν συλλαμβάνεται για πρώτη φορά, ο εύπορος πατέρας της καταφέρνει να την ελευθερώσει. Λίγο πριν την αποχώρηση των Γερμανών, συμμετέχει στην ανατίναξη ενός τρένου που μετέφερε πυρομαχικά και ξανά συλλαμβάνεται στις 31 Ιουλίου 1944 1944. Εκείνη τη μέρα είχε τελειώσει τις απολυτήριες εξετάσεις του Γυμνασίου. Επί τέσσερα μερόνυχτα τη βασάνιζαν να μαρτυρήσει τους συνεργάτες της. Αλλά ούτε τα βασανιστήρια ούτε οι δελεαστικές προτάσεις που της έκαναν απέδωσαν.

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1944, μαζί με άλλους 49 κρατούμενους, οδηγήθηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Η ζωή της έγινε ταινία το 1981 με τίτλο “17 σφαίρες για έναν άγγελο, η αληθινή ιστορία της Ηρώς Κωνσταντοπούλου”

Γυναίκες προς Μίμηση: Ηρώ Κωνσταντοπούλου. Εκτελέστηκε 17 ετών το 1944 (Αφιέρωμα)

 
Ηρώων Αφιέρωμα: 
Ηρώ Κωνσταντοπούλου
της Σοφίας Ντρέκου
Εγινε λευτεριάς, λίπασμα:
«Εσύ δε θα μου πεις ευχαριστώ
όπως δε λες ευχαριστώ
στους χτύπους της καρδιάς σου
που σμιλεύουν το πρόσωπο της ζωής σου.
Όμως εγώ θα σου λέω ευχαριστώ
γιατί γνωρίζω γιατί σου λέω ευχαριστώ
γιατί γνωρίζω τι σου οφείλω
Αυτό το ευχαριστώ
είναι το τραγούδι μου».
Γιάννης Ρίτσος

Η 17χρονη ηρωίδα που «γάζωσαν» οι Γερμανοί με 17 σφαίρες για παραδειγματισμό. Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου έκρυβε όπλα και προκηρύξεις κάτω από τη σχολική ποδιά. Εκτελέστηκε φωνάζοντας: «Χτυπάτε! Κτήνη»... Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1927 και εκτελέστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 σε ηλικία 17 χρονών, ήταν αγωνίστρια της εθνικής αντίστασης.

«Έτσι ως αντικρίζω τα χώματα
ματωμένα, αναρριγώ,
κορίτσια της Καισαριανής
ραντίστε με τριανταφυλλόνερο
τα ηρωικά κορμιά μας».
Πάνος Ν. Παναγιωτούνης

Στα δεκάξι της, μιλούσε γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά και γερμανικά: Ήταν πρώτη στον αγώνα, πρώτη στα μαθήματα… Πρώτη σ’ όλες τις εκδηλώσεις, ενάντια στους κατακτητές – βρισκόταν – πάντα στις πρώτες γραμμές της σκληρής πάλης. Αψηφούσε τους κινδύνους.

Δύο φορές συνελήφθη – ξυλοκοπήθηκε – βασανίστηκε, την τρίτη φορά, στις 2 μετά τα μεσάνυχτα, οι χιτλερικοί, με τα ελληνόφωνα όργανά τους, σπάνε την πόρτα της, στην οδό Βεΐκου 57. Την οδηγούν στο άντρο των βασανιστηρίων της οδού Μέρλιν. Εκτελέστηκε με 17 σφαίρες, όσα ήταν και τα χρόνια της, ανάμεσα σε 50 Έλληνες δίνοντας τη ζωή της για τη πατρίδα. Μέχρι την τελευταία στιγμή η δεκαεφτάχρονη ηρωίδα της κατοχής αντιμετώπισε με περιφρόνηση τις κάννες του αποσπάσματος. Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου του 1927, από ευκατάστατους γονείς καταγόμενους από τη Σπάρτη.

Μαθήτρια ακόμη του Αρσακείου, οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Ήταν άριστη μαθήτρια και μιλούσε τέσσερις γλώσσες. Πολύ γρήγορα αναδείχθηκε σε ένα από τα πιο αγωνιστικά στελέχη τη ΕΠΟΝ. Έκρυβε όπλα και προκηρύξεις κάτω από την σχολική της ποδιά, έγραφε συνθήματα στους τοίχους και κολλούσε αφίσες, προκαλώντας τους Γερμανούς.

Στις 16 Ιουλίου του 1944, την ημέρα των γενεθλίων της, μία ομάδα των Ταγμάτων Ασφαλείας εισέβαλε στο σπίτι της οικογένειάς της στην οδό Βεΐκου 57 στο Κουκάκι και τη συνέλαβε. Τη μετέφεραν στο αρχηγείο όπου βασανίστηκε αλύπητα από τον «Αγήνορα», διαβόητο συνεργάτη των Γερμανών.

  • Η Ηρώ φτύνει κατάμουτρα και μπατσίζει τον «Ελληνα» μεταφραστή.

Μετά από λίγες μέρες οι βασανιστές της δεν κατάφεραν να της αποσπάσουν καμιά πληροφορία. Οι γονείς της χρησιμοποίησαν τις γνωριμίες τους και κατόρθωσαν να την απελευθερώσουν. Η Ηρώ συνέχισε τη δράση της, ως τις 31 Ιουλίου, οπότε συνελήφθη και πάλι από άνδρες των Ες- Ες, ύστερα από ένα σαμποτάζ σε τρένο που μετέφερε πυρομαχικά.

  • Την μετέφεραν στα κρατητήρια της «Κομαντατούρ» στην οδό Μέρλιν, όπου με κτηνώδη βασανιστήρια προσπαθούσαν ματαίως επί τρεις εβδομάδες να της αποσπάσουν πληροφορίες για τις δραστηριότητες των αντιστασιακών οργανώσεων. Ωστόσο εκείνη δεν λύγισε και οι Γερμανοί δεν κατάφεραν να της αποσπάσουν κουβέντα. Οι προσπάθειες των δικών της να τη σώσουν, αυτή τη φορά απέτυχαν.

Οι Γερμανοί τη μετέφεραν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου, στο θάλαμο των μελλοθανάτων. Ακόμα κι εκεί στην απομόνωση του στρατοπέδου, στο περιβόητο Μπλοκ 15 συνέχιζε τον αγώνα της. Κάποιες γυναίκες θα επιλέγονταν για τα στρατόπεδα της Γερμανίας και μερικές το είδαν ως λυτρωμό στο μαρτύριο τους.

Η Ηρώ τότε φώναξε: «Ντροπή σας. Δεν είστε Ελληνίδες!… Μα δεν ντρέπεστε; Καμιά δεν πρέπει να πάει στη Γερμανία!… Μα τι φοβάστε… Μη σας τουφεκίσουνε; Καλύτερα να μας τουφεκίσουν παρά να υποστούμε εξευτελισμούς»!
Εκεί η Ηρώ γνώρισε τη Λέλα Καραγιάννη (βλ. παρακάτω), που έγινε δεύτερη μάνα της. Κοιμόταν κάθε βράδυ στην αγκαλιά της. Βλέποντας κάποιες περίεργες κινήσεις μέσα στο στρατόπεδο, η Λέλα Καραγιάννη κατάλαβε τι θα επακολουθούσε. Ρώτησε ένα Ουγγρογερμανό φύλακα, τον Βαλεντίνο και εκείνος με σπασμένα ελληνικά της είπε: «Ηρώ αύριο πρωί πρωί…» και με το χέρι του έκανε την κίνηση του δείκτη που τραβάει τη σκανδάλη.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 1944, η Ηρώ οδηγήθηκε μαζί με άλλους 49 κρατουμένους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Εκεί οι χιτλερικοί έστησαν στον τοίχο την έφηβη που δεν είχε καν δικαστεί και τη «γάζωσαν» με 17 σφαίρες- όσα ήταν και τα χρόνια της -για «παραδειγματισμό», όπως είπαν.

Η ίδια λίγο πριν οι εκτελεστές της ανοίξουν πυρ έσκισε το φόρεμά της και φώναξε: «Χτυπάτε! Κτήνη».

  • Όταν ρώτησαν έναν Γερμανό στρατηγό «γιατί τη σκοτώσατε; Ήταν μόλις 17 χρονών…», εκείνος απάντησε: «Γιατί τέτοιοι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι για εμάς».
  • Η Ηρώ έπεσε για τη λευτεριά τής πατρίδας, 37 μέρες προτού απελευθερωθεί η Ελλάδα.

Η συνέχεια EΔΩ>

SHARE

Περισσότερα

MORE MAGAZINE