kourdistoportocali.comIpeopleMedialandΙδεολογίες, Θρησκείες και Θαύματα

Από τα Τοτέμ στις μονοθεϊστικές θρησκείες

Ιδεολογίες, Θρησκείες και Θαύματα

Τα Χριστούγεννα είναι μια επιβεβλημένη χαρά, μια σχεδιασμένη δωροδοκία

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, MD, PSC, PhD, ουρολόγος – ανδρολόγος, πρόεδρος του International Andrology και διευθυντής του Τμήματος Σεξουαλικής Υγείας στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

 

Τα Χριστούγεννα αλλά και όλες οι γιορτές αποδεικνύουν πως οι άνθρωποι, ανάμεσα στο «Πίστευε» και στο «Μη Ερεύνα», προτιμούν το Πίστευε.

Από την εποχή που οι πρώτοι άνθρωποι σκέφτηκαν γιατί υπάρχουν, γιατί ζουν και γιατί πεθαίνουν, μέχρι σήμερα, που ψάχνουν με υψηλή τεχνολογία άλλους πλανήτες και άλλους συγγενείς σε αυτούς – η ΝΑΣΑ πρόσφατα είδε κάτι πολύ μακριά από μας, που μοιάζει με το ηλιακό μας σύστημα και, βέβαια, αυτό, πέρα από την επιστημονική του σημασία, ενίσχυσε την πίστη των ανθρώπων πως μπορεί να μην είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν…

Αυτή η μεταφυσική πίστη ίσως να είναι το αντίδοτο του φόβου της μοναξιάς και του θανάτου, που συνοδεύει τη ζωή.

Αυτή η πίστη, εκτός από τα Τοτέμ γέννησε τον Δωδεκάθεο και αργότερα τις μονοθεϊστικές θρησκείες, που έδωσαν ανθρώπινο πρόσωπο στο άγνωστο θεϊκό πνεύμα. Η πιο ευφυής ίσως θρησκεία ήταν η χριστιανική, γιατί μπόρεσε να δείξει πως ο Θεός μπορεί να γεννηθεί σε μια φάτνη, αλλά και να πεθάνει σε έναν Σταυρό και μετά να αναστηθεί, ανακουφίζοντας τον πόνο αλλά και τον φόβο του θανάτου στην ατελή σκέψη του είδους, που λέγεται και άνθρωπος.

Ο άνθρωπος, για να ανακουφιστεί από τον φόβο του θανάτου και την αγωνία για το σύμπαν που τον περιβάλλει, προσπαθεί να ερμηνεύσει το σκοτάδι της άγνοιάς του για την φυσική του καταγωγή, για την εξέλιξή του και για τον ρόλο του σε αυτή τη διαδρομή που λέγεται ζωή.

Οι γιορτές, τα παγανιστικά όργια, οι μυστήριες τελετές και οι αστρολογικές προβλέψεις είναι απτές αποδείξεις πως η ατελής αυτή μορφή ανθρώπινης ευφυΐας έπρεπε να πιστέψει, πριν ακόμη καταλάβει. Και η πίστη στο μεταφυσικό είναι μια βολική πίστη, που λέει πως υπάρχει κάτι ανώτερο, πιο ευφυές, πιο σοφό, που ξέρει πριν από σένα για σένα.

Γιορτές όπως τα Χριστούγεννα και η Ανάσταση ενός θεϊκού όντος υπενθυμίζουν στον απλό ανθρώπινο νου πως ό,τι γεννιέται, μπορεί, μεν, να πεθάνει, αλλά μπορεί και να αναστηθεί σε ένα εξάμηνο το πολύ – τι πιο βολικό και αισιόδοξο από μια τόσο μαγική επανάληψη ενός θαύματος για την ανθρώπινη βλακεία…

Η επανάληψη στην ανθρώπινη εμπειρία είναι μια ασφάλεια. Είναι μια επιβεβαίωση ότι, όντως, είμαστε ακόμα ζωντανοί, αφού, αυτό που είδαμε χθες, το ξαναβλέπουμε και θα το ξαναδούμε. Ο χρόνος που επαναλαμβάνεται μας δίνει μια ασφάλεια ζωής. Είναι οι χτύποι της καρδιάς που, καθόλου τυχαία, θυμίζουν τη συχνότητα των ρολογιών. Που ενώ είναι άχρηστα για να σου πουν τι ώρα είναι, τα φοράς για να σου υπενθυμίζουν κάτι που ξέρεις ήδη.

Το φως και το σκοτάδι μοιράζουν τις ώρες με τέτοια σοφία, που είναι βέβαιο πως οι άνθρωποι, πολύ πριν εφευρεθούν τα ρολόγια, είχαν περάσει στη μνήμη τους τη διάρκεια, χωρίς τους χρονοδείκτες μιας απλής συσκευής.

Σήμερα, στην εποχή των διαστημικών ταχυτήτων, θεότητες πλέον είναι οι αριθμοί, αφού οι ατελείς μας εγκέφαλοι λένε με περισσή αυτοπεποίθηση πως μετράνε αποστάσεις σε έτη φωτός και πως τα εξάκις τρισεκατομμύρια έτη ζωής στη γη γίνονται συζήτηση καφενείου, όπου όλοι κι όλες έχουν άποψη.

Η μόνη, ίσως, ευφυής ιδέα τα τελευταία έτη είναι η υποψία ανδρών επιφανών στην επιστήμη. Πως τα μυαλά μας δεν φτάνουν για να προχωρήσει η ανθρωπότητα και θέλει συμπλήρωμα από την τεχνητή νοημοσύνη. Μια δανεική ηλεκτρονική, δηλαδή, ευφυΐα, που θα μας κάνει πιο έξυπνους, πιο δημιουργικούς και ίσως και πιο συναισθηματικούς, αφού οι μηχανές θα σκέπτονται τους αριθμούς και οι άνθρωποι θ΄αφήσουν χώρο στη φαντασία, στο συναίσθημα και στην αλληλεγγύη. Ειδικά αυτές τις μέρες, που οι περισσότεροι το μόνο φως που βλέπουν, είναι αυτό των χριστουγεννιάτικων δέντρων, με τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν, χωρίς να ανάβουν, όμως, τις καρδιές, τα πάθη, τις χαρές, τις λύπες μας…

Τα Χριστούγεννα είναι μια επιβεβλημένη χαρά. Μια σχεδιασμένη δωροδοκία, που οι άνθρωποι θέλουν να την ονομάζουν και ανθρωπιά, για να ξορκίσουν αυτοί το μαύρο μέσα τους και να το κάνουν λευκό και γαλάζιο, όπως τα λαμπάκια που βάζουν στα μπαλκόνια τους τις άγιες, όπως τις λένε, μέρες.

SHARE
MORE iPEOPLE