kourdistoportocali.comIpeopleCosmosΠίστη Απιστία… Η κότα και το αυγό

σχέσεις

Πίστη Απιστία… Η κότα και το αυγό

Η πίστη  εναλλάσσεται με την απιστία σαν δυο όψεις του ίδιου νομίσματος

Του Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη, MD, PSC, PhD, ουρολόγου – ανδρολόγου, προέδρου του International Andrology και διευθυντή του Τμήματος Σεξουαλικής Υγείας στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

 

Για κάποιο γενετικό βίτσιο της ιδιοφυούς μας φύσης η πίστη  εναλλάσσεται με την απιστία σαν δυο όψεις του ίδιου νομίσματος και ιδιαίτερα σε περιόδους, που η οικογένεια πρέπει να είναι ενωμένη αγαπημένη και χαρούμενη.

Οι κανονικοί άνθρωποι φωνάζουν πως περιμένουν τις γιορτές για να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι, να ανταλλάξουν δώρα, ευχές και να αγαπηθούν, αφού όλο τον υπόλοιπο χρόνο οι δουλειές και τα καθημερινά άγχη τους κάνουν εχθρούς ή, έστω, δυσάρεστους συγκάτοικους.

Οι κανονικοί άνθρωποι νομίζουν πως η αγάπη είναι το αντίθετο του μίσους. Γι΄αυτό και το αγαπάτε αλλήλους έγινε η βασική εντολή της χριστιανικής πίστης, χωρίς να γνωρίζουν πως τα δυο αυτά συναισθήματα ακολουθούν ίδιες βιολογικές διαδρομές στον εγκέφαλο. Σήμερα οι νευροβιολόγοι θεωρούν πως αντίθετο της αγάπης είναι η αδιαφορία και όχι το μίσος.

Ξεχνώντας, βέβαια (η λήθη είναι και αυτή κληρονομικό χάρισμα), πως η δουλειά, η καθημερινή εργασία κρατά σε απόσταση τα ζευγάρια για να μη βγάζουν τα μάτια τους με το παραμικρό.

Το «από μακριά και αγαπημένοι» είναι σοφή κουβέντα της λαϊκής παράδοσης. Και να θυμάστε. Οι θαυμάσιοι πρόγονοί μας έκαναν συμπόσια κυρίως ανδρικά, για να μη γυρνούν στην Ξανθίππη, που τους την είχε στημένη.

Τα παλιά συμπόσια σήμερα λέγονται καφενεία, όπου οι άνδρες  παραδίδουν μαθήματα φιλοσοφίας, πολιτικής ιστορίας, αλλά, κυρίως, τεχνικές καθυστέρησης επιστροφής στον οίκο και στην Πηνελόπη τους. Το κρασί, το ούζο και οι ρακές βοηθούν τα μάλα για τα σχέδια αυτά…

Στο αστικό περιβάλλον τα καφενεία, πλέον, έγιναν μπαρ, καφέ και εστιατόρια, που παίζουν τον ίδιο ρόλο σε πιο κυριλέ συνθήκες, χωρίς να αλλάζει, όμως, το βασικό σενάριο «πώς να μη γυρίσω σπίτι νωρίς».

Με απλά λόγια, οι αποστάσεις ισορροπούν την εχθρότητα της εγγύτητας  των ζευγαριών. Και όπως τα άγνωστα έθνη σε μας δε μπορούν να γίνουν εχθροί ή ενοχλητικοί γείτονες, όπως οι Τούρκοι, δεν υπάρχει καμία λογική να μισούμε την Αυστραλία, την Αργεντινή και το Ουζμπεκιστάν. Ενώ τους πλησίον μας τους μισούμε θανάσιμα, απλά γιατί τους γνωρίζουμε και υποσυνείδητα τους μοιάζουμε κιόλας, άρα πρέπει να υπερτερούμε.

Το «ίσα κι όμοια» δεν εγκαταστάθηκε ως γενετικός κώδικας στην ανθρώπινη φύση. Άρα ο εχθρός, είτε αληθινός είτε κατασκευασμένος, είναι ο πιο χρήσιμος ψυχίατρος που μας απενοχοποιεί… Οι άλλοι, οι ξένοι, οι βάρβαροι, είναι οι πολύτιμοι εχθροί μας – γιατί πώς θα ζούσαμε και χωρίς αυτούς…

Αν μεταφέρουμε αυτές τις ορατές διαφορές και εχθρότητες στην συντροφική ζωή, θα είναι απλά μια επιβεβαίωση, πως η φύση μας προίκισε με αισθήματα μίσους και αγάπης, που στον εγκέφαλό μας χρησιμοποιούν τις ίδιες, ακριβώς, διαδρομές. Τα ίδια χημικά συστατικά, τις ίδιες νευρικές συνάψεις, τις ίδιες ανατομικές διαφορές. Αγάπη και μίσος, πίστη και απιστία, εδράζονται στην ίδια περιοχή του εγκεφάλου.

Είναι γνωστό πως άνθρωποι, που αγαπιούνται χρόνια και κάνουν παιδιά μαζί, όταν χωρίζουν γίνονται εχθροί και μοιράζουν ακόμα και τις καρφίτσες που αγόρασαν στον κοινό βίο. Άνθρωποι πολιτισμένοι, υψηλής κοινωνικής αξίας, ξεκατινιάζονται όταν χωρίσουν και γίνονται του λιμανιού και όχι του σαλονιού, που ήσαν στον πρότερο κοινό τους βίο.

Στις γιορτές  το βαρόμετρο είναι χαμηλό και προμηνύει κακοκαιρίες, αφού, όπως είπαμε, οι βολεμένοι στις αποστάσεις τους, ειρηνόφιλοι συγκάτοικοι θα συνειδητοποιήσουν πως θα πρέπει να μείνουν άπειρες ώρες μαζί, λόγω σχόλης και αργίας.

Οι διάλογοι θα εξαντληθούν, οι διατροφικές απόψεις και τα σχέδια πως θα περάσουν ιδανικές διακοπές θα γίνουν γρήγορα εφιάλτης, αφού και στα καλύτερα ξενοδοχεία, τα τετραγωνικά του δωματίου τους θα είναι  ελάχιστα, συγκριτικά με το κανονικό σπίτι, που είχαν στην πόλη ή στο χωριό, αλλά που πρέπει να το υπερεκθειάσουν, γιατί, αφενός το πλήρωσαν πανάκριβα, αφετέρου δεν μπορούν να απομυθοποιήσουν το θαύμα που φαντάστηκαν, για να περάσουν μαγικά και ονειρεμένα…

Στο σπίτι τους δεν είχαν γείτονες ή, τουλάχιστον, μπορούσαν να τους αποφύγουν. Στην τραπεζαρία του πρωινού και στα σαλόνια του ξενοδοχείου θα είναι υποχρεωμένοι να συμποσιάζονται με εκατοντάδες αγνώστους.

Είναι, δε, περίεργο πώς, άνθρωποι που στο σπίτι τους δε τρώνε πρωινό, τώρα στέκονται στην ουρά για φαγητά, που, σε άλλες συνθήκες, απλώς θα τα αγνοούσαν. Κάπως έτσι, σε ένα ξενοδοχείο, οι κανονικοί και πιστοί σύντροφοι μεταμορφώνονται σε εραστές και σε ερωμένες έτοιμοι για περιπέτειες, αφού βρίσκονται εκτός του οίκου και των ηθικών αναστολών που συμβολίζει η κρεβατοκάμαρα, όπου οι αμαρτίες του σώματος αθωώνονται, με τη χριστιανική εντολή «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε».

SHARE
MORE iPEOPLE