Ο πρώην υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, Γιάννης Παπαθανασίου, αναλαμβάνει τη θέση του προέδρου των Ελληνικών Πετρελαίων (ΕΛΠΕ), ενώ διευθύνων σύμβουλος (από αναπληρωτής διευθύνων) τοποθετείται ο Ανδρέας Σιάμισιης, σύμφωνα με επιστολή των υπουργών Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Συγκεκριμένα, όπως ανακοίνωσαν τα ΕΛΠΕ, με την επιστολή γνωστοποιείται ο διορισμός των παρακάτω μελών του Διοικητικού Συμβουλίου:
Ιωάννη Παπαθανασίου, Γεώργιου Αλεξόπουλου, Μιχαήλ Κεφαλογιάννη, Αλέξανδρου Μεταξά, Κωνσταντίνου Λαμπρόπουλου, Λουκά Παπάζογλου, Αλκιβιάδη Ψάρρα

Επιπλέον, εκφράζεται η επιθυμία ο κ. Ιωάννης Παπαθανασίου να εκλεγεί ως μη εκτελεστικός πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και ο κ. Ανδρέας Σιάμισιης ως διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας.

Τα ανωτέρω μέλη αντικαθιστούν τους συμβούλους που είχαν διορισθεί από το Ελληνικό Δημόσιο το 2018. Η συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου για την συγκρότησή του σε Σώμα θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 7 Αυγούστου 2019.

Ο Γιάννης Παπαθανασίου, η Λαγκάρντ και ο Μάιος του 2009

Μάιος του 2009 στον Αστέρα Βουλιαγμένης. Εδώ διεξάγεται η 57η Σύνοδος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Σ΄ένα από τα διαλείμματα της Συνόδου βρίσκονται να συζητάνε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου και ο δημοσιογράφος Αλέξης Παπαχελάς.

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Κάποια στιγμή στο οπτικό τους πεδίου βρίσκεται η τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ. Ο Αλέξης Παπαχελάς θα παροτρύνει τον Γιάννη Παπαθανασίου>

-Δεν πας να της μιλήσεις;

Πράγματι ο Ελληνας υπουργός κατευθύνθηκε προς το μέρος της και ξεκίνησε η διαβόητη κουβέντα τους. Στη διάρκεια της συζήτησης κι όπως εξελίχθηκε η κουβέντα ο Ελληνας υπουργός με πρωτοβουλία του πήρε από το lobby του ξενοδοχείου μερικές κόλλες χαρτί και άρχισε να σημειώνει κάποια πράγματα από τη κουβέντα. Σας επαναλάμβανουμε ότι η συνάντηση ήταν εντελώς τυχαία, στο πόδι και έγινε αυθόρμητα με την παρότρυνση του Αλέξη Παπαχελά. Ηταν λογικό ο Ελληνας υπουργός να μην κουβαλάει μαζί του ένα ολόκληρο ντοσιέ. Η Λαγκάρντ κράτησε το χαρτί των σημειώσεων εκείνης της κουβέντας και στη συνέχεια μιλώντας στον δημοσιογράφο Ζαν Κατρεμέρ του γαλλογερμανικού καναλιού “ΑRΤΕ” θα έλεγε:

Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης γνώριζαν και συζητούσαν από καιρό τα προβλήματα της Ελλάδας και μάλιστα είχαν προειδοποιήσει την κυβέρνηση Καραμανλή ότι πρέπει να λάβει μέτρα ήδη από το καλοκαίρι του 2007.

Παράλληλα, η γαλλίδα υπουργός θυμήθηκε μπροστά στην κάμερα τη συνάντηση στον Αστέρα Βουλιαγμένης και για να απαξιώσει εκ των υστέρων την Ελλάδα και τον Ελληνα συνάδελφό της θα δήλωνε ότι είχε επισκεφθεί την Ελλάδα το καλοκαίρι του 2009 και ο τότε υπουργός Οικονομικών κ. Παπαθανασίου τής έγραψε πρόχειρα σε ένα χαρτί τα μέτρα που επρόκειτο να λάβει η τότε κυβέρνηση!

Η Λαγκάρντ παρουσίασε το συμβάν σαν προγραμματισμένη συνάντηση και δεν αναφέρθηκε καν στη Σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Ο Ελληνας υπουργός στη συνέχεια θα της έστελνε επιστολή με την οποία διαμαρτυρήθηκε για την στάση της αλλά εκείνη είχε αδράξει την ευκαιρία να φτιάξει το προφίλ της.

Πολύ αργότερα όλοι οι νοήμονες Ελληνες θα συνειδητοποιούσαμε πόσο ολίγιστοι ήταν πρόσωπα όπως η Λαγκάρντ, ο Μοσκοβισί, ο Γιουνκέρ και φυσικά η ίδια η Μέρκελ. Ολοι αυτοί ανέχονται 4 χρόνια τώρα τα κόλπα του Αλέξη με φόντο ένα διεφθαρμένο πελατειακό κράτος που μάλλον είναι ο καθρέπτης του πελατειακού κράτους των Βρυξελλών και του Στρασβούργου, εδώ όπου καλοπερνάνε κάποιοι τεχνοκράτες σαν τον Σχοινά με πλουμιστούς μισθούς για να ανέχονται τα πελατειακά κράτη των χωρών. Το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι θλιβεροί Ευρωπαίοι γραφειοκράτες ανέχονται το εγχώριο διαπλεκόμενο νοσηρό ελληνικό πελατειακό κράτος δείχνει πόσο βολεμένοι δημόσιοι υπάλληλοι είναι οι ίδιοι.

Οσο για τον Γιάννη Παπαθανασίου έφαγε δημοσιογραφικό “ξύλο” και απαξίωση που δεν του αναλογούσε.

Το Κουρδιστό Πορτοκάλι ήταν ανάμεσα στους ιστότοπους που του έκανε άσκησε πολύ σκληρή κριτική έχοντας πέσει στη παγίδα της ανακύκλωσης του ψεύδους που η ίδια η Λαγκάρντ πυροδότησε.

Eτσι θα βρεθεί ο Γιάννης Παπαθανασίου να πληρώσει ένα βαρύ πολιτικό τίμημα εκείνης της περιόδου-τίμημα που δεν του αναλογούσε-και ο Αλογοσκούφης να έχει αποδράσει σχεδόν αδιάβροχος ενώ ο Πάκης που διόρισε στο δημόσιο 1 εκατ. νοματαίους επιβραβεύεται σαν πρόεδρος Δημοκρατίας.

Μόνο που ο Πάκης είναι ταιριαστός Πρόεδρος Δημοκρατίας στη Κολομβία των Βαλκανίων όταν στο μοναδικό αεροδρόμιο της πρωτεύουσάς της προσγειώνεται μυστικά ο υπουργός Εξωτερικών της Βενεζουέλας το 2019 προσπαθώντας να σπρώξει το χρυσό από λαθρεμπόριο πετρελαίου και γύρευε τι άλλο.

Ο ίδιος ο Παπαθανασίου τώρα, θα προσπαθούσε με την διακριτικότητα και την αξιοπρέπεια που τον διακρίνει μέσα από δύο βιβλία να αποκαταστήσει την αλήθεια των γεγονότων και να παρουσιάσει και τα δικά του πεπραγμένα.

Στο βιβλίο του Με τη γλώσσα των αριθμών θα σημείωνε:

Τι έκανε η Νέα Δημοκρατία για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση;

Τον Ιανουάριο του 2009, όταν ανέλαβα την ευθύνη του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό αμέσως μετά τα επεισόδια του Δεκεμβρίου, ήταν εξαιρετικά αρνητική. Η διεθνής κρίση βρισκόταν στο ζενίθ, ενώ τώρα η παγκόσμια οικονομία δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Τα spreads βρίσκονταν στα επίπεδα των 200 – 300 μονάδων και οι δανειακές ανάγκες που έπρεπε να εξυπηρετήσουμε ήταν κατά 12 δισ. ευρώ υψηλότερες σε σύγκριση με το 2010, καθώς είχαμε περισσότερες λήξεις ομολόγων.

Στις αρχές του 2009, αρκετοί στο εσωτερικό της χώρας προέβλεπαν ότι δεν θα μπορέσουμε να αντλήσουμε δανεισμό από τις αγορές και ότι θα υποχρεωθούμε να καταφύγουμε στο ΔΝΤ. Η μόνιμη απάντησή μας ήταν ότι θα τα καταφέρουμε. Δεν αφήσαμε ποτέ ούτε καν να διανοηθεί κανείς, ότι υπάρχει περίπτωση να μην καλύψουμε τις δανειακές μας ανάγκες.

Κι αυτό, γιατί η δημιουργία ακόμα και της παραμικρής αμφιβολίας θα προκαλούσε την τιμωρία από τις αγορές, όπως συνέβη, δυστυχώς, αργότερα με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης. Παράλληλα, επιδιώξαμε ευρύτερη συναίνεση προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της οικονομίας.

Το Μάρτιο του 2009 ο πρώην πρωθυπουργός, κ. Κ. Καραμανλής απηύθυνε πρόσκληση προς τους αρχηγούς όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, να παραμεριστούν οι στείρες αντιπαραθέσεις για να επιτευχθεί μια ευρύτερη συνεννόηση στα αυτονόητα. Ο κ. Καραμανλής προειδοποίησε για τους κινδύνους που διαγράφονταν εξαιτίας της διεθνούς κρίσης και του υπέρογκου δημόσιου χρέους της χώρας. Και πρότεινε ένα πλαίσιο συνεννόησης με βάση τα εξής έξι σημεία: Τήρηση των κανόνων της ΕΕ, αντιμετώπιση του δημοσίου χρέους, σταδιακή μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος με κεντρικό εργαλείο τον περιορισμό των δαπανών, σεβασμό των ορίων που θέτουν το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα, στοχευμένες δράσεις για ανάπτυξη και κοινωνική προστασία, αυτοσυγκράτηση από τα κόμματα και τα συνδικάτα.

Δυστυχώς, η απάντηση ήταν «όχι σε όλα». Αυτό ήταν το κλίμα εκείνης της περιόδου

Σε αυτό το περιβάλλον:

Φροντίσαμε να υλοποιήσουμε το πρόγραμμα δανεισμού της χώρας το συντομότερο δυνατόν. Το ΠΑΣΟΚ ήθελε τότε να πάμε αργά. Το ίδιο άλλωστε έκανε και ως κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα όμως ήταν, ότι εμείς πετύχαμε να ολοκληρώσουμε το δανειακό πρόγραμμα, παρά τις αντίθετες προβλέψεις. Δανειστήκαμε μάλιστα με μέσο σταθμικό επιτόκιο 4%, την εποχή που η διεθνής κρίση κορυφωνόταν. Και ενώ, επαναλαμβάνω, οι δανειακές ανάγκες ήταν κατά 12 δισ. μεγαλύτερες σε σχέση με αυτές του 2010.

• Καταφέραμε, όχι μόνο να καλύψουμε αυτές τις ανάγκες, αλλά αφήσαμε και αποθεματικό, το λεγόμενο «μαξιλάρι», το οποίο επέτρεψε στη σημερινή κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει τις φουσκωμένες δαπάνες της το 2009, χωρίς ανάγκη για πρόσθετο δανεισμό. Ακόμη και για το πρόγραμμα δανεισμού, το ΠΑΣΟΚ ήταν πάντα απέναντί μας.

• Ανακοινώσαμε τρεις φορές μέσα στο 2009 δέσμες μέτρων για τον περιορισμό του ελλείμματος. Στις 5 Φεβρουαρίου, στις 18 Μαρτίου και στις 25 Ιουνίου. Ήταν μέτρα δυσάρεστα, αλλά αναγκαία. Κάθε φορά το ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα ο κ. Παπακωνσταντίνου και η κ. Κατσέλη, μας κατηγορούσαν ότι σε περίοδο κρίσης, αντί να αυξήσουμε τις δαπάνες λαμβάναμε περιοριστικά μέτρα.

• Στηρίξαμε την πραγματική οικονομία, με μέτρα για την οικοδομή, την αγορά αυτοκινήτου, τον τουρισμό, τις εξαγωγές. Εφαρμόσαμε ειδικό πρόγραμμα ύψους 1,05 δισ. ευρώ για την ενίσχυση της μεταποίησης, του τουρισμού, του εμπορίου, των υπηρεσιών και του franchise. Φροντίσαμε επίσης για την αποκατάσταση κλίματος εμπιστοσύνης και θετικής ψυχολογίας, στοιχεία που είναι απαραίτητα για να κινηθεί η οικονομία.

• Διευκολύναμε τη δανειοδότηση των μικρομεσαίων και πολύ μικρών επιχειρήσεων με τα προγράμματα του ΤΕΜΠΜΕ, με χαμηλότοκα δάνεια.

• Θεσπίσαμε και εφαρμόσαμε το πρόγραμμα των 28 δισ. για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος, το οποίο προκάλεσε πληθώρα συκοφαντικών επιθέσεων από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Για να έλθει τώρα ως κυβέρνηση, όχι μόνο να παρατείνει την εφαρμογή του, χωρίς να αλλάξει ούτε μια λέξη στο νόμο, αλλά και να εφαρμόσει άλλο ένα πρόγραμμα στήριξης του τραπεζικού συστήματος ύψους 25 δισ.

Στη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου του «8 μήνες» ο κ. Παπαθανασίου τόνισε ότι στόχος του βιβλίου είναι “να απαντηθούν κατηγορίες και ψεύδη, που, ελλείψει αντιλόγου, πέρασαν στην κοινωνία” και πρόσθεσε:

“Η Ελλάδα βρέθηκε στη δίνη της παγκόσμιας οικονομικής θύελλας χωρίς τα περιθώρια, που είχαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, για δημοσιονομική χαλάρωση. Και αυτό κυρίως εξαιτίας της βαριάς κληρονομιάς του δημόσιου χρέους το οποίο από το ’80 έως το 2004 είχε τριπλασιαστεί. Η ευθύνη όλων μας και κυρίως η δική μου ήταν να μην μετατραπεί η κρίση ελλείμματος σε κρίση δανεισμού. Ήταν η πρώτη φορά, από την μεταπολίτευση και μετά, που μια κυβέρνηση ελάμβανε σε προεκλογική χρονιά, περιοριστικά μέτρα. Η κυβέρνηση έλεγε την αλήθεια, λάμβανε περιοριστικά μέτρα, αναζητούσε την εθνική συνεννόηση την ίδια ώρα όπου οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις μας ζητούσαν να κάνουμε παροχές και η πλειοψηφία των ΜΜΕ μας καλούσαν να δώσουμε εξηγήσεις για δήθεν σκάνδαλα. Η κυβέρνηση Καραμανλή πήγε σε εκλογές ζητώντας την ψήφο των συμπολιτών μας για να λάβει ακόμα πιο πολλά περιοριστικά μέτρα. Για να μην μετατραπεί η κρίση ελλείμματος σε κρίση δανεισμού , για να αποφύγουμε τη μέγγενη της επιτήρησης και των μνημονίων.
Οι άφρονες χειρισμοί, οι αμετροεπείς δημόσιες δηλώσεις τους, η άρνησή τους να λάβουν μέτρα, οδήγησαν στην εκτόξευση των spreads, στην κρίση δανεισμού. Ένας από τους λόγους που έγραψα αυτό το βιβλίο είναι για να κλείσω το κεφάλαιο του χθες. Και να εστιάσω αποκλειστικά στο τώρα και το αύριο. Η επανεκκίνηση της οικονομίας προϋποθέτει την εκπόνηση και την εφαρμογή ενός φιλόδοξου αλλά και εφαρμόσιμου σχεδίου μεταρρυθμίσεων, που θα θέτει ως πρώτο στόχο του την έκρηξη των ιδιωτικών επενδύσεων. Η Παράταξή μας ενωμένη διαθέτει το σχέδιο που έχει ανάγκη η χώρα για να βγει οριστικά από την κρίση.Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τη βούληση να το εφαρμόσει.

Τι λέει στο βιβλίο

«Αποφάσισα να γράψω αυτό το βιβλίο, γιατί, ακόμη και σήμερα, οχτώ χρόνια μετά, η αλήθεια για το τι πραγματικά συνέβη στη χώρα το 2009 δεν έχει αναδειχθεί σε όλες της τις διαστάσεις. Τι έκανε η κυβέρνηση της ΝΔ για να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης; Πήρε μέτρα την ώρα που έπρεπε ή όχι; Προώθησε αλλαγές, υλοποίησε μεταρρυθμίσεις; Κυβέρνησε ή “παραδόθηκε” και τελικά “απέδρασε”, όπως ισχυρίζονται κάποιοι;» αναφέρει ο συγγραφέας.

Ο κ. Παπαθανασίου επιχειρεί να δώσει απαντήσεις στα βασικά ερωτήματα που απασχολούν πολλούς για την είσοδο στην εποχή της κρίσης και των μνημονίων. «Γιατί ο Κώστας Καραμανλής προσέφυγε σε εκλογές; Ποιοι γνώριζαν την αλήθεια για την οικονομία; Τι έπρεπε και τι τελικά έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου; Γιατί η Ελλάδα αποκλείστηκε από τις αγορές; Ήταν η προσφυγή στο ΔΝΤ αναπόφευκτη;» διερωτάται.

«Απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δίνω μέσα από αυτό το βιβλίο» τονίζει ο κ. Παπαθανασίου στο οπισθόφυλλο για να προσθέσει τα εξής: «Όχι για να αποσείσω τις όποιες πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης που υπηρέτησα ή και τις δικές μου. Καταθέτω στον καλοπροαίρετο αναγνώστη την προσωπική μου μαρτυρία. Για το έργο που επιτελέσθηκε. Και για τις αποφάσεις ή τους σχεδιασμούς που οι εκλογές ανέστειλαν και τελικά ματαίωσαν. Αποφάσεις και σχεδιασμοί που, αν υλοποιούνταν αμέσως μετά τις εκλογές, η πορεία της χώρας θα ήταν τελείως διαφορετική. Παράλληλα, με την αποτύπωση του πολιτικού κλίματος εκείνης της κομβικής για την εξέλιξη της κρίσης περιόδου, επιχειρώ να αναδείξω την αδήριτη για το μέλλον του τόπου ανάγκη της διαρκούς και ασυμβίβαστης σύγκρουσης μεταξύ ανευθυνότητας και υπευθυνότητας, ορθολογισμού και λαϊκισμού. Και να επισημάνω τη διαχρονική αξία της συνεννόησης και της συναίνεσης απέναντι στις μεγάλες και κρίσιμες προκλήσεις που αφορούν όλους τους Έλληνες».

Mε τις κόρες του στο γήπεδο

O Γιάννης Παπαθανασίου είναι τρίτης γενιάς επιχειρηματίας στην οικογενειακή επιχείρηση Ι. Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ η οποία συμπλήρωσε 110 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην ελληνική αγορά.

Με συνεχή προσπάθεια που ξεκινάει το 1908, το μικρό “μαγαζί” που ίδρυσε ο Ιωάννης Δ. Παπαθανασίου καθιερώνεται σαν μια από τις σοβαρότερες επιχειρήσεις του κλάδου της.

Από κατάστημα γενικού εμπορίου σιδηρικών και οικιακών ειδών στην αρχή, εξελίσσεται σε εξειδικευμένη επιχείρηση οικοδομικών υλικών, εισάγοντας στην Ελληνική αγορά προϊόντα που αναγνωρίζονται από τον τεχνικό κόσμο για τη συμβολή τους στην αισθητική βελτίωση, αλλά και στην άνοδο του ποιοτικού επιπέδου των κατασκευών.

Η εταιρεία συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους οίκους του εξωτερικού που ειδικεύονται στον χώρο του τεχνολογικού εξοπλισμού και των σύγχρονων οικοδομικών υλικών.

Γιάννης Παπαθανασίου γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Κατάγεται από το χωριό Βλαχορράπτης (ή Βλαχορράφτι) Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος-Μηχανολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ). Άσκησε το επάγγελμα του εμπόρου ειδών τεχνολογικού εξοπλισμού κτιρίων μέχρι το 2002. Στις εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Από το 2004 μέχρι το 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Ανάπτυξης και στη συνέχεια Οικονομίας και Οικονομικών. Τον Ιανουάριο του 2009 ανέλαβε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών. Έχει δύο κόρες. Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.