kourdistoportocali.comEconomyΙσχυρά διοικητικά σχήματα και όχι οne man show η νέα εποχή στις τράπεζες

Γράφει η Gillian Rothschild

Ισχυρά διοικητικά σχήματα και όχι οne man show η νέα εποχή στις τράπεζες

Οι ξένοι ήταν εξαιρετικά αρνητικοί στο προσωποκεντρικό μοντέλο διοίκησης

Oχι πλέον οne man show αλλά ισχυρά διοικητικά σχήματα και δομές είναι η νέα πραγματικότητα για τις ελληνικές τράπεζες στην μετά την κρίση εποχή.

Η προσπάθεια είναι εξαιρετικά δύσκολη καθώς, παράλληλα με την αντιμετώπιση του μεγάλου όγκου των μη εξυπηρετούμενων δανείων, οι διοικήσεις θα πρέπει να καταφέρουν να διευρύνουν τις πηγές εσόδων των τραπεζών και, επιπλέον, να μετασχηματίσουν δραστικά το λειτουργικό μοντέλο σύμφωνα με τις θεαματικές αλλαγές που επιφέρει η τεχνολογική επανάσταση.

Γράφει η Gillian Rothschild

Η ανάδειξη νέας γενιάς στελεχών θα ήταν αδιανόητη εάν δεν είχαν προηγηθεί σαρωτικές διοικητικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Τα προηγούμενα χρόνια στις ηγετικές θέσεις των μεγάλων τραπεζικών ομίλων βρέθηκαν πληθωρικές προσωπικότητες, που οδήγησαν στον μετασχηματισμό του τραπεζικού συστήματος και την απελευθέρωση της αγοράς και στη συνέχεια σε μια περίοδο εκπληκτικής ανάπτυξης: η Εθνική Τράπεζα του αείμνηστου Θεόδωρου Καρατζά, που σφράγισε μια εποχή, η Eurobank του Σπύρου Λάτση, η Τράπεζα Πειραιώς του Μιχάλη Σάλλα, με τις δυο τελευταίες να έχουν δημιουργηθεί εκ του μηδενός. Και φυσικά η Alpha Bank, υπό την διοίκηση του «πατριάρχη» Γιάννη Κωστόπουλου, μιας προσωπικότητας που διαμόρφωσε την τραπεζική στην Ελλάδα.

Εκείνη  η ηρωική εποχή της εντυπωσιακής ανάπτυξης και επέκτασης του πιστωτικού συστήματος χρειαζόταν χαρισματικές προσωπικότητες που ενίοτε επισκίαζαν την τράπεζα που διοικούσαν ενώ οι διοικητικές δομές ήταν προσωποκεντρικές. Στρατηγικές αποφάσεις συχνά λαμβάνονταν με βάση το ένστικτο του επικεφαλής, χωρίς πολλές συζητήσεις, και πολλά προβλήματα λύνονταν με ένα τηλέφωνο και μια προφορική εντολή του διευθύνοντα συμβούλου, με τα διοικητικά συμβούλια να περιορίζονται σε βοηθητικό ρόλο.

Η κρίση έβαλε τέλος στην εποχή αυτή και οι αλλεπάλληλες ανακεφαλαιοποιήσεις μετέβαλαν δραστικά και μόνιμα την μετοχική βάση των τραπεζών, «απομακρύνοντας» με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την οικογένεια Λάτση, τον Μιχάλη Σάλλα, την οικογένεια Κωστόπουλου.

Η ριζική αλλαγή της μετοχικής βάσης των τραπεζών αποτέλεσε τον ένα παράγοντα που οδήγησε στις ριζικές διοικητικές αλλαγές. Ο δεύτερος ήταν ο επόπτης, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και οι δανειστές που λόγω της κρίσης είχαν λόγο για τα πάντα και φυσικά για τις τράπεζες.

Οι ξένοι ήταν εξαιρετικά αρνητικοί στο προσωποκεντρικό μοντέλο διοίκησης και άσκησαν μεγάλες πιέσεις για την εκ θεμελίων διοικητική αναδιάρθρωση των τραπεζών. Η διαδικασία αυτή είχε και παράπλευρες απώλειες καθώς άξια στελέχη εξοβελίστηκαν και τέθηκαν στο περιθώριο.

Η νέα γενιά στελεχών, ο Φωκίων Καραβίας στην Eurobank, ο Χρήστος Μεγάλου στην Τράπεζα Πειραιώς, ο Παύλος Μυλωνάς στην Εθνική Τράπεζα και πιο πρόσφατα ο Βασίλης Ψάλτης στην Alpha Bank, οι οποίοι έχουν αναλάβει τα ηνία των τραπεζών, έχουν πολλά από τα χαρακτηριστικά που επιβάλει η εποχή μας: βαθιά γνώση και κατανόηση των τεχνικών και κανονιστικών πτυχών της τραπεζικής, στοιχεία πολύ κρίσιμα για την εύρυθμη λειτουργία των τραπεζών.

Τα στελέχη αυτά γνωρίζουν καλά την διεθνή επενδυτική κοινότητα, διακρίνονται για τον υψηλό επαγγελματισμό τους, έχουν πολύ καλή κατανόηση του παγκόσμιου περιβάλλοντος, διαθέτουν πνεύμα συνεργασίας, έχοντας εξελιχθεί από χαμηλότερα διοικητικά επίπεδα και έχουν βιώσει τόσο την εμπειρία της αμέριμνης ανάπτυξης όσο και και το σοκ της κρίσης. Και οι τέσσερις, εξάλλου, πέρασαν επιτυχώς τις εξαιρετικά απαιτητικές και αυστηρές διαδικασίες του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού της ΕΚΤ.

Οι νέοι CEO κατανοούν και επιδιώκουν την ενίσχυση των θεσμικών οργάνων, των διαδικασιών και των δομών εταιρικής διακυβέρνησης, που είναι απολύτως απαραίτητα για την προσαρμογή των τραπεζών στα διεθνή δεδομένα.

Και τα ίδια τα διοικητικά συμβούλια όμως δεν αποτελούν πλέον επικουρικά όργανα αλλά έχουν ενεργό διοικητικό ρόλο και συμμετέχουν με ουσιώδη τρόπο στη λήψη αποφάσεων, θέτουν στόχους και αξιολογούν τον διευθύνοντα σύμβουλο και πολύ φέρνουν αντιρρήσεις στο διευθύνοντα σύμβουλο ή απαιτούν πρόσθετες ενέργειες για να δώσουν το πράσινο φως σε κάποια ενέργειά του, παρέχοντας τη δική τους εξειδίκευση.
Επιπλέον η νέα γενιά διοικήσεων, που αναδείχθηκαν μέσα από τις στάχτες της κρίσης έχει ένα ακόμα πλεονέκτημα: μπορούν να συζητούν μεταξύ τους με κανονικούς όρους, καθώς η αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων, με πρώτο πρώτο αυτό των κόκκινων δανείων που αποτελεί ζήτημα ζωής ή θανάτου για τις τράπεζες, απαιτεί πνεύμα συνεργασίας μακριά από τους ανταγωνισμούς και τις ατομικές φιλοδοξίες που κυριάρχησαν στην εποχή της μεγάλης επέκτασης.

SHARE

Περισσότερα

MORE ECONOMY