kourdistoportocali.comDia Y NocheAboutΒούλα Κουπλίδου>Μια νεαρή δικηγόρος σε κατ΄οίκον περιορισμό

Ζωή χωρίς ελευθερία δεν είναι ζωή ουσίας, είναι βιολογική ύπαρξη!

Βούλα Κουπλίδου>Μια νεαρή δικηγόρος σε κατ΄οίκον περιορισμό

Με τον περιορισμό λοιπόν στο σπίτι σίγουρα έχουμε μια πρόσκαιρη αναστολή των άρθρων 5, 9Α, 11, 13 κλπ.

Είναι νέα, δραστήρια, πετυχημένη.

Έχει συνηθίσει να εργάζεται σε μάλλον φρενήρη ρυθμό τόσο πνευματικά, όσο και φυσικά.

Ολα αυτά πριν το ξέσπασμα του Covid-19.

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Ως τότε η δικηγόρος κ. Βούλα Κουπλίδου αφιέρωνε ώρες ατέλειωτες στις υποθέσεις των πελατών της, είτε στην Ευελπίδων, είτε στο γραφείο της.

Αίφνης ο Covid-19 άλλαξε τις ζωές μας ενώ απειλεί εκτός από την καθημερινότητά μας και την ίδια τη φύση της Δημοκρατίας μας.

Για όλα αυτά μιλήσαμε στη συνέντευξη που ακολουθεί>

Aγαπητή κ. Κουπλίδου πως βιώνει μία νεαρή δραστήρια και πετυχημένη δικηγόρος τον εγκλεισμό στο σπίτι;

Η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι «παράξενα». Η αλήθεια είναι πως έχοντας μια γεμάτη καθημερινότητα (μέχρι τις 12/3 ήμουν στα Δικαστήρια και μετά μέχρι αργά στο γραφείο), η πρώτη εβδομάδα ήταν πολύ παράξενη. Η εικόνα είναι να τρέχεις με 200 χιλιόμετρα την ώρα και να τραβάς χειρόφρενο. Τώρα βέβαια, συνηθίσαμε στον αυτοπεριορισμό. Περνάμε δημιουργικές ώρες με το γιο μου και το σύζυγο (που δουλεύει από το σπίτι ωστόσο και τον ενοχλούμε λιγάκι), μαγειρεύουμε (τυχεροί ο σύζυγος και ο γιος επιτέλους τρώνε φαγητό και γλυκά από εμένα), διαβάζουμε παραμύθια, κάνουμε τις εργασίες που στέλνει η δασκάλα μας (όχι πάντα με επιμέλεια), γυρίζουμε χιουμοριστικά βιντεάκια με συμβουλές του μικρού, κλείνω κάποιες εκκρεμότητες που είχα αφήσει στο γραφείο, βγαίνουμε για πατίνι κάθε απόγευμα στους άδειους δρόμους (έχοντας στείλει μηνυματάκι για άδεια εξόδου τύπου Β με αριθμό 6, καθόσον νομοταγείς πολίτες), και περιμένουμε να τελειώσει αυτή η κατάσταση να γυρίσουμε σιγά – σιγά ξανά στις δραστηριότητές μας οικογενειακώς (του μικρού του λείπει το σχολείο και το κολυμβητήριο)!

 Πως είδατε τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση; Ποια είναι η γνώμη σας για το ποσό της βοήθειας αλλά και την διαδικασία;

Αυτό που οφείλω να αναγνωρίσω είναι την ταχύτητα αντίδρασής μας στο κομμάτι της πρόληψης (πράγμα πρωτόγνωρο για τη χώρα μας), αλλά και της τάχιστης ψηφιακής οργάνωσης. Πλην όμως μέσα σε όλη αυτή την τραγική κατάσταση του κλεισίματος επιχειρήσεων, καταστημάτων, υπηρεσιών κλπ και τις συνέπεις που θα έχουν μετά, τα μέτρα είναι σίγουρα ανεπαρκή. Τα ποσά είναι πολύ μικρά καθόσον καμία οικογένεια δεν μπορεί να ζήσει με 400 ευρώ το μήνα και σίγουρα έχουν αποκλειστεί και πολλές κατηγορίες που πλήττονται έμμεσα και εντός των επόμενων ημερών δεν θα έχουν καν τα απαραίτητα. Θα μπορούσα να αφιερώσω μερικές σελίδες σχολιάζοντάς τα ένα προς ένα ωστόσο προφανώς δεν είναι αυτός ο σκοπός της ερώτησής σας. Εν πάσει περιπτώσει όμως η αποτελεσματικότητά τους θα φανεί τόσο κατά τη διάρκεια αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης όσο και με το άνοιγμα των επιχειρήσεων και τη σταδιακή επάνοδο στην καθημερινότητα. Τότε θα φανεί αν τα μέτρα ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση και τότε φυσικά θα κριθεί ποια άλλα μέτρα θα χρειαστούν για να μετριασθεί η ζημιά που προκλήθηκε στην οικονομία και συνακόλουθα και στην κοινωνία (αφού είναι βέβαιο ότι θα εκτοξευθούν τα ποσοστά ανεργίας και επιχειρήσεων που θα κλείσουν).

Σαν νομικός πως εκλαμβάνετε τον περιορισμό στο σπίτι; Τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό το μέτρο στη λειτουργία της δημοκρατίας αλλά και στη κοινωνία;

Σαν άνθρωπος πιστεύω ότι η ελευθερία είναι θεμελιώδες αγαθό. Ίσως το υπέρτατο κατά τη δική μου ταπεινή και ασήμαντη για πολλούς άποψη. Η ελευθερία δίνει αξία στη ζωή και νόημα στην ύπαρξη! Ζωή χωρίς ελευθερία δεν είναι ζωή ουσίας, είναι βιολογική ύπαρξη! Το να ανοίγεις την πόρτα και να διαλέγεις κατεύθυνση είναι μεγάλο προνόμιο! Το να μπορείς να έχεις αυτοδιάθεση επίσης! Είναι κατάκτηση των Δημοκρατικών καθεστώτων, να δίνουν τη δυνατότητα στους πολίτες τους να έχουν ελευθερία και αυτοδιάθεση. (δεν είναι τυχαίο που για την ελευθερία χύθηκε αίμα πλείστων λαών, αλλά και τόνοι μελάνι στη λογοτεχνία η οποία την ύμνησε ως ύψιστο αγαθο).
Ο περιορισμός στο σπίτι ήρθε μετά από την αναστολή κάποιων άρθρων του Συντάγματος στο όνομα της προστασίας της Δημόσιας Υγείας ως υπέρτατου εννόμου αγαθού.

Το Σύνταγμα είναι ο Θεμελιώδης νόμος της Πολιτείας μας, ο καταστατικός χάρτης αυξημένης τυπικής ισχύος με τον οποίον θα πρέπει να συμφωνούν όλοι οι νόμοι και τα διατάγματα που κατά καιρούς θα εκδίδονται. Είναι ο πυλώνας του πολιτικού και νομικού μας συστήματος, που εξασφαλίζει ασφάλεια δικαίου. Εξάλλου, αυτό «υπηρετούν» οι πολιτικοί, οι Δικαστές, οι Ένοπλες δυνάμεις, τα Σώματα Ασφαλείας, οι Δικηγόροι και όσοι ορκιζόμαστε ότι θα το υπηρετούμε. Με τον περιορισμό λοιπόν στο σπίτι και την «άδεια» εξόδου, το κλείσιμο επιχειρήσεων κλπ, σίγουρα έχουμε μια πρόσκαιρη αναστολή των άρθρων 5, 9Α, 11, 13 κλπ.
Προφανώς και αυτά συνέβησαν για να αντιμετωπίσουμε την έκτακτη κατάσταση την οποία βιώνουμε και την προστασία της Δημόσιας Υγείας και της ζωής (που είναι υπέρτατο έννομο αγαθό), όλων μας.
Ελπίζω και πιστεύω πως στο όνομα κάποιου υπέρτατου αγαθού δεν θα έχουμε στο μέλλον τέτοιου είδους περιορισμούς. Είναι πολύ ενοχλητικό και ταυτόχρονα εντελώς εκτός του πνεύματος της δικής μας έννομης τάξης και Δημοκρατίας, να σε παρακολουθούν για το που θα πας και τι θα κάνεις, να παίρνεις άδεια για να πας στη δουλειά, να πας να ψωνίσεις, να πας να δεις τους γονείς σου κλπ. Απλά χάνεις την ελευθερία και την αυτοδιάθεσή σου και το νόημα και την ουσία της ύπαρξής σου (προσωπική άποψη).

Τι μηνύματα λαμβάνετε από τους πελάτες σας; Αγωνιούν για τις υποθέσεις τους φαντάζομαι…

Η αλήθεια είναι ότι τις πρώτες ημέρες δεχόμουν πολλά τηλεφωνήματα για το τι θα γίνει, πότε θα πάνε όλες αυτές οι δίκες που αναβλήθηκαν κλπ. Επιπλέον πολλοί ήθελαν να κάνουν εξώσεις σε κακοπληρωτές μισθωτές κλπ (άλλο πρόβλημα που θα αναδειχθεί μετά). Σίγουρα όταν κάποιος αναμένει μερικά χρόνια για να δικασθεί η υπόθεση του, φτάνει στην πηγή και δεν πίνει νερό, είναι λογικό να ανησυχεί. Αυτό που εξηγώ είναι ότι πλήρη εικόνα θα έχουμε με το άνοιγμα των Δικαστηρίων, οπότε και θα επαναπροσδιορισθούν οι δίκες που χάθηκαν αυτό το διάστημα. Ας έχουμε υγεία και υπομονή και όλα θα πάρουν τη ροή τους συν τω χρόνω!

Σας έχουν καλύψει οι πρωτοβουλίες του Δικηγορικού Συλλόγου; Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει και σε ποια κατεύθυνση;

Σίγουρα ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Δόθηκε αγώνας από τους Δικηγορικούς Συλλόγους, και μπορώ να πω ότι ήμασταν η μοναδική τάξη επιστημόνων που αντέδρασε στα voucher. Ωστόσο με την κατάσταση που βιώνουμε και με τα μέσα που είχαμε το μη χείρον βέλτιστον! Το τι θα μπορούσε να γίνει είναι μεγάλη κουβέντα, καθόσον ο καθένας έχει τη δική του άποψη. Εξάλλου δεν έχει νόημα να συζητάμε για το τι θα μπορούσε να γίνει αλλά για το γίνεται και τώρα ο γεγοναι γέγοναι! Θα πορευτούμε με αυτές τις αποφάσεις. Σίγουρα πάντως ως κλάδος έχουμε πληγεί ανεπανόρθωτα γιατί πραγματικά έχουμε τεθεί σε ακούσια αργία! Δεν έχουμε πλέον αντικείμενο εργασίας (κλειστά Δικαστήρια, κλειστά Υποθηκοφυλακεία, Δικαστικοί Επιμελητές σε αποχή κ.ο.κ.), είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα σχετικό με την εργασία μας και την επιστήμη μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Η επάνοδος θα μας βρει με πολλά θέματα ανοιχτά, υποχρεώσεις προς εφορίες και ταμεία και ένα Δικαστικό έτος που τελειώνει 15/6. Δεν είμαστε κατά τεκμήριο προνομιούχοι. Είμαστε σκληρά εργαζόμενοι και μάλλον κακά αμειβόμενοι.

Τι έχετε να πείτε στις νεαρές μητέρες που βρίσκονται στη θέση σας;

Αφού δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο να απολαύσουμε τον άπλετο χρόνο μας με τις οικογένειές μας! Μας αξίζει και τους αξίζει! Να δώσουν χρόνο ποιοτικό και δημιουργικό στα παιδιά τους. Να δημιουργήσουν όμορφες στιγμές και αναμνήσεις. Να κάνουν την πρωτόγνωρη αυτή κατάσταση ευκαιρία για πολύ και ποιοτικό χρόνο και για όμορφες οικογενειακές στιγμές!

 Τι σας έχει λείψει πιο πολύ αυτό το διάστημα;

Η συναναστροφη! Η προσωπική επαφή με συναδέλφους στα Δικαστήρια, με πελάτες στο γραφείο, με συγγενείς και φίλους σε ένα Τραπέζι, όλες αυτές οι καθημερινές στιγμές!

Πως σχολιάζετε την αύξηση των κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας λόγω του περιορισμού;

Αναμενόμενη! Εκεί που υπήρχε η ενδοοικογενειακή βία (είτε με τη μορφή εξύβρισης, είτε με τη μορφή απειλής είτε ακόμη και με τη μορφή σωματικής βίας), σίγουρα εξακολουθεί να υπάρχει απλά σε πιο εκτεταμένη μορφή λόγω της συνύπαρξης. Πλην όμως αναδείχθηκαν και θα αναδειχθούν και νέα περιστατικά. Εν πρώτοις αυξάνεται ο χρόνος που περνούν μαζί οι οικογένειες και αποδεικνύεται ότι προφανώς δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους (οι 3-4 ώρες συνύπαρξης της παλιάς καθημερινότητας δεν ήταν επαρκής για να αναδείξει ακραίες συμπεριφορές). Επιπλέον ο εγκλεισμός σε μικρούς χώρους, τα διαφορετικά «θέλω», οι διαφορετικές συνήθειες καθημερινότητας κλπ δημιουργούν αναπόφευκτο εκνευρισμό και σε πολλές περιπτώσεις ακραίες συμπεριφορές. Είναι δε αναμενόμενη και η αύξηση των διαζυγίων μετά από όλη αυτήν την κατάσταση.

Μπορείτε να φαντασθείτε τη μέρα της επιστροφής σας στην Ευελπίδων; Θα φοράτε μάσκα; Πως θα μπορούσαν να κρατηθούν οι αποστάσεις στη πολύβουη Ευελπίδων;

Ημέρα Ανεξαρτησίας!!! Χαχα, επιστροφή στην καθημερινότητα! Αν θα φοράω μάσκα? Φυσικά και όχι γιατι δεν ταιριάζει με το δικηγορικό outfit (ξέρετε κοστούμι, τσάντα παπούτσι κλπ). Ούτε τώρα φοράω. Τηρώ τις αποστάσεις και λούζομαι με αντισηπτικό. Νίπτω τας χείρας μου πολύ σχολαστικά!
Τώρα σε ό,τι αφορά στο θέμα των αποστάσεων στα Δικαστήρια είναι ερώτηση πρόκληση γι αυτά που χρόνια ζητούν οι δικηγόροι. Η αλήθεια είναι ότι στα Δικαστήρια συχνάζουν καθημερινά και πολλοί μη έχοντες εργασία. Άνθρωποι δλδ που δεν είναι παράγοντες μιας δίκης. Σίγουρα στο κομμάτι αυτό χρειάζεται υπευθυνότητα. Δεν μπορεί πχ να έχεις το νούμερο 20 και να στηθείς από τις 8.30 στην αίθουσα. Επιπλέον υπάρχουν δίκες που γίνονται χωρίς μάρτυρες (εξ εγγράφων), εφετεία που γίνονται χωρίς καν δικηγόρους (με δήλωση), δίκες σε Διοικητικά που γίνονται επίσης χωρίς καν δικηγόρους (με δήλωση). Αν τώρα μέσα στην ψηφιοποίηση του κράτους έλθει και η δυνατότητα να καταθέτουμε ηλεκτρονικά τα δικόγραφά μας (διαδικασία που λειτουργεί πιλοτικά και όχι με μεγάλη επιτυχία), και λαμβάνουμε ηλεκτρονικά τις αποφάσεις, τότε η αποσυμφόρηση είναι δεδομένη. Εύχομαι να γίνουν όλα αυτά το συντομότερο γιατί τότε θα σταματήσουμε να στοιβαζόμαστε σε ουρές και σε κατάμεστα γραφεία και αίθουσες και θα αποφύγουμε τη συμφόρηση που αναπόφευκτα δημιουργείται και τις χαμένες ώρες στις ουρές.

Ποιες είναι οι σκέψεις σας γι΄αυτό που βιώνουμε; Πιστεύετε ότι θα μας κάνει καλύτερους σαν ανθρώπους, χειρότερους ή απλά θα περάσει και θα σβηστεί από τη μνήμη μας και η ζωή θα συνεχισθεί

Είναι ένα μάθημα ζωής! Κάποιοι θα γίνουν καλύτεροι, κάποιοι χειρότεροι, πάντα συμβαίνει αυτό. Ως φύσει αισιόδοξος άνθρωπος θέλω να πιστεύω ότι θα είναι η αρχή για κάτι καλύτερο και όχι η απαρχή περιορισμών των ατομικών μας ελευθεριών πχ. Ας βγει από όλο αυτό κάτι καλό σε κάθε επίπεδο και ας έλθουν έτσι τα πράγματα ώστε να τελειώσει γρήγορα αυτό που ζούμε.

 

Ευελπίδων Τετάρτη 8 Απριλίου 2020

SHARE

Περισσότερα

MORE DIA Y NOCHE