kourdistoportocali.comDia Y NocheAboutRosalia>H νέα star της Ισπανίας κατακτά της ΗΠΑ

Εικόνες_VIDEO

Rosalia>H νέα star της Ισπανίας κατακτά της ΗΠΑ

Billboard. Εξαιρετικό εξώφυλλο. Φωτογράφος Ruven Afanador!

Billboard.

Εξαιρετικό εξώφυλλο.

Φωτογράφος Ruven Afanador!

Η Rosalia είναι από ένα χωριό έξω από την Βαρκελώνη, το Sant Esteve Sesrovires.

Πας με τρένο.

Καταπληκτική διαδρομή (για την ιστορία).

Δεν θυμάμαι από πότε έχει να κάνει επιτυχία Ισπανός/Ισπανίδα στην Αμερική…

O Enrique Iglesias; Ο Alejandro Sanz; Θα θυμηθώ…

«Η Rosalia είναι ήδη σταρ στην Ισπανία» γράφει ο Άλεξ Πετρίδης στην Guardian, «όπου το φλαμέγκο είναι τόσο βασικό στο ποπ τοπίο ώστε το συναντάς από τα πάρκα της Βαρκελώνης μέχρι τα subwoofer των αυτοκινήτων, κι ακούγεται εκκωφαντικά, με τον ίδιο τρόπο που ακούγεται το grime και το drum ‘n’ bass στην Βρετανία.
Το γεγονός ότι μια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία πιστεύει με σθένος ότι μπορεί να γίνει σταρ εδώ –και πραγματικά στις ΗΠΑ– οφείλεται σίγουρα στο μεγάλο ρεύμα που έχει η λάτιν ποπ.
Εάν το Despacito του Luis Fonsi απέδειξε ότι ένα τραγούδι στην ισπανική γλώσσα μπορεί να κυριαρχήσει στα τσαρτ, τότε ίσως αυτό είναι ενδεικτικό μιας ευρύτερης πολιτιστικής μετατόπισης, σημαίνοντας το τέλος της παραδοσιακής ανικανόητητας του κοινού της Βρετανίας να μεταχειριστεί τη μη αγγλόφωνη ποπ ως κάτι περισσότερο από μια πηγή που δίνει πρωτοπόρα χιτ.
Ακόμα και έτσι να είναι όμως, το El Mar Querer είναι μάλλον πολύ πιο περίπλοκο, ενδιαφέρον και ασυνήθιστο ως προοπτική από κάθε άλλη λάτιν ποπ επιτυχία μέχρι σήμερα.

Ακόμα και στην πιο ποπ πλευρά του, ο τρόπος που η Rosalia δουλεύει με τη φωνή της κάνει τον δίσκο να ακούγεται εντυπωσιακά φρέσκος.

Μπορεί στα αλήθεια να τραγουδήσει –κι όταν ξεσπάει στο πιο παραδοσιακού στυλ φλαμέγκο Que No Salga la Luna ή στο ακαπέλα A Ningun Hombre που κλείνει ανατριχιαστικά τον δίσκο– η φωνή της πηγάζει από μία διαφορετική μουσική παράδοση από τα συνηθισμένα στυλ των ποπ τραγουδιστών.

Δεν έχει κανένα από τα στάνταρ τρικ που ακολουθούν οι γυναικείες φωνές (πατώντας στον υπερβολικό αυτοσχεδιασμό της Whitney, την παλιακή σόουλ της Winehouse ή το τρελούτσικο χίμηγμα της Kate Bush).
Αντί για αυτό, η φωνή της είναι δυναμική και ενστικτωδώς προκλητική, κι ο τρόπος που τραγουδάει τις συλλαβές τις κάνει να ακούγονται περισσότερο μεσανατολίτικες παρά σαν της Mariah Carey».

SHARE

Περισσότερα

MORE DIA Y NOCHE