11 Σεπτεμβρίου 2026
Ξεκίνησε η επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου (psyop) για την πρόκληση πανικού σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη, αμέσως μετά την Ημέρα της Εργασίας!
Οι Anthropic, OpenAI και η κυβέρνηση είναι οι βασικοί ωφελούμενοι.
By Edward Dowd*
Ιστορικό
Την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, την επομένη του τριημέρου της Ημέρας της Εργασίας-Labor Day weekend (λατρεύω το timing!), ένας νεαρός άνδρας με το όνομα Jacob Coxon δημοσίευσε μια ανάρτηση στο X… την πρώτη του ανάρτηση ever, η οποία έγινε viral σε τεράστιο βαθμό. Πρόκειται για πρώην υπάλληλο τόσο της Anthropic όσο και της OpenAI, ο οποίος προειδοποίησε για τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης-AI.
Μέσα σε 24 ώρες, η ανάρτηση του Jacob στο X είχε συγκεντρώσει 123 εκατομμύρια προβολές, 650.000 likes και 190.000 ακολούθους. Ακόμη και ο Elon παρενέβη, δηλώνοντας: «Δεν νομίζω ότι έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο με ανάρτηση από νέο λογαριασμό που δεν είχε σχεδόν καμία προηγούμενη δραστηριότητα».
Αμέσως, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να ενισχύσουν τη διάδοση της ανάρτησης. Η Wall Street Journal είχε ήδη πάρει συνέντευξη από τον Jacob μέσα σε λίγες ώρες, ενώ ακολούθησε καταιγισμός αναφορών από τα υπόλοιπα μεγάλα ΜΜΕ. Στη συνέχεια, πολιτικά πρόσωπα και από τις δύο πλευρές (κυρίως Δημοκρατικοί) έσπευσαν να σχολιάσουν την ανάρτηση, ζητώντας άμεσα τη θέσπιση κανονισμών και κυβερνητικές παρεμβάσεις.
Δημιούργησα το Substack μου, «Ed Dowd: Beyond the Narrative», για να ασχοληθώ με ζητήματα όπως αυτό, και πιστεύω ότι πρόκειται για μια καλά ενορχηστρωμένη επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου (psyop) με στόχο να αλλάξουν οι ισορροπίες και η κοινή γνώμη.
Λεξικό Merriam-Webster, λήμμα «psyop» (επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου).
«Στρατιωτική επιχείρηση-military operation που αποσκοπεί συνήθως στην επηρέαση της ψυχολογικής κατάστασης του εχθρού με μη πολεμικά μέσα… επίσης: πρόσωπο ή μέσο που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση για να επηρεάσει τις απόψεις και τη στάση του πληθυσμού».
Δεν ισχυρίζομαι ότι ο Jacob Coxon είναι κυβερνητικό όργανο. Λέω απλώς ότι τα γεγονότα των τελευταίων 72 ωρών δεν παραπέμπουν σε περίπτωση πληροφοριοδότη δημοσίου συμφέροντος (whistleblower), αλλά μάλλον σε ένα τεχνητά κατασκευασμένο αφήγημα πανικού.
Anomalies
Ο λογαριασμός @hilbertspaess στο X δεν είχε σχεδόν καμία δραστηριότητα πριν από το βράδυ της Τρίτης. Το βιογραφικό του αποτελούνταν από δύο λέξεις: «ai research». Ο λογαριασμός παρέμενε ανενεργός για έναν χρόνο. Στη συνέχεια, με μια συντονισμένη κίνηση, δημοσιεύτηκε μια σειρά επτά αναρτήσεων (thread) που ανακοίνωνε την παραίτηση από την Anthropic, προειδοποιούσε ότι τα εργαστήρια «παίζουν με τις ζωές μας» και προέβλεπε ότι οι άνθρωποι που κατασκευάζουν αυτά τα συστήματα πιστεύουν κατ’ ιδίαν πως θα μπορούσαν να εξολοθρεύσουν την ανθρωπότητα μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Μέσα σε μία νύχτα Εκατοντάδες χιλιάδες «likes». Ο λογαριασμός μετατράπηκε από άγνωστος σε πασίγνωστο όνομα προτού καν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας προλάβει να πιει τον καφέ του.
Δεν λειτουργεί έτσι ο αυθεντικός λόγος στο X: ο αυθεντικός λόγος κάνει λάθη, δημοσιεύει προσχέδια, διορθώνει τυπογραφικά και έχει ιστορικό. Αυτός ο λογαριασμός είχε ιστορικό σιωπής, μετά ένα επαγγελματικά καλογραμμένο και εντυπωσιακό κείμενο, και στη συνέχεια όλο το φάσμα των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης που το αναπαρήγαγαν μέσα σε λίγες ώρες από τη δημοσίευση.
Η Wall Street Journal δημοσίευσε μια αποκλειστική συνέντευξη με τον Coxon πολύ σύντομα αφότου ανέβηκε η ανάρτηση. Τα Business Insider, Newsweek, New York Post, Mashable και Deadline δημοσίευσαν όλα τα ίδια αποσπάσματα μέσα σε λίγες ώρες. Και την επόμενη μέρα, ζωντανές συνεντεύξεις στο Fox News και το CNN. Δεν πρόκειται για περίπτωση δημοσιογράφου που στάθηκε τυχερός σκρολάροντας αργά το βράδυ. Πρόκειται για ένα προσχεδιασμένο πακέτο. Κατά την ταπεινή μου άποψη, δεν εξασφαλίζεις αποκλειστικότητα στη WSJ και ένα νήμα αναρτήσεων με 100 εκατομμύρια προβολές κατά τύχη, εκτός αν η συνέντευξη ήταν ήδη έτοιμη και προετοιμασμένη.
Μετά έκανα αυτό που κάνω πάντα. Διάβασα τις απαντήσεις και τις απόψεις των σκεπτικιστών στο X. Οι «κυνηγοί ανωμαλιών» έφτασαν εκεί πρώτοι. Ο Parker Thayer παρουσίασε το χρονοδιάγραμμα που ενεργοποίησε το μυαλό μου —συνηθισμένο στην ανάλυση χαρτοφυλακίων μετοχών— επισημαίνοντας: το άρθρο της Journal που «ενδεχομένως» δημοσιεύτηκε πριν από τη δημόσια ανάρτηση, έναν λογαριασμό χωρίς προηγούμενη δραστηριότητα που ξαφνικά εκτοξεύτηκε, και τις πρώτες αναδημοσιεύσεις με σχόλια (quote posts) που εμφανίστηκαν μέσα σε δεκαπέντε λεπτά από δεξαμενές σκέψης (policy shops), η χρηματοδότηση των οποίων συνδέεται με τον ίδιο κύκλο φιλανθρωπίας που σχετίζεται με την Anthropic. Άλλοι χρήστες επεσήμαναν το κενό ιστορικό ακολούθων, την ξαφνική επαλήθευση λογαριασμού (verification), καθώς και το γεγονός ότι οι πρώτοι που διέδωσαν το θέμα δεν ήταν τυχαίοι πολίτες, αλλά άτομα των οποίων η δουλειά είναι να μετατρέπουν τον φόβο σε νομοθεσία, καθώς και τις ενδείξεις για διασυνδέσεις με ΜΚΟ που ασχολούνται με την πολιτική για την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Μπορεί κανείς να αμφισβητήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεμονωμένα στοιχεία. Είναι όμως πιο δύσκολο να αμφισβητήσει το σύνολό τους.
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο για μένα ήταν η αντίδραση ορισμένων μελών του Κογκρέσου όταν ένα αφήγημα είναι ήδη προετοιμασμένο. Ο βουλευτής Ro Khanna αναδημοσίευσε πολύ γρήγορα το νήμα και απαίτησε τη δημιουργία μιας ομοσπονδιακής υπηρεσίας για την Τεχνητή Νοημοσύνη «όπως αυτή που έχουμε για την πυρηνική ενέργεια και τα αεροπλάνα», καθώς και διαδικασίες προ-πιστοποίησης, μηχανισμούς άμεσης διακοπής λειτουργίας (kill switches), ποινικές κυρώσεις και ακροάσεις με «ερευνητές όπως ο Jacob». Ζήτησε μάλιστα από τον Πρόεδρο Johnson συνεδρίαση της Βουλής. Στην άλλη πλευρά του Καπιτωλίου, ο Γερουσιαστής Bernie Sanders είχε ήδη θέσει σε κυκλοφορία —σε συνεργασία με τον Βουλευτή Greg Casar— ένα νομοσχέδιο για την απαγόρευση της υπερ-νοημοσύνης, το οποίο προέβλεπε τη δημιουργία υπηρεσίας επιπέδου υπουργείου, συμβουλευτικής επιτροπής «ειδικών» και όλου του σχετικού γραφειοκρατικού μηχανισμού.
The Post Labor Day AI Panic Psyop Has Been Launched!
Antthropic, Open AI & Goverment are the prime beneficiaries https://t.co/rBZd7LURW8 pic.twitter.com/Mwum7jjl9W
— Edward Dowd (@DowdEdward) September 10, 2026
Στην πρωτοβουλία προσχώρησαν και οι Γερουσιαστές Chris Van Hollen και Richard Blumenthal. Η OpenAI, για να μην μείνει απέξω από την ίδια της την «κηδεία», άρχισε να δημοσιεύει ανακοινώσεις σχετικά με κανόνες εθνικής ασφάλειας.
Classic Hegelian Dialectic
Thesis>Antithesis>Synthesis…also known as Problem>Reaction>Solution.
Hegel would recognize the move:
· Thesis-the labs are racing toward systems they cannot control
· Antithesis-the public is now terrified, and the screenshots of Coxon’s thread are the proof
· Synthesis-regulation, a licensing regime, a new agency and barriers to entry dressed up as “containment”
Then ask the only question that ever matters: Who benefits?
Let us start with who does not benefit:
· Not the open-source shops
· Not the startups that cannot afford a compliance department and a containment audit
· Not the Chinese labs, who will ignore the sermon and keep training regardless
The first beneficiaries are the two names in the original post: Anthropic and OpenAI.
Κλασική εγελιανή διαλεκτική
Θέση > Αντίθεση > Σύνθεση… γνωστή και ως Πρόβλημα > Αντίδραση > Λύση.
Ο Hegel θα αναγνώριζε την κίνηση:
· Θέση – τα εργαστήρια τρέχουν να αναπτύξουν συστήματα που δεν μπορούν να ελέγξουν
· Αντίθεση – το κοινό είναι πλέον τρομοκρατημένο, και τα στιγμιότυπα οθόνης από τη συζήτηση (thread) του Coxon αποτελούν την απόδειξη
· Σύνθεση – ρύθμιση, καθεστώς αδειοδότησης, ένας νέος οργανισμός και εμπόδια εισόδου στην αγορά, όλα παρουσιασμένα ως μέτρα «περιορισμού»
Και μετά, θέστε το μοναδικό ερώτημα που έχει πραγματικά σημασία: Ποιος ωφελείται;
Ας ξεκινήσουμε με το ποιος δεν ωφελείται:
· Όχι οι εταιρείες ανοιχτού κώδικα
· Όχι οι νεοφυείς επιχειρήσεις που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να διατηρούν τμήμα συμμόρφωσης και να διενεργούν ελέγχους ασφαλείας (containment audits)
· Όχι τα κινεζικά εργαστήρια, που θα αγνοήσουν τα κηρύγματα και θα συνεχίσουν την εκπαίδευση μοντέλων αδιαφορώντας για τους περιορισμούς
Οι πρώτοι ωφελούμενοι είναι τα δύο ονόματα που αναφέρονται στην αρχική ανάρτηση: η Anthropic και η OpenAI.
Ξοδεύουν κεφάλαια με ρυθμό που θα έκανε ακόμη και τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών (CLEC) της περιόδου 2000-2001 να κοκκινίσουν από ντροπή. Οι τιμές ανά token συνεχίζουν να πέφτουν. Η ζήτηση από μεγάλες επιχειρήσεις δεν αυξάνεται αρκετά γρήγορα ώστε να αντισταθμίσει αυτή την πτώση. Ο ρυθμός μεταβολής της ανάπτυξης επιβραδύνεται. Οι κεφαλαιουχικές δαπάνες (Capex) αποτελούν μια «μαύρη τρύπα». Οι αποτιμήσεις παραμένουν βιώσιμες μόνο εφόσον η πορεία ανάπτυξης παραμένει κατακόρυφη και ο ανταγωνισμός περιορισμένος. Ένα ομοσπονδιακό «τείχος προστασίας» —που περιλαμβάνει προ-πιστοποίηση, υποχρεωτική ασφάλιση και ποινική ευθύνη για μη αδειοδοτημένα μοντέλα— επιτυγχάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα: εξοντώνει τη μεγάλη μάζα των μικρότερων ανταγωνιστών που περιόριζαν τα περιθώρια κέρδους τους και παρέχει στους κυρίαρχους παίκτες του κλάδου ένα πολιτικό αφήγημα για τους επενδυτές: «εμείς είμαστε οι υπεύθυνοι, οι ρυθμιζόμενοι πάροχοι υποδομών νοημοσύνης· παρακαλούμε συνεχίστε να χρηματοδοτείτε τις ζημιές μέχρι να καταστούν κερδοφόρες οι μονάδες παραγωγής».
Ο δεύτερος ωφελούμενος είναι η ίδια η κυβέρνηση (αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί κυρίως σχέδιο των Δημοκρατικών).
Η δημιουργία μιας υπηρεσίας για την Τεχνητή Νοημοσύνη σε επίπεδο υπουργείου συνεπάγεται νέα κονδύλια, νέα κτίρια, νέες θέσεις υψηλόβαθμων στελεχών (GS-15), νέους εξωτερικούς συνεργάτες και νέα «συμβουλευτικά όργανα» στελεχωμένα από τα ίδια άτομα που συνέταξαν τα βασικά επιχειρήματα της πολιτικής γραμμής. Οι ακροάσεις στο Κογκρέσο συνεπάγονται προϋπολογισμούς για μετακινήσεις και χρόνο προβολής στην τηλεόραση. Η προ-πιστοποίηση δημιουργεί μια μόνιμη τάξη ελεγκτών. Η υποχρεωτική ασφάλιση διαμορφώνει μια ρυθμιζόμενη αγορά υπό την εποπτεία των εν λόγω υπηρεσιών. Κάθε ένα από αυτά τα στοιχεία αποτελεί ένα αίτημα χρηματοδότησης που επιβιώνει πέρα από τον βραχύβιο κύκλο των ειδήσεων.
Ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι έχουν ήδη προσφερθεί να βοηθήσουν στην οικοδόμηση αυτού του μηχανισμού. Ο Γερουσιαστής Josh Hawley υπήρξε ο πιο ένθερμος υποστηρικτής, προτρέποντας το κόμμα του να «ρυθμίσει» την Τεχνητή Νοημοσύνη ώστε να μην εκτοπιστούν οι εργαζόμενοι· έχει ήδη καταθέσει νομοσχέδιο από κοινού με τον Blumenthal και τη Γερουσιαστή Marsha Blackburn, το οποίο καθιστά υποχρεωτικό τον ομοσπονδιακό έλεγχο των προηγμένων μοντέλων. Ο Βουλευτής Jay Obernolte προωθεί τον νόμο «Great American AI Act» σε συνεργασία με τη Δημοκρατική Lori Trahan και τους Ρεπουμπλικάνους βουλευτές Scott Franklin και Erin Houchin Δεν χρειάζεσαι ολόκληρο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (GOP)… χρειάζεσαι μόνο μερικά ονόματα, ώστε η νέα υπηρεσία να μπορεί να χαρακτηριστεί «διακομματική» όταν έρθει η ώρα της έγκρισης της χρηματοδότησης.
Ο φόβος είναι το μέσο για να διογκώσεις το κράτος όταν δεν μπορείς να αναπτύξεις την οικονομία.
Συμπέρασμα
Πρόσφατα έγραψα μια ανάρτηση με τίτλο «Το πάρτι των επενδύσεων της Wall Street στην Τεχνητή Νοημοσύνη… Είναι 2 τα ξημερώματα και το Bar κλείνει-Wall Street’s AI Capex Party…It’s 2 AM & The Bar is About To Close», όπου εξηγούσα ότι η χρηματοδότηση της ανάπτυξης των υποδομών γίνεται όλο και πιο ακριβή και οι επενδυτές αμφισβητούν την τελική απόδοση της επένδυσης. Ένας πανικός σχετικά με την ασφάλεια, που καταλήγει στη δημιουργία ενός cartel αδειοδότησης, αποτελεί την πιο κομψή μέθοδο αναχρηματοδότησης που έχω δει εδώ και καιρό – τόσο για τα εργαστήρια όσο και για τη γραφειοκρατία που θα καρπωθεί οφέλη εκμεταλλευόμενη αυτόν τον πανικό. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι τα μοντέλα θα μας εξολοθρεύσουν. Αρκεί να κάνεις το Κογκρέσο και το κοινό να νιώσουν ότι αυτό *θα μπορούσε* να συμβεί. Ο φόβος είναι φθηνότερος από ένα κερδοφόρο προϊόν και φθηνότερος από έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό.
Μήπως ο Coxon είναι ειλικρινής; Βεβαίως… οι άνθρωποι αλλάζουν δουλειές και φοβούνται… η ειλικρίνεια και η χρησιμότητα δεν είναι έννοιες αντίθετες. Οι πιο αποτελεσματικές επιχειρήσεις αξιοποιούν ένα πραγματικό πρόσωπο με πραγματικό άγχος και στη συνέχεια του παρέχουν ένα μεγάφωνο, έναν δημοσιογράφο της Wall Street Journal και ένα νομοθετικό χρονοδιάγραμμα.
Δεν γνωρίζω με ακρίβεια πόσο βάσιμοι είναι αυτοί οι φόβοι για την Τεχνητή Νοημοσύνη-ΑΙ, αλλά ξέρω πώς μοιάζει ένα συντονισμένο αφήγημα:
· Ένας λογαριασμός που δεν χρησιμοποιούνταν προηγουμένως, μια αποκλειστικότητα που δημοσιεύεται μέσα στην ίδια νύχτα
· Μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ-NGOs) χάραξης πολιτικής που σπεύδουν να σχολιάσουν πρώτες
· Νομοσχέδια που έχουν ήδη συνταχθεί
· Πολλά μέλη του Κογκρέσου που αναρτούν αμέσως στο X. τις απόψεις τους
· Δύο εταιρείες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ταχείας κατανάλωσης ρευστών διαθεσίμων (cash-burn), οι οποίες παρουσιάζονται ξαφνικά ως οι μόνες «σοβαρές και υπεύθυνες» δυνάμεις.
· Η κυβέρνηση —κυρίως Δημοκρατικοί, με ελάχιστους Ρεπουμπλικάνους για να τη «καλύπτουν»— που ξαφνικά χρειάζεται έναν ακόμη οργανισμό, ένα ακόμη κονδύλι και έναν ακόμη λόγο για να μπει ανάμεσα σε εσάς και το μέλλον.
· Δύο εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης αιχμής που «καίνε» τεράστια κεφάλαια και χρειάζεται να εξαλείψουν τον ανταγωνισμό τους μέσω ρυθμιστικών παρεμβάσεων.
Παρακολουθήστε τη ροή του χρήματος, την αφήγηση, την κινδυνολογία, δείτε ποιος ωφελείται… πρόκειται για ένα περίτεχνο Kabuki Theater. Μετά την ψυχολογική επιχείρηση (psyop) του CΟVID, αυτή είναι η επόμενη μεγάλη κίνηση, κατά τη γνώμη μου. Όλα τα σημάδια είναι παρόντα.
“The one who states his case first seems right, until the other comes and examines him.” Proverbs 18:17
>
Biography
Edward Dowd is an American investment professional, author, and market strategist best known for his career in asset management and his later work in data analysis and economic commentary. Born in the United States, Dowd earned a bachelor’s degree in finance and economics from the University of Notre Dame, where he developed a foundation in quantitative modeling and financial analysis. His career began on Wall Street, where he gained experience in equity research and portfolio management before moving into senior roles at major investment firms.
Dowd spent over a decade at BlackRock, one of the world’s largest asset management firms, where he managed growth equity portfolios and oversaw significant institutional investments. His tenure at BlackRock solidified his reputation as a skilled investor with a focus on market cycles, valuation frameworks, and risk management. After leaving the firm, Dowd transitioned into independent analysis and authorship, applying his market expertise to broader economic and societal discussions.
He has since become known for his public commentary on financial systems, data integrity, and macroeconomic risks, often emphasizing the importance of transparency and critical thinking in both markets and public policy. His insights draw from decades of experience navigating volatile financial environments and evaluating systemic trends.
Through his career in finance, investment management, and public analysis, Edward Dowd has become a well-known figure in the economic and financial commentary landscape. His recognition comes from his market experience and independent perspectives, though he is not regarded as an authoritative or dominant voice in the broader financial industry.
