Όλοι έχουμε ακούσει το επιχείρημα για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας>
-Η λευκή κουλτούρα δεν υπάρχει-White culture doesn’t exist…
Είναι ίσως η πιο συνηθισμένη φυλετική φράση, επειδή είναι η πιο κοινωνικά αποδεκτή για επανάληψη. Αν κάποιος έλεγε «Η μαύρη κουλτούρα δεν υπάρχει επειδή όλοι οι μαύροι προέρχονται από διαφορετικές φυλές…», αυτό το άτομο θα εκφοβιζόταν ως φανατικό από το αφυπνισμένο πλήθος. Όσον αφορά τη λευκή κουλτούρα, τέτοιοι ισχυρισμοί χειροκροτούνται.
By Tyler Durden/ZeroHedge
[Authored by Brandon Smith via Alt-Market.us]
Το ερώτημα είναι, γιατί είναι εντάξει να υποβαθμίζουμε ή να δυσφημούμε τη λευκή κουλτούρα ενώ λατρεύουμε κάθε άλλη κουλτούρα; Επιπλέον, αν η λευκή κουλτούρα δεν υπάρχει, γιατί οι αφυπνισμένες μειονοτικές ομάδες προσπαθούν συνεχώς να σφετεριστούν την ιστορία και τα επιτεύγματα των λευκών;
Θέλω να διερευνήσω αυτό το ζήτημα λίγο πιο βαθιά, κυρίως λόγω της ατελείωτης στοχοποίησης του δυτικού πολιτισμού μέσω της αριστερής αποδόμησης των πιο δημοφιλών μορφών και μυθολογιών μας. Αυτή τη φορά, οι elites του Χόλιγουντ έχουν επιλέξει την Οδύσσεια του Ομήρου, ένα αρχαίο ελληνικό κλασικό έργο βαθιά ριζωμένο στη δυτική ιστορία (λευκή ιστορία), ως θύμα τους.
Το Ηollywood έχει κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να εξασφαλίσει την επιτυχία κάποιου εγχειρήματος και υποψιάζομαι ότι είναι επειδή είναι απελπισμένοι. Είναι απεγνωσμένοι για μια αφυπνισμένη νίκη. Έχουν βιώσει εκατοντάδες αποτυχίες τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση τα τελευταία χρόνια και αρχίζει να φαίνεται ότι το “Get Woke, Go Broke” γίνεται η κυρίαρχη δύναμη στον λαϊκό διάλογο. Οι αριστεροί δεν το αντέχουν.
Σε απάντηση, το Hollywood έχει βάλει τα δυνατά του – Έφεραν τον Christopher Nolan, έναν από τους λίγους σκηνοθέτες που έχουν απομείνει στη βιομηχανία που εξακολουθεί να έχει ένα ενσωματωμένο κοινό από απλούς χρήστες που θα πάνε να δουν τις ταινίες του ανεξάρτητα από την ποιότητά τους. Οι διανομείς έχουν επικεντρωθεί στις πωλήσεις εισιτηρίων IMAX για ένα πλουσιότερο πελατολόγιο, διογκώνοντας τεχνητά το συνολικό εισπρακτορείο.
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν κάνει ασταμάτητες παρεμβάσεις, προωθώντας την ταινία σε μεγάλο βαθμό μήνες νωρίτερα. Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι το Rotten Tomatoes για άλλη μια φορά χειραγωγεί το σκορ του κοινού για αυτήν την ταινία απορρίπτοντας τις περισσότερες αρνητικές κριτικές (το έχουν κάνει αυτό με πολλές ταινίες woke tent pole movies όλα αυτά τα χρόνια).
Διασκεδαστικά, οι δημοσιογράφοι δηλώνουν ήδη ότι η Οδύσσεια είναι “απόδειξη” ότι το “Get Woke, Go Broke” είναι μια πλάνη. Καθώς γράφω αυτό, η ταινία δεν έχει αποφέρει ούτε δεκάρα κέρδος ακόμα. Αυτό που βρίσκω πιο ενδιαφέρον, ωστόσο, είναι ότι αυτοί οι ακτιβιστές δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν στην πραγματικότητα τη φράση «Get Woke, Go Broke» στην καθομιλουμένη τους. Είναι μια έμμεση παραδοχή της ατζέντας τους.
Αναφέρουν συγκεκριμένα το κίνημά μας ως εχθρό τους και μας δηλώνουν «ηττημένους» επειδή η Οδύσσεια προβλέπεται να βγάλει χρήματα. Εξ ορισμού, παραδέχονται ότι αποτελούμε απειλή για αυτούς και ότι η Οδύσσεια είναι ένα εγχείρημα αφύπνισης που έχει σχεδιαστεί για να «μας φιμώσει». Αλλά γιατί έχει αυτό σημασία;
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι οι αριστεροί σκέφτονται σαν παιδιά. Πιστεύουν ότι το να έχεις «πλειοψηφία» είναι το ίδιο με το να έχεις δίκιο. Το να έχεις πλειοψηφία για αυτούς είναι το ίδιο με το να έχεις εξουσία. Αν η Οδύσσεια είναι επιτυχία στο box office, νομίζουν ότι αυτό αποδεικνύει ότι είναι το κυρίαρχο πολιτικό κίνημα.
Δεν τους νοιάζει αν η υποτιθέμενη πλειοψηφία τους είναι στην πραγματικότητα αστροχόρτο. Αν μπορούν να ξεγελάσουν το κοινό κάνοντάς το να νομίζει ότι η πολιτική αριστερά έχει κοινωνική εντολή, αυτό θα τους κερδίσει τον έλεγχο της κουλτούρας. Με άλλα λόγια, προσπαθούν να δημιουργήσουν μια συναίνεση.
Η ταινία Odyssey είναι μια ξεκάθαρη ομοβροντία που απευθύνεται άμεσα στους συντηρητικούς και τη δυτική ιστορία. Είναι μια πολυπολιτισμική παρωδία, ένα αστείο μιας ταινίας γεμάτης με ιστορικές ανακρίβειες και βασισμένο σε μια αποδομητική μετάφραση που γράφτηκε από μια φεμινίστρια ακαδημαϊκό από την Οξφόρδη (Emily Wilson). Η ταινία υπονομεύει ρητά τον ηρωισμό της ιστορίας και παρουσιάζει τον Οδυσσέα έναν πληγωμένο άνθρωπο, που υποφέρει από «τραύμα» και διαταραχή μετατραυματικού στρες λόγω των τύψεων του για τον πόλεμο και της «αποικιακής» συμπεριφοράς του.
Αλλά οι ψευδείς προσθήκες στη μυθολογία είναι λιγότερο ενδιαφέρουσες για μένα από τους λόγους που συμπεριλήφθηκαν.
Η αποδόμηση του Οδυσσέα μου θυμίζει αυτό που έκαναν η Kathleen Kennedy και οι φίλοι της στη Disney στον Luke Skywalker στην ταινία «The Last Jedi». Πήραν έναν λαμπρό, θαρραλέο και ηθικό άνθρωπο και τον μετέτρεψαν σε μια διαλυμένη, σκληρή και μηδενιστική μικρή σκύλα – εντελώς το αντίθετο από τον αρχικό του χαρακτήρα. Αυτό δεν ήταν λάθος, ήταν αρκετά σκόπιμο.
Οι λευκοί δεν επιτρέπεται να έχουν τολμηρούς, σοφούς και σίγουρους ήρωες. Υποτίθεται ότι πρέπει να μετανιώνουμε για την ιστορία μας και τα επιτεύγματά μας. Δεν υποτίθεται ότι πρέπει να γιορτάζουμε τέτοια πράγματα, επειδή αυτό μπορεί να μας εμπνεύσει να είμαστε τολμηροί, σοφοί και σίγουροι σήμερα.
Το cast της Οδύσσειας με την αλλαγή φυλής, που περιλαμβάνει μαύρους ηθοποιούς, Ισπανόφωνους, Ασιάτες και άλλους ανθρώπους (συμπεριλαμβανομένης μιας τρανς Ellen Page που υποδύεται έναν άνδρα Έλληνα πολεμιστή) που δεν θα είχαν ποτέ κατοικήσει στην εποχή του Ομήρου, είναι η συνηθισμένη γωνία επίθεσης για το woke Hollywood, αλλά δεν είναι η μόνη επίθεση. Αν ένας πρωταγωνιστής είναι λευκός, όπως συμβαίνει στην ταινία του Nolan, πρέπει να γκρεμιστεί και να γίνει αδύναμος. Πρέπει να απεικονιστεί ως ντροπιασμένος και απεγνωσμένος για λύτρωση, την οποία, φυσικά, θα λάβει μόνο ασπαζόμενος προοδευτικά ιδανικά.
Το τελευταίο πράγμα που θέλει το Hollywood είναι να απεικονίσει έναν λευκό ήρωα που δεν μετανιώνει για τις πράξεις και την αξία του.
Αυτό είναι το υποκείμενο μήνυμα της αφύπνισης που πραγματικά δηλητηριάζει το πηγάδι όσον αφορά την Οδύσσεια. Οι μειονοτικοί ηθοποιοί αποτελούν πρωτίστως μια ασπίδα από την κριτική. Αν κάποιος παραπονεθεί για Αφρικανούς, Ισπανόφωνους ή Ασιάτες ηθοποιούς σε ένα ελληνικό έπος, τα μέσα ενημέρωσης μπορούν να επικαλεστούν την κάρτα του «ρατσισμού» και να απορρίψουν το ζήτημα κατηγορηματικά. Ισχυρίζονται ότι απλώς απεχθανόμαστε να βλέπουμε μειονότητες σε ταινίες.
Αλλά δεν έχουμε πρόβλημα με τις μειονότητες στις ταινίες. Είναι η ένεση woke προπαγάνδας. Αυτό είναι το πραγματικό έγκλημα. Αν ο Christopher Nolan έκανε μια ταινία βασισμένη στο αφρικανικό «Epic of Liyongo» του 9ου αιώνα και αντικατέστησε τους χαρακτήρες των Swahili με λευκούς ηθοποιούς σε μια προσπάθεια να καταχραστεί την αφρικανική ιστορία, η αριστερά θα έχανε το συλλογικό της μυαλό και θα φώναζε «πολιτισμική οικειοποίηση». Τα διπλά μέτρα και σταθμά είναι προφανή.
Θα έχει κέρδος η Οδύσσεια; Πιθανώς. Η ταινία είχε ένα μεγάλο πρώτο Σαββατοκύριακο, αλλά προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό, δεν μπήκε καν στους πεντήντα πρώτους στη λίστα με τους νικητές του box office το Σαββατοκύριακο έναρξης. Η ταινία πρέπει να βγάλει περίπου 700 εκατομμύρια δολάρια για να ισοσκελίσει τα κέρδη, χωρίς να υπολογίζεται το 20% των ακαθάριστων εσόδων που πηγαίνουν στον Christopher Nolan σύμφωνα με το συμβόλαιό του.
Αμφιβάλλω αν το στούντιο θα βγάλει πολλά χρήματα από αυτήν την ταινία, αλλά το Hollywood θα την ανακηρύξει νίκη παρόλα αυτά. Πρώτον, επειδή καμία woke ταινία δεν είχε παρόμοια δυναμική εδώ και χρόνια. Και δεύτερον, επειδή η πολιτική αριστερά πεθαίνει και χρειάζεται μια πολύ δημόσια νίκη για να δικαιολογήσει τη συνήθειά της να διπλασιάζει την αποτυχία.
Οποιοσδήποτε λογικός και έξυπνος άνθρωπος θα επεσήμαινε ότι μια “επιτυχημένη” ταινία δεν αντισταθμίζει το νεκροταφείο που γεμίζει με καταστροφές στα εισιτήρια. Αυτό δεν έχει σημασία για το ακτιβιστικό πλήθος. Νομίζουν ότι μια νίκη θα σβήσει όλες τις προηγούμενες απώλειές τους.
Επιπλέον, η Οδύσσεια έχει σκοπό να λειτουργήσει ως συνέχεια της μακράς μαρξιστικής πορείας προς μια πολυπολιτισμική Δύση και το τέλος της λευκής ιστορίας όπως την ξέρουμε.
Το επικό ποίημα του Ομήρου συντέθηκε πριν από περίπου 2800 χρόνια και είναι ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα έργα λογοτεχνίας στην ανθρώπινη ιστορία. Αποτελεί απόδειξη των απίστευτων επιτευγμάτων του δυτικού κόσμου. Αποτελεί μέρος της πηγής από την οποία ξεχύθηκε η σύγχρονη Δύση.
Την εποχή που δημιουργήθηκε η Οδύσσεια, η Μεσόγειος ήταν συντριπτικά καυκάσια σύμφωνα με τα γενετικά αρχεία. Αυτό περιλαμβάνει τη Βόρεια Αφρική, η οποία ήταν στην πλειονότητά της καυκάσια και σε μεγάλο βαθμό «λευκή» με τα σύγχρονα πρότυπα. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι Αφρικανοί της Υποσαχάριας Αφρικής δεν υπήρχαν σε αξιοσημείωτη ποσότητα στη Βόρεια Αφρική ή τη Μεσόγειο μέχρι πολλούς αιώνες αργότερα, επειδή τα ταξίδια στις ερήμους της κεντρικής Αφρικής εμπόδισαν τη μετανάστευσή τους προς τα βόρεια για χιλιάδες χρόνια.
Οι Άραβες ήταν επίσης περιορισμένοι και δεν κατείχαν την περιοχή σε μεγάλους αριθμούς μέχρι την εισβολή των μουσουλμανικών ορδών πολύ μετά την εποχή του Ομήρου.
Πολλές εικόνες από τους αρχαίους Έλληνες και τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένων κεραμικών, τοιχογραφιών και άλλων σωζόμενων έργων τέχνης, απεικονίζουν ανθρώπους με ανοιχτόχρωμο δέρμα, συχνά με μπλε μάτια και σε ορισμένες περιπτώσεις με ξανθά μαλλιά κ.λπ. Με άλλα λόγια, ήταν λευκοί – Ποικίλες αποχρώσεις του λευκού, αλλά παρόλα αυτά λευκοί.
Η απλή επισήμανση αυτού του ιστορικού και επιστημονικού γεγονότος θα ενεργοποιήσει αμέσως το woke πλήθος και τους ακαδημαϊκούς συμμάχους του. Θα σας κατακλύσει μια πληθώρα εξαιρέσεων και κάποια κουραστική πνευματική γυμναστική σχετικά με το γιατί οι άνθρωποι αυτών των πρώιμων πολιτισμών δεν ήταν πραγματικά «λευκοί». Θυμηθείτε, «η λευκή κουλτούρα-[white culture doesn’t exist] δεν υπάρχει», μόνο άλλοι πολιτισμοί υπάρχουν.
Πάρα πολλοί κριτικοί και ιστορικοί συνωμοσιολόγοι πιστεύουν στην πραγματικότητα ότι τα δημογραφικά στοιχεία της Βόρειας Αφρικής και της Μεσογείου την εποχή του Ομήρου ήταν τα ίδια με τα δημογραφικά στοιχεία της Βόρειας Αφρικής και της Μεσογείου σήμερα. Δεν γνωρίζουν τίποτα για τις μεγάλες μεταναστευτικές μεταβολές του Μεσαίωνα ή την εισβολή των Μουσουλμάνων. Δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική συζήτηση με αυτούς τους ανθρώπους επειδή το σημείο αναφοράς τους βασίζεται στην καθαρή άγνοια.
Πέρα από αυτό, υπάρχει ένα άλλο υποσύνολο ανέντιμων ανθρώπων (woke leftists) που θεωρούν καθήκον τους να υπονομεύουν την λευκή ιστορία και να την ξαναγράφουν σαν να μην υπήρξε ποτέ. Συχνά εξυπηρετούν τα συμπλέγματα κατωτερότητας των μειονοτικών ομάδων ισχυριζόμενοι ότι η λευκή ιστορία είναι στην πραγματικότητα Η ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ιστορία. Οι λευκοί απλώς «έκλεψαν» επιτεύγματα από άλλους πολιτισμούς και τα αντικατέστησαν με την πάροδο του χρόνου.
Αυτό είναι μέρος της αφήγησης που παρακινεί τον διάλογο για την θλιβερή κινηματογραφική εκδοχή της Οδύσσειας από τον Christopher Nolan. Είναι μια αφυπνισμένη πραγματεία, ένα μαγικό φυλαχτό σχεδιασμένο να ξεθωριάσει και να θηλυκοποιήσει ένα ακόμη κομμάτι της δυτικής κληρονομιάς. Είναι μέρος μιας ευρύτερης ατζέντας που έχει ως στόχο να κάνει τους λευκούς να ξεχάσουν ποιοι είμαστε ή, τουλάχιστον, να μας κάνει να ντρεπόμαστε για το ποιοι είμαστε.
Το τέλος του παιχνιδιού; Όπως είπα, πρόκειται για την πολυπολιτισμική κατάληψη του δυτικού κόσμου. Όλα πηγάζουν από αυτό το σχέδιο. Οι αφυπνισμένες επανεκκινήσεις του Ηollywood έχουν τις ρίζες τους σε αυτό. Οι πολιτικές μαζικής μετανάστευσης των αριστερών κυβερνήσεων προωθούν την ατζέντα. Η αποδόμηση της ιστορίας μας στα δημόσια σχολεία και τα κολέγια έχει σχεδιαστεί για να κατηχήσει τα παιδιά, ώστε να μην μάθουν ποτέ την αλήθεια.
Μέχρι που μια μέρα, κοιτάμε γύρω μας και όσα μας κάνουν αυτό που είμαστε έχουν εξαφανιστεί, από την αξιοκρατία μέχρι τον ρεπουμπλικανισμό, από τον Χριστιανισμό μέχρι την κριτική σκέψη, από την καινοτομία μέχρι την επιχειρηματικότητα, από την ατομική ελευθερία μέχρι τις ελεύθερες αγορές, από την ιδιοκτησία μέχρι την ευθύνη, και ναι, τον αποικισμό (την πράξη της βελτίωσης των κολαστηρίων του τρίτου κόσμου όπου οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να βελτιώσουν το περιβάλλον τους, ώστε να μην μετατραπούν σε λεηλάτες που προσπαθούν να εισβάλουν στις χώρες μας).
Όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από ένα σοσιαλιστικό καθαρτήριο στο οποίο όλοι είναι εξίσου αξιολύπητοι, απελπισμένοι και άχρηστοι.
Όλη η συνωμοσία έχει γίνει αρκετά διαφανής και ζοφερά βαρετή. Ευτυχώς, μια ταινία σκουπιδιών δεν πρόκειται να αλλάξει την κυρίαρχη τάση, η οποία είναι η αργή αλλά σταθερή παρακμή της αριστερής τρέλας. Τίποτα από όσα κάνουν δεν μας κρύβεται. Τα βλέπουμε όλα, και μακροπρόθεσμα, θα χάσουν. Είναι αναπόφευκτο.
