Ένα email που στάλθηκε στον Jeffrey Epstein τον Σεπτέμβριο του 2010 παρουσίασε μια ενδιαφέρουσα ευκαιρία. «Θα σας ενδιέφερε», έγραφε, «να εξαφανιστούν ουσιαστικά όλες αυτές οι ανοησίες που εμφανίζονται στην αναζήτηση της Google με το όνομά σας;»
Ο Epstein είχε αποφυλακιστεί περίπου ένα χρόνο νωρίτερα, μετά από καταδίκη για σεξουαλικά εγκλήματα που αφορούσαν ανήλικη. Η διαδικτυακή του φήμη ήταν σε άθλια κατάσταση. Λιγότερο από δύο ώρες μετά τη λήψη του email, απάντησε: «Ναι».
Αυτό βοήθησε στην έναρξη μιας πολυετούς προσπάθειας του Epstein να αναμορφώσει τη διαδικτυακή του φήμη, σύμφωνα με μια ανασκόπηση των New York Times χιλιάδων σελίδων email, οικονομικών αρχείων και άλλων εγγράφων που δημοσίευσε το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης. Τα έγγραφα καθιστούν σαφές ότι ο Epstein επικεντρώθηκε βαθιά στην απόκρυψη του εγκληματικού του παρελθόντος στις αναζητήσεις της Google και στη Wikipedia.
Ποτέ δεν απολύμανε πλήρως την διαδικτυακή του παρουσία πριν συλληφθεί ξανά, το 2019, και κατηγορηθεί για σωματεμπορία. Αλλά η προσπάθεια αυτή κατά καιρούς επέτρεψε στον Epstein να διατηρήσει μια αίσθηση αξιοπρέπειας, όπως και τις κοινωνικές επαφές του, τις οποίες θα μπορούσε να είχε χάσει αν τα εγκλήματά του ήταν πιο εμφανή στο διαδίκτυο.
Για να το πετύχει αυτό, ο Epstein στράφηκε αρχικά στον συγγραφέα του email του 2010, τον Al Seckel, έναν δηλωμένο ειδικό στις «οπτικές ψευδαισθήσεις» που είχε μια ρομαντική σχέση με μια μεγαλύτερη αδερφή της Ghislaine Maxwell, της μακροχρόνιας συνεργάτιδας του Epstein.
Με την πάροδο του χρόνου, μια εναλλασσόμενη ομάδα φίλων, βοηθών και μισθωμένων «όπλων» στρατολογήθηκε για να συνεισφέρει στο έργο, συμπεριλαμβανομένων επαγγελματιών ειδικών στη βελτιστοποίηση μηχανών αναζήτησης, αυτοαποκαλούμενων χάκερ και ομάδων συγγραφέων περιεχομένου στις Φιλιππίνες. Ενώ κάποιοι, όπως ο Seckel, εργάζονταν δωρεάν, άλλοι χρέωναν δεκάδες χιλιάδες δολάρια.
Τα άτομα αυτά χειραγωγούσαν τα αποτελέσματα αναζήτησης και τοποθετούσαν χειριστές που εργάζονταν μέρα και νύχτα προκειμένου να παραμορφώσουν το προφίλ του Epstein στη Wikipedia, να κρύψουν αρνητικά άρθρα ειδήσεων, να ποστάρουν κολακευτικά σχόλια σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης και να δημιουργήσουν δεκάδες διαδικτυακά προφίλ, να επεξεργαστούν συνεντεύξεις και ιστότοπους όπως το «jeffreyepsteinsports.com» που προωθούσαν μια ψεύτικη περσόνα, όπως δείχνουν τα έγγραφα.
Συλλογικά, η χαλαρά οργανωμένη ομάδα κατάφερε να υποβαθμίσει τα αρχεία του εγκληματικού του παρελθόντος και να τον προωθήσει ως φιλάνθρωπο και διανοούμενο. Κατά καιρούς, αυτές οι προσπάθειες φάνηκαν να παίζουν σημαντικά θετικό ρόλο στην προθυμία ορισμένων ανθρώπων και οργανισμών να συνεργαστούν μαζί του.
Μεταξύ 2012 και 2017, αξιωματούχοι του Media Lab του MIT δέχτηκαν 750.000 δολάρια σε δωρεές από τον Epstein. Μια επακόλουθη έρευνα που ανατέθηκε από το πανεπιστήμιο ανέφερε τροποποιήσεις στη σελίδα του στη Wikipedia που «θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως υποτίμηση ορισμένων από τους ισχυρισμούς» εναντίον του, οι οποίες ενδεχομένως επηρέασαν την απόφαση να λάβει το ΜΙΤ τα χρήματα.
Al Seckel
Η Naomi Campbell, ένα σούπερ μόντελ με δεσμούς με τον χρηματοδότη, δήλωσε πρόσφατα μέσω του δικηγόρου της ότι «δεν είχε ιδέα ότι ο Epstein ήταν εγγεγραμμένος σεξουαλικός παραβάτης» μέχρι τη σύλληψή του το 2019.
Πολλές από τις προσπάθειες νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες του Epstein στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στη σελίδα του στη Wikipedia, συχνά ξεπερνούσαν τα κανονικά αποδεκτά όρια. Τα μέλη της ομάδας δημιούργησαν δίκτυα ψεύτικων λογαριασμών επεξεργασίας στη Wikipedia, μερικές φορές γνωστών ως «μαριονέτες», για να περάσουν κρυφά αλλαγές από τους διαχειριστές, των οποίων τους λογαριασμούς προσπάθησαν επίσης να διαταράξουν μέσω χακαρίσματος.
Επίσης, δημιούργησαν ψεύτικους ιστότοπους και φανταστικά πρόσωπα αποκλειστικά για να ξεγελάσουν τους αλγόριθμους αναζήτησης.
Τέτοιες πρακτικές μπορεί να μην έχουν παραβιάσει κανέναν νόμο, αλλά αντιμετωπίζονται με δυσαρέσκεια από πολλούς που εργάζονται στη διαχείριση διαδικτυακής φήμης.
«Αυτός ο κόσμος έχει μια φωτεινή και μια σκοτεινή πλευρά», δήλωσε ο Bill Beutler, του οποίου η εταιρεία, Beutler Ink, επικεντρώνεται στη βελτίωση των καταχωρίσεων της Wikipedia για εταιρικούς πελάτες, συμπεριλαμβανομένων των Archer-Daniels-Midland και The New York Times. Οι υποστηρικτές των κανόνων, είπε, αναζητούν διαφανείς τρόπους για να προτείνουν θετικές τροποποιήσεις σε καταχωρίσεις της Wikipedia και λένε στους πελάτες να μην περιμένουν θαύματα.
«Αυτό είναι εντελώς ανάθεμα σε σχέση με αυτό που έκανε η ομάδα του Epstein», είπε ο Beutler.
Ωστόσο, ο Epstein δεν ήταν ποτέ ικανοποιημένος. Στα τέλη του 2010, σε ένα από τα πολλά ακατάλληλα μηνύματά του, έγραψε στον Seckel ζητώντας πληροφορίες σχετικά με άλλες εταιρείες διαχείρισης φήμης που θα μπορούσαν να βοηθήσουν περαιτέρω. «Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό για μένα», έγραψε.
Μια Μακρά Σκιά
Η διαχείριση της διαδικτυακής φήμης είναι μια μεγάλη επιχείρηση, αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις. Στους πελάτες περιλαμβάνονται εταιρείες και άτομα που βασίζονται σε εξαιρετικά στοχευμένη διαδικτυακή μηχανική για να χειραγωγήσουν ή να βελτιώσουν το ίχνος που αφήνουν στο διαδίκτυο.
Η παραδοχή ενοχής του Epstein το 2008 άφησε μια μακρά σκιά στο διαδίκτυο. Σε ένα πρώιμο email, ο Seckel παρουσίασε το εύρος της πρόκλησης: Μόνο στην αναζήτηση της Google, υπήρχαν περισσότερες από 75 σελίδες «υποτιμητικού υλικού» για τον καταδικασμένο σεξουαλικό παραβάτη.
«Δεν έχετε απολύτως ΚΑΜΙΑ καλή αναφορά στον εαυτό σας στο διαδίκτυο, τίποτα για να σας υποδείξω, και όλα όσα υπάρχουν εκεί έξω, είναι πολύ κακά», έγραψε στον Epstein.
Αλλά ο Seckel είχε ένα σχέδιο: να «δημιουργήσει μια πολύ θετική ανθρωπιστική επιτυχημένη παρουσία για τον Jeff που να είναι διάχυτη στο διαδίκτυο» – μια εικόνα, είπε, που «θα κουράσει πολύ κάθε δημοσιογράφο ταμπλόιντ». (Ο Seckel πέθανε στη Γαλλία το 2015 σε αυτό που οι τοπικές αρχές χαρακτήρισαν αυτοκτονία.)
Η φύση της καταδίκης του Epstein τον καθιστούσε persona non grata για πολλές εταιρείες αποκατάστασης φήμης. Αλλά τα αρχεία αποκαλύπτουν επίσης ότι, με τον πλούτο και τις ισχυρές διασυνδέσεις του, πάντα έβρισκε ειδικούς πρόθυμους να τον ευχαριστήσουν.
Την εποχή που ο Seckel έκανε την παρουσίασή του, ο Epstein του είχε ήδη πληρώσει 25.000 δολάρια για να οργανώσει ένα συνέδριο σε ένα ξενοδοχείο στις Παρθένες Νήσους των ΗΠΑ, με εκδρομές στο ιδιωτικό νησί του Epstein. Σε ένα email σχεδιασμού, ο Seckel περιέγραφε τους ομιλητές ως «πολύ έξυπνους, εξωπραγματικούς στοχαστές».
Ανάμεσά τους ήταν ο Pablos Holman, ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως φουτουριστή που βοήθησε στην εφεύρεση ενός λέιζερ που σκοτώνει κουνούπια, μιας μηχανής καταστολής τυφώνων, ενός μικροσκοπίου διάγνωσης ελονοσίας που τροφοδοτείται από τεχνητή νοημοσύνη και άλλων. Στο συνέδριο, είχε προγραμματιστεί να κάνει επίδειξη ανοίγματος κλειδαριών. Ο Holman θα συνέβαλε επίσης στο έργο διαχείρισης φήμης, σύμφωνα με τον Seckel, ο οποίος ζήτησε από τον Epstein να καταθέσει 20.000 δολάρια για να ξεκινήσει μια ομάδα «χάκερ».
Ο Seckel επέμεινε ότι δεν θα κρατούσε ούτε δεκάρα προσωπικά, αλλά ζήτησε επανειλημμένα από τον Epstein να χρηματοδοτήσει έναν εκπαιδευτικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό που συνίδρυσε, να βοηθήσει στην άντληση χρημάτων για άλλα πρότζεκτ και μάλιστα να του χορηγήσει ένα δάνειο 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Απαντώντας σε ερώτημα των Times, ο Holman έγραψε ότι οι αναφορές σε εκείνον στα email του Seckel «δεν είναι ακριβείς» και ότι ο Seckel ήταν «δόλιος και αναξιόπιστος από πολλές απόψεις».
«Ποτέ δεν έκανα καμία δουλειά για τον Epstein», έγραψε ο Holman. «Ποτέ δεν έκανα καμία δουλειά “διαχείρισης φήμης” για κανέναν».
Google και Wikipedia
Η Google ήταν κορυφαία προτεραιότητα για την ομάδα, η οποία σύντομα επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει τον Mike Keesling, έναν ειδικό στην Καλιφόρνια στη βελτιστοποίηση αναζήτησης. Ο Seckel τον περιέγραψε ως έναν παλιό φίλο που ήταν πρόθυμος να χρεώσει στον Epstein έκπτωση στην αποκατάσταση της φήμης που προσέφερε σε αστέρες του κινηματογράφου, επειδή χρωστούσε χάρες στον Seckel. Ο Epstein πλήρωσε τον Keesling τουλάχιστον 22.500 δολάρια. Σε οικονομικά υπολογιστικά φύλλα που δημοσίευσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, οι πληρωμές χαρακτηρίστηκαν ως «δώρα».
Ο στόχος ήταν η προώθηση περιεχομένου που θα μπορούσε να εκτοπίσει αρνητικές ιστορίες για τα εγκλήματα του Epstein από την πρώτη σελίδα των αποτελεσμάτων της Google.
Για να το πετύχει αυτό, η ομάδα δημιούργησε ιστότοπους που τόνιζαν το ενδιαφέρον του Epstein για την επιστήμη και τη φιλανθρωπία, ενώ παράλληλα ενίσχυαν τα αποτελέσματα αναζήτησης για άλλα άτομα με το ίδιο όνομα, συμπεριλαμβανομένου ενός πρώην οικονομικού διευθυντή της Oracle και ενός γιατρού μεταμόσχευσης μαλλιών. Οι ίδιοι, κατασκεύασαν «έναν ψευδο-Jeffrey Epstein» — δημιουργώντας μια ψεύτικη περσόνα σε έναν ιστότοπο που επικεντρώνεται στον αθλητισμό για να «θάψουν» αρνητικό περιεχόμενο για τον πελάτη τους, σύμφωνα με τα email.
Αποκάλεσαν αυτές τις προσπάθειες «pimping» («προώθηση, προβολή αλλά και εκπόρνευση»).
Ήταν «επίπονη δουλειά», έγραφε ο Seckel. Οι ψεύτικες σελίδες — τις περιέγραφε ως «ιστότοπους ανεπιθύμητης αλληλογραφίας» — «δεν μπορούν να φαίνονται “βεβιασμένοι”» και απαιτούσαν πρωτότυπους συνδέσμους και κείμενο που ξαναγράφονταν εκατοντάδες φορές από μια «ομάδα» συντακτών περιεχομένου στις Φιλιππίνες. (Τελικά, η ομάδα δημιούργησε ιστότοπους όπως το jeffreyepstein.org, το jeffreyepsteinfoundation.com και το jeffreyepstein.net. Ο Epstein κατέληξε επίσης να έχει λογαριασμούς στο Blogspot, το LinkedIn, το MySpace, το Pinterest και το Vimeo.)
Επίσης, δημοσίευσαν ενθουσιώδη άρθρα για τον Epstein σε έντυπα που εκείνη την εποχή δέχονταν τακτικά εξωτερικούς συνεργάτες, συμπεριλαμβανομένων των HuffPost και Forbes.
Στη συνέχεια, παρακολουθούσαν σχολαστικά εάν τα άρθρα, τα οποία παρέλειπαν την ιδιότητα του Epstein ως σεξουαλικού παραβάτη, εκτόπιζαν τις ειδήσεις για τα εγκλήματά του στις κατατάξεις της Google.
Μια εκπρόσωπος του Forbes δήλωσε ότι το μέσο ενημέρωσης γνώριζε ένα άρθρο που γράφτηκε από έναν πρώην συνεργάτη το 2013 και το οποίο αφαιρέθηκε από τον ιστότοπο το 2019 επειδή δεν πληρούσε τα συντακτικά πρότυπα. Η HuffPost δήλωσε ότι δεν συνδέεται και δεν υποστηρίζει τις απόψεις που εκφράζονται στα άρθρα, τα οποία, όπως είπε, δημοσιεύθηκαν στην πλατφόρμα άμισθης συνεισφοράς της, η οποία έχει καταργηθεί εδώ και καιρό. «Το περιεχόμενο των συνεισφερόντων σε αυτήν την πλατφόρμα δημιουργήθηκε ανεξάρτητα και δεν υπόκειτο στην αυστηρή συντακτική εποπτεία ή τα δημοσιογραφικά πρότυπα της HuffPost», ανέφερε το μέσο σε ανακοίνωσή του.
Η ομάδα του Epstein προσπάθησε επίσης να αφαιρέσει αυτά που χαρακτήριζε «τοξικούς» όρους, δηλαδή τις αυτόματες προτάσεις της Google κάθε φορά που αναζητούνταν το όνομά του – όπως «φυλακή» και «παιδόφιλος».
Αυτοί οι ιστότοποι, τα άρθρα και οι σύνδεσμοι θα ήταν κρίσιμοι για μια δεύτερη σημαντική εστίαση: την απολύμανση της καταχώρησης της Wikipedia για τον Epstein, η οποία από το φθινόπωρο του 2010 ανέφερε το ποινικό του υπόβαθρο στην πρώτη ενότητα και περιελάμβανε μια φωτογραφία ύποπτου.
«Όλοι θέλουν να αλλάξει η σελίδα τους στη Wikipedia», δήλωσε η Juda Engelmayer, ειδικός δημοσίων σχέσεων σε θέματα κρίσης, η οποία έχει εκπροσωπήσει τον Harvey Weinstein και τον Sean Combs, γνωστό ως Diddy, μεταξύ άλλων πελατών. «Αλλά είναι το πιο δύσκολο να γίνει».
Μέχρι τον Νοέμβριο του 2010, ο Seckel ανέφερε ότι είχε καταφέρει να «χαμηλώσει σημαντικά τους τόνους» αντικαθιστώντας τη φωτογραφία της σύλληψης και μια περιγραφή της παραδοχής ενοχής του 2008 με μια πιο κολακευτική φωτογραφία με τη λεζάντα «Αμερικανός χρηματοδότης και φιλάνθρωπος». Αφαιρέθηκαν σύνδεσμοι που ανέφεραν αφηγήσεις των εγκλημάτων του Epstein και προστέθηκαν «μεγάλα τμήματα» για τη φιλανθρωπία.
Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ο Seckel ενημέρωσε τον Epstein μέσω email ότι «η καταχώρισή σας στο wiki είναι πλέον αρκετά ήπια και τα κακά στοιχεία έχουν αποσιωπηθεί». Ο Seckel το χαρακτήρισε «μεγάλη επιτυχία».
Αλλά δεν ήταν εύκολο και δεν θα διαρκούσε. Ο Seckel σημείωσε ότι 27 συντάκτες της Wikipedia παρακολουθούσαν την καταχώρηση του Epstein και ανέτρεπαν κάθε τροποποίηση που επιχειρούσε η ομάδα του, συχνά μέσα σε 15 λεπτά.
Τα αρχεία της Wikipedia και τα email του Epstein δείχνουν πώς το καταδικαστικό περιεχόμενο – «οι κακοί», τους αποκαλούσε ο Keesling – επέστρεψε αδυσώπητα. Οι εθελοντές συντάκτες του ιστότοπου τελικά μπλόκαραν πολλούς λογαριασμούς επεξεργασίας που φαινόταν να επικεντρώνονται στον καθαρισμό περιεχομένου σχετικά με τον Epstein.
«Η Wikipedia είναι μια συνεχής προσπάθεια και μάχη», έγραφε ο Keesling.
Η απογοήτευση του Epstein
Ο Epstein επιδείνωσε την πρόκληση με την ανυπομονησία του και τις συχνές επιπλήξεις. Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη του πρότζεκτ με τον Seckel, έγραψε ότι «δυστυχώς έχουμε αποτύχει σε μεγάλο βαθμό». Αμφισβήτησε το κόστος, απαιτώντας λεπτομερή απολογισμό των δαπανών και παραπονούμενος για τις αμοιβές που οι ειδικοί διαχείρισης φήμης περιέγραψαν ως εντελώς μέτριες.
Τον Φεβρουάριο του 2012, ο Epstein πλήρωσε 2.499 δολάρια για το «προηγμένο πακέτο» της Integrity Defenders, μιας εταιρείας που αυτοπεριγράφηκε σε email ως «τεχνολογική ομάδα που χειρίζεται την κακή δημοσιότητα στο διαδίκτυο». Μέχρι τα μέσα Μαρτίου, παραπονέθηκε ότι τα αποτελέσματά του στην Google «εμφανίζονται χειρότερα από τον περασμένο μήνα».
Ένας συνεργάτης στο πρότζεκτ διαχείρισης φήμης, του οποίου το όνομα έχει σβηστεί στα αρχεία, πρότεινε τον Μάιο να ανακτήσει ο Epstein την αμοιβή, γράφοντας ότι «δεν θα έπρεπε να πληρώσει γι’ αυτήν».
Αργότερα εκείνο το έτος, ο Epstein υπέγραψε για μια δοκιμαστική περίοδο ενός μήνα, αξίας 12.500 δολαρίων, με μια άλλη εταιρεία, την Reputation Changer, η οποία παρουσίασε ένα εξατομικευμένο 10σέλιδο «Σχέδιο Δράσης Εκκαθάρισης Φήμης» για να «πλημμυρίσει τις τέσσερις πρώτες σελίδες των Google, Bing και Yahoo» με περιεχόμενο που έχει σχεδιαστεί για να παράγει «μια εξαιρετικά θετική εντύπωση».
Τέσσερις μήνες αργότερα, ήταν και πάλι δυσαρεστημένος, ωθώντας τον λογιστή του να υποθέσει ότι η Reputation Changer μπορεί να «προωθεί σκόπιμα αρνητικά άρθρα για να φανεί ότι τα χρειαζόμαστε».
Δεν κατέστη δυνατή η επικοινωνία των New York Times με την Integrity Defendersτους και την Reputation Changer για σχόλια.
Ο Epstein εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή του στον Tyler Shears, ο οποίος περιγράφεται σε email ως ειδικός στη βελτιστοποίηση μηχανών αναζήτησης, ο οποίος ζήτησε έως και 15.000 δολάρια προκαταβολικά συν 125 δολάρια την ώρα και έξοδα για υπηρεσίες καθαρισμού του διαδικτύου όταν προσλήφθηκε τον Ιούλιο του 2013. Τα email δείχνουν ότι κατάφερε να αφαιρέσει τη φωτογραφία της σύλληψης του Epstein από την καταχώρισή του στη Wikipedia, να κατεβάσει αρνητικούς συνδέσμους σε πολλές μηχανές αναζήτησης και να εξασφαλίσει θετικά άρθρα.
Παρόλα αυτά, ο Epstein ήταν δυσαρεστημένος – δυσαρεστημένος που ο Shears τον είχε χρεώσει σχεδόν 51.000 δολάρια σε επτά μήνες και δεν ήταν πρόθυμος να πληρώσει για περισσότερα άρθρα. Για να κρατήσει τον πελάτη του, ο Shears προσφέρθηκε να μειώσει την αμοιβή του σε μόλις 1.000 δολάρια το μήνα για να καλύψει τα έξοδα, αρκεί ο Epstein να συναντηθεί μαζί του αυτοπροσώπως.
«Θαυμάζω τα επιτεύγματα και τις απόψεις σας και θα ήταν τιμή μου αν αφιερώνατε λίγο από τον χρόνο σας για να συναντηθούμε και να μου επιτρέψετε να μάθω από εσάς», έγραψε, αποκαλώντας την προοπτική μιας τέτοιας συνάντησης «μεγάλο πλεονέκτημα».
Μόλις τέσσερις μήνες αργότερα, ο Epstein ήταν για άλλη μια φορά δυσαρεστημένος. «Τα αποτελέσματα εξακολουθούν να είναι πολύ άσχημα», έγραψε στον Shears.
«Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, δεν είμαι ευχαριστημένος με το πού βρίσκονται τα πράγματα και εξακολουθώ να εργάζομαι για να τα καταφέρω», απάντησε ο Shears.
