Καθώς στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη νέα απόπειρα κατάλυσης της Δημοκρατίας από την ομάδα Biden και τα πρόσωπα πίσω από τη κουρτίνα (το περίφημο deep state) η κόρη και ο γαμπρός του πλέον φιλαισραηλινού Αμερικανού προέδρου στη νεώτερη ιστορία περιοδεύουν στο τόπο της μεγάλης σφαγής, του νέου Ολοκαυτώματος που προκάλεσαν οι Nαζί της Hamas.
By Pendulum
Πριν πάμε στο ερειπωμένο Kibbutz Kfar Aza ας δούμε τι συμβαίνει στις ΗΠΑ καθώς οι ελεγχόμενοι κυβερνήτες και δικαστές από το Δημοκρατικό Κόμμα επιχειρούν να πετάξουν τον Donald Trump από τα ψηφοδέλτια των πολιτειών καθώς ο πρώην πρόεδρος προηγείται πλέον παντού στις δημοσκοπήσεις. Αγνοώντας τη θέληση των Αμερικανών πολιτών επιχειρούν μέσα από διαδικασίες πραξικοπήματος να αποτρέψουν την επάνοδο Trump στο Λευκό Οίκο.
Έτσι το Ανώτατο Δικαστήριο του Κολοράντο-Colorado Supreme Court απέκλεισε τον πρώην πρόεδρο Trump από το να εμφανιστεί στα ψηφοδέλτια της πολιτείας το 2024.
Ο αποκλεισμός, ο οποίος έγινε βάσει της 14ης Τροποποίησης του Συντάγματος των ΗΠΑ, σχετίζεται με την εξέγερση στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου 2021.
Η απόφαση με ψήφους 4-3 της Τρίτης αναβάλλεται μέχρι τις 4 Ιανουαρίου λόγω πιθανών προσφυγών.
Η απόφαση η οποία βασίζεται σε μια ερμηνεία της 14ης Τροποποίησης, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγήσει την επίλυση του ζητήματος στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ εάν ο Τrump, ο κορυφαίος υποψήφιος για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, είναι επιλέξιμος για το μελλοντικό δημόσιο αξίωμα.
Κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας στο Waterloo της Αϊόβα, το βράδυ της Τρίτης, ο Trump δεν αναφέρθηκε στην απόφαση του Κολοράντο, αλλά είπε: «Ο απατεώνας Joe Biden και οι ακροαριστεροί τρελοί θέλουν απεγνωσμένα να μας σταματήσουν με κάθε μέσο».
“Είναι πρόθυμοι να παραβιάσουν το Σύνταγμα των ΗΠΑ σε επίπεδα που δεν έχουμε ξαναδεί μέχρι τώρα, προκειμένου να κερδίσουν αυτές τις εκλογές. Ο Joe Biden αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία”, είπε ο Trump. «Xρησιμοποιούν τις αρχές επιβολής του νόμου για παρέμβαση υψηλού επιπέδου στις εκλογές επειδή τους χτυπάμε τόσο άσχημα στις κάλπες».
Τη σκυτάλη στην αντιδημοκρατική συμπεριφορά πήρε στη συνέχεια η ελληνικής καταγωγής Αντιπεριφερειάρχης της California Εleni Kounalakis η οποία έστειλε επιστολή στην Υπουργό Εξωτερικών της πολιτείας Shirley Weber ζητώντας της να «διερευνήσει κάθε νομική επιλογή για την απομάκρυνση του πρώην προέδρου Donald Trump από τις προκριματικές εκλογές της Καλιφόρνια το 2024».
Someone needs to explain to Lt. Governor Kounalakis that in democracy, we choose candidates by VOTING. Not by legal maneuvers to get them off the ballot. https://t.co/QfaodPI3Bh
— Robert F. Kennedy Jr (@RobertKennedyJr) December 21, 2023
Τα πρόσωπα πίσω από τη κουρτίνα, το διαβόητο deep state, το οποίο τοποθέτησε τον Biden στον Λευκό Οίκο με αποστολή την υλοποίηση της Ατζέντας της μεγάλης επαναφοράς με στόχο τον έλεγχο και τη μείωση του “κοστοβόρου” δυτικού πληθυσμού με εργαλεία όπως οι planδημίες, τα εμβόλια ευθανασίας, το κλίμα, η φτωχοποίηση, η στέρηση της αγροτικής γης από τους αγρότες, η πρόκληση πολέμων και διαρκούς τρόμου ήδη απεργάζεται ακόμη και εμφύλιο στις ΗΠΑ και εάν “χρειαστεί” ακόμη και την ακύρωση-κατάργηση των εκλογών που πρόκειται να γίνουν τον Νοέμβριο του 2024.
Το 2024 θα μπορούσε να αποδειχθεί πράγματι το Έτος της Αποκάλυψης και να αλλάξει συνθέμελα η αντίληψη του δυτικού κόσμου στη παγκόσμια κοινή γνώμη. Οι εμπνευστές της κατάλυσης των θεσμών (και) στις ΗΠΑ ρισκάρουν να εκτεθούν ιστορικά οι ίδιοι και οι οικογένειές τους. Καθώς πιέζουν για τον θάνατο της δυτικής οικογένειας εκτίθενται διαρκώς όλο και πιο πολύ.
Πάμε τώρα στην Ivanka Trump και στον Jared Kushner οι οποίοι βρέθηκαν στο ερειπωμένο Kibbutz Kfar Aza για να συναντήσουν επιζώντες του Ολοκαυτώματος της 7ης Οκτωβρίου.
Κατά την επίσκεψη στη συνοριακή κοινότητα όπου η Ηamas δολοφόνησε πάνω από 60 ανθρώπους και απήγαγε άλλου 20, το ζευγάρι είδε σε video πλάνα των θηριωδιώ ενώ χάρισε μετάλλια σε γυναίκες στρατιώτες της συνοριακής αστυνομίας που πολέμησαν τους τρομοκράτες.
Το ζευγάρι – η κόρη και ο γαμπρός του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, που υπηρέτησαν ως ανώτεροι σύμβουλοί του – συναντήθηκε με τους επιζώντες της θανατηφόρας επίθεσης της Hamas στις 7 Οκτωβρίου, Shahar Snorman, τη σύζυγό του Ayelet Cohen και τον Maor Moravia και άκουσαν τους ιστορίες για όσα είχαν αντέξει και τους ανθρώπους που έχασαν εκείνη την ημέρα.
«Πρέπει να νικήσουμε τη Hamas για να επιστρέψουν τα παιδιά μας για να παίξουν εδώ στο χορτάρι», φέρεται να είπε η Moravia στο ζευγάρι.
Ένας άλλος κάτοικος του κιμπούτς, ο Chen Kotler, έδωσε στην Ivanka μια ετικέτα σκύλου με την επιγραφή “Kfar Aza είναι σπίτι”.
Τους έδειξαν επίσης μια συλλογή 47 λεπτών από πλάνα από τις επιθέσεις, η οποία περιλαμβάνει τρομακτικές σκηνές δολοφονίας, βασανιστηρίων και αποκεφαλισμού από τη σφαγή στο νότιο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων ακατέργαστων βίντεο από τις κάμερες που είχαν πάνω τους οι τρομοκράτες.
Οι δυο τους συναντήθηκαν επίσης με εκπροσώπους του Ισραηλινού Στρατού, σύμφωνα με τον ιστότοπο ειδήσεων Ynet, καθώς και με γυναίκες αξιωματικούς της συνοριακής αστυνομίας που πολέμησαν κατά των τρομοκρατών κατά μήκος των συνόρων της Γάζας στις 7 Οκτωβρίου.
Ο Jared Kushner ευχαρίστησε τους στρατιώτες για τις σωτήριες ενέργειές τους και τους είπε ότι «είναι ταπεινός που είναι δίπλα σας και ακούει για τις πράξεις ηρωισμού σας. Αυτό που κάνατε είχε τεράστιο αντίκτυπο».
Το ζευγάρι συνάντησε επίσης εθελοντές της υπηρεσίας διάσωσης ZAKA που είναι επιφορτισμένοι με τον χειρισμό ανθρώπινων λειψάνων μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις και άλλες καταστροφές και οι οποίοι εργάζονται ακούραστα μετά τις σφαγές της Hamas.
Στο τέλος της επίσκεψής τους, απένειμαν στους πρώτους ανταποκριτές και στρατιώτες αναμνηστικά μετάλλια για τις σωστικές τους ενέργειες.
Οι δυο τους αναμένεται να συναντηθούν με τον πρόεδρο Isaac Herzog αργότερα το απόγευμα της Πέμπτης πριν επιστρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Kibbutz Kfar Aza επλήγη σε μεγάλο βαθμό από τις σφαγές της 7ης Οκτωβρίου, όταν χιλιάδες τρομοκράτες υπό την ηγεσία της Ηamas επιτέθηκαν σε περισσότερες από 20 κοινότητες στο νότιο Ισραήλ, σκοτώνοντας περίπου 1.200 ανθρώπους και αιχμαλωτίζοντας περίπου 240 ομήρους.
Από τους 750 κατοίκους του Kfar Aza, πάνω από 60 άνθρωποι σκοτώθηκαν και περίπου 20 πιάστηκαν όμηροι. Μεγάλο μέρος του Kibbutz καταστράφηκε από πυρκαγιές που προκάλεσαν οι τρομοκράτες καθώς προσπαθούσαν να παρασύρουν τους ανθρώπους στα ανοιχτά.
Δεν αποτελεί έκπληξη εάν απλά ενώσει κανείς της τελείες.
Οι δυτικοί ηγέτες, οι παγκόσμιοι οργανισμοί, οι φορείς και πάσης φύσεως ακτιβιστές οι οποίοι προπαγάνδισαν με τον πιο χυδαίο τρόπο το επίσημο αφήγημα της planδημίας και της επιβολής των εμβολίων ευθανασίας COVID-19 βρίσκονται τώρα στο πλευρό της Hamas.
Καθώς ο μέσος άνθρωπος είχε αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι 5,55 δισεκατομμύρια παγκοσμίως έχουν λάβει έστω και μια δόση εμβολίων ευθανασίας Covid-19 (ποσοστό περίπου αντίστοιχο στο 72,3% του παγκόσμιου πληθυσμού) έστειλαν τη Hamas να σφαγιάσει, να τεμαχίσει, να αιματοκυλίσει, να βιάσει, να πάρει ομήρους από τον μαρτυρικό εβραικό λαό στη διάρκεια του Νέου Ολοκαυτώματος της 7ης Οκτωβρίου 2023.
Μετά απ΄όλο αυτό ανώτερος ηγέτης της Hamas, ευχαρίστησε τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, για την έκκληση για κατάπαυση του πυρός. Εντελώς τυχαία οι ηγεσίες αυτών των κρατών συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πιο κτηνώδεις επιβολείς των εμβολίων COVID-19 για χάρη του αφηγήματος της μεγάλης επαναφοράς η οποία αφορά 500 εκατ με 2 δις πληθυσμό της γης ενώ οι υπόλοιποι θα πρέπει να πεθάνουν με κάθε τρόπο και εργαλείο.
Ψηλά στην Ατζέντα θανάτωσης βρίσκεται η παραδοσιακή (κοστοβόρα) δυτική οικογένεια καθώς το παγκόσμιο χρέος φλερτάρει με τα 400 τρις (οι ΗΠΑ έχουν 33 τρις δημόσιο χρέος) και επειδή έσκασε η φούσκα του παγκοσμίου χρέους και το δολάριο-ευρώ ως εργαλεία διακυβέρνησης του κόσμου κινδυνεύουν να απαξιωθούν θα πρέπει να προχωρήσει τάχιστα το σενάριο του θανάτου.
Ο Δρ. Ghazi Hamad λοιπόν-ανώτερος ηγέτης της Hamas-είπε σε δήλωση ότι εκτιμά τη «θετική στάση» της καναδικής κυβέρνησης και των συμμάχων της, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, οι οποίοι προέτρεψαν και τις δύο πλευρές να επαναλάβουν την πρόσφατη εκεχειρία.
Στη δήλωση, η οποία δημοσιεύθηκε από το Palestine Info Center και μεταφράστηκε στα αγγλικά, ο Hamad είπε ότι ήταν ενθουσιασμένος που βλέπει την «αυξανόμενη αιτία πολλών δυτικών κυβερνήσεων» για κατάπαυση του πυρός.
«Εκτός από τις άλλες εκκλήσεις παγκοσμίως που απαιτούσαν άμεση κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας, η τελευταία από τις οποίες ήταν μια δήλωση του Καναδά, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας που στηρίζουν τη βιώσιμη κατάπαυση του πυρός στη Γάζα», είπε ο Hamad.
«Καλωσορίζουμε αυτές τις εξελίξεις και τις θεωρούμε προς τη σωστή κατεύθυνση προς την απομόνωση της φασιστικής ισραηλινής κυβέρνησης παγκοσμίως και τον τερματισμό της πιο μακροχρόνιας κατοχής στη σύγχρονη εποχή μας».
Η τρομοκρατική ομάδα αναγνώρισε την αυξανόμενη υποστήριξη από πολλές δυτικές κυβερνήσεις ζητώντας να τερματιστεί η επιθετικότητα στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Justin Trudeau.
Ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία εξέδωσαν κοινή δήλωση, λέγοντας ότι ήθελαν να ξαναδούν την παύση των εχθροπραξιών και υποστήριξαν τις επείγουσες διεθνείς προσπάθειες για μια «βιώσιμη κατάπαυση του πυρός».
«Θέλουμε να ξαναδούμε αυτή την παύση και να υποστηρίξουμε τις επείγουσες διεθνείς προσπάθειες για μια βιώσιμη κατάπαυση του πυρός».
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η καναδική κυβέρνηση χρησιμοποίησε επίσημα τον όρο «κατάπαυση του πυρός» σε σχέση με τη σύγκρουση.
H απάντηση ήλθε από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu ο οποίος δήλωσε την Τετάρτη ότι τα μέλη της Hamas έχουν μόνο δύο επιλογές στον πόλεμο της εναντίον του Ισραήλ, «να παραδοθούν ή να πεθάνουν».
“Συνεχίζουμε τον πόλεμο μέχρι το τέλος. Θα συνεχιστεί μέχρι να καταστραφεί η Hamas – μέχρι τη νίκη”, σημείωσε ο Netanyahu σε δήλωση.
Επιπλέον, επανέλαβε ότι οι μάχες στη Λωρίδα της Γάζας δεν θα σταματήσουν μέχρι να επιτευχθούν οι ισραηλινοί στόχοι «να καταστρέψουμε τη Hamas, να απελευθερώσουμε τους ομήρους μας και να απομακρύνουμε την απειλή από τη Γάζα».
«Όποιος πιστεύει ότι θα σταματήσουμε είναι εκτός πραγματικότητας», κατέληξε ο πρωθυπουργός.
Πράγματι. Θα αρκεστεί όμως ο Ισραηλινός πρωθυπουργός στη καταστροφή της Hamas;
Ακόμη κι εάν γίνει στάχτη το ύστατο DNA του τελευταίου τρομοκράτη της Hamas θα σημάνει αυτό το τέλος του πολέμου;
Μπορεί άραγε να τελείωσει αυτό ο πόλεμος χωρίς να έχει απαντηθεί το ερώτημα των πολλών εκατομμυρίων δολαρίων που δεν είναι άλλο από το ποιος “τύφλωσε” πολύ πριν την επίθεση τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ;
Ποιος παρέλυσε για 10 σχεδόν ώρες την οργανωμένη αντεπίθεση του Ισραηλινού στρατού;
Πως μπορεί να τελειώσει αυτός ο πόλεμος εάν δεν εντοπισθεί η ανώτερη δύναμη που τύφλωσε για 10 σχεδόν ώρες τον καλύτερο στρατό του κόσμου, τις κορυφαίες και πιο μυθικές μυστικές υπηρεσίες του σύγχρονου κόσμου, το πιο ετοιμοπόλεμο λαό του κόσμου;
🇵🇸 SENIOR HAMAS OFFICIAL:
“We will repeat what we did on Oct 7 a million times until Israel is annihilated,” Ghazi Hamad pic.twitter.com/RRiQCwS2Ie
— Mario Nawfal (@MarioNawfal) December 22, 2023
Πως είναι δυνατόν να “τελειώσει” ένας παγκόσμιος πόλεμος εναντίον του δυτικού ανθρώπου που πλέον διεξάγεται με κάθε μέσο-ενώ βρίσκεται ακόμη και στο ξεκίνημά του και δίχως να έχουν αφυπνισθεί τα θύματά του.
Vaccins Covid, comment Pfizer a contourné la science et la loi https://t.co/0Ar8ePZ1We
— Clockwork Orange Magazine (@kportocali) December 21, 2023
Στρατιωτικά στο Ισραήλ, με βιολογικά όπλα όπως οι κατασκευασμένοι ιοί, με τη φτωχοποίηση που προκαλούν οι αυξήσεις των επιτοκίων, με την εργαλειοποίηση του καιρού, με την απόπειρα φίμωσης μέσων όπως το X., με τη διαρκή εισβολή μεταναστών, με την αλλαγή και σύγχυση των ρόλων ανάμεσα στα φύλα, με την απόπειρα αρπαγής της γης από τους αγρότες και την “απαγόρευση” της γεωργικής καλλιέργειας και με πολλά-πολλά άλλα αιχμηρά και θανάσιμα εργαλεία που ξετυλίγει η φαρέτρα των εμπνευστών της μείωσης του δυτικού πληθυσμού.
Σε αυτό τον πόλεμο ο μαρτυρικός λαός του Ισραήλ για μία ακόμη φορά βρίσκεται στη πρώτη γραμμή-ίσως γιατί οι σεναριογράφοι επιχειρούν να επαναλάβουν δοκιμασμένα σενάρια του παρελθόντος.
Οι δε αντιδράσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού ο οποίος ήταν ένας από τους δύο-τρεις κύριους στόχους που είχαν οι εμπνευστές και χορηγοί του ναζιστικής σφαγής σε βάρος του Εβραικού λαού την 7η Οκτωβρίου 2023 δείχνουν ότι ο Benjamin Netanyahu γνωρίζει ποιοι έστειλαν εκείνο το πρωί τους σφαγείς της Hamas στο νότιο Ισραήλ.
Πολεμάμε έναν εχθρό που θέλει να μας σκοτώσει όλους. Σίγουρα, μετά τις 7 Οκτωβρίου, αυτή η πρόκληση είναι αρκετά απτή και επικίνδυνη ώστε να διώξει τουλάχιστον προσωρινά τις διαφορές μας-γράφει ο David Horovitz στους Times του Ισραήλ.
Και ο πόλεμος ενάντια σε έναν κακό και ολέθριο εχθρό αποδεικνύεται αναμενόμενα αιματηρός, παρατεταμένος και περίπλοκος.
Ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν τη Ηamas να πιστέψει ότι θα ήταν σε θέση να συντρίψει τα σύνορα με το Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου και να σφαγιάσει τον λαό μας, και ότι δεν θα μπορέσουμε να συγκεντρώσουμε τη μακροπρόθεσμη εθνική βούληση να αντισταθούμε και να το καταστρέψουμε , ήταν η βαθιά εξουθενωτική ρήξη στην κοινωνία μας σχετικά με τη φύση του Ισραήλ στο οποίο θέλουμε να ζήσουμε, όπως αποδεικνύεται από τους μήνες της εσωτερικής διαμάχης για τη δικαστική αναθεώρηση της κυβέρνησης Netanyahu.
Ήταν ακριβώς αυτή η μεταρρύθμιση του βαθέως δικαστικού κράτους του Ισραήλ που επιχείρησε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός η οποία ενόχλησε τους εμπνευστές του Νέου Ολοκαυτώματος και οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό υπήρξαν και οι χορηγοί των διαδηλώσεων σε βάρος του Ισραηλινού πρωθυπουργού οι οποίες έβγαλαν επί μήνες χιλιάδες Ισραηλινούς στο δρόμο.
Η Ηamas είδε ένα Ισραήλ διχασμένο. Ένα Ισραήλ του οποίου ο υπουργός Άμυνας είχε προειδοποιήσει ότι τα ρήγματα είχαν εισέλθει στις τάξεις των στρατιωτικών και ένα Ισραήλ του οποίου οι περιορισμένοι στρατιωτικοί πόροι καταπονούνταν από προκλήσεις σε πολλαπλά μέτωπα.
Αλλά η Ηamas έκανε λάθος πιστεύοντας ότι το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να αντεπιτεθεί. Οι ολιγάριθμοι Ισραηλινοί πολίτες που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους τρομοκράτες υπήρξαν πραγματικοί ήρωες, πολέμησαν με εξαιρετική ανδρεία εκείνη την ημέρα, και έδωσαν την ευχέρεια στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις να οργανωθούν, αν και τόσο τρομερά καθυστερημένα, και να αντιμετωπίσουν τους 3.000 τρομοκράτες για να φθάσουν σήμερα να οργώνουν τη Γάζα σπιθαμή προς σπιθαμή.
Ο πόλεμος, όπως είπαν από την αρχή οι στρατηγοί, θα είναι μακρύς και επίπονος. Μια νέα γενιά Ισραηλινών στρατευσίμων αποδεικνύεται με έμφαση ότι είναι πρόθυμη και ικανή να τον φέρει εις πέρας, και είναι έτοιμη να βάλει τη ζωή της στη πρώτη γραμμή για την υπαρξιακή άμυνα αυτής της χώρας.
Ναι, υπαρξιακή – γιατί ούτε η Ηamas ούτε οποιαδήποτε άλλη οντότητα στη Γάζα δεν πρέπει ποτέ να είναι σε θέση να απειλήσει το Ισραήλ, επειδή οι άλλοι εχθροί του πρέπει να αποτραπούν και επειδή οι κάτοικοι του Ισραήλ πρέπει να είναι σίγουροι ότι αυτή η χώρα μπορεί να τους κρατήσει ασφαλείς.
Τεράστιος αριθμός εφέδρων έχει πλέον αποτραβηχτεί από την κανονική τους ζωή, τις οικογένειές τους, τη δουλειά τους, για δύο ή περισσότερους μήνες – και, ακροβολισμένοι σε ένα πεδίο μάχης όπου ο θάνατος κρύβεται σε κάθε γωνιά, μάχονται αδιαμαρτύρητα.
Η επιμελητεία και τα πρακτικά στοιχεία του πολέμου είναι εκπληκτικά περίπλοκα: το Ισραήλ αντιμετωπίζει τον τρομοκρατικό στρατό της Ηamas στην έδρα του, πολεμά ενόπλους που μεταμφιέζονται σε πολίτες.
Καθώς κινείται νότια, οι προκλήσεις της αναζήτησης της Ηamas σε όλο και πιο κοντινή απόσταση από τον τεράστιο εκτοπισμένο πληθυσμό από τα βόρεια της Λωρίδας γίνονται όλο και πιο περίπλοκες και ανακαλύπτει ότι ο υπό-κοσμος και άλλες άμυνες της Ηamas είναι πολύ πιο εκτεταμένες και πιο εξελιγμένες από ό,τι είχε αναγνωρίσει προηγουμένως.
Όλα αυτά ενώ η Ηamas χαίρεται για τις «επιτυχίες» της στις 7 Οκτωβρίου και έκτοτε, ορκίζεται να τα κάνει όλα ξανά και ξανά και ξανά, ενώ ταυτόχρονα λέει ψέματα σε μια ευχάριστα ευκολόπιστη διεθνή κοινότητα για το τι συνέβη εκείνη τη μαύρη μέρα και τι συμβαίνει κάθε μέρα στην Γάζα.
Η Ηamas δεν πιστεύει ούτε μια στιγμή ότι η σύγκρουση που ξεκίνησε έχει τελειώσει. Η ηγεσία της στη Γάζα είναι σε μεγάλο βαθμό άθικτη και πιστεύει ότι θα επιβιώσει από αυτόν τον πόλεμο, θα ανασυνταχθεί και θα συνεχίσει να σκοτώνει τον λαό του Ισραήλ. Εάν πέσει το Ισραήλ θα έλθει η σειρά μας. Η σειρά των Ευρωπαίων και των Αμερικανών.
Κι εάν για την ώρα στο Ισραήλ ο εχθρός είναι αναγνωρίσιμος, είναι οι τρομοκράτες, ο λαός της δύσης ας ετοιμασθεί να δοκιμάσει οδυνηρές εκπλήξεις εάν εξακολουθήσει να πιστεύει ότι εκλεγμένες κυβερνήσεις του είναι κάτι λιγότερο από σφαγείς του.
Πολεμάμε έναν εχθρό που θέλει να μας σκοτώσει όλους. Μετά τις 7 Οκτωβρίου, αυτή η πρόκληση είναι αρκετά απτή και επικίνδυνη.
H Παγκόσμια Αυτοκρατορία της Παλαιστίνης (Ηamas)
Οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη καθώς και στη Γάζα συνεχίζουν να πανηγυρίζουν για τη Hamas, με σχεδόν το 75% να υποστηρίζει τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου που σκότωσε 1.200 στο νότιο Ισραήλ, φαίνεται να διαψεύδουν τις ελπίδες των πολιτικών στις ΗΠΑ προκειμένου να αποκτηθεί μια ισχυρή δυναμική προς την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.
Από τον Lee Smith/Tablet
Αλλά για τους Παλαιστίνιους αυτό είναι άσχετο. Γιατί να ασχολούνται με επίπονες διαπραγματεύσεις που οδηγούν σε συμβιβασμό για δύο μη συνεχόμενα οικόπεδα, όταν έχουν ήδη κάτι πολύ μεγαλύτερο; Μία Αυτοκρατορία.
Οι συνεχιζόμενες πορείες σε όλο τον κόσμο, που «πλημμύρισαν» δυτικές πόλεις, πανεπιστημιουπόλεις και κτίρια κυβερνητικών γραφείων, σταματώντας την κυκλοφορία σε μεγάλες αρτηρίες και οδούς προς υποστήριξη της Hamas, αποτελούν απόδειξη ότι οι Παλαιστίνιοι κατάφεραν να δημιουργήσουν κάτι πολύ πιο υψηλό από την προσπάθεια μιας πολιτικής διευθέτησης, κάτι που δεν τους κάνει να διαφέρουν με πολλά από τα 193 μέλη των Ηνωμένων Εθνών.
Με την 7η Οκτωβρίου να αντιπροσωπεύει τη μακρόχρονη εκστρατεία τους εναντίον των Εβραίων και των Αμερικανών, οι Παλαιστίνιοι έχουν κληθεί να δράσουν εκ μέρους διαφόρων εθνών που είναι σε μια πορεία της αποκαλούμενης αφύπνησης προκειμένου να γιορτάσουν όλοι μαζί το νέο πνεύμα της εποχής.
Από τις 7 Οκτωβρίου, φιλοπαλαιστίνιοι διαδηλωτές —Άραβες και Μουσουλμάνοι μετανάστες μαζί με ντόπιους— έχουν γεμίσει τους δρόμους των πόλεων της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής με πλήθη χιλιάδων, δεκάδων χιλιάδων και εκατοντάδων χιλιάδων στο Βερολίνο, την Ουάσιγκτον, τη Στοκχόλμη, το Παρίσι, το Τορόντο, το Όσλο, το Σικάγο, το Λονδίνο, τη Ρώμη, το Λος Άντζελες και αλλού.
Στη Γλασκώβη, την περασμένη εβδομάδα, απέκλεισαν ένα κατάστημα Zara επειδή, σύμφωνα με φιλοπαλαιστίνιους ακτιβιστές, η διαφημιστική καμπάνια του γίγαντα λιανικής με μοντέλα τυλιγμένα με λευκό ύφασμα έμοιαζε με τους νεκρούς από τη Γάζα. Οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Harvard δεν μπορούν να διαβάσουν στη Βιβλιοθήκη Widener ή να μπουν στις αίθουσες χωρίς να βρεθούν αντιμέτωποι με όχλους που ζητούν να εκκενωθεί το Ισραήλ από τους Εβραίους «από το ποτάμι ως τη θάλασσα». Και συμβαίνουν ακόμα χειρότερα σε άλλα ελίτ πανεπιστήμια των ΗΠΑ.
Στην πόλη της Νέας Υόρκης, μεγάλα πλήθη διαδηλωτών, κυματίζοντας παλαιστινιακές σημαίες, πολιόρκησαν την τελετή ανάμματος του χριστουγεννιάτικου δέντρου στο Rockefeller Center, ήρθαν σώμα-με-σώμα με την αστυνομία και παρενόχλησαν τουρίστες. Στη συνέχεια, κατέβηκαν την Πέμπτη Λεωφόρο και κατέστρεψαν με φιλοπαλαιστινιακά, αντι-ισραηλινά και αντισημιτικά γκράφιτι πολλά καταστήματα.
Στον σταθμό Grand Central, οι επιβάτες και οι τουρίστες συνεχίζουν να υποδέχονται μεγάλους όχλους καλυμμένους με ασπρόμαυρα keffiyeh και ντυμένους με άλλα στιλ αντίστασης, που εκφράζουν τη δική τους εκδοχή της «ιντιφάντα».
Χιλιάδες παρέλασαν στη Γέφυρα του Μπρούκλιν και ύψωσαν παλαιστινιακές σημαίες σε απόσταση αναπνοής από έναν ομαδικό τάφο που φυλάσσει τα λείψανα 2.753 ανθρώπων που σκοτώθηκαν από τρομοκράτες, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι το παλαιστινιακό ζήτημα ήταν το κίνητρό τους για τη δολοφονία Αμερικανών.
Με την «ιντιφάντα» παγκοσμιοποιημένη και με εκατομμύρια από τη Δύση έως την Ανατολή —από τους στερούμενους του Νοτίου Ημισφαιρίου έως τους προνομιούχους Σκανδιναβούς— που υποκινούνται από παρόμοιες μανίες, όλο αυτό μοιάζει με μια καθημερινή παρέλαση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του τέλους εποχής. Οι υποστηρικτές επευφημούν τους πρωταθλητές τους, την ομάδα του κόσμου, τον Γολιάθ, που απήγαγε, βίασε, εκτέλεσε και αποκεφάλισε παιδιά.
Ο στόχος των διαδηλωτών δεν αφορά καν μια λύση δύο κρατών ή οποιαδήποτε άλλη λύση που μπορεί να φέρει ειρήνη και στους δύο λαούς. Αντίθετα, η κατάπαυση του πυρός που ζητούν είναι μια τακτική για να στραγγαλιστεί η πολεμική προσπάθεια του Ισραήλ και έτσι να αδειάσει το εβραϊκό κράτος από τους Εβραίους. Εάν η ισραηλινή κυβέρνηση δεν μπορεί να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας μεταξύ της Γάζας και των νότιων περιοχών που δέχθηκαν επίθεση στις 7 Οκτωβρίου, καθώς και των βόρειων πόλεων και των κιμπούτς εντός της εμβέλειας της Χεζμπολάχ, οι εκατοντάδες χιλιάδες Ισραηλινοί που έχουν εγκατασταθεί στο κέντρο της χώρας δεν θα μπορούν επιστρέψουν στα σπίτια τους.
Με τους τρομοκράτες που υποστηρίζονται από το Ιράν να χρησιμοποιούν την 7η Οκτωβρίου ως προηγούμενο για να ξαναχαράξουν τα σύνορα του Ισραήλ σε συνεργασία με γραφειοκράτες των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΟΗΕ, η χώρα θα αποκοπεί από τα άκρα της μέχρι να καταστεί ακατοίκητη.
Τα σχέδια ανασυγκρότησης της κυβέρνησης Biden περιλαμβάνουν, όπως είπε η Αντιπρόεδρος Kamala Harris στον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής (PA) Mahmoud Abbas, μια «αναζωογονημένη» Παλαιστινιακή Αρχή η οποία θα αναλάβει τη Γάζα. Αλλά αυτό δύσκολα θα ηρεμήσει τους Παλαιστίνιους ή τους παθιασμένους υποστηρικτές τους σε όλο τον κόσμο.
Στην πραγματικότητα, οι άνδρες του Abbas, εμφανώς αντιδημοφιλείς στη Γάζα και ειδικά στη Δυτική Όχθη, θα πρέπει να ανταποκριθούν στις προσδοκίες που δημιούργησε η επίθεση των αντιπάλων τους στις 7 Οκτωβρίου, εάν ελπίζουν να επιβιώσουν από τον ενδοπαλαιστινιακό πόλεμο για την εξουσία που είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει.
Κυρίως, η συντριπτική στρατιωτική ήττα που υπέστησαν οι Παλαιστίνιοι δύσκολα θα έχει σημασία, εφόσον η μία υπερδύναμη του κόσμου -μαζί με την Ευρώπη και τα αραβικά κράτη του Κόλπου- είναι έτοιμη να ανοικοδομήσει ό,τι καταστρέψει το Ισραήλ. Με τη συνεχή αναζωογόνηση των Παλαιστινίων, δίνοντάς τους νέα ζωή, οι διαχειριστές των παγκόσμιων υποθέσεων έχουν δημιουργήσει κάτι που εξ ορισμού δεν μπορεί να επιβιώσει στη φύση από μόνο του: Μια κοινωνία που γιορτάζει το θάνατο ως την υψηλότερη αξία της.
Οι Παλαιστίνιοι ισχυρίζονται ότι είναι η επιμονή και η πίστη τους, η προθυμία τους να υποστούν μεγάλες απώλειες, που τους εξασφαλίζει την τελική νίκη. Αλλά η πηγή της σταθερότητάς τους -η ικανότητά τους να αναπληρώνουν το οπλοστάσιό τους και να ανανεώνουν τις σήραγγες και άλλες στρατιωτικές υποδομές τους- είναι στην πραγματικότητα μια πολυτέλεια που τους προσφέρουν επανειλημμένα οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι εταίροι τους. Αν οι παγκόσμιες δυνάμεις απλά επέτρεπαν στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους να κάνουν πόλεμο, οι υπέρμαχοι της μόνιμης αντίστασης θα είχαν δύο επιλογές: Να αλλάξουν ριζικά ή να χαθούν εντελώς.
Αντίθετα, έχοντας πυρπολήσει τους εαυτούς τους και τα παιδιά τους πολλές δεκάδες φορές στις προσπάθειές τους να εξαφανίσουν το Ισραήλ, οι Παλαιστίνιοι οδηγήθηκαν και πάλι πίσω από τον «ποταμό του θανάτου». Οι υποστηρικτές τους στο παρελθόν και το παρόν -από τη Σοβιετική Ένωση και τους συμμάχους της στο ανατολικό μπλοκ μέχρι την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς και τις χώρες του Κόλπου και το Ιράν- τους έχουν χρησιμοποιήσει με τον τρόπο που κλασικά χρησιμοποιήθηκαν δευτερεύοντες παράγοντες σε όλη την ιστορία της Μέσης Ανατολής: Ως περιουσιακά στοιχεία στο μεγάλο παιχνίδι των εθνών.
Αλλά ποτέ πριν καμία δύναμη δεν είχε σκεφτεί να διατηρήσει έναν πολιτισμό τόσο αφοσιωμένο στον θάνατο που ο υψηλότερος σκοπός του είναι να σβήσει τον εαυτό του στην υπηρεσία του να σκοτώσει τους άλλους. Κανείς πριν δεν είχε τα μέσα ή το κίνητρο να το κάνει. Τώρα, όμως, κάτι νέο έχει έρθει στον κόσμο, κάτι τερατώδες.
Όλοι οι καταρρακωμένοι της γης έχουν συνδέσει τις ελπίδες και τα παράπονά τους στους Παλαιστίνιους, όχι επειδή η Hamas και η Παλαιστινιακή Αρχή, η Ισλαμική Τζιχάντ, η Hezbollah και άλλοι είναι αυτόχθονες αουτσάιντερ που αντιστέκονται στην αποικιοκρατική πολεμική μηχανή ή είναι μαχόμενοι -σθεναρά- υποτελείς σε μια εκστρατεία υπέρ της καθολικής ελευθερίας.
Τρομοκράτες, εγκληματίες, ψυχοπαθείς και φαντασιοφόροι από κάθε μέρος του πλανήτη έχουν μπολιαστεί με την παλαιστινιακή υπόθεση, επειδή οι πιο βασικοί νόμοι της φύσης έχουν αναθεωρηθεί προκειμένου να αναπροσαρμοστούν. Η παλαιστινιακή υπόθεση δίνει ελπίδα σε καθεμία από αυτές τις ομάδες, ελπίδα ότι οι δικές τους μηδενιστικές και δολοφονικές φιλοδοξίες θα μπορούσαν να κερδίσουν επίσης την παγκόσμια εύνοια. Και υπάρχει (αυτή η ελπίδα).
Σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν θέσει οι μεγάλες δυνάμεις για τη διαχείριση της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης, όλα είναι πιθανά. Η ήττα είναι νίκη. Το έγκλημα είναι δικαιοσύνη. Ο βιασμός είναι αγάπη. Ο θάνατος είναι ζωή. Αυτά είναι τα συνθήματα του νέου πνεύματος της εποχής, της ανατολής της Αυτοκρατορίας της Παλαιστίνης.
Οι αναλυτές συνέκριναν τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου με τον πόλεμο του Yom Kippur του 1973, μια άλλη τεράστια αποτυχία της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών να προβλέψει τις προθέσεις και τις δυνατότητες των εχθρών της. Αλλά η πιο σχετική ιστορική ημερομηνία είναι η 5η Σεπτεμβρίου 1972, όταν Παλαιστίνιοι τρομοκράτες εισέβαλαν στους κοιτώνες που στεγάζονταν η ισραηλινή Ολυμπιακή ομάδα στους αγώνες του Μονάχου. Οι Παλαιστίνιοι κράτησαν ομήρους 11 Ισραηλινούς προπονητές και αθλητές, στη συνέχεια τους βασάνισαν, τους σκότωσαν και ακρωτηρίασαν τα πτώματα τους.
Η παλαιστινιακή τρομοκρατική ομάδα που ευθύνονταν για αυτές τις φρικαλεότητες, ο Μαύρος Σεπτέμβρης, πήρε το όνομά της από την ιορδανική εκστρατεία που έδιωξε τους Παλαιστίνιους ένα χρόνο νωρίτερα, αφού απέτυχαν να ανατρέψουν το Χασεμιτικό βασίλειο. Ο Μαύρος Σεπτέμβρης ήταν μια αποκοπή της Φατάχ, της μεγαλύτερης φατρίας στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Το παραπλανητικό προφίλ της οργάνωσης επέτρεψε στις δυτικές κυβερνήσεις να αρνηθούν την οποιαδήποτε ανάμειξη του τότε προέδρου της PLO, Yasser Arafat, σε τρομοκρατικές ενέργειες.
Everyone keeps talking about reducing population.
It’s not even a secret evil plan anymore♂️ pic.twitter.com/9i55BZrAVE— S҉p҉a҉r҉r҉o҉w҉ (@Sparrow_X_) December 4, 2023
Αναγκασμένος να μετεγκατασταθεί στο Λίβανο, ο Arafat είδε ότι ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει από έναν καταδικασμένο κύκλο τοπικών συγκρούσεων ήταν να διεθνοποιήσει τον πόλεμό του και να μετατρέψει την Παλαιστίνη σε παγκόσμια υπόθεση. Το να κάνει το ντεμπούτο του στην πρώτη γραμμή του Ψυχρού Πολέμου ήταν μια έξυπνη επιλογή. Οι Σοβιετικοί είχαν οπλίσει και εκπαιδεύσει τους Παλαιστίνιους ως τοπικούς πληρεξούσιους για τις περιφερειακές τους συγκρούσεις, αλλά ο Arafat δεν αρκέστηκε στο να είναι απλώς μέρος του παιχνιδιού μέσα στο παιχνίδι του αγώνα των μεγαλύτερων υπερδυνάμεων. Στη Γερμανία έκανε τους Παλαιστίνιους τηλεοτπικούς σταρ σε απευθείας μετάδοση.
🚨🚨”Covid-19: The Great Reset” This is not a conspiracy theory.
This is 100% real. Do your research. pic.twitter.com/8VE9ENHh19— Tracy smith (@browt1971) December 3, 2023
Εξίσου σημαντική ήταν και η γερμανική οπτική. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου, που πραγματοποιήθηκαν στη γενέτειρα του Ναζιστικού Κόμματος, σηματοδότησε την επιστροφή της χώρας στην κοινωνία των πολιτισμένων εθνών. Το ότι η Γερμανία ήταν διχασμένη υπογράμμισε τη συγγένειά της με τους Παλαιστίνιους με βάση μια κρίσιμη άποψη: Και οι δύο ήταν ηττημένοι σε μεγάλους πολέμους που είχαν κηρύξει οι ίδιοι στους αντιπάλους τους και που κατά συνέπεια διέλυσαν και τις δικές τους κοινωνίες.
Ωστόσο, βολικά για τους Γερμανούς και για όλη την Ευρώπη, οι εχθροί των Παλαιστινίων ήταν οι επιζώντες μάρτυρες των εγκλημάτων των πατεράδων τους. Ο Arafat δεν μπορούσε να σβήσει εντελώς αυτό που είχαν κάνει οι Ευρωπαίοι, αλλά έκανε τον εαυτό του καθρέφτη για την αυτολύπησή τους, κάτι που επέτρεπε σε αυτούς -και σήμερα στα παιδιά τους- να αναδιατυπώσουν το σκοτεινό παρελθόν τους σε πιο ήπιες αποχρώσεις.
Η Ευρώπη δοκιμάστηκε. Το Μόναχο και τα επακόλουθά του έδειξαν ότι ακόμη και πριν περάσει μια γενιά, οι όρκοι τους ήταν κούφιοι και η τιμή τους απάτη. Θα μπορούσατε να σκοτώσετε Εβραίους σε ζωντανή μετάδοση με θεατές εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους και οι μεγάλοι άνδρες της Ευρώπης θα κανόνιζαν το πέρασμα των δολοφόνων προς την ασφάλεια τους.
Προωθώντας την υπόθεση των Παλαιστινίων, οι Ευρωπαίοι ενώθηκαν μαζί τους στη δημιουργία του πρωτοτύπου του «άνθρωπου του Τρίτου Κόσμου».
Η συνεργασία εξυπηρέτησε τον ναρκισσισμό των δυτικών ελίτ και τις πολιτικές φιλοδοξίες των ελίτ του αποαποικιοποιημένου κόσμου που είχαν εκπαιδευτεί στη Δύση, οι οποίοι χρησιμοποίησαν ως όπλα τη δυσαρέσκεια τους για να αποσπάσουν χρήματα και όπλα από τους άλλοτε άρχοντές τους.
Αποδίδοντας στους Δυτικούς την ευθύνη για τα βάσανά του, ο άνθρωπος του Τρίτου Κόσμου αντιλαμβάνεται πλήρως τη δεξαμενή της άλλοτε τρομερής δύναμής τους και υπαινίσσεται ότι μπορεί και πάλι κάποια μέρα να αναζωογονηθεί και ο ίδιος. Αντίστοιχα, οι Σοβιετικοί χρησιμοποίησαν τους Παλαιστίνιους για τον ίδιο λόγο που οι συμμορίες του δρόμου απασχολούν παιδιά για να διαπράξουν κακουργήματα: Οι δυτικές ελίτ δεν τιμωρούν όσους διαπράττουν εγκλήματα καθώς κατηγορούν τους εαυτούς τους για εκείνα.
Τον Μάρτιο του 1973, οι Παλαιστίνιοι απήγαγαν και εκτέλεσαν δύο Αμερικανούς διπλωμάτες στο Σουδάν, τον πρέσβη Cleo Noel και τον αναπληρωτή αρχηγό της αμερικανικής αποστολής, George Curtis Moore. Η κυβέρνηση Nixon γνώριζε ότι ο Arafat είχε διατάξει τις δολοφονίες τους, αλλά ο επικεφαλής σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του προέδρου προτίμησε η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ να ακολουθήσει την ευρωπαϊκή αντίληψη με βάση την οποία τα μικρά γειτονικά κράτη ανταλλάσσουν κομμάτια, έστω και αν αυτά είναι ανθρώπινες ζωές, προκειμένου να επιτύχουν μια μόνιμη ισορροπία δυνάμεων.
This Klaus Schwab Christmas video is hilarious. We hope you enjoy it as much as we did.
A very Merry Christmas to Died Suddenly fans!
Never forget. Never comply. pic.twitter.com/PR5SvN0WLi
— DiedSuddenly (@DiedSuddenly_) December 21, 2023
Η απώλεια δύο αξιωματικών του υπουργείου εξωτερικών ήταν λυπηρή, αλλά η προτεραιότητα του Henry Kissinger ήταν να μετακινήσει την Αίγυπτο από τη σοβιετική επιρροή στην Αμερικανική και η νίκη του Ισραήλ τον Οκτώβριο του 1973 εξασφάλισε τη νίκη του ίδιου του Kissinger. Και όμως, με την αποτυχία να ανταποδώσει το πληγμα στον Arafat για τη δολοφονία Αμερικανών -οι συνάδελφοι των δύο στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπαν ότι ο Kissinger απλώς τους είχε ξεχάσει- ξεκίνησε το ξεκαθάρισμα. Με το να εγκλιματιστούν με τον τρόμο, οι Αμερικανοί τον παρακίνησαν.
Μέρες μετά τις δολοφονίες στο Khartoum, οι πράκτορες του Arafat πυροδότησαν τρεις βόμβες, ανεπιτυχώς, στη Νέα Υόρκη, οι οποίες είχαν προγραμματιστεί να εκραγούν κατά τη διάρκεια επίσκεψης της ισραηλινής πρωθυπουργού Golda Mei. Τον Σεπτέμβριο του 1974, ο Μαύρος Σεπτέμβρης κατέρριψε ένα επιβατικό αεροπλάνο που πετούσε από το Τελ Αβίβ στη Νέα Υόρκη, με ενδιάμεσους σταθμούς την Αθήνα και τη Ρώμη, σκοτώνοντας και τους 88 επιβαίνοντες, συμπεριλαμβανομένων 37 Αμερικανών.
Παρ’ όλα αυτά, ο Arafat ήταν ευπρόσδεκτος στη Νέα Υόρκη δύο μήνες αργότερα, όταν κουβάλησε ένα όπλο στον ΟΗΕ και απείλησε με νέο πόλεμο, εκτός εάν ο κόσμος κατεύναζε την ομάδα των απάτριδων ληστών του. Ο υποταγμένος ΟΗΕ αναγνώρισε την PLO ως τον μοναδικό εκπρόσωπο των Παλαιστινίων καθώς και το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση, την εθνική ανεξαρτησία και την κυριαρχία τους στην Παλαιστίνη. Οι Παλαιστίνιοι είχαν κερδίσει την είσοδο στην κοινότητα των εθνών σκοτώνοντας Εβραίους.
Ένα χρόνο αργότερα, οι Ευρωπαίοι επιβράβευσαν και πάλι τους Παλαιστίνιους επειδή συνέβαλαν καίρια στην αποφόρτωση των ενοχών τους όταν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε το ψήφισμα 3379, χαρακτηρίζοντας τον Σιωνισμό ως μια μορφή ρατσισμού. Μεταξύ όλων των παγκόσμιων κινημάτων εθνικής ανεξαρτησίας, ο εθνικισμός που υποστήριζαν οι επιζώντες του Ολοκαυτώματος ήταν μοναδικά ρατσιστικός. Φαινόταν ότι ο μόνος σκοπός των Ηνωμένων Εθνών ήταν να αφιερωθεί στον άνθρωπο του Τρίτου Κόσμου και να καταδικάσει τους Εβραίους. Χάρη στον Arafat, ο κόσμος είχε ανατρέψει τη λογική.
«Οι Αμερικανοί πρέπει να θυμούνται ότι εάν οι Παλαιστίνιοι δεν καταφέρουν κάτι», είχε πει ο Arafat, «θα αντιμετωπίσουν τον τυφώνα». Ο Bill Clinton τον κατηγόρησε για την απόρριψη των προτάσεών του για μια λύση δύο κρατών, αλλά οι Παλαιστίνιοι κατάλαβαν το κόλπο του. Το κρίσημο σημείο δεν ήταν το δικαίωμα της επιστροφής, οι ανταλλαγές εδαφών και η οριοθέτηση των συνόρων. Αυτό που είχαν στο μυαλό τους οι Αμερικανοί κατέστρεφε την ουσία αυτού που αντιπροσωπεύει η παλαιστινιακή υπόθεση.
Αν οποιοδήποτε έθνος-κράτος ακολουθούσε τις τακτικές δεκαετιών των Παλαιστινίων, θα είχε εμπλακεί σε έναν μόνιμο πόλεμο. Αλλά χωρίς περιουσίες σε κίνδυνο, χωρίς βιομηχανικά κέντρα να κινδυνεύουν με καταστροφή, οι Παλαιστίνιοι δεν λογοδοτούσαν σε κανέναν. Ο Clinton ήθελε να το αλλάξει αυτό με τη δημιουργία κράτους και ο Arafat ξεγέλασε όσους ήθελαν να ξεγελαστούν πιστεύοντας ότι επεδίωκε το ίδιο.
Αντ’ αυτού, οι Παλαιστίνιοι τσέπωσαν τα χρήματα των Αμερικανών για να χρηματοδοτήσουν μια στρατιωτική αριστοκρατία, μια εκδοχή ζωγραφικής από μαύρο βελούδο της Σπάρτης, οι βασιλιάδες της οποίας ήταν χαϊδεμένοι δολοφόνοι με κοιλιά, φορώντας κοστούμια της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Ίσως κάποτε η παλαιστινιακή υπόθεση να ήταν απλά να οδηγηθούν οι Εβραίοι στη θάλασσα, αλλά μετά τι;
Με περισσότερα από 8.000 τετραγωνικά μίλια άμμου, εκεί που ήταν κάποτε το κράτος του Ισραήλ, ποια θα ήταν η επόμενη κίνηση;
Ένα κράτος θα απαιτούσε την αρχηγία σκληρών και κυνικών ανδρών, ανθρώπων των οποίων οι φιλοδοξίες θα περιορίζονταν έντονα από τη δουλειά που θα απαιτούνταν για να λειτουργήσουν τα πράγματα στο κράτος σε καθημερινή βάση. Αλλά μετά από όλα τα παραπάνω, ήταν πλέον πολύ αργά για αυτό. Εξάλλου, ο κόσμος θα συνέχιζε να πληρώνει στους Παλαιστίνιους με ό,τι χρειάζονταν για να ανθίσουν. Αυτό που κάποτε ήταν πολιτικό κίνημα έγινε τρόπος ζωής, όχι μια λατρεία θανάτου αλλά μάλλον μια μόνιμη έκθεση του θανάτου στη ζωή.
Η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου ήταν άγρια, όπως ήταν άγρια και η δολοφονία των Ισραηλινών Ολυμπιονικών. Αλλά οι Παλαιστίνιοι δεν είναι ακριβώς άγριοι με την έννοια των ιθαγενών. Δεν είναι οι κάτοικοι των νησιών του North Sentinel, που δεν θέλουν μέρος του πολιτισμού και όποιος πλησιάζει τις ακτές τους αντιμετωπίζει μια χαλαζόπτωση από θανατηφόρα βέλη.
Ο άνθρωπος του Τρίτου Κόσμου, αντίθετα, τρέφεται από τον πολιτισμό. Οι Παλαιστίνιοι μετά βίας μπορούν να καταφέρουν να σκοτώσουν κάποιον, εκτός από τους ίδιους, χωρίς να χρησιμοποιούν τους πόρους που τους δωρίζουν ξένες δυνάμεις. Το ένα πέμπτο των αυτοσχέδιων ρουκετών της Hamas εκτοξεύονται και σκοτώνουν πολίτες της Γάζας. Αλλά πιο σημαντική από τα όπλα και την τεχνολογία είναι η δυτική ματαιοδοξία, η πηγή της μαγείας του ανθρώπου του Τρίτου Κόσμου.
Με το αριστούργημα του 1984, Political Ponerology: The Science of Evil, Psychopathy, and the Origins of Totalitarianism, ο αείμνηστος Πολωνός ψυχίατρος Andrzej Łobaczewski προσπάθησε να εξηγήσει «τους γενικούς νόμους της προέλευσης του κακού». Το μεγαλύτερο μέρος της ιστορικής, κλινικής και δημοσιογραφικής έρευνας μετά το Ολοκαύτωμα υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει τίποτα το αξιοσημείωτο κακό σε αυτούς που διαπράττουν φρικαλεότητες.
Οι περισσότεροι είναι απλοί απλοί άνθρωποι, παγιδευμένοι σε μια γραφειοκρατική ιεραρχία, που κάνουν αυτό που πιστεύουν ότι είναι καθήκον τους, ακόμα κι αν αμφισβητούν την ορθότητά της πράξης τους. Αυτή η ερμηνεία αποτυπώνεται περίφημα από τη φράση της Hannah Arendt που περιγράφει τον Adolf Eichmann ως ενσάρκωση της «κοινοτοπίας του κακού».
Το συμπέρασμα του Łobaczewski ήταν όμως το αντίθετο.
Υποστήριξε ότι αυτό που ονόμασε μακροκοινωνικό κακό είναι η λειτουργία των παθολογικά κακών ατόμων. Συγκαλύπτουν τις πραγματικές τους φιλοδοξίες για δύναμη, πλούτο και φήμη πίσω από την ιδεολογία, χρησιμοποιώντας όρους όπως «κοινωνική δικαιοσύνη», που είναι αρκετά ασαφείς, για να εμψυχώνουν κοινωνικά κινήματα που ενώνονται από πλήθος παραπόνων.
Μέσα σε αυτά τα κινήματα, οι γνήσιοι ψυχοπαθείς και εκείνοι που προσαρμόζονται πιο εύκολα σε μια παθολογική τάξη ανεβαίνουν σε θέσεις ισχύος και επιρροής. Ο ευαγγελισμός για λογαριασμό αποκλίνων και καταστροφικών αιτιών και η βεβήλωση ή η ποινικοποίηση αυτού που είναι αληθινό, όμορφο και φυσικό, με τη σειρά του καταστρέφει κοινωνικές δομές, θεσμούς, βιομηχανίες, ολόκληρα έθνη. Η άνοδος της Αυτοκρατορίας της Παλαιστίνης αντιπροσωπεύει αυτή την παθολογική διαδικασία σε παγκόσμια κλίμακα.
Ήταν μόνο θέμα χρόνου η μετάλλαξη που σφυρηλατήθηκε από τις κατά συρροήν αναβιώσεις μιας παθολογικής κοινωνίας να αναπηδήσει σε πολιτισμούς και να αρχίσει να μολύνει αυτούς που χρεώνονται την αναζωογόνηση των Παλαιστινίων-Αμερικανών.
Σε πρόσφατη δημοσκόπηση, το 51% των Αμερικανών ηλικίας 18-24 ετών εξέφρασε την πεποίθησή του ότι οι Ισραηλινοί πρέπει να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους και να τη δώσουν στη Hamas. Το 51% δείχνει ότι αυτό που ενισχύει τους μεγάλους αριθμούς στις συγκεντρώσεις υπέρ της Hamas δεν είναι μόνο η αποτυχία των δυτικών αξιωματούχων να κλείσουν τα σύνορά τους στους πληθυσμούς της Μέσης Ανατολής που δεν θέλουν να αποβάλουν τον παθολογικό ρατσισμό. Όχι, οι ιδέες που ακολουθούν τυφλά προηγήθηκαν και προετοίμασαν τον δρόμο για την άφιξή τους.
«Θεωρούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως την ελεγκτική δύναμη του νεοαποικισμού, του ιμπεριαλισμού και του ρατσισμού και δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν το Ισραήλ για να πρωτοστατήσουν στη στρατηγική κυριαρχίας τους στη Μέση Ανατολή», είχε πει ο Arafat κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, συνθήματα που αντηχούν σήμερα στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.
Δεκαετίες αργότερα, ο Barrack Obama επανέλαβε το ίδιο μήνυμα μέσω του ΟΗΕ για να ανακοινώσει ότι η Αμερική αλλάζει πλευρά και επιστρατεύει τους πόρους της για να προωθήσει ενέργειες υπέρ των αιτιών του θανάτου.
Με λιγότερο από ένα μήνα να του είχε απομείνει στην εξουσία, ο Obama, έχοντας στο πλευρό του ισχυρούς συμμάχους των ΗΠΑ, προώθησε την απόφαση 2334 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, υποστηρίζοντας ότι το Ισραήλ κατέλαβε παράνομα τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, συμπεριλαμβανομένων ιστορικών εβραϊκών θρησκευτικών τοποθεσιών -μια θέση που καμία αμερικανική κυβέρνηση δεν είχε λάβει ποτέ έως τότε.
Οι αναλυτές εκείνη την εποχή σημείωναν ότι το ψήφισμα σήμαινε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν υιοθετήσει τη θέση του αραβικού στρατοπέδου απόρριψης της συμφωνίας. Αλλά το πραγματικό ζήτημα ήταν ακόμη πιο σοβαρό -σε τελική ανάλυση, οι Άραβες απέρριψαν όχι μόνο το Ισραήλ αλλά και την πραγματικότητα.
Το γεγονός ότι τόσα πολλά ευρωπαϊκά έθνη υποστήριξαν την προσπάθεια του Obama να ανατρέψει την έκβαση ενός πολέμου του 1967 είναι απόδειξη όχι μόνο της ίδιας της ηθικής του, αλλά και του γεγονότος ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε δεσμεύσει την Αμερική στην παγκόσμια ηγεσία μιας κακοήθους φαντασίωσης. Ο «μεγάλος ευθανατιστής» είχε ανατρέψει την ιστορική και ηθική τάξη.
Στους κυριολεκτικά σκεπτόμενους και σε άλλους που δεν αναγνωρίζουν ακόμη τον χαρακτήρα των παθολογιών που εισήχθησαν με την εποχή της Αυτοκρατορίας της Παλαιστίνης, μπορεί να φαίνεται μπερδεμένο, για παράδειγμα, να βλέπουν οργανώσεις LGBTQ+ να διαδηλώνουν υπέρ ενός θριάμβου της Hamas. Αλλά οι Queers for Palestine δεν χρειάζεται να μάθουν το πώς η Hamas αντιμετωπίζει πραγματικά τους queers στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Αυτό είναι άσχετο. Στην εποχή της Αυτοκρατορίας της Παλαιστίνης κάθε διαφορά… ξεπερνιέται. Δεν αφορά συγκεκριμένη τοποθεσία, αλλά είναι μια πνευματική αρχή που καθοδηγείται από την αντιστροφή της πραγματικότητας και διέπεται από την εξίσωση 2+2=5.
Λίγοι στο κίνημα της κλιματικής αλλαγής θα μπορούσαν να εκπλαγούν όταν άκουσαν την Greta Thunberg να εκφράζει την επιθυμία της να «συντρίψει τον Σιωνισμό». Στις έντονες προειδοποιήσεις της για την καταστροφική παγκόσμια κλιματική αλλαγή και το τέλος της ανθρωπότητας, η Αυτοκρατορία της Παλαιστίνης ήταν πάντα το υποκείμενο, μια χώρα χάους και σύγχυσης, μια ανεστραμμένη Εδέμ της ερήμου, υπό την προεδρία μιας αδυσώπητης Θεάς της γης.
Η Αυτοκρατορία της Παλαιστίνης είναι μια αισθητική συνθήκη. Είναι μια «υπαίθρια φυλακή» και «η Ριβιέρα του Λεβάντε (Μέση Ανατολή)». Είναι πλαστή. Μια καρτ ποστάλ από την ήπειρο του παράλογου.
Η εργαλιοποίηση της κλιματικής αλλαγής, η μαζική αντικατάσταση των γηγενών πληθυσμών, η εγκεκριμένη από την κυβέρνηση στείρωση των παιδιών -όπου κι αν κοιτάξεις το σημάδι της πολιτισμικής αυτοκτονίας είναι στον ορίζοντα καθώς οι δυτικές ελίτ συγκεντρώνονται κάτω από το αυτοκρατορικό λάβαρο. Πετά σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και πανεπιστημιουπόλεις, αντιπροσωπεύει τη λαχτάρα μιας ισχυρής φατρίας στη Δύση όσων έχουν εξουθενωθεί από τη ζωή και θέλουν μια τελευταία φορά να νιώσουν κάτι σαν ζωή να κυλά στις φλέβες τους, καθώς περιμένουν τη φωτιά της κάθαρσης, τη λύτρωση με αποκορύφωμα το πραξικόπημα της Θείας χάρης.
Ήταν αναπόφευκτο και αυτοί να σταθούν ενάντια στους Εβραίους, που επέλεξαν τη ζωή αντί του θανάτου.
Donald Trump> Ο μεγαλύτερος φίλος του Ισραήλ ανάμεσα στους Αμερικανούς Προέδρους
Βόμβες του Εβραικού περιοδικού Τablet που αφορούν και την μεταναστευτική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης>
-Γιατί ο Biden επιτρέπει την αθρόα μετανάστευση Ισλαμιστών που μισούν τους Εβραίους;
-Γιατί τους εκπαιδεύουμε στα Πανεπιστήμια με χρήματα των Εβραίων χορηγών-δωρητών ώστε να στραφούν εναντίον μας;
–Πώς όταν ένας πρώην ηγέτης της Hamas καλεί για μια «παγκόσμια ημέρα jihad», οι Αμερικανοί χιλιάδες μίλια μακριά—ιδιαίτερα οι νεαροί Εβραίοι— πρέπει να προετοιμαστούν για αυτήν;
-Tην επόμενη μέρα της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου ο Λευκός Οίκος του Biden διοργάνωσε barbecue για το προσωπικό
-Ο Trump υπήρξε ο πιο φιλοϊσραηλινός πρόεδρος στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία
To άρθρο της Julia Hahn είναι στη κυριολεξία καταπέλτης κατά του Δημοκρατικού Κόμματος και των χορηγών του πίσω από τη κουρτίνα-το περίφημο deep state.
Kαλεί μάλιστα τους Αμερικανούς ψηφοφόρους να δουν τη πραγματικότητα μετά από την οδυνηρή εμπειρία του ΝΕΟΥ Ολοκαυτώματος της 7ης Οκτωβρίου. Και η πραγματικότητα δεν είναι άλλη από τον διαχρονικό σκοτεινό ρόλο του Δημοκρατικού Κόμματος σε βάρος των Εβραίων.
Στον απόηχο της 7ης Οκτωβρίου, η επίθεση στην αμερικανική εβραϊκή φιλελεύθερη πραγματικότητα ήρθε από όλες τις πλευρές: από τα πανεπιστήμια, τα ευνοημένα μέσα ενημέρωσης, το Hollywood και τους πολιτικούς ηγέτες για τους οποίους πολλοί Αμερικανοεβραίοι είχαν ψηφίσει και δωρίσει μεγάλα χρηματικά ποσά.
Την επόμενη μέρα της επίθεσης, ο Λευκός Οίκος του Biden διοργάνωσε barbecue για το προσωπικό – προφανώς τα γεγονότα της προηγούμενης ημέρας δεν απαιτούσαν αναβολή των εορτασμών.
Εκείνο το Σαββατοκύριακο, η διοίκηση ανέβασε όχι ένα, αλλά δύο tweets (τα οποία στη συνέχεια διαγράφηκαν) πιέζοντας για κατάπαυση του πυρός προτού το Ισραήλ ολοκληρώσει την καταμέτρηση των νεκρών του.
Έκτοτε, η διοίκηση τόνισε ότι η κύρια προτεραιότητά της μετά το τέλος του πολέμου είναι η ταχεία ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Προφανώς, οι Παλαιστίνιοι θα ανταμειφθούν για τη μαζική δολοφονία των Εβραίων, ενώ οι Ισραηλινοί θα αναγκαστούν να ζήσουν με την επικείμενη απειλή μιας επανάληψης της 7ης Οκτωβρίου — αυτή τη φορά από δύο μέτωπα αντί για ένα.
Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, ότι το κοινωνικό σήμα από τον Λευκό Οίκο έχει γίνει αισθητό οπουδήποτε οι προοδευτικοί κατέχουν την εξουσία. Ακαδημαϊκοί σε αξιόλογα πανεπιστήμια έκαναν δηλώσεις εξηγώντας ότι η αγριότητα της Hamas ήταν δικαιολογημένη. Φαίνεται ότι ο βίαιος ομαδικός βιασμός Εβραίων γυναικών δεν είναι ασπρόμαυρος και αντίθετα απαιτεί «πλαίσιο» και ατελείωτη ανάκριση των θυμάτων, τα οποία συχνά χαρακτηρίζονται ψεύτ(ρ)ες.
Ο πρώην Πρόεδρος Barack Obama επέδειξε αληθινή αυτοσυγκράτηση και περίμενε να περάσει το Σαββατοκύριακο προτού διατυπώσει τη δήλωσή του για τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου. Όταν ο εγκεφαλικός Obama τελικά επέλεξε να αναπτύξει τις απόψεις του σε μια συνέντευξη, χαρακτήρισε την κατάσταση του παλαιστινιακού λαού ως «αφόρητη». «Πρέπει να παραδεχτείτε ότι τα χέρια κανενός δεν είναι καθαρά, ότι όλοι μας είμαστε συνένοχοι σε κάποιο βαθμό», επικρίνει ο πρώην πρόεδρος, ο οποίος είχε υπερασπιστεί και υπογράψει την πυρηνική συμφωνία του Ιράν.
Ενώ ίσως δεν εκπλαγήκαμε όταν είδαμε μια έκρηξη υποστήριξης προς τη Ηamas στην Ευρώπη που έκανε η Angela Merkel, οι συνθήκες στις ΗΠΑ δεν ήταν πολύ διαφορετικές. Περισσότεροι από 300.000 φιλοπαλαιστίνιοι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην DC για μια συγκέντρωση στην οποία προσπάθησαν να ανέβουν στις πύλες του Λευκού Οίκου, βανδάλισαν δημόσια περιουσία και παραμόρφωσαν το «People’s House» με βαμμένα κόκκινα «αιματοβαμμένα» αποτυπώματα χεριών σε αυτό που το ABC News περιέγραψε ως «παθιασμένη» διαμαρτυρία.
Στη Νέα Υόρκη, φιλοπαλαιστίνιοι διαδηλωτές σκαρφάλωσαν στα κοντάρια σημαίας για να γκρεμίσουν αμερικανικές σημαίες και προσπάθησαν να σπάσουν τις πόρτες του σταθμού Grand Central, κλείνοντας προσωρινά την πρόσβαση στον τερματικό σταθμό. Εβραία παιδιά σε μια πανεπιστημιούπολη κολεγίου έσκυψαν από φόβο, παγιδευμένα στη βιβλιοθήκη καθώς φιλοπαλαιστίνιοι φοιτητές τους κορόιδευαν απέξω. Οι Χασιδικοί-Hasidic Εβραίοι στο Crown Heights προειδοποιήθηκαν να παραμείνουν σε εσωτερικούς χώρους το Shabbat.
Στο Los Angeles, ένας 69χρονος Εβραίος φέρεται να χτυπήθηκε στο κεφάλι από έναν φιλοπαλαιστίνιο διαδηλωτή με τηλεβόα με αποτέλεσμα τον θάνατό του, κάτι που ο ιατροδικαστής έκρινε ως ανθρωποκτονία —ή όπως το έθεσε ο τίτλος του NBC News. «Man dies after hitting head».
https://t.co/noDexckAEK
The day following the attack, the Biden White House held a barbecue for staff—apparently the events of the day prior didn’t call for a postponement of festivities/Antisemitism and Immigration/Trump, the most pro-Israel president in modern American history— Clockwork Orange Magazine (@kportocali) December 18, 2023
Η παραφροσύνη φαινόταν ατελείωτη. Το Black Lives Matter βγήκε στο πλευρό της Hamas – μήπως το κίνημα BLM δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τη δίωξη μιας ιστορικής μειονότητας; Οι Εβραίοι υπέρ του BLM άρχισαν να αναρωτιούνται. Οι queers για την Παλαιστίνη έκαναν γνωστές τις συμμαχίες τους σε κάθε μεγάλη συγκέντρωση. Ξαφνικά, πολλοί Αμερικανοεβραίοι φιλελεύθεροι άρχισαν να παρατηρούν ότι εκείνες οι rag-tag groups θυμάτων με τις οποίες είχαν συμμαχήσει στο παρελθόν δεν έμοιαζαν να επικεντρώνονται στη δικαιοσύνη ή την ειρήνη.
Αντίθετα, ήταν αποφασισμένοι στη διάλυση της λεγόμενης τάξης των «καταπιεστών», «με κάθε απαραίτητο μέσο».
Οι Αμερικανοεβραίοι φιλελεύθεροι συνειδητοποίησαν τους τελευταίους δύο μήνες ότι παρόλο που αντιπροσωπεύουν μόνο το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού και σχεδόν εξολοθρεύτηκαν στους θαλάμους αερίων των Ναζί πριν από 80 χρόνια, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις ως μία από τις καταπιεσμένες μειονότητες που με τόσο πάθος είχαν υποστηρίξει.
Ήταν στην πραγματικότητα ο «καταπιεστής» που τα «κινήματα για δικαιοσύνη» ελπίζουν να καταστρέψουν.
Κατά τη διάρκεια δύο μηνών, οι Αμερικανοεβραίοι έγιναν μάρτυρες της εξαέρωσης αυτής που προηγουμένως φαντάζονταν ότι ήταν η καλύτερη εποχή, στη σπουδαιότερη χώρα, για τους Εβραίους στην ιστορία. Οι πλούσιοι Εβραίοι άρχισαν να αναρωτιούνται τι είχε γίνει με τα πολλά εκατομμύρια δολάρια που είχαν δωρίσει στα alma maters τους. Κάποιοι μάλιστα άρχισαν να αναρωτιούνται για όλα τα χρήματα που πρόσφεραν στο Δημοκρατικό Κόμμα. Αλλά η ψήφος για τους Ρεπουμπλικάνους εξακολουθεί να φαίνεται να είναι μια γέφυρα πολύ μακριά. Στην πραγματικότητα, η πρώτη δημοσκόπηση των Εβραίων ψηφοφόρων των ΗΠΑ από τις 7 Οκτωβρίου, δείχνει ότι το 74% επιδοκιμάζει την προσέγγιση του Biden για το Ισραήλ και τη Γάζα και το 68% των Εβραίων ψηφοφόρων των ΗΠΑ υποστηρίζουν τον Biden έναντι του Trump.
Η Γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου, Karine Jean-Pierre, μας έδωσε μια καλή ματιά για τη μεταγενέστερη σκέψη αντίληψη που έχει ο Πρόεδρος Biden για τους Εβραίους. Όταν ρωτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου σχετικά με την αύξηση των αντισημιτικών επιθέσεων από την αρχή του πολέμου στη Γάζα, αρνήθηκε και τις δύο φορές να σχολιάσει από το βήμα. Ο Λευκός Οίκος δεν είχε δει «καμία αξιόπιστη απειλή» αυξημένου αντισημιτισμού, είπε η γραμματέας Τύπου, καθώς ξεφύλλιζε και διάβαζε από το βιβλιοδέτη της για την αύξηση των ισλαμοφοβικών επιθέσεων «τροφοδοτούμενων από μίσος». Όταν ρωτήθηκε για τις αντισημιτικές διαδηλώσεις στις πανεπιστημιουπόλεις, είπε απλώς ότι «δεν επρόκειτο να ασχοληθεί» με αυτό.
Το να είσαι σοβαρός για τον αντισημιτισμό σημαίνει να είσαι σοφός όσον αφορά την υποτίμηση του αντισημιτισμού από τη διοίκηση, αντιπαραβάλλοντάς τον με άλλες μορφές «μίσους». Σημαίνει επίσης να είμαστε διακριτικοί σχετικά με το τι πραγματικά μετράει ως αντισημιτισμός. Η κυβέρνηση πιστεύει ότι μπορεί να ξεφύγει από τη σχετικοποίηση του αντισημιτισμού εν μέρει επειδή, για πάρα πολύ καιρό, επιτρέψαμε στους αρμόδιους να ισχυριστούν ότι η επίθεση σε φιλελεύθερες πολιτικές είναι κατά κάποιο τρόπο επίθεση στον Ιουδαϊσμό – ή ότι η επίθεση σε εξέχοντες υποστηρικτές του Ιράν απολογητές και μακράν- αριστερούς ιδεολόγους όπως ο George Soros είναι εγγενώς αντισημιτισμός.
Αλλά προσποιούμενοι ότι ο αντιφιλελευθερισμός είναι αντισημιτισμός, αφήσαμε τους εαυτούς μας να μας αποσπούν την προσοχή και να χειραγωγούνται συναισθηματικά από ανθρώπους που δεν έχουν κατά βάθος τα συμφέροντα των Αμερικανοεβραίων και των οποίων οι προτιμώμενες πολιτικές – συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης κλίμακας μετανάστευσης από χώρες όπου ο αντισημιτισμός είναι αχαλίνωτος—αποτελούν σαφή και προφανή κίνδυνο για τις ζωές των Εβραίων.
Το τελευταίο εξέχον άτομο που βρέθηκε θύμα της ψεύτικης αντισημιτικής εκστρατείας χειραγώγησης της αριστεράς είναι ο Elon Musk το έγκλημα του οποίου ήταν ουσιαστικά η συμφωνία με κάποιον που επέκρινε την Ένωση Anti-Defamation League (ADL) και ορισμένους Αμερικανοεβραίους επειδή δεν είχαν επαφή με την πραγματικότητα. Ο Λευκός Οίκος έσπευσε να ξεσπάσει, χαρακτηρίζοντάς το “αποκρουστικό ψέμα”. Αν και διατυπώθηκε άτεχνα, αυτός ο ισχυρισμός δεν ήταν αντισημιτικός. Ένα άρθρο του Tablet τον Οκτώβριο, για παράδειγμα, επέκρινε το ADL ότι έγινε «η υπηρέτρια της εξουσίας».
Μια καλά οργανωμένη καμπάνια που υπογραμμίζει την «αντισημιτική» ανάρτηση του Musk στρέφεται τώρα στο να αποτρέψει τους διαφημιστές από την πλατφόρμα του Musk — χρησιμοποιώντας το ψέμα του δήθεν αντισημιτισμού του Μusk για να βλάψει ένα δημόσιο πρόσωπο που βλέπουν ως πολιτικό εχθρό. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν έχουμε δει παρόμοια ειδησεογραφική κάλυψη των εταιρειών που έχουν πιεστεί να συμμετάσχουν σε αυτήν την καμπάνια—συμπεριλαμβανομένων των Apple, Comcast, Disney, IBM, Lions Gate, NBC Universal, Paramount και Warner Brothers—για διαφήμιση στο TikTok, την κινεζική Πλατφόρμα κοινωνικών μέσων κομμουνιστικής διαχείρισης που προωθεί αλγοριθμικά πολύ πιο ανοιχτά αντισημιτικό περιεχόμενο από το X ή το Instagram.
Το να επιτρέπουμε στους πολιτικούς χειραγωγούς να παίζουν με τους φόβους μιας πολιορκημένης κοινότητας πείθοντάς τους να ενεργούν ενάντια στα δικά τους συμφέροντα είναι χειρότερο από χειριστικό – είναι άρρωστο και σαδιστικό. Αντί να συνυπογράφουν, οι Αμερικανοεβραίοι πρέπει να είναι ξεκάθαροι για τα δικά τους συμφέροντα και να εξαιρεθούν από τους πολιτικούς κλάδους που τους ωθούν να αυτοτραυματιστούν.
Δεν μπορούμε να απομακρυνθούμε από την άμεση αντιμετώπιση απειλών για τη ζωή μας και για τις δύσκολα κατακτημένες θέσεις μας στην αμερικανική ζωή. «Η εβραϊκή αρχή του tikkun olam» δεν είναι μια εντολή με την οποία ο Παντοδύναμος εξουσιοδοτεί την υπερψήφιση του Δημοκρατικού Κόμματος, ούτε είναι μια εντολή που διατάσσει την επέκταση των γραφειοκρατιών της DEI που μισούν τους Εβραίους σε κάθε γωνιά της αμερικανικής θεσμικής και εταιρικής ζωής.
Το επιχείρημα που ακούει κανείς τώρα από τους Αμερικανοεβραίους φιλελεύθερους που αναζητούν μια δικαιολογία για να μην χρειαστεί να ψηφίσουν συντηρητικούς είναι ότι υπάρχουν και δεξιοί αντισημίτες. Αν και αυτό είναι προφανώς αλήθεια, ισοδυναμεί με την παρατήρηση ότι ο βδελυρός αντισημιτισμός υπάρχει παντού, όπως πάντα. Το ερώτημα είναι πού επιβραβεύεται, γιορτάζεται και θεσμοθετείται. Όπως γράφει ο Yoram Hazony σε μια ανάρτηση στο X: «η αντισημιτική δεξιά εξακολουθεί να έχει μόνο ένα μικρό κλάσμα της πραγματικής δημόσιας παρουσίας και της πολιτικής επιρροής που ασκείται από την αντισημιτική αριστερά και τους στενούς της συμμάχους… Είναι η αντισημιτική αριστερά που πλημμυρίζει τις πανεπιστημιουπόλεις και τους δρόμους και υποκινεί σε βία σε όλη τη Δύση. Τίποτα σε αυτή την κλίμακα δεν έχει οργανωθεί από αντισημιτικά στοιχεία της δεξιάς όλες αυτές τις δεκαετίες.
Τα μέσα, φυσικά, θέλουν να πιστεύεις το αντίθετο. Αυτός είναι ο λόγος που πέρασαν τα τελευταία επτά χρόνια ουρλιάζοντας ότι ο Donald Trump είναι κυριολεκτικά Hitler.
Ναι, ο πρόεδρος που πέτυχε ιστορικές ειρηνευτικές συμφωνίες στη Μέση Ανατολή, αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και μετέφερε την Αμερικανική Πρεσβεία εκεί, αναγνώρισε την κυριαρχία του Ισραήλ στα Υψίπεδα του Golan, απέσυρε τις ΗΠΑ από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών λόγω της αντι-Ισραήλ πολιτικής του Συμβουλίου και την εφαρμογή του Τίτλου VI του Νόμου για τα Πολιτικά Δικαιώματα του 1964 (ο Τίτλος VI του Νόμου περί Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964 προβλέπει ότι κανένα άτομο στις Ηνωμένες Πολιτείες, λόγω φυλής, χρώματος ή εθνικής καταγωγής, δεν πρέπει να αποκλειστεί από τη συμμετοχή, να στερηθεί τα οφέλη ή να υποστεί διάκριση πρόγραμμα ή δραστηριότητα που λαμβάνει ομοσπονδιακή οικονομική βοήθεια) στις αντισημιτικές διακρίσεις είναι «κυριολεκτικά Hitler».
Αυτό το ψέμα δεν διαφέρει από όταν ο Αντιπρόεδρος Joe Biden είπε στους Αφροαμερικανούς το 2012 ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Mitt Romney σχεδίαζε να “σας βάλει όλους πίσω στις αλυσίδες”.
Στην πραγματικότητα, το να προσποιείται κανείς ότι το Ισραήλ δεν είναι ένα κομματικό ζήτημα απαιτεί να αγνοήσει κανείς τόσο τα στοιχεία της παρούσας στιγμής όσο και την οκταετή ιστορία της κυβέρνησης Obama, όταν το Δημοκρατικό Κόμμα υποστήριξε τη νέα πολιτική της επανευθυγράμμισης με το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν που μισεί τους Εβραίους και το οποίο τελικά υποστήριξε τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.
Ενώ τα μέσα ενημέρωσης μάς έχουν φλομώσει με ένα καταιγισμό από άρθρα για το πόσο βαθιά νοιάζεται προσωπικά ο Biden για το Ισραήλ, οι πολιτικές της κυβέρνησής του υποδηλώνουν το αντίθετο. Πριν από τις 7 Οκτωβρίου, αυτές οι ενέργειες περιελάμβαναν: επανεκκίνηση της βοήθειας ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων για τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα που ελέγχεται από τη Ηamas, την οποία η κυβέρνηση Trump είχε προηγουμένως σταματήσει. Eπανασύνδεση με το Ιράν και αποδέσμευση κεφαλαίων 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Τεχεράνη και επέκταση της απαλλαγής από τις κυρώσεις που επιτρέπει στους Ιρανούς να έχουν πρόσβαση σε άλλα 10 δισεκατομμύρια δολάρια και δίνοντας στο Ιράν ένα χρηματικό απροσδόκητο κέρδος, με το οποίο το Ιράν θα μπορούσε ενδεχομένως να χρηματοδοτήσει την τρομοκρατία της Ηamas, αποτυγχάνοντας να επιβάλει τις ιρανικές κυρώσεις για το πετρέλαιο. Μετά τον Οκτ. 7, η διοίκηση Biden ξεκίνησε μια εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση της ισλαμοφοβίας λιγότερο από ένα μήνα μετά την πιο θανατηφόρα επίθεση σε Εβραίους από το Ολοκαύτωμα.
Και εδώ, επίσης, το αντεπιχείρημα που ακούει κανείς συχνά – για παράδειγμα από τον αρθρογράφο των New York Times, Bret Stephens, στις 7 Νοεμβρίου, είναι ότι ο αντισημιτισμός είναι εξίσου κακός ή χειρότερος για τη «νεο-απομονωτιστική δεξιά», η οποία «θα ενσωματωνόταν από ένα δευτερόλεπτο θητεία Trump».
Στην ουσία, άνθρωποι όπως ο Stephens προειδοποιούν τους Αμερικανοεβραίους ενάντια σε μια δεύτερη θητεία του Trump, του πιο φιλοϊσραηλινού πρόεδρο στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία, επειδή αυτή η κυβέρνηση μπορεί επίσης να απορρίψει τις απόψεις του κατεστημένου εξωτερικής πολιτικής.
Οι Αμερικανοεβραίοι απλά δεν μπορούν να προσποιηθούν ότι η απομονωτική δεξιά και η υποτιθέμενη έλλειψη υποστήριξής της στο ΝΑΤΟ είναι μεγαλύτερη απειλή από εκείνους της αριστεράς που ζητούν την εξάλειψη του μοναδικού εβραϊκού κράτους, δικαιολογώντας τον αποκεφαλισμό Εβραίων μωρών από τη Hamas και βεβηλώνοντας αφίσες απαχθέντων Εβραίων παιδιών. Τώρα που είδαμε πώς μοιάζει ο γενοκτονικός αντισημιτισμός με τα μάτια μας, στη διάρκεια της ζωής μας, δεν έχουμε την πολυτέλεια να συνεχίσουμε να προσποιούμαστε ότι οι διαφωνίες για την εξωτερική πολιτική είναι κατά κάποιο τρόπο ίδιες με τις προσπάθειες εξόντωσης μας.
Ενώ τα μέσα ενημέρωσης θα συνεχίσουν να δημιουργούν πολύ θόρυβο για το ποιος είναι καλύτερος για το Ισραήλ και ποιος ο αντισημιτισμός είναι χειρότερος, η αλήθεια είναι ότι για τα άλλα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τους Αμερικανοεβραίους, δεν υπάρχει αμφιβολία πού βρίσκονται τα συμφέροντά μας. Το κυριότερο μεταξύ αυτών των θεμάτων είναι η μετανάστευση. Σχεδόν κάθε δημοκρατική προσωπικότητα, συμπεριλαμβανομένων των υποστηρικτών του Ισραήλ όπως η η Hillary Clinton και ο John Fetterman, υποστηρίζουν επίσης την εισαγωγή τεράστιων εισροών μεταναστών που είναι εχθρικοί προς τους Εβραίους. Πράγματι, εξέχοντες Δημοκρατικοί, όπως ο γερουσιαστής του Ιλινόις, Dick Durbin και η βουλευτής της Ουάσιγκτον, ramila Jayapal, απαιτούν από την κυβέρνηση Biden να επιτρέψει σε μεγάλο αριθμό Παλαιστινίων να μεταναστεύσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Aνεξάρτητα από το πώς αισθάνεστε για τη σύγκρουση ή τη μεταχείριση του παλαιστινιακού λαού, το γεγονός παραμένει ότι σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το 75% των Παλαιστινίων λέει ότι υποστηρίζει την αγριότητα της Hamas στις 7 Οκτωβρίου. Με τεράστιους αριθμούς ομοϊδεατών ατόμων από τα παλαιστινιακά εδάφη και άλλα μέρη στην περιοχή όπου το εβραϊκό μίσος και η τρομοκρατία είναι εμφανή, δεν θα οδηγήσουν την Αμερική στο προοδευτικό και περιεκτικό μέλλον που οι φιλελεύθεροι ισχυρίζονται ότι θέλουν να δημιουργήσουν. Ωστόσο οι μεταναστευτικές ορδές θα αυξήσουν πολύ τον αντισημιτισμό στην Αμερική, όπως συμβαίνει στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία.
Παρακολουθώντας τα γεγονότα του περασμένου μήνα, πολλοί Αμερικανοεβραίοι φιλελεύθεροι άρχισαν σιωπηλά να αναγνωρίζουν αυτό που οι συντηρητικοί προειδοποιούσαν εδώ και δεκαετίες: ότι μεγάλο μέρος του αντισημιτικού ριζοσπαστισμού που βλέπουμε στους δρόμους των μεγάλων αμερικανικών πόλεων και στις πανεπιστημιουπόλεις δεν φαίνεται ούτε αισθάνονται «home-grown». Το να φέρετε την «Arab Street» στους δρόμους της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες δεν φαίνεται να είναι καλή ιδέα, ειδικά αν είστε Εβραίοι.
Το πρόβλημα που δημιουργείται από την εισαγωγή ξένων υπηκόων από χώρες όπου είναι διάχυτο μίσος εναντίον των Εβραίων έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα έντονο στις πανεπιστημιουπόλεις – των οποίων οι διαχειριστές έχουν γίνει συνένοχοι στην υποστήριξη των ποταπών προκαταλήψεων πολλών από τους μαθητές τους. Το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης-MIT αναγνώρισε ότι ο λόγος που δεν ανέστειλε τους φιλοπαλαιστίνιους φοιτητές που απείλησαν τους Εβραίους ήταν επειδή θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν απέλαση ως αποτέλεσμα, καθώς δεν είναι πολίτες των ΗΠΑ. Οι αντι-Ισραηλινοί φοιτητές στο Harvard δήλωσαν παρομοίως ότι το καθεστώς μετανάστευσης τους θα είχε υποστεί κυρώσεις αν τα πανεπιστήμιά τους επέβαλαν συνέπειες για τις άθλιες ενέργειές τους.
Γιατί οι Αμερικανοεβραίοι να συνηγορούν υπέρ της αθρόας εισαγωγής ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες που θέλουν να μας σκοτώσουν; Γιατί μετατρέπουμε τα πανεπιστήμιά μας -πολλά από αυτά που χρηματοδοτούνται γενναιόδωρα από Εβραίους δωρητές- σε ασπίδες για να αποτρέψουμε την απέλαση μανιακών που μισούν τους Εβραίους βάσει του νόμου των ΗΠΑ, ο οποίος αρνείται τη χορήγηση βίζα σε οποιονδήποτε αλλοδαπό υποστηρίζει την τρομοκρατική δραστηριότητα και αντ’ αυτού τους εκπαιδεύουμε με τα χρήματά μας;
Πώς όταν ένας πρώην ηγέτης της Hamas καλεί για μια «παγκόσμια ημέρα jihad», οι Αμερικανοί χιλιάδες μίλια μακριά—ιδιαίτερα οι νεαροί Εβραίοι— πρέπει να προετοιμαστούν για αυτήν;
Ο George W. Bush είπε κάποτε ότι η πολεμική στρατηγική του στη Μέση Ανατολή ήταν «να τους πολεμήσει εκεί για να μην χρειαστεί να τους αντιμετωπίσουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής». Εάν οι διαμαρτυρίες υπέρ των Παλαιστινίων των τελευταίων εβδομάδων σε όλη την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι κάποια ένδειξη, αυτή η στρατηγική δεν φαίνεται να έχει παλιώσει καλά, εν μέρει χάρη στις μεταναστευτικές πολιτικές που αγγίζουν τα όρια της τρέλας. Εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανοεβραίοι έχουν συγγενείς και προγόνους που διέφυγαν από το μίσος των Εβραίων σε χώρες όπως το Ιράν, η Αίγυπτος, η Λιβύη και το Ιράκ, όπου οι οικογένειές τους ζούσαν για αιώνες. Η ιδέα ότι οι Εβραίοι υποστηρίζουν τώρα πρόθυμα την εισαγωγή αυτού των δολοφονικού μίσους στην Αμερική αψηφά την πεποίθηση.
Σε μια στιγμή που οι Αμερικανοεβραίοι φαίνεται να θέτουν στον εαυτό τους πολλά νέα ερωτήματα, η μετανάστευση είναι σίγουρα ένα καλό μέρος για να ξεκινήσετε. Πού είναι η προοδευτική και φωτισμένη Αμερική που υποσχέθηκαν οι υποστηρικτές των ανοιχτών συνόρων; Είναι δυνατόν η μαζική μετανάστευση να μην ήταν ένα μη αγαθό κράμα; Μήπως η εισαγωγή ανθρώπων που δεν μοιράζονται τις αξίες του έθνους μας ήταν ίσως ένα επικίνδυνο πείραμα —ειδικά για ευάλωτες μειονότητες όπως οι Εβραίοι;
Σε ένα πρόσφατο άρθρο στο The Atlantic, ο David Leonhardt υποστηρίζει ότι εάν θέλουμε να έχουμε μια μεταναστευτική πολιτική που να εξυπηρετεί το εθνικό μας συμφέρον, πρέπει να απομακρυνθούμε από το τροπάριο ότι περισσότερη μετανάστευση είναι πάντα καλύτερη και αντί να ξεκινήσουμε ρωτώντας όχι μόνο πόσα άτομα θα έπρεπε να υποδεχόμαστε, αλλά και ποιους θέλουμε να κάνουμε συμπολίτες μας. Ως λαός που πάντα γιόρταζε την ορθολογική έρευνα, οι Εβραίοι θα πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας—ειδικά τώρα που έχουμε δει τις συνέπειες της αποφυγής άβολων ερωτήσεων.
