Καθώς η ζέστη εκεί έξω είναι αποπνικτική με την σχετική τρομοπροπαγάνδα των θαλασσοδανεισμένων εγχώριων εκδοτών οι οποίοι υπηρετούν το σχετικό αφήγημα με την ίδια βουλιμία που υπηρέτησαν το αφήγημα της κατασκευσμένης εργαστηριακής planδημίας και των “ασφαλών και αποτελεσματικών” εμβολίων COVID-19 ξεκινάμε το ταξίδι μας στη Γεωμηχανική με ένα άρθρο του Guardian που φέρει την υπογραφή του Peter Moore, δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2015 και επικαιροποιήθηκε τον Αύγουστο του 2021.
Το άρθρο έχει τίτλο> Company offers rain-free wedding days for £100,000. A luxury holiday company is offering to use geo-engineering to guarantee ‘fair weather and clear skies’ – for a starting price tag of £100,000
Θα πληρώνατε 100.000 £ για να κρατήσετε μακριά τη βροχή την ημέρα του γάμου σας; Η εταιρεία πολυτελών διακοπών Oliver’s Travels ελπίζει ότι κάποια ζευγάρια θα το κάνουν. Από τον Ιανουάριο, έχει προσφέρει μια εντυπωσιακή νέα υπηρεσία. Για 100.000 £ – ή περισσότερο – προσφέρεται να εκμεταλλευτεί τις δυνάμεις της επιστήμης που εκπέμπουν σύννεφα για να εγγυηθεί «καλό καιρό και καθαρό ουρανό για την ημέρα του γάμου σας».
«Είναι μια ιδέα που προέρχεται από τα σχόλια των πελατών», λέει η Natasja Rasmussen, επικεφαλής εμπειρίας πελατών στο Oliver’s Travel. «Συνεργαζόμαστε με έναν σύμβουλο γάμου τα τελευταία 10 χρόνια, στέλνοντας ζευγάρια σε πολυτελείς βίλες και πύργους στη Γαλλία και την Καραϊβική. Είχαμε πολλά σχόλια και ένα από τα αρνητικά ήταν η κακοκαιρία. Αποφασίσαμε λοιπόν να κάνουμε κάτι γι’ αυτό».
Για να εκπληρώσει την «εγγυημένη» δέσμευσή τους για καλό καιρό, η οποία ακυρώνεται μόνο σε περίπτωση φυσικής καταστροφής όπως ο τυφώνας, το Oliver’s Travel συνεργάστηκε με τους Τεξανούς μετεωρολογικούς εργολάβους Just Clouds που ειδικεύονται στην αβέβαιη τέχνη της σποράς νεφών. Αυτό περιλαμβάνει το πέταγμα μέσα από σύννεφα σε ένα αεροπλάνο και το δέσιμο τους με μια ένωση που ονομάζεται ιωδιούχο άργυρο. Το ιωδιούχο άργυρο δρα ως πυρήνες κατάψυξης, βασικό συστατικό στο σχηματισμό της καθίζησης. Τα μόρια υδρατμών συγκρούονται μαζί του και μετατρέπονται σε κρυστάλλους πάγου που πέφτουν στη γη ως βροχή. Η θεωρία είναι ότι με τη διαχείριση των συγκεντρώσεων των πυρήνων κατάψυξης σε ένα τμήμα της ατμόσφαιρας, οι μετεωρολόγοι μπορούν να ελέγξουν τα επίπεδα βροχοπτώσεων στο παρακάτω τοπίο. H συγκεκριμένη επιστήμη-τεχνολογία ονομάζεται Γεωμηχανική.
Η προσαρμογή της ατμόσφαιρας για να φέρει σε τάξη τη βροχή μπορεί να φαίνεται τόσο περίεργο που ανήκει σε κάποιο δυστοπικό μέλλον, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι καινούργιο. Η επιστήμη της σποράς σύννεφων χρονολογείται από τη δεκαετία του σαράντα και το έργο του Αμερικανού χημικού Vincent Schaefer. Στα μεταπολεμικά χρόνια, τα πειράματα για τη δημιουργία βροχής ήταν γεμάτα και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Έφτασαν στο ζενίθ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, όταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ φέρεται να διεξήγαγε την εξαιρετικά διαβαθμισμένη επιχείρηση Popeye, μια προσπάθεια να παρατείνει την εποχή των μουσώνων με τη σπορά των νεφών με την ελπίδα να εξοντωθούν οι Viet Cong.
Ο John Thornes, ομότιμος καθηγητής εφαρμοσμένης μετεωρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Birmingham, θυμάται αυτά τα πειράματα βροχής της δεκαετίας του 1960. «Υπήρχαν πολλές εταιρείες στη Βόρεια Αμερική», λέει, «και πρόθεσή τους ήταν να κάνουν βροχή. Συχνά κατέληγε με τους αγρότες να μηνύουν εταιρείες – τους είχαν υποσχεθεί βροχή και δεν ήρθε ποτέ. Τελικά η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει τις κατάλληλες δοκιμές. Διαπίστωσαν ότι στην πραγματικότητα υπήρχε μεγαλύτερη πιθανότητα να μειωθούν οι βροχοπτώσεις παρά να τις αυξήσουν».
Αποδείχθηκε ότι οι επιστήμονες είχαν παρεξηγήσει την επίδραση του ιωδιούχου αργύρου. Ενώ όντως προκάλεσε τους κρυστάλλους πάγου, οι σταγόνες νερού που έπεφταν από τα σπαρμένα σύννεφα ήταν συχνά τόσο μικρές που εξατμίζονταν πριν φτάσουν στη γη. Αντί για τον αναμενόμενο κατακλυσμό, το ιωδιούχο άργυρο διασκόρπισε τις σταγόνες της βροχής ή, με την ορολογία που χρησιμοποιείται τώρα από το Oliver’s Travel, το «έσκαζε».
Αν και δεν ήταν αυτό που προοριζόταν αρχικά στη δεκαετία του 1940, οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι αυτή η διαδικασία –η ικανότητα αποτροπής της βροχής– ήταν εξίσου χρήσιμη. Για χρόνια η ρωσική κυβέρνηση έχει κάνει χρήση αυτής της επιστήμης ως μέρος του γνωστού προγράμματος ελέγχου του καιρού. Οι Ρώσοι σπέρνουν σύννεφα για να εξασφαλίσουν φωτεινούς ουρανούς για τις τρεις μεγάλες γιορτές του έτους: Ημέρα της Νίκης, Ημέρα της Πόλης και Ημέρα της Ρωσίας. Το κάνουν και οι Κινέζοι. Εκτόξευσαν 21 ρουκέτες ιωδιούχου αργύρου στον ουρανό του Πεκίνου στις 8 Αυγούστου 2008, τέσσερις ώρες πριν από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Η βροχή έμεινε μακριά.
Επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων της Πολιτικής Προστασίας, Τρίτη 18 Ιουλίου 2023. (ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΟΥΜΑΣ/EUROKINISSI)
Αυτά τα προηγούμενα είναι που δίνουν στη Natasja Rasmussen στο Oliver’s Travel ελπίδα για τη νέα υπηρεσία της εταιρείας, η οποία για λογιστικούς λόγους περιορίζεται σε ζευγάρια που προγραμματίζουν γάμους στη Γαλλία. «Όταν είχαμε για πρώτη φορά την ιδέα, κάναμε έρευνα», λέει, «και δεν είδαμε κανένα αρνητικό αντίκτυπο. Μερικοί άνθρωποι μας κατηγόρησαν ότι προσπαθούμε να παίξουμε θεό, αλλά από τη δική μας οπτική γωνία είναι μια δοκιμασμένη τεχνολογία. Χρησιμοποιήθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, ο Paul McCartney το είχε σε μια συναυλία στη Ρωσία και ακούσαμε μια φήμη ότι χρησιμοποιήθηκε και για τον γάμο του William και της Kate. Είχαμε μερικές ερωτήσεις από ανθρώπους που ζητούσαν περισσότερες πληροφορίες, αλλά συνειδητοποιούμε ότι είναι πολλά χρήματα».
Για τη Sarah Haywood, μια διοργανώτρια γάμων πολυτελείας, η τιμή των 100.000 λιρών είναι υπερβολική. «Ο αριθμός των ανθρώπων που θα είχαν αυτό το ποσό μετρητών είναι ελάχιστοι», λέει. «Θα χρειαστεί να έχετε έναν προϋπολογισμό £1 εκατομμυρίου ή παραπάνω και μπορώ να σκεφτώ πολλές άλλες ιδέες για να ξοδέψω τέτοιου είδους χρήματα».
Για την Haywood, το απρόβλεπτο του καιρού είναι μέρος του DNA μιας ημέρας γάμου, ειδικά για τα ζευγάρια που παντρεύονται στη Βρετανία. «Αν επιλέξετε το Ηνωμένο Βασίλειο», λέει, «δεν το κάνετε με την ελπίδα μιας ένδοξης μπλε ημέρας. Οι άνθρωποι αναζητούν κομψές, όμορφες, ουσιαστικές γιορτές. Δεν ανησυχούν για ένα κόλπο. Υπάρχουν και ανησυχίες για την ασφάλεια. Ποιοι είναι οι κίνδυνοι για εσάς και τους καλεσμένους σας από αυτές τις χημικές ουσίες; Τι γίνεται με τη διακόσμηση; Θα χαλάσουν τα λουλούδια;»
Οι ανησυχίες της Haywood δεν είναι εντελώς αβάσιμες. Στη Βρετανία η σπορά σύννεφων είναι μια βιομηχανία που δεν υπόκειται σε ρύθμιση. Ένα αίτημα για ελευθερία πληροφόρησης το 2013 έδειξε ότι η κυβέρνηση είχε ελάχιστη γνώση της φύσης, της έκτασης ή της ιστορικής εφαρμογής της πρακτικής. Και όπως συμβαίνει με την τρέχουσα συζήτηση για την τεχνολογία των drone, η σπορά του cloud υπάρχει σε ένα διφορούμενο νομικό πλαίσιο. Σε ποιον ανήκει ο ουρανός; Σε ποιον ανήκουν τα σύννεφα; Ποιες χημικές ουσίες μπορούν να εγχυθούν με ασφάλεια σε αυτά και ποιες όχι; Προς το παρόν, αυτά τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα και εταιρείες όπως η Just Clouds μπορούν να λειτουργήσουν με ελάχιστο έλεγχο.
Ο Thornes είναι χαλαρός σχετικά με τη χρήση του ιωδιούχου αργύρου, που είναι μια καλοήθης ουσία, αλλά παραμένει δύσπιστος για την επιστήμη. «Επιμελήθηκα ένα μετεωρολογικό περιοδικό για 10 χρόνια και ποτέ δεν δεχθήκαμε μια εργασία που να αποδεικνύει ότι υπήρχε μείωση των βροχοπτώσεων λόγω της σποράς των νεφών», λέει. «Είναι σχεδόν αδύνατο να αποδειχθεί στατιστικά και παραμένει πολύ αμφιλεγόμενο».
Ωστόσο, η Rasmussen υποστηρίζει ότι η υπηρεσία 100.000 λιρών του Oliver’s Travel είναι «μια απόλυτη γνήσια προσφορά». «Ελπίζουμε ότι θα απογειωθεί και θα θέλαμε πολύ να το προσφέρουμε στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία καθώς και στη Γαλλία. Απλώς περιμένουμε την πρώτη μας πώληση», λέει.
Εάν η αισιοδοξία της Rasmussen είναι σωστή, θα μπορούσαμε να είμαστε στα πρόθυρα μιας νέας εποχής ατμοσφαιρικής γεωμηχανικής; Ένα φωτεινό Glastonbury; Ένα Wimbledon στεγνό; Σειρά Ashes χωρίς βροχή; Όμως, όπως συμβαίνει με άλλες ανθρώπινες παρεμβάσεις στη φύση, μπορεί να υπάρξουν ανεπιθύμητες συνέπειες; Μπορεί οι δραστηριότητες σποράς σύννεφων ενός γάμου να καταστρέψουν τα σχέδια ενός άλλου;
Ενώ ο Thornes είναι δύσπιστος ότι αυτό θα συμβεί ποτέ – «η ατμόσφαιρα είναι πολύ χαοτική για να το διαχειριστούμε» – προς το παρόν ο μη ρυθμισμένος χώρος cloud παραμένει ανοιχτός στις δυνάμεις της αγοράς, κάτι που το Oliver’s Travel θέλει να εκμεταλλευτεί.
Σύμφωνα με τον ιστότοπο του University of Alaska το High-frequency Active Auroral Research Program, ή HAARP, είναι μια επιστημονική προσπάθεια που στοχεύει στη μελέτη των ιδιοτήτων και της συμπεριφοράς της ιονόσφαιρας. “Η ιονόσφαιρα εκτείνεται περίπου 50 έως 400 μίλια πάνω από την επιφάνεια της Γης, ακριβώς στην άκρη του διαστήματος. Μαζί με την ουδέτερη ανώτερη ατμόσφαιρα, η ιονόσφαιρα αποτελεί το όριο μεταξύ της κατώτερης ατμόσφαιρας της Γης – όπου ζούμε και αναπνέουμε – και του κενού του διαστήματος.” (NASA)
Η λειτουργία της ερευνητικής εγκατάστασης μεταφέρθηκε από την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών στο Πανεπιστήμιο της Αλάσκας Fairbanks στις 11 Αυγούστου 2015, επιτρέποντας στο HAARP να συνεχίσει την εξερεύνηση της φαινομενολογίας της ιονόσφαιρας μέσω μιας συμφωνίας συνεργασίας έρευνας και ανάπτυξης χρήσης γης.
Το HAARP είναι ο πιο ικανός πομπός υψηλής ισχύος και υψηλής συχνότητας στον κόσμο για μελέτη της ιονόσφαιρας. Το πρόγραμμα HAARP έχει δεσμευτεί να αναπτύξει μια παγκόσμιας κλάσης ερευνητική εγκατάσταση ιονόσφαιρας που αποτελείται από:
Το Ionospheric Research Instrument, μια εγκατάσταση πομπού υψηλής ισχύος που λειτουργεί στην περιοχή υψηλών συχνοτήτων. Το IRI μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διεγείρει προσωρινά μια περιορισμένη περιοχή της ιονόσφαιρας για επιστημονική μελέτη.
Μια εξελιγμένη σουίτα επιστημονικών ή διαγνωστικών οργάνων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρατήρηση των φυσικών διεργασιών που συμβαίνουν στη διεγερμένη περιοχή.
Η παρατήρηση των διαδικασιών που προκύπτουν από τη χρήση του IRI με ελεγχόμενο τρόπο θα επιτρέψει στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τις διαδικασίες που συμβαίνουν συνεχώς υπό τη φυσική διέγερση του ήλιου.
Τα επιστημονικά όργανα που είναι εγκατεστημένα στο Παρατηρητήριο HAARP μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για μια ποικιλία συνεχών ερευνητικών προσπαθειών που δεν περιλαμβάνουν τη χρήση του IRI αλλά είναι αυστηρά παθητικές. Αυτά περιλαμβάνουν χαρακτηρισμό ιονόσφαιρας με χρήση δορυφορικών φάρων, τηλεσκοπική παρατήρηση της λεπτής δομής στο σέλας και τεκμηρίωση μακροπρόθεσμων διακυμάνσεων στο στρώμα του όζοντος.
Ευκαιρίες συνεργασίας
🚨🚨 H.A.A.R.P👇
I asked the Japanese finance minister, Heizo Takenaka:
“why did you give up control of Japan’s financial system to a group of American and European OLIGARCHS?”😳
“Becuase they threatened 🇯🇵 Japan with an EARTHQUAKE”😳😳
There is an international group that’s… pic.twitter.com/XU7msE8UyM
— Kevin – WE THE PEOPLE❤️ – DAD🦁 🐉 🔥 – (@bambkb) July 18, 2023
Δεν συμφωνούν όμως όλοι για τις καλές προθέσεις του Haarp. Αντίθετα η διαδεδομένη εντύπωση είναι ότι το σύστημα μπορεί να προκαλέσει αλλαγές του καιρού, ακόμη και σεισμούς και πολλά ακόμη στη κατεύθυνση μείωσης και ελέγχου του οξυδερκούς πληθυσμού-διά μέσω του ελέγχου του καιρού.
Τελικά οι Haarpistas έχουν βάλει σαν στόχο το ελληνικό σατυροβαρκάρικο καλοκαίρι και επιχειρούν να το αποτρέψουν;
Ηδη στη Κέρκυρα έξαλλοι οι τουρίστες ζητούν πίσω τα χρήματά τους από τους ξενοδόχους λόγω του καιρού που δεν τους επιτρέπει στο καλοκαίρι να κάνει την εμφάνισή του!
Βρε τι βρήκα..
ΕΡΤ3 ντοκιμαντερ για το H.A.Α.R.P. και τον έλεγχο του καιρού.. pic.twitter.com/5aWwyZ8G6M— Celesta MS (@Celesta91883911) June 15, 2023
Ως το κεντρικό όργανο το Subauroral Geophysical Observatory (SAGO) και ο πιο ισχυρός και ευέλικτος θερμαντήρας ιονόσφαιρας στον κόσμο, το HAARP είναι σε θέση να προωθήσει το περίβλημα της θεωρίας θέρμανσης πλάσματος ραδιοσυχνοτήτων. Το IRI μπορεί να ανιχνεύσει ενεργά την ιονόσφαιρα της υποαυστηριακής περιοχής D και E, ενώ πολλαπλά όργανα υποστήριξης χαρακτηρίζουν τις προκύπτουσες διεργασίες που συμβαίνουν τόσο στην ουδέτερη όσο και στην ιονισμένη ατμόσφαιρα. Χρησιμοποιώντας μια σταδιακή συστοιχία κεραιών, μπορούν να σχηματιστούν δέσμες σε πολλαπλές συχνότητες και να περάσουν γρήγορα στον ουρανό. Η εγκατάσταση έχει επαρκή ισχύ για να εξερευνήσει μη γραμμικά φαινόμενα στο πλάσμα – κάτι που καμία άλλη ενεργή εγκατάσταση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει.
Η εγκατάσταση HAARP κατασκευάστηκε από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ (DoD) ξεκινώντας το 1990, με στόχο να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικές με το Υπουργείο Άμυνας. Όταν ολοκληρώθηκαν αυτές οι έρευνες, η διαχείριση της εγκατάστασης μεταβιβάστηκε στο UAF το 2015, με σκοπό να επιτραπεί στην ευρύτερη ερευνητική κοινότητα να επωφεληθεί από τις εξαιρετικές δυνατότητές της. Όπως συνέβη με άλλες εγκαταστάσεις Γεωδιαστημικής Κατηγορίας 1 και 2 (όπως τα Incoherent Scatter Radars), οι ισχυρές δυνατότητες του ιονόσφαιρου θερμαντήρα HAARP αναμένεται να τροφοδοτήσουν πρωτοποριακές νέες ανακαλύψεις για πιθανώς τις επόμενες δεκαετίες. Το PARS θα ενισχύσει την ερευνητική υποδομή των Ηνωμένων Πολιτειών υποστηρίζοντας το πρώτο κύμα αυτών των ερευνών εντός της ανοιχτής ερευνητικής κοινότητας NSF, δημιουργώντας μια κρίσιμη μάζα ερευνητών και ιδεών που θα δημιουργήσουν μελλοντικές εφαρμογές και νέες περιοχές εστίασης στην έρευνα.
Το θερινό σχολείο PARS 2023 χρηματοδοτείται από το NSF μέσω του Προγράμματος Γεωδιαστημικών Εγκαταστάσεων στο πλαίσιο της Διεύθυνσης Γεωεπιστημών και διοργανώνεται από το Γεωφυσικό Ινστιτούτο Fairbanks του Πανεπιστημίου της Αλάσκας. Για περισσότερες πληροφορίες τόσο για το SAGO όσο και για το HAARP, ανατρέξτε στη δημόσια ιστοσελίδα του HAARP στη διεύθυνση https://haarp.gi.alaska.edu/.
Naomi Wolf> Παγιδευμένη από τον ουρανό στο Manhattan
Μερικές εβδομάδες πριν η Naomi Wolf καθώς βρισκόταν παγιδευμένη κάτω από ένα πορτοκαλί πέπλο καπνού στον ουρανό του Manhattan υποψιάζονταν τους δράστες που αυτή τη φορά φρόντισαν να κάψουν πολλαπλάσιες εκτάσεις στον Καναδά σε σύγκριση με τις ετήσιες (αναμενόμενες) πυρκαγιές αυτής της περιόδου.
Παγιδευμένη στον σουρεαλιστικό πορτοκαλί καπνό στη Νέα Υόρκη. Ξέρουμε τι πραγματικά συνέβη; Το είδος μας έχει εκπαιδευτεί τώρα ώστε να μην αντιδρά σε καταστροφικούς κινδύνους ή ακόμα και σε επιπλέον super παραξενιές; Και ξέρουμε τι πραγματικά συνέβη την Τετάρτη στη Νέα Υόρκη; Την περασμένη Τετάρτη ήμουν στο Brooklyn της Νέας Υόρκης, περίπου στις δέκα το πρωί. Είχα μείνει στη πόλη μια νύχτα, καθώς ετοιμαζόμουν να συναντήσω έναν δικηγόρο στο Manhattan.
Κάπως έτσι ξεκινά η αφήγησή της ενώ τις τελευταίες ώρες στην Ελλάδα γίνονται καταιγιστικές οι περιγραφές που θέλουν εμπρηστές με γκαζάκια, ακόμη και drones στη διάθεσή τους σχεδόν σε “ανοιχτή γραμμή με την ΕΜΥ” να καίνε τη χώρα τους -για τον ίδιο λόγο που φλέγονταν και ο Καναδάς;
Πάμε να δούμε λοιπόν πως η Naomi Wolf, πρώην σύμβουλος στις καμπάνιες των Clinton and Gore, βίωσε τις δυστοπικές πυρκαγιές του Καναδά στο κέντρο της Νέας Υόρκης.
Παγιδευμένη στον σουρεαλιστικό πορτοκαλί καπνό στη Νέα Υόρκη. Ξέρουμε τι πραγματικά συνέβη;
Το είδος μας έχει εκπαιδευτεί τώρα ώστε να μην αντιδρά σε καταστροφικούς κινδύνους ή ακόμα και σε επιπλέον super παραξενιές;
Και ξέρουμε τι πραγματικά συνέβη την Τετάρτη στη Νέα Υόρκη;
Την περασμένη Τετάρτη ήμουν στο Brooklyn της Νέας Υόρκης, περίπου στις δέκα το πρωί. Είχα μείνει στη πόλη μια νύχτα, καθώς ετοιμαζόμουν να συναντήσω έναν δικηγόρο στο Manhattan.
(Naomi Wolf_A Rhodes Scholar, former advisor to Clinton and Gore campaigns, and author of eight NYT nonfiction bestsellers, Dr. Naomi Wolf has been creating globally influential opinion for 28 years. She is CEO of DailyClout)
Η διαμονή μου είχε ήδη γίνει δυστοπική, καθώς είχα κλείσει ανόητα τον εαυτό μου στο μοντέρνο/εκπτωτικό ξενοδοχείο, Sonder the Industrialist. Αποδείχθηκε ότι η διοίκηση έχει μετατρέψει τα φυσικά ξενοδοχεία σε μια απανθρωποποιημένη επιχείρηση συλλογής δεδομένων- dehumanized data harvesting operation.
Έφτασα το βράδυ με ένα Uber για να βρεθώ μόνη σε μια βιομηχανοποιημένη περιοχή, με ένα τηλέφωνο που πεθαίνει και όλα τα εστιατόρια να κλείνουν, οπότε η εφαρμογή με ενημέρωσε ότι δεν έπρεπε να υπάρχει άνθρωπος να με δεχτεί στο lobby, έτσι έπρεπε να τηλεφωνήσω σε ένα τηλεφωνικό κέντρο στις Φιλιππίνες για να “ρυθμίσω τον λογαριασμό μου” και στη συνέχεια ότι πρέπει να παράσχω ένα μια σειρά από επεμβατικές ιδιωτικές πληροφορίες πριν μου δοθεί ο κωδικός για να μπω στο κτίριο.
Ακολούθησα άλλους εξοργισμένους τουρίστες στο lobby, ελπίζοντας να παρακάμψω τη συλλογή δεδομένων, αλλά ο γλυκός, λυπημένος «ατομικός υπάλληλος ασφαλείας» στη ρεσεψιόν μου είπε ότι δεν είχε καμία απολύτως εξουσία, ότι δεν υπήρχε κανένα κλειδί να μου δώσει και ότι έπρεπε να ολοκληρώσω την «ολοκλήρωση του λογαριασμού μου» και το «check in online» προτού μπορέσω να ελπίζω ότι θα φτάσω στο πολυπόθητο δωμάτιό μου.
Αυτή η διαδικασία περιλάμβανε μια βιομετρική σάρωση προσώπου με πλήρη λειτουργία, γυρίστε το κεφάλι σας δεξιά και αριστερά, την οποία στον Brave New World του ψηφιακού εξαναγκασμού, ήταν πολύ αργά για μένα να αρνηθώ, αν επρόκειτο να φτάσω κάπου ασφαλής για ύπνο. Το μοντέλο «lockdown» για τη βίαιη εξαγωγή ψηφιακών πληροφοριών και συμμόρφωσης συμπεριφοράς προτού επιτρέψει σε κανέναν οτιδήποτε αξιοπρεπώς ανθρώπινο είχε καταλάβει μια άλλη πρώην πολιτισμένη εμπειρία – το check in σε ξενοδοχείο μετά από ένα ταξίδι – σε έναν άλλο πρώην ανθρώπινο χώρο.
Δεν κατάφερα να «ενημερώσω τις ρυθμίσεις στην κάμερά μου» αποτελεσματικά για να επιτρέψω στην εφαρμογή να συλλέξει δεδομένα την άδεια οδήγησής μου, έτσι ένας ψηλός, εξίσου εξαντλημένος Σουηδός επιχειρηματίας εμφανίστηκε στον προσωπικό μου χώρο για να με βοηθήσει, βλέποντας έτσι άθελά μου όχι μόνο όλες τις βιομετρικές μου πληροφορίες- biometric information και τον σκοπό του ταξιδιού μου, αλλά και τον κωδικό πρόσβασης στο δωμάτιό μου και τον αριθμό του δωματίου μου. Έτσι, η εφαρμογή έθεσε σε κίνδυνο εντελώς την ασφάλειά μου, καθώς και έχοντας συγκεντρώσει σημαντικές προσωπικές πληροφορίες παρά τη θέλησή μου, έφυγα στο δωμάτιό μου επιτέλους, υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ανήσυχα να κλειδώσω την πόρτα.
Το επόμενο πρωί, όμως, ήταν χαρούμενο δροσερό και φωτεινό με μερική ηλιοφάνεια. Υπήρχε μια αχνή ομίχλη και μια μακρινή μυρωδιά καπνού από ξύλο, όπως όταν τα φύλλα καίγονται το φθινόπωρο.
Μπήκα σε ένα Uber για να κατευθυνθώ στο Manhattan.
Ξαφνικά —εν ριπή οφθαλμού— η σχεδόν καθαρή μέρα έγινε γκρίζα γύρω μας, με πυκνό γκρίζο-λευκό καπνό να γεμίζει τον αέρα παράξενα, αν και δεν ήταν ορατή φωτιά. Γέμιζε τον αέρα γύρω από εμάς τους ανθρώπους και γύρω από κατοικίδια και οχήματα — στο δρόμο, στις διαβάσεις πεζών, γύρω από το Uber όχι γενικά. Ήταν σαν κάποιος που έκανε την παραγωγή ενός έργου είχε σβήσει ένα φως από πάνω μας και είχε ανοίξει μια μηχανή ξηρού πάγου-dry ice machine.
«Αυτό φαίνεται παράξενο», είπα. Ο οδηγός, ένας νεαρός άνδρας, εξήγησε ότι «λένε ότι είναι οι πυρκαγιές στον Καναδά», μια φράση-βουητό που άκουγα όλο το πρωί. Ο καπνός συνέχισε να πυκνώνει από πάνω μας καθώς οδηγούσαμε, σαν να είχαμε μπει στη μέση ενός τεράστιου, καπνιστού σύννεφου. Δεν είχα δει ποτέ κάτι σαν αυτή την ξαφνική αλλαγή να εκδηλώνεται στον αέρα, αν και είχα μεγαλώσει στην Καλιφόρνια όπου υπήρχε εποχή πυρκαγιών κάθε χρόνο. «Ή κατευθυνόμενα ενεργειακά όπλα» είπα μέσα μου κάτω από την ανάσα μου.
Αντί να γελάσει ή να με αγνοήσει, ο νεαρός άνοιξε ένα video στην οθόνη του ταμπλό του για να το δω. Υποτίθεται ότι ήταν ένα μετεωρολογικό βίντεο της περιοχής στον Καναδά που φαινόταν να δείχνει πολλές πυρκαγιές να ξεκινούν ταυτόχρονα. Ήταν από το InfoWars, αλλά και άλλοι ιστότοποι έχουν μοιραστεί παρόμοια video.
Ο οδηγός συμφώνησε ότι το εντεινόμενο σύννεφο γύρω μας ήταν ενοχλητικό. Χωρίς καμία προτροπή από εμένα, μίλησε για το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) και τις παγκόσμιες συνθήκες. Ήταν οπαδός των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης. Παρόλο που δεν μπορούσα να εκτιμήσω την πηγή του video του, και παρόλο που είχα θολώσει τον χειρότερο φόβο μου αντί να είχα στοιχεία στα οποία να τον βασίσω, σκέφτηκα ότι ήταν φρόνιμο να εγκαταλείψει τη δουλειά αφού κατέβηκα, να πάει σπίτι και να ανακτήσει το παιδί του από το σχολείο, και να μην παραμείνει περισσότερο σε αυτό το μυστηριώδες σύννεφο. Αποφάσισα καθώς οδηγούσαμε να προσπαθήσω να ακυρώσω το ραντεβού μου στο κέντρο της πόλης. Θα προσπαθούσα να φύγω από την πόλη όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Ο δικηγόρος είπε ότι δεν υπήρχε τρόπος να ακυρωθεί η συνάντηση, έτσι ενάντια στα ένστικτά μου συνεχίσαμε να οδηγούμε προς το Manhattan.
Η οικογένειά μου βρισκόταν στη Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου, και παρόλο που ήμουν στο Ηνωμένο Βασίλειο εκείνη την ημέρα, είχα πετάξει αμέσως στο Τορόντο και μετά πήρα ένα ταξί για να φθάσω στη Νέα Υόρκη, όπου βρισκόταν τα παιδιά μου και ο πρώην σύζυγός μου. Ως κάποιος που είχα ζήσει τον απόηχο αυτής της επίθεσης, σε ένα διαμέρισμα λιγότερο από ένα μίλι από το Ground Zero, είχα τραυματιστεί από τον πυκνό καπνό και από την παρατεταμένη μυρωδιά χημικών και σωματιδίων που επέμενε στο κάτω Manhattan. Τραυματίστηκα από το κακό που έκανε. Τα αγαπημένα πρόσωπα μέχρι σήμερα υποφέρουν εξαιτίας αναπνευστικής βλάβης από αυτόν τον καπνό, παρόλο που η Christine Todd Whitman, τότε επικεφαλής της EPA, είχε δηλώσει περίφημα, γνωρίζοντας ότι έλεγε ψέματα, ότι «ο αέρας στο κάτω Manhattan είναι ασφαλής για την αναπνοή».
Παιδιά σε όλη την πόλη των οποίων οι οικογένειες είχαν εμπιστευτεί την κυβέρνηση υπέστησαν αναπνευστική βλάβη. Οι πρώτοι που ανταποκρίθηκαν, φυσικά, αργότερα ανέπτυξαν ασθένειες και πολλοί τελικά πέθαναν.
Δεν ήθελα να μπω σε αυτό το παράξενο σύννεφο. Δεν ήξερα τι χημικά ήταν μέσα. Δεν ήξερα αν ό,τι χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση των πυρκαγιών σήμερα, αν υποθέσουμε ότι οι επίσημες αναφορές ήταν αληθινές — είναι ασφαλές να αναπνεύσω. Μπορείτε να δείτε το ταξίδι μας στη γέφυρα Williamsburg εδώ. Μπορείτε να δείτε ότι καθώς οδηγούσαμε, το σύννεφο πύκνωσε τόσο πολύ που τα κτίρια δεν ήταν πλέον ορατά στον ποταμό East River:
Έφτασα στο κέντρο της πόλης περίπου στις 1:15 και σταμάτησα για μεσημεριανό γεύμα σε ένα μικρό εστιατόριο με σαλάτες στο Madison and 41st. Καθώς έτρωγα, ο ουρανός άρχισε να σκοτεινιάζει. Προς έκπληξή μου, οι άνθρωποι συνέχισαν να περπατούν σχεδόν κανονικά έξω καθώς συνέβη αυτό: μπορείτε να τους δείτε. Περίπου στη 1:50 κοίταξα ψηλά καθώς ο ουρανός έγινε αμέσως ανοιχτό πορτοκαλί. «Πορτοκαλί ουρανός ταυτόχρονα στη Νέα Υόρκη. Δύσκολα αναπνέω» έγραψα στο Twitter, σίγουρη σε αυτό το σημείο ότι έβλεπα κάτι παράξενο και ανώμαλο και ευχόμουν περισσότερο από ποτέ να μπορούσα να βρεθώ κάπου αλλού.
Μπήκα στο κτίριο όπου επρόκειτο να γίνει το ραντεβού μου και ο θυρωρός είπε επίσης «Πυρκαγιές στον Καναδά», αλλά και για τη βαθιά κοκκινοπορτοκαλί ομίχλη έξω, «Αυτό είναι πραγματικά περίεργο. Μείνε είσαι ασφαλής.”
Πήγα στη συνάντησή μου και καθώς ο αέρας έγινε πορτοκαλί κολοκύθας και μετά ο κώνος της κυκλοφορίας πορτοκαλί και μετά κάηκε και έγινε κόκκινος, ο δικηγόρος μου είπε ήρεμα: «Είναι η αποκάλυψη εκεί έξω». Ένας υπάλληλος υποστήριξης έφτυσε: «Είναι αηδιαστικό». Όπως συμβαίνει με τόσα πολλά αυτές τις μέρες, ένιωσα ότι υπήρχαν πολλά ανείπωτα. Υπέγραψα μια σειρά εγγράφων, βγήκα από εκεί όσο πιο γρήγορα μπορούσα, έτρεξα στο σιδηροδρομικό σταθμό και πήρα ένα τρένο από την πόλη.
Κατευθύνθηκα προς τον Βορρά με το τρένο – αλλά και αυτό ήταν περίεργο. Τράβηξα ένα video από τον ουρανό.
«Και θα κάνω θαύματα στους ουρανούς και στη γη, αίμα και φωτιά και στύλους καπνού. Ο ήλιος θα μετατραπεί σε σκοτάδι και η σελήνη σε αίμα, πριν έρθει η μεγάλη και η φοβερή ημέρα του Κυρίου-The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before the great and the terrible day of the LORD come». [https://www.kingjamesbibleonline.org/Joel-2-30/]
Μόλις βγήκαμε έξω από την πόλη, η ατμόσφαιρα άλλαξε ξανά αμέσως και δεν ήταν πια πορτοκαλί. Έγινε γκρι και μετά σε ψηλό σύννεφο που ήταν λευκό, απότομα, μόλις βρεθήκαμε βόρεια του Manhattan. Εφόσον οι πυρκαγιές βρίσκονταν στα βόρεια, γιατί το περίεργο χρώμα ήταν λιγότερο έντονο, μέχρι να εξαφανιστεί τελείως, και όχι περισσότερο καθώς πλησιάζαμε στην πηγή;
Έφτασα στο σπίτι ταραγμένη και προσπαθώντας να πείσω τους αγαπημένους μου να φύγουν από την πόλη.
Σίγουρα, με αποκαλούν «θεωρητικό συνωμοσίας», παρόλο που το 90% από αυτά για τα οποία προσπάθησα να προειδοποιήσω τους ανθρώπους, έχει πραγματοποιηθεί. Το είδος της δουλειάς μου ονομαζόταν «ανάλυση» ή ακόμα και «ανακριτικό ρεπορτάζ», έως ότου έλαβε χώρα το majick σχετικά με τη γλώσσα Newspeak, που παθολογούσε την υποβολή ερωτήσεων και την επαλήθευση γεγονότων.
Αλλά υπάρχουν ερωτήσεις που πρέπει να τεθούν – για την Αποκάλυψη το μεσημέρι στο κέντρο της πόλης – προτού απλώς αποδεχθούμε αυτό που μας λένε. Ίσως η «επίσημη αφήγηση» να είναι αληθινή, αλλά υπάρχουν και άλλα ζητήματα μεταξύ πολλών που πρέπει μόνοι μας, ως εγκαταλελειμμένοι πολίτες, να αποκλείσουμε.
Πρώτα απ ‘όλα, αναφέρθηκα εκτενώς το 2017 για τη γεωμηχανική. Δυστυχώς είναι αληθινό. Με κυνηγούσαν ακατάπαυστα τα bots καθώς ανέφερα αυτή την ιστορία, η οποία με προετοίμασε καλά για το 2020-σήμερα. Οι κακόβουλοι άνθρωποι προσπαθούν πραγματικά να τα βάλουν με τον καιρό, τον ουρανό και τον ήλιο.
Οι συνήθεις ύποπτοι – ο Bill Gates και οι παράφρονες φίλοι του,- όντως θέλουν πολύ να ξεκινήσουν την ηλιακή γεωμηχανική – δηλαδή διοξείδιο του θείου που εκτοξεύεται από αεροπλάνα – γύρω από τη γη για να μπλοκάρει τον ήλιο . https://www.forbes.com/sites/davidrvetter/2022/01/20/solar-geoengineering-why-bill-gates-wants-it-but-these-experts-want-to-stop-it/?sh =23f2a0281842.
Ήδη το κάνουν σε διάφορα προγράμματα.
Πράγματι, μπορεί να βοήθησα στον εκτροχιασμό της προγραμματισμένης εκτόξευσης του Gates για το 2017 ScopEx — «Stratopheric Controlled Perturbation Experiment» — για να μπλοκάρει τον ήλιο, μια εκτόξευση που θα ήταν αντίθετη με τη νομοθεσία των ΗΠΑ (ένα κενό το οποίο οι χρηματοδότες παρέκαμψαν κλασικά σχεδιάζοντας να τον εκτοξεύσουν από έδαφος της Ινδίας) — μέσω της αναφοράς μου για αυτό το έργο, το οποίο δημοσίευσα ανελέητα στο Twitter απευθυνόμενη στους αποφοίτους του Harvard.
[https://www.boell.de/sites/default/files/etc-group_briefing_scopex.pdf]
Δεν έχουμε ξεφύγει ακόμα — οι ημερομηνίες σε αυτό το έγγραφο δείχνουν το πείραμα που διήρκεσε από το 2015 έως το 2024.
Οι γεωμηχανικοί απλώς άλλαξαν τη θέση των πειραμάτων τους.
Ο Igor Chudov ανέφερε την τελευταία προσπάθεια ανάπτυξης αυτών των σχεδίων. https://dailyclout.io/the-un-discusses-darkening-the-skies-to-combat-climate-change/.
Και προφανώς ο Gernot Wagner, ο οικονομολόγος που το σπρώχνει αυτό με τα χρήματα του Gates μέσω των Harvard και Columbia Universities από τουλάχιστον το 2017, μόλις ξεκίνησε ένα άλλο «πείραμα» αυτού του είδους στο Ηνωμένο Βασίλειο το περασμένο φθινόπωρο — η τυχερή Βρετανία: [https:/ /gwagner.com/techreview-satan/] (Σημειώστε τη διεύθυνση url! Κάποιοι τεχνικοί έχουν αίσθηση του χιούμορ).
Αυτοί οι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν τα άθλια σχέδιά τους. Η Team Geoengineering δεν έχει εγκαταλείψει το όνειρό της για έναν τεράστιο στόχο «λευκών ουρανών». Οι ανεξέλεγκτες πυρκαγιές στον Καναδά — ή στην Αυστραλία, βλέπε 2019-2020 — θα μπορούσαν να είναι το τέλειο κάλυμμα για να ξεκινήσει ένα τέτοιο πείραμα και να ρίξει σωματίδια στον αέρα. (Ο Wagner είναι οικονομολόγος. Σκεφτείτε τον έλεγχο των οικονομιών που μπορούν να επιτύχουν λίγοι ολιγάρχες, κρατώντας τα μέσα για να μπλοκάρουν επιλεκτικά τον ήλιο.)
Οι επιθέσεις από τους εχθρούς μας είναι επίσης αληθινά πράγματα. Ο Justin Trudeau είναι στην τσέπη του ΚΚ της Κίνας και μετά του WEF, φυσικά. [https://torontosun.com/opinion/columnists/goldstein-trudeau-said-he-admired-chinas-dictatorship-believe-him].
Ο Brian O’Shea και άλλοι έκαναν εξαιρετική δουλειά εξηγώντας μας ότι ήδη δεχόμαστε επίθεση από το ΚΚΚ μέσω του ΠΟΥ και ότι οι μέθοδοί τους είναι αντισυμβατικές.
Γιατί μια επίθεση στον εταίρο μας προς τον Βορρά (Καναδά) μέσω μιας περιβαλλοντικής καταστροφής δεν θα ήταν ένα γεγονός που πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω ή αλλιώς θα έπρεπε να σταματήσει από την άποψη ότι ήταν δυνητικά μια πράξη πολέμου; Και αν είχε γίνει μια επίθεση κάποιου άλλου εχθρικού είδους από τον ουρανό – η δική μας είναι μια διοίκηση που επέτρεψε σε ένα κατασκοπευτικό μπαλόνι του ΚΚΚ να διασχίσει ολόκληρη την ήπειρό μας, δυνητικά χαρτογραφώντας την, θυμάστε; — τότε οι πυρκαγιές, ή μια ιστορία πυρκαγιών, θα ήταν ένα ιδανικό κάλυμμα για την αποφυγή πανικού ή ίσως ακόμη και για την αποτροπή της κινητοποίησης.
Το θέατρο κρίσης είναι επίσης πραγματικό πράγμα, όπως μάθαμε προς λύπη μας τα τελευταία τρία χρόνια. Η Αυστραλία και ο Καναδάς είναι τα πιάτα Petri για να πειραματιστούν αυτοί οι κακοί ηθοποιοί σε πληθυσμούς.
Αυτό ίσχυε με τα «κλειδώματα» και με τις αναγκαστικές ενέσεις Covid-19. Γιατί δεν θα έπρεπε να συμβαίνει με τον εμπρησμό ή με μια θεατρική καταστροφή της κλιματικής αλλαγής, που οδηγεί (αναμενόμενα) σε εκκλήσεις για «μάσκα» ξανά, για αποστασιοποίηση, για συμμετοχή στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση;
Μόλις μια κρίση τελειώσει ή απομυθοποιηθεί, μια άλλη είναι έτοιμη ακριβώς εκεί με τους ίδιους στόχους, τα ίδια επιθυμητά αποτελέσματα: μια εξατμισμένη, καταπιεσμένη ανθρωπότητα.
Το να αφήνουμε τις πυρκαγιές να καίνε χωρίς λόγο παρά μόνο για να προκαλέσουν καταστροφές—είναι πραγματικό πράγμα. Το καλοκαίρι του 2019 έως τον Ιανουάριο του 2020, υπήρξαν καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία. Και αυτά ξεκίνησαν μυστηριωδώς, μέσω εμπρησμού. Έκαψαν πολλά σπίτια και κατέστρεψαν χιλιάδες ζώα, συμπεριλαμβανομένων ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση. Οι δημοσιογράφοι του DailyClout διαπίστωσαν ότι η προγραμματισμένη ανάπτυξη συνέπεσε με τις προηγουμένως προστατευμένες περιοχές που είχαν καεί. Δεν έχει απομείνει κανένα είδος υπό εξαφάνιση, δεν χρειάζεται να το προστατεύσουμε. [https://dailyclout.io/the-summer-of-2019-2020-australian-koala-are-catch-between-a-firestorm-and-political-expediency/].
Έτσι έμοιαζαν οι πυρκαγιές στην Αυστραλία: επίσης αυτό το οξύ πορτοκαλί:
Τα Energy weapons, δυστυχώς, επίσης, είναι πραγματικά πράγματα. Δεν είναι τρελό να αναρωτιόμαστε αν έχουν αναπτυχθεί όταν υπάρχει μια δραματική έκρηξη στη γη. Όπως παρατηρώ συχνά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν ξοδεύει εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια για να φτιάξει πράγματα (ή να συντάξει νομοθεσία) που δεν έχει σχέδια να χρησιμοποιήσει.
Αυτό θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί με μία μόνο κλήση προς τη δασική υπηρεσία των ΗΠΑ. Mια κλήση που επιβεβαιώσαμε, μέσω της Δασικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, ότι η αυστραλιανή κυβέρνηση δεν έκανε ποτέ.
Με άλλα λόγια, αυτή η καταστροφική αμέλεια ήταν σκόπιμη.
Γιατί ένας ηγέτης ενός άλλοτε ελεύθερου έθνους θα επέτρεπε απλώς να μαίνονται καταστροφικές πυρκαγιές; Λοιπόν, υπάρχει αυτή η αναπτυξιακή πίεση. Αλλά, επίσης, δείτε το χρονοδιάγραμμα. Μόλις τρεις μήνες αργότερα, ξεκίνησε το «lockdown», με την φτωχή καμένη και τραυματισμένη Αυστραλία στο πιο άγριο σταυροδρόμι της.
Μπορεί οι περιβαλλοντικές καταστροφές να χειραγωγούνται τώρα από τύπους του WEF, προκειμένου να αποθαρρύνουν και να τραυματίσουν τους πληθυσμούς πριν από μεγάλες αντιδημοκρατικές ή άλλες επιθέσεις εναντίον τους; ”
Η κρίση δεν ήταν μόνο στον Καναδά αλλά και στη Νέα Υόρκη; Πρέπει να κάνουμε ερωτήσεις. Γιατί οι πυρκαγιές δεν έκαναν τον αέρα πορτοκαλί στα παιδικά μου χρόνια, όταν κάθε χρόνο στην Καλιφόρνια είχε εποχή πυρκαγιών. Αυτό ξεκίνησε μόλις μετά το 2017 περίπου.
Αυτός θα μπορούσε να είναι ένας λόγος: αυτή η εικόνα είναι χημικά επιβραδυντικά φωτιάς.
[https://ask.usda.gov/s/article/What-is-fire-retardant-and-how-does-it-work#:~:text=Information&text=Long%20term%20retardants%2C%20mixed% 20για,%2C%20σταθεροποιητές%2C%20και%20βακτηριοκτόνα).]
Λοιπόν, αυτό με οδηγεί να αναρωτιέμαι: έτυχε να φυσήξει πορτοκαλί καπνός από την καταπολέμηση των μακρινών πυρκαγιών πάνω από τη Νέα Υόρκη την Τετάρτη το μεσημέρι; Ή — είναι δυνατόν — να μας έπεσαν χημικά επιβραδυντικά φωτιάς ή κάποιο άλλο είδος χημικών ουσιών που είχαν χρωστικές ουσίες για να δείξουν πού πήγαιναν;
Γιατί αυτός ο χρωματιστός καπνός έπεσε απότομα, όπως φάνηκε σε κάποιον που τον είδε από πρώτο χέρι, σαν κώνος πάνω από το Manhattan— όντας, φαινόταν, πιο έντονος στη καρδιά της πόλης της Νέας Υόρκης;
Γιατί δεν σάρωνε όλη την πόλη με τους ανέμους, όπως θα έπρεπε αν συμπεριφερόταν πιο οργανικά;
Γαζώσαμε κάτι, εσκεμμένα σε αυτό το σημείο ή όχι;
Γιατί κάηκαν οι πνεύμονές μου, ακριβώς όταν χτύπησαν οι πορτοκαλί χρωστικές; Γιατί η πιο έντονη θέση της χρωστικής ήταν ακριβώς πάνω από τη Νέα Υόρκη;
Είναι τρελό να θέλεις να το αποκλείσεις αυτό; Τρελός να θέλεις ανεξάρτητες δοκιμές αέρα;
Τρελός να μην αποδεχτείς ξανά «την αφήγηση»;
Δεν είναι τρελό να ανησυχούμε ότι η δική μας κυβέρνηση, ή μια γειτονική κυβέρνηση, μπορεί να λάβει κάποια επιζήμια δράση μέσω μιας αφήγησης πυρκαγιών, εναντίον ενός αμερικανικού ή καναδικού πληθυσμού;
Δεν είναι καθησυχαστικό, αν και ελπίζουμε εντελώς άσχετο, να μαθαίνουμε ότι τα εναέρια χημικά όπλα, συμπεριλαμβανομένου ενός που χρησιμοποιήθηκε περίφημα στο Βιετνάμ, φαίνονται ακριβώς το ίδιο:
Τώρα που ανακαλύφθηκαν αυτοί οι κακοποιοί, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι ίδιοι άνθρωποι που προσπάθησαν να μας τραυματίσουν, να μας στειρώσουν και να μας σκοτώσουν μια φορά, θα ξανασκεφτούν τους θανατηφόρους τρόπους τους και θα επιστρέψουν στην κοινότητα των αξιοπρεπών και πολιτισμένων;
Είμαστε σε μια εποχή που πρέπει να ρωτήσουμε αν κάποιος σχεδιάζει να μας κάνει κακό. Βρισκόμαστε σε μια εποχή στην οποία αυτό το αστείο αλλά κάπως σκοτεινό βίντεο, “Toxic Forgiveness” — έχει νόημα: “You tried to eat us!”
Δεν είμαστε τρελοί να αναρωτιόμαστε αυτές τις μέρες αν ένα γεγονός έχει αρνητική πρόθεση απέναντί μας και να βεβαιωθούμε ότι δεν πρόκειται για άλλη μια γενοκτονική επίθεση.
Θα ήμασταν τρελοί να επιβιώσουμε από αυτό που έχουμε και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι η περασμένη Τετάρτη δεν ήταν άλλη μια επίθεση εναντίον μας.
Ελπίζω ότι αυτός ο παράξενος κοκκινοπορτοκαλί καπνός που τύλιξε την καρδιά του μεγάλου μας έθνους – που έκαψε ξαφνικά τους πνεύμονές μου και που δεν ανέβηκε στον Βορρά – ήταν πράγματι απλώς «καπνός από πυρκαγιές».
Αλλά μας είπαν ψέματα στο παρελθόν για τον αέρα στο Manhattan και χιλιάδες παιδιά, που είναι τώρα ενήλικες, έχουν ουλές στους πνεύμονες ως αποτέλεσμα. Κάποιοι πέθαναν.
Συγχωρέστε με αν θέλω ανεξάρτητη επαλήθευση για το τι πραγματικά συνέβη εκεί κάτω.
Κάτι ήταν πράγματι στον αέρα τα τελευταία χρόνια. Γενοκτονικές προθέσεις.
Αυτό λοιπόν με φέρνει στον βαθύτερο φόβο μου. Οτιδήποτε μπορεί να προκάλεσε αυτόν τον τρελό καπνό — είτε είναι οργανικός είτε η κλιματική αλλαγή. Ή αν πρόκειται για εμπρησμό, ή για κάτι χειρότερο και πιο σκόπιμα και πιο εστιασμένο στη μεγαλύτερη πόλη της Αμερικής – ο πιο σοβαρός τραυματισμός της ανθρωπότητας, η μεγαλύτερη ζημιά, δεν είναι φυσική. Είναι το γεγονός ότι όταν οι ουρανοί έγιναν πορτοκαλί και τους περικύκλωσε καπνός, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι που βλέπετε στις εικόνες στο κέντρο του Manhattan απλώς συνέχισαν τις δουλειές τους.
Τρυπημένοι, τραυματισμένοι, εγκλωβισμένοι στα ψέμματα, απογοητευμένοι, φαίνεται ότι έχουν χάσει τα ζωώδη ένστικτά τους γύρω από τις ταχέως μεταβαλλόμενες συνθήκες και έχουν χάσει την ικανότητά τους να σαρώνουν και να ερευνούν το περιβάλλον για τον εαυτό τους, για κίνδυνο.
Οι περισσότεροι δεν σταμάτησαν να κοιτάξουν τον ουρανό ή να προσπαθήσουν να εκτιμήσουν μόνοι τους τι πραγματικά συνέβαινε.
Σχεδόν κανένας – εκτός από άτομα όπως ο οδηγός μου στο Uber και ο θυρωρός στο κτίριο, οι σιωπηλοί – δεν έκαναν ερωτήσεις. Σχεδόν όλοι οι άλλοι που συνάντησα, ειδικά εκείνοι των επαγγελματικών τάξεων, ήταν σαν υπνωτισμένοι με το single soundbite:
«Είναι απλώς οι πυρκαγιές από τον Καναδά. Ο καπνός θα είναι κακός σήμερα και αύριο και μετά θα ελαφρύνει».
Αυτό ήταν ακριβώς όπως η μαζική ύπνωση μπροστά στον κίνδυνο, του πρόσφατου παρελθόντος.
«Μην είσαι ανόητος.
Ασφαλές και αποτελεσματικό.
Ασφαλές και αποτελεσματικό.”
“Don’t be silly.
Safe and effective.
Safe and effective.”
