Οι Αναλώσιμοι. Δεν μπορούμε να σκεφθούμε κάτι άλλο για την αντιμετώπιση των τελευταίων Ελλήνων πρωθυπουργών οι οποίοι παρά την προθυμία που επέδειξαν δέχονται ατιμωτικό άδειασμα από τους εταίρους. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση ήταν εκείνη του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά ο οποίος θυσιάσθηκε από τους Γερμανούς για χάρη του Τσίπρα.
Βy Chaoyang District
Και να που τώρα η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, ο οποίος μόνο ο ίδιος γνωρίζει το βάθος και το εύρος της αφοσίωσής του, βρίσκεται αίφνης στο στόχαστρο επαναλαμβανόμενων επιθέσεων δυτικών ΜΜΕ εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας και λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες.
Αυτή τη φορά ο απεσταλμένος του ΒΒC Nick Beake ακροβολίστηκε στο πληγωμένο Καστράκι Φθιώτιδας και…
Στη σκιά του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη γίνονται οι βουλευτικές εκλογές 2023 στη χώρα μας, σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC.
Οι Έλληνες προσέρχονται στις κάλπες, την Κυριακή (21/05), για τις βουλευτικές εκλογές 2023 και η θέα από το δημοτικό σχολείο του Καστρακίου στην Καλαμπάκα είναι όσο πιο εντυπωσιακή γίνεται. Οι επισκέπτες έλκονται από τα διάσπαρτα μοναστήρια που βρίσκονται στα Μετέωρα, αλλά κάτω από την επιφάνεια αυτής της εντυπωσιακής φυσικής ομορφιάς υπάρχει μια κοινότητα που κατακλύζεται από θλίψη.
Τρία από τα πιο λαμπρά αστέρια της, που θα ψήφιζαν για πρώτη φορά, σκοτώθηκαν τον Φεβρουάριο στο χειρότερο σιδηροδρομικό δυστύχημα που έχει συμβεί ποτέ στην Ελλάδα, όπως αναφέρει το BBC. Ήταν μεταξύ των 57 ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους, όταν ένα υπεραστικό τρένο που μετέφερε εκατοντάδες επιβάτες από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, συγκρούστηκε μετωπικά με μια εμπορική αμαξοστοιχία στην ίδια γραμμή.
Ενόψει των γενικών εκλογών της Κυριακής (21/05), τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν αναφερθεί επανειλημμένα στην καταστροφή ως σύμπτωμα μιας διαλυμένης κυβέρνησης και ενός δυσλειτουργικού κράτους. Τόσο ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, της κεντροδεξιάς Νέας Δημοκρατίας, όσο και ο προκάτοχός του, Αλέξης Τσίπρας, του ακροαριστερού ΣΥΡΙΖΑ, έχουν επισκεφθεί τις οικογένειες που θρηνούν από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.
«Οι συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη το αποκαλούμε κρατική δολοφονία»
Πάνω απ’ όλα, πρόκειται για μια ιστορία προσωπικής απώλειας. «Η Αναστασία μου» λέει αναστενάζοντας ο Δημήτρης Πλακιάς, καθώς κοιτάζει έξω από τη βεράντα του οικογενειακού εστιατορίου. Τα δάκρυα τρέχουν στα μάτια του καθώς αναφέρεται στην κόρη του. «Είμαι τυχερός που την είχα για κόρη μου, έστω και για λίγο. Θα είμαι πάντα περήφανος. Ήταν ένα σπάνιο κορίτσι και είχε μόνο αγάπη να δώσει».
Η Αναστασία και τα δίδυμα ξαδέλφια της, η Θώμη και η Χρύσα, ταξίδευαν μαζί στο επιβατικό τρένο. Ήταν όλες μόλις 20 ετών. Όπως τόσα άλλα θύματα, οι νεαρές γυναίκες ήταν φοιτήτριες που επέστρεφαν στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης ύστερα από διακοπές με την οικογένειά τους.
«Εμείς οι συγγενείς το αποκαλούμε κρατική δολοφονία των παιδιών μας και όλων των ανθρώπων που επέβαιναν σε αυτό το τρένο» λέει ο πατέρας της Αναστασίας, τονίζοντας: «Σε ποια ευρωπαϊκή χώρα θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο;». Ο Δημήτρης Πλακιάς κουνάει το κεφάλι του όταν ερωτάται αν πιστεύει ότι κάποιος ηγέτης ή κόμμα θα βοηθήσει να αποφευχθεί μια παρόμοια καταστροφή.
Το αίσθημα αγανάκτησης ότι τίποτα δεν θα αλλάξει επιτείνεται για πολλούς ψηφοφόρους από τα επώνυμα στα ψηφοδέλτια σε όλη τη χώρα. Η Ελλάδα απέχει πολύ από το να είναι κοιτίδα πολιτικών δυναστειών, αλλά ισχυρά οικογενειακά δίκτυα εξακολουθούν να κυριαρχούν στη σκηνή, ακριβώς κατά μήκος του ιδεολογικού φάσματος.
Ο πατέρας του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν ο ίδιος πρωθυπουργός, η αδελφή του ήταν υπουργός Εξωτερικών και ο ανιψιός του είναι ο σημερινός δήμαρχος της Αθήνας.
Δύο ώρες μακριά από το Καστράκι, στο χωριό Πρώτη, ένας οδηγός ταξί, ο Γιάννης Σαρηγιάννης, χαιρετούσε το άγαλμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τετράκις πρωθυπουργού και μετέπειτα Προέδρου της Δημοκρατίας. «Γεια σου, μεγάλε» φωνάζει χαρακτηριστικά. Αν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναγνωρίζεται μετά θάνατον πέρα από τις κομματικές γραμμές, ο Κώστας Καραμανλής – ο ξάδελφος ενός άλλου πρωθυπουργού με το ίδιο όνομα – έχει αντιμετωπίσει την εθνική οργή.
O Άκης Σκέρτσος μαζεύει τις κούτες από το Μαξίμου. Δείτε βίντεο pic.twitter.com/sdYePO46dl
— iEidiseis.gr (@iEidiseisGR) May 20, 2023
Την επομένη του θανατηφόρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, ο Κώστας Καραμανλής παραιτήθηκε από υπουργός Μεταφορών, παραδεχόμενος ότι το σιδηροδρομικό δίκτυο για το οποίο ήταν υπεύθυνος δεν ήταν κατάλληλο. Ωστόσο, τα δάκρυα που έχυσε δημοσίως καθώς επιθεωρούσε τα συντρίμμια, δεν τον εμπόδισαν να θέσει υποψηφιότητα στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, γεγονός που έχει εξοργίσει πολλές από τις οικογένειες που θρηνούν.
Αποδεικνύεται ότι ο Γιάννης Σαρηγιάννης ήταν οδηγός της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν ήταν πρωθυπουργός. Δεν θα μπορούσε και ο τέως υπουργός Μεταφορών να έχει παραιτηθεί από την πολιτική ως ένδειξη σεβασμού προς τους νεκρούς; «Δεν έφταιγε αυτός για το δυστύχημα» υποστηρίζει ο Γιάννης Σαρηγιάννης, προσθέτοντας: «Όσο για την οικογένειά του, είναι μια καλή οικογένεια. Σεμνοί άνθρωποι». Και γι’ αυτό ψηφίζει το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Υψηλό κόστος ζωής και υποκλοπές
Πάντως, στην Αθήνα, πολλές είναι οι κατηγορίες για νεποτισμό και πελατειακές σχέσεις που τροφοδοτούν την οργή πολλών ψηφοφόρων, αλλά όπως και σε τόσες πολλές εκλογές σε όλο τον κόσμο αυτή τη στιγμή, το υψηλό κόστος ζωής είναι το βασικό κριτήριο.
Έξω από ένα σούπερ μάρκετ σε ένα προάστιο, η χήρα συνταξιούχος με το όνομα Έλενα μίλησε για την ακρίβεια στο BBC. «Ψωμί, ντομάτα, φασόλια – η τιμή όλων αυτών έχει αυξηθεί» λέει χαρακτηριστικά. Θα ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που κυβέρνησε από το 2015 έως το 2019.
Παρά την ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας, περισσότεροι από το ένα τρίτο των Ελλήνων δηλώνουν ότι δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους κάθε μήνα – το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε. Επίσης, η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα της Ε.Ε. όσον αφορά στην ελευθερία του Τύπου. Η αρνητική αξιολόγηση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτό που έγινε γνωστό ως το «Watergate της Ελλάδας». Πέρσι, αποκαλύφθηκε ότι πολιτικοί – συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού του τρίτου μεγαλύτερου κόμματος – και δημοσιογράφοι κατασκοπεύονταν με τη χρήση υποκλοπών και κατασκοπευτικού λογισμικού που είχε μολύνει τα κινητά τηλέφωνά τους.
Ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Ελλάδας παραιτήθηκε, όπως και ο προσωπάρχης του πρωθυπουργού, δηλαδή ο ο ανιψιός του, αλλά ο ίδιος ο πρωθυπουργός όχι. «Ήταν ένα τεράστιο σκάνδαλο» εξηγεί η ερευνήτρια δημοσιογράφος, Ελίζα Τριανταφύλλου, από το ανεξάρτητο μέσο «Inside Story». Η ίδια και οι συνάδελφοί της κυνήγησαν αδιάκοπα την ιστορία, αλλά δεν κυριάρχησε στην προεκλογική περίοδο και η ίδια κατηγορεί τα συστημικά μέσα ενημέρωσης.
«Δεν το έκαναν τεράστιο θέμα όταν αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά και συνέχισαν να θεωρούν τις απαντήσεις της κυβέρνησης ως αλήθεια» είπε η δημοσιογράφος χαρακτηριστικά.
Εάν οι δημοσκοπήσεις είναι σωστές, κανένα κόμμα δεν θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, οπότε οι Έλληνες είναι πιθανό να βρεθούν αντιμέτωποι είτε με κυβέρνηση συνασπισμού είτε με δεύτερες εκλογές τον Ιούλιο. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών για το κόμμα που θα κερδίσει την πλειονότητα των 300 εδρών στο κοινοβούλιο.
Eίχαν προηγηθεί οι πρόσφατες επιθέσεις δύο κρατικών ΜΜΕ, της αυστριακής εφημερίδα Wiener Zeitung και της γερμανικής DW στην πολιτική οικογένεια του Έλληνα πρωθυπουργού, λίγο πριν τις εκλογές στην Ελλάδα.
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως πρόκειται για τουλάχιστο αθέμιτο χτύπημα και απόπειρα επηρεασμού των ψηφοφόρων-ειδικά των Ελλήνων του εξωτερικού.
Η αυστριακή Wiener Zeitung είναι μια από τις παλαιότερες εφημερίδες που κυκλοφορούν ακόμη στον κόσμο.
Είναι η επίσημη έκδοση που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας για ανακοινώσεις που απαιτούνται από το νόμο, όπως οι εγγραφές εταιρειών, και ήταν επίσης ο επίσημος εκδοτικός φορέας για νόμους και εκτελεστικά εντάλματα μέχρι το 2004.
Από το 2002, η Wiener Zeitung είναι μεταξύ των τεσσάρων αυστριακών εφημερίδων, εκτός από τη δεξιά-φιλελεύθερη Die Presse, την αριστερή φιλελεύθερη Der Standard και τη χριστιανοφιλελεύθερη και συντηρητική Salzburger Nachrichten.
Η εφημερίδα, που ιδρύθηκε το 1703 με το όνομα Wiennerisches Diarium, θεωρήθηκε το επίσημο φερέφωνο της Αυτοκρατορικής Αυλής λόγω της παροχής πληροφοριών απευθείας και αποκλειστικά από την Αυλή. Η εφημερίδα κυκλοφορούσε δύο φορές την εβδομάδα, συνήθως σε οκτώ σελίδες. Εκτενή ρεπορτάζ δημοσιεύτηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, κυρίως για την Αυστρία, τη Γαλλοαυστριακή Συμμαχία και τον αμοιβαίο εχθρό τους την Πρωσία.
Οι τοπικές εφημερίδες και τα ημερολόγια από τον αυστριακό στρατό ήταν οι κύριες πηγές που χρησιμοποιούσε η εφημερίδα, αναφέροντας προαγωγές αξιωματικών, ανάπτυξη στρατευμάτων και άλλες δημόσιες ανακοινώσεις σχετικά με τον πόλεμο, κυρίως τοπικού ενδιαφέροντος.
Περίπου το 15% των ρεπορτάζ αφορούσαν μάχες και ένοπλες συγκρούσεις, ενώ το 3% αφορούσαν εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν από πρωσικά στρατεύματα.
Όπως πολλές εφημερίδες εκείνη την εποχή, το Wiennerisches Diarium ξεκίνησε με την αναφορά περιφερειακών και διεθνών ειδήσεων.
Επιπλέον, δημοσίευσε ανακοινώσεις γέννησης και γάμου, καθώς και μοιρολόγια της αριστοκρατίας και παρείχε κάλυψη στην αυτοκρατορική αυλή.
Από το 1780, η εφημερίδα ήταν γνωστή ως Wiener Zeitung (που σημαίνει βιεννέζικη εφημερίδα στα αγγλικά) και το 1810 έγινε η επίσημη κυβερνητική εφημερίδα.
Το 1857 η κυβέρνηση απέκτησε την εφημερίδα και τυπωνόταν μέχρι το 1997 από το Αυστριακό Κρατικό Τυπογραφείο. Η πρώτη έκδοση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο εμφανίστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1945. Ο αριθμός των αντιτύπων που πωλήθηκαν αυξήθηκε από 4.500 το 1855 σε 24.000 περίπου σήμερα.
Το 1998 η εφημερίδα μεταβιβάστηκε σε μια GmbH (Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης), η οποία ανήκει στην Αυστριακή Κυβέρνηση.
Η Wiener Zeitung είναι επίσης η επίσημη έκδοση που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας για επίσημες ανακοινώσεις.
Τέτοιες ανακοινώσεις, για παράδειγμα, είναι οι κενές θέσεις δημοσίων υπαλλήλων και οι αλλαγές στο εμπορικό μητρώο, που τυπώνονται στο ένθετο της Επίσημης Εφημερίδας της Wiener Zeitung.
Μέχρι το 2004 δημοσίευε επίσης την επίσημη έκδοση των νεοψηφισθέντων αυστριακών νόμων. Σήμερα η κυβερνητική έκδοση των πρόσφατα εγκριθέντων καταστατικών και συνθηκών δημοσιεύεται επίσημα στο Διαδίκτυο.
Μέχρι το 2009, αρχισυντάκτης της Wiener Zeitung ήταν ο Andreas Unterberger, πριν αντικατασταθεί από τον Reinhard Göweil.
Ενώ ο Unterberger προσέλαβε κυρίως ειλικρινείς συντηρητικούς αρθρογράφους, η εφημερίδα επέστρεψε στη φιλελεύθερη θέση της υπό τον Reinhard Göweil.
Η αυστριακή κυβέρνηση επικρίνεται ευρέως μεταξύ των επιχειρηματιών επειδή υποχρεούνται νομικά να δημοσιεύουν ορισμένες νομικές ανακοινώσεις, όπως συμβάσεις συνελεύσεων μετόχων και αλλαγές στο εμπορικό μητρώο στη Wiener Zeitung και ως εκ τούτου πρέπει να πληρώσουν ορισμένα τέλη, αν και οι δημοσιεύσεις γίνονται επίσης μέσω Διαδικτύου.
Το 1956, άνδρες στο Café Hawelka της Βιέννης περνούσαν την ώρα τους διαβάζοντας την εφημερίδα
Επιχειρηματίες και ιδιωτικές εφημερίδες υποστηρίζουν ότι η εφημερίδα χρηματοδοτείται μέσω αυτών των υποχρεωτικών τελών. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστρίας απέρριψε αξιώσεις σχετικά με αυτό το θέμα. Εκκρεμεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Το θέμα είναι ακόμη πιο αμφιλεγόμενο αφού σήμερα η μόνη αυθεντική πηγή του αυστριακού καταστατικού δικαίου είναι το Διαδίκτυο ενώ οι επιχειρηματικές δημοσιεύσεις πρέπει επίσης να ανακοινώνονται μέσω της Wiener Zeitung.
«Κάποιοι φοβούνται ότι η κυβέρνηση θέλει απλώς να διατηρήσει τη μάρκα Wiener Zeitung με την 320χρονη ιστορία της, ενώ κανείς δεν ξέρει πώς θα είναι η μελλοντική δημοσίευση — αν θα είναι ακόμα σοβαρή δημοσιογραφία».
Στις 27 Απριλίου 2023, η Wiener Zeitung ανακοίνωσε το τέλος της καθημερινής της εκτύπωσης.
Στο εξής, η εφημερίδα θα εκτυπώνεται τουλάχιστον 10 φορές το χρόνο, ανάλογα με τα διαθέσιμα κεφάλαια. Η εφημερίδα ανακοίνωσε επίσης σχέδια για τη δημιουργία ενός κέντρου μέσων ενημέρωσης, μιας υπηρεσίας περιεχομένου και ενός κέντρου εκπαίδευσης για δημοσιογράφους. Εκείνη την εποχή, η εφημερίδα είχε μια κυκλοφορία 20.000 καθημερινών, με περίπου διπλάσια κυκλοφορία τα Σαββατοκύριακα.
Σχεδόν οι μισοί από τους πάνω από 200 εργαζόμενους της εφημερίδας, 40 εκ των οποίων είναι δημοσιογράφοι, θα μπορούσαν να απολυθούν λόγω της αλλαγής, σύμφωνα με το συνδικάτο της. Μετά την ανακοίνωση, αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους στη Βιέννη για να διαμαρτυρηθούν για την κίνηση της κυβέρνησης.
Από το «Κόμμα των Ξυπόλυτων» στην οικογενειοκρατία
Στη Wiener Zeitung λοιπόν, την κρατική εφημερίδα της Αυστρίας, 3 εβδομάδες πριν τις ελληνικές εκλογές της 21ης Μαίου δημοσιεύεται ένα ιδιαίτερα επικριτικό άρθρο για την πολιτική οικογένεια του πρωθυπουργού το οποίο αναδημοσίευσε μάλιστα ως εξής η γερμανική-κρατική DW>
O Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Aυστριακό καγκελάριο Karl Nehammer
Η Wiener Zeitung στηλιτεύει την οικογένεια Μητσοτάκη, τον νεποτισμό και την οικογενειοκρατία στην Ελλάδα.
Δριμεία κριτική ασκεί στην οικογένεια Μητσοτάκη η αυστριακή εφημερίδα Wiener Zeitung, σχολιάζοντας με τον πλέον καυστικό τρόπο τη διαχρονική εμπλοκή της στην ελληνική πολιτική σκηνή. «
Η οικογένεια Μητσοτάκη είναι μια από τις πιο ισχυρές στην Ελλάδα. Τώρα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αγωνίζεται να διατηρήσει αυτή τη συνθήκη και μετά τις εκλογές, […] έχοντας «μόνο έναν στόχο», όπως διακηρύσσει: να συνεχίσει να κυβερνά τη χώρα μόνος του με το συντηρητικό του κόμμα».
Η αυστριακή εφημερίδα εξιστορεί πως «ο προπάππους του νυν πρωθυπουργού, ο “γερο-Κωστής”, ήταν ο γενάρχης της οικογένειας Μητσοτάκη και ο πρώτος που ενεπλάκη στην πολιτική. Γεννήθηκε το 1845 στην Πελοπόννησο. Η οικογένεια αναγκάστηκε να καταφύγει στην Κρήτη για να γλιτώσει από διώξεις.
Έτσι, ο Κωστής Μητσοτάκης ίδρυσε το 1872 στα Χανιά το “Κόμμα των Ξυπόλυτων”, όπως το αποκαλούσαν υποτιμητικά οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Γιατί ο Κωστής Μητσοτάκης δεν ήταν μόνο στενός έμπιστος του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, αλλά είχε επίσης παντρευτεί και την αδερφή του, Κατίγκω. Και, με αυτόν τον τρόπο, η οικογένεια Μητσοτάκη ξεκίνησε να εδραιώνεται στην ελληνική πολιτική…
Στη συνέχεια, ο εγγονός του γενάρχη διαμόρφωσε την πολιτική στην Ελλάδα για σχεδόν πενήντα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και από το 1990 έως το 1993 ως πρωθυπουργός. Γιος του είναι ο Κυριάκος, ο σημερινός πρωθυπουργός. Ο παππούς του, ο οποίος φυσικά ονομαζόταν επίσης Κυριάκος, ήταν και αυτός βουλευτής».
Η εφημερίδα της Βιέννης προσθέτει τέλος ότι «κακόβουλες γλώσσες υποστηρίζουν πως η οικογένεια Μητσοτάκη αποτελεί ίσως το καλύτερο παράδειγμα για το πώς η πολιτική μπορεί να μετατραπεί σε επιχειρηματικό μοντέλο στην Ελλάδα. Οι επικριτές θέτουν μερικές φορές το ακανθώδες ερώτημα πώς, από γενιά σε γενιά, οι Μητσοτάκηδες κατάφεραν να γίνονται ολοένα πλουσιότεροι από ό,τι ήταν πριν μπουν στην πολιτική.
Πάντως, ένα πράγμα είναι βέβαιο: το 2020 (δεν υπάρχουν πιο πρόσφατα στοιχεία), ο επικεφαλής της κυβέρνησης και η σύζυγός του Μαρέβα χρωστούσαν το εντυπωσιακό ποσό του 1,3 εκατομμυρίου ευρώ σε τράπεζες. Τα προς αποπληρωμή δάνεια πρέπει να συγκριθούν με 40 ακίνητα, 5 αυτοκίνητα και πάνω από 500.000 ευρώ σε αποταμιεύσεις. Ταυτοχρόνως, το εισόδημα της 56χρονης συζύγου του Μαρέβας το 2020, για παράδειγμα, ήταν υπερβολικά χαμηλό ακόμη και για τα δεδομένα ενός νεοελληνικού μετα-χρεοκοπημένου κράτους: 9.244,10 ευρώ».
Πρόκειται για ένα ποσό μικρότερο, όπως παρατηρεί η εφημερίδα, ακόμη κι από τα ετήσια δίδακτρα του Κολλεγίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε η κόρη του πρωθυπουργού, Δάφνη πριν φύγει για σπουδές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.
>
Η Deutsche Welle (Ντόιτσε Βέλε, ελλ.: Γερμανικό κύμα) είναι γερμανικός δημόσιος διεθνούς εμβέλειας ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός που χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό του κράτους της Γερμανίας και μέλος του ARD και της EBU.
Εκπέμπει μέσω βραχέων κυμάτων, διαδικτυακά, δορυφορικά και στα FM σε 30 γλώσσες στο ραδιόφωνο και σε 4 γλώσσες στην τηλεόραση (DW-TV στα Αγγλικά, στα Γερμανικά, στα Ισπανικά και στα Αραβικά) ενώ οι ειδήσεις που μεταδίδει είναι διαθέσιμες στην ομότιτλη ιστοσελίδα της και διαχειρίζεται το κέντρο ανάπτυξης διεθνών μέσων ενημέρωσης και δημοσιογραφίας, ονόματι Ακαδημία DW.
Η DW εκπέμπει από το 1953. Από την ίδρυση της μέχρι το 2003 στεγαζόταν στην Κολωνία, ώσπου κατά την πεντηκοστή επέτειο του φορέα μεταφέρθηκε στη Βόννη, στο κτήριο Σύρμαν-Μπάου (γερμανικά: Schürmann-Bau). Τα τηλεοπτικά της προγράμματα παράγονται στο Βερολίνο, ενώ η ιστοσελίδα της ελέγχεται τόσο από το Βερολίνο όσο και από τη Βόννη.
