Ο επιχειρηματίας κ. Αχιλλέας Νερουτσόπουλος πρώην Διευθύνων Σύμβουλος της Achaia Clauss γράφει αποκλειστικά στο Κουρδιστό Πορτοκάλι για τον Βασίλη Κουρτάκη.
Με μεγάλη λύπη διάβασα για την απώλεια του Βασίλη.
Ευφυής ,ιδιαίτερα καταρτισμένος και δραστήριος συνάδελφος, αποτέλεσε σημαντικό ανταγωνιστή για την Εταιρεία μας την Αχαΐα Κλάους ( 1861 ).
Βρισκόμασταν τακτικά στις συναντήσεις μας κάτω από την σκέπη του Συνδέσμου Ελλήνων Οινοποιών στη Ξενοφώντος τότε.
Γιος του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΡΤΑΚΗ και εγγονός του ιδρυτή ΒΑΣΙΛΗ, γόνος τρίτης γενιάς οινοπαραγωγών, με σπουδές στην οινολογία, καλομεγαλομένος στην ‘καλή τάξη’ της εποχής, κοσμογυρισμένος , με ξένες γλώσσες, κυκλοφορούσε με ιδιαίτερη κοινωνική άνεση στα καλύτερα σαλόνια, πάντοτε χαμογελαστός με γαλλική ευγένεια .
Με όλα τα παραπάνω εχέγγυα αλλά και με την εξυπνάδα και μαχητικότητα του έδωσε νέα πνοή στην εταιρεία ΚΟΥΡΤΑΚΗΣ αλλά και στο ελληνικό κρασί γενικότερα. Αναγνώρισε έγκαιρα ότι διεθνώς το κρασί πουλιέται κάτω από ΜΙΑ ομπρέλα , αυτή της ΕΘΝΙΚΗΣ ομπρέλας ( Ελληνικά κρασιά!).
Στο τοπικό επίπεδο ,πολύ νωρίς τον απασχόλησαν και τον προβλημάτισαν ιδιαίτερα ,οι ραγδαίες αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες και γευστικές προτιμήσεις του Έλληνα καταναλωτή .
Όμως η εταιρεία του βασιζόταν εξολοκλήρου στο λεγόμενο ρετσινάκι ( κρασί ρετσίνα σε φιάλη 500 ml που είχε μετεξελίχθη από την χύμα ρετσίνα ) , ένα παραδοσιακό κρασί χωρίς ιδιαίτερες ποιοτικές απαιτήσεις , και το οποίο ο καταναλωτής άρχισε να το εγκαταλείπει συστηματικά.
Ο Έλληνας άρχισε να ταξιδεύει συχνά στο εξωτερικό, να δοκιμάζει διαφορετικές συνταγές και να γνωρίζει την διεθνή κουζίνα μαζί με τα τοπικά κρασιά της περιοχής ,και έτσι, συνεχώς εκπαιδευόμενος, να αλλάζει τις συνήθειες του και πίσω στο σπίτι του η στην έξοδο του.
Ο Βασίλης, διορατικός και εμπνευσμένος θέλησε από νωρίς να ξεφύγει από την ‘ρετσινιά’ της ρετσίνας που εκπροσωπούσε το λαϊκό «ρετσίνα Κουρτάκη» ένα κατά τα άλλα συμπαθέστατο κρασί για αποκλειστικά παραδοσιακές καταστάσεις .Και βέβαια το επέτυχε με πολύ αγώνα και θυσίες μετονομάζοντας ακόμα και την εταιρεία του σε Ελληνικά Κελάρια μιας και το ‘Κουρτάκης’ είχε ταυτιστεί με την ρετσίνα.
Επένδυσε στο σύγχρονο ελληνικό ποιοτικό κρασί κάνοντας ανάλογες ριζικές αλλαγές στο μάρκετινγκ και στη τεχνολογία της οινοποίησης αλλά και της αμπελουργίας. Παράλληλα εκπροσώπησε επάξια το σύνολο του κλάδου στις διεθνείς και Ευρωπαϊκές οργανώσεις και έδωσε βήμα να εισακουστούν οι εθνικές μας θέσεις στα διεθνή φόρα δημιουργώντας σημαντική προστιθέμενη αξία στο εξαγώγιμο προϊόν του κλάδου.
Από τις πρώτες προσπάθειες απεμπλοκής του από την ρετσίνα ήταν το APELIA στην οικονομική κατηγορία και το KOYROS στην υψηλότερη .
Το πρώτο είχε καλύτερη αποδοχή στην αγορά την εποχή εκείνη ( μέσα της δεκαετίας του 80 ) και μαζί με το ROTONDA της ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ διεκδικήσαν σημαντικά μερίδια στην κατηγορία του οικονομικού καθημερινού κρασιού που κυριαρχούσε μέχρι τότε η δική μας DEMESTICA και η SANTA HELENA με το DANIELIS στην λίγο ακριβότερη .Αργότερα ίσως αντιλήφθηκε ότι τα νέα προϊόντα κάτω από την ίδια εταιρική ομπρέλα δεν ήταν τόσο αποτελεσματικά και προχώρησε και στη μετονομασία της εταιρικής επωνυμίας.
Είναι γεγονός ότι η εξέλιξη φέρνει τον ανταγωνισμό και αυτός την απαραίτητη εξέλιξη.
Οι εταιρείες είναι σαν τον ποδηλάτη, εάν σταματήσεις να κανείς πεντάλ, ΑΠΛΑ πέφτεις ….
Εύχομαι οι λιγοστοί εναπομείναντες κλάδοι της Ελληνικής οικονομίας να έχουν ένα ΒΑΣΙΛΗ ΚΟΥΡΤΑΚΗ μήπως και καταφέρουμε να επιβιώσουμε σαν οικονομία και βεβαίως σαν Έθνος .
Απεχώρησα από τον κλάδο εδώ και 25 χρόνια και έχασα κάθε επαφή μαζί του.
Παρόλα αυτά ο ΒΑΣΙΛΗΣ ήταν μια προσωπικότητα που πάντα την θυμάσαι.
Την στιγμή αυτή , ας σταθούμε ΟΡΘΙΟΙ , και ας υψώσουμε τα ποτήρια μας γεμισμένα με ποιοτικό , σύγχρονο ελληνικό κρασί και αφού τσουγκρίσουμε, να πιούμε στην μνήμη του ΒΑΣΙΛΗ, του δημιουργικού αγωνιστή της Ελληνικής οινοποιίας.
Πρόεδρε, ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ .
