Δάσκαλε ξεθάρρεψα και ξαναγράφω τις σκέψεις μου χωρίς περιορισμούς και κόστος οικονομικό αυτή την περίοδο του εγκλεισμού και μ’ αρέσει αυτή η ιδέα, αφού οι μεγάλοι στοχαστές (τρομάρα μου) άκουσα πως έγραφαν τις μεγάλες ιδέες τους στις φυλακές, από τον Βολταίρο μέχρι και τον άγιο De Sade, που μεγαλούργησαν τιμωρημένοι και φυλακισμένοι.
Δάσκαλε αυτή την περίοδο της απομόνωσης νιώθω ελεύθερος και ευτυχής και φοβάμαι πως όταν λήξουν τα μέτρα δε θα θέλω να βγω έξω, θα θέλω να μείνω μέσα, μόνος, χωρίς τις ενοχλητικές συναναστροφές και τις κοινωνικότητες με ανθρώπους που σιχαίνομαι αλλά κάνω πως τους συμπαθώ λόγω αστικής ευγένειας κλπ. Ερωτεύτηκα την φυλακή μου κυριολεκτικά, να’ ναι καλά αυτός ο σοφός ηγέτης που αλήθεια, στην αρχή δεν του το’ χα λόγω οικογενειοκρατίας και τα γνωστά.
Το άλλο «καλό» του εγκλεισμού που με κάνει ευτυχή είναι πως επιτέλους σώζω την χώρα και με κυριεύει ένα αγνό πνεύμα πατριωτισμού που δεν το είχα και το κάνω χωρίς να κάνω κάτι, απλά κάθομαι και τεμπελιάζω όπως όλοι οι φυσιολογικοί ανθρωπίδες. Αυτό που λένε «αργία μήτηρ πάσης κακίας»δεν το βλέπω, με τον αποκλεισμό έγινα πιο καλός γιατί δεν βλέπω κανένα για να με εκνευρίζει ενώ παλιά με ενοχλούσαν όλα: οι ταξιτζήδες, οι γυναίκες οδηγοί, οι κουβέντες που κρυφάκουγα στα καφέ και εστιατόρια, τα κακόγουστα φλερτ, τα απαράδεκτα φαγητά και οι ακριβές τιμές τους.
Άσε που για πρώτη φορά στην ζωή μου δεν κάνω αγοροθεραπεία αφού είμαι αγοραφοβικός, όπως οι κανονικοί πολίτες που κυκλοφορούν με την υποχρέωση να αγοράζουν για να ζουν και όχι γιατί τα χρειάζονται. Νομίζω πως ο εγκλεισμός θα κάνει και καλό στην οικονομία, αφού θα μάθουμε να ζούμε με τα ελάχιστα, που εδώ στην δύση ίσως να είναι και πάρα πολλά και παχυντικά. Σήμερα πεθαίνουν περισσότεροι άνθρωποι από φαγητό παρά από κορωνοϊό και πολέμους.
Αυτό που επίσης με κάνει ευτυχή είναι πως αυτή η μαγική μηχανή που λέγεται TV δείχνει σειρές προ εικοσαετίας και έτσι ξανανιώθω νεότερος κατά είκοσι χρόνια τουλάχιστον. Καλύτερο botox από την αίσθηση ότι βλέπεις τους συνομήλικούς σου νέους και όμορφους δεν υπάρχει. Ταυτίζομαι με τους ηθοποιούς αυτούς και ξεχνώ τους φίλους μου που γέρασαν όπως εγώ και τους αποφεύγω για να μη μου θυμίζουν το γήρας που μου δείχνει αυτός ο ηλίθιος καθρέφτης ,ακόμα και όταν βάζω κρέμες και καλλυντικά.
Άσε το άλλο δάσκαλε! Βρήκα την υγειά μου με το να μην προσπαθώ να αποφεύγω τους ερωτικούς συντρόφους που δεν θέλω, αφού το επιχείρημα του ιού είναι άπαικτο· δεν χρειάζεται πλέον να είμαι σαβουρογάμης για να το παίζω αρσενικό, ούτε και να βρίσκω ηλίθιες δικαιολογίες για να αποφύγω την σύζυγό μου που μετρά ακόμα και την ποσότητα του σπέρματος για να ανακαλύψει αν πήγα με άλλη προηγουμένως. Φαντάζομαι και οι γυναίκες πλέον δε θα προσποιούνται ημικρανία για να αποφύγουν το άρρεν που δεν θέλουν αλλά του κάθονται λόγω συζυγικών καθηκόντων όπως επικράτησε τρομάρα μας· και ο έρως καθήκον, άκουσον άκουσον.
Το πιο σοβαρό όμως επιχείρημά μου είναι πως πείστηκα τελικά πως οι άνθρωποι δεν πρέπει να συγκατοικούν, αλλά να βρίσκονται περιοδικά και σε άλλα σπίτια που θα φαντάζονται ως οίκους ανοχής, γιατί καλός ο Βέρθερος και ο ρομαντισμός αλλά το άγριο πάθος έχει σχέση με την απόσταση από τη μόνιμη κατοικία των συντρόφων που την αγιοποιούν και μετά την σιχαίνονται γιατί ξεκίνησαν ως εραστές σε παράνομο καταφύγιο και έχτισαν τάφο των αισθήσεων και παραισθήσεων που να απαιτεί ο καλός, άρα παράνομος, έρως.
Στις δέκα εντολές για την επιδημία που έγραψε αυτός ο άγιος άνθρωπος ο λοιμωξιολόγος για να αποφεύγουμε τους συγχρωτισμούς και τις κοινωνικότητες, δάσκαλε νομίζω ότι ξέχασε να προτείνει και την αποφυγή ερωτικών περιπτύξεων, μάλλον γιατί θεώρησε αυτονόητο πως τα ζεύγη όταν κλειστούν μάσα σε κλουβί δεν κελαηδούν, όπως τα φυσικά πουλιά πλην των ηλίθιων καναρινιών που απο διαστροφή εξακολουθούν και στην φυλακή να τραγουδούν ενοχλητικά, ξεχνώντας την σοφή αποστροφή του Ελύτη πως τα πουλιά τα πιάνεις με ξώβεργες αλλά το κελαηδητό τους με τίποτα.
Δάσκαλε αν θυμάσαι με μάλωνες όταν έλεγα πως οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι αλλά σιχαίνονται την ελευθερία τους επειδή θέλει σκέψη και προτιμούν αυτό το θείο συναίσθημα να το σκοτώνουν πριν τους δημιουργήσει διλήμματα να είσαι, να μην είσαι και τέτοια ψυχοφθόρα σαιξπηρικά διλήμματα, που τα ’γραφε συνήθως στα στρώματα των άπειρων ερωμένων που λέγεται ότι είχε ο Σαιξπήρος. Δάσκαλε είδες πόσο εύκολα υποτάσσονται οι άνθρωποι – πολίτες – ψηφοφόροι όταν κάτι τους απειλεί; Και το δέχονται ακόμα και με ευχαρίστηση, αυτό είναι ένα ερώτημα που δε μου το απάντησες ακόμα, παρά τα χρήματα που ξόδεψα στις πολύωρες συζητήσεις. Να μου πεις κι εσύ και ποία επιστήμη απάντησε το πρόβλημα της ζωής και του θανάτου, και θα ’χες και δίκιο, γιατί όλα γύρω μας εκεί που μοιάζουν στέρεα και επιστημονικά, έρχεται ένα τίποτα, ένας απλός ιός της γρίπης, και ξεγυμνώνει τις παλιές αλήθειες και τις κάνει ψέματα.
Ολόκληρος ο πλανήτης με τις χλιδάτες γνώσεις και τις βέβαιες στερεότητες, ψάχνεται αν μια απλή ίωση όπως της γρίπης θέλει τα ίδια μέτρα που έπαιρναν οι παπάδες και οι μεταφυσικοί επιστήμονες, πως η γρίπη θέλει αποκλεισμό και καθαριότητα. Ο μακαρίτης ο Καστοριάδης έλεγε πως η μόνη επανάσταση μετά τον Δαρβίνο ήταν η ανακάλυψη της τουαλέτας που έδωσε στις κοινωνίες έναν τρόπο πρόληψης από τις επιδημίες… Η Γαλλία έγινε η χώρα των αρωμάτων γιατί κατάλαβε τη σημασία των σκατών και της αποχέτευσης. Η άλλη μεγάλη επανάσταση είναι η ανακύκλωση των σκουπιδιών · οι προχωρημένες χώρες σήμερα που έχουν εφαρμόσει την ανακύκλωση, αυτές οι βόρειες, οι καθαρές, που δεν έχουν οικονομικά ελλείμματα και χρέη, που φτύνουν τις νότιες ως πρωτόγονες και ακάθαρτες, αναγκάζονται να εισάγουν σκουπίδια για να λειτουργούν οι βιομηχανίες τους.
Δάσκαλε βοήθησέ με να καταλάβω αν οι οδηγίες της γιαγιάς για το ότι η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά πρέπει να καταγραφούν ως κατευθυντήριες γραμμές (guidelines) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, απλά με πιο στομφώδη τρόπο.
Δάσκαλε αυτό που ευχαριστήθηκα όμως είναι πως η χώρα με τους πιο ευφυείς πολίτες, μετά την Ελλάδα βέβαια που έχει τα πρωτεία λόγω Πλάτωνα και Αριστοτέλη, και που έκανε αποικία όλο τον πλανήτη γη κάποτε, δε μπόρεσε να αποφασίσει έγκαιρα για τα μέτρα πρόληψης ενώ μια χώρα φτυσμένη ως κράτος – παρίας φοροφυγάδων και φτωχών συγγενών του ευρωπαϊκού θαύματος κατάφερε να δείξει στους φανφαρόνους του πλούτου και της ανάπτυξης πως το λίγο μυαλό και στην ώρα του είναι πιο χρήσιμο από τις επιστημοσύνες και τις δήθεν απολυτότητες.
Ο φτωχός Ελύτης και ο Παπαδιαμάντης μπορεί να αποδείξει πως όλα τα υπερόπλα της γνώσης του δυτικού κομφορμισμού σταματούν μπροστά στην ράχη της Σέριφος όταν ανεβαίνει ο ήλιος ο ηλιάτορας. Ας μην πάρουν την τελευταία φράση οι πατριδοκάπηλοι πως είμαστε ο ομφαλός της γης, αλλά πως στην ιστορία υπάρχει και ο Δαβίδ και ο Γολιάθ. Η Ελλάδα της κρίσης, των μνημονίων και των εμφυλίων βάζει γυαλιά στα μεγάλα πνεύματα της δύσης, γιατί η δικαιοσύνη είναι μια αληθής στιγμή και σε αυτή την χώρα της μιζέριας, του φθόνου και της ξενολατρίας μοιάζει πως το γονίδιο του Οδυσσέα ακόμα ζει… Προς θεού, μην το παραφράσουν οι εθνολάτρες, γιατί όπως έλεγε και ο Neruda, «αγαπάω πολύ την πατρίδα μου για να είμαι εθνικιστής».
Εγώ τον απόγονο Μητσοτάκη δεν τον χώνευα λόγω ονόματος και οικογενειοκρατίας· τώρα του βγάζω το καπέλο, αν και σιχαίνομαι την αριστοκρατική του ιδεολογία. Ο Βολταίρος έλεγε «ορίστε τους όρους για να συνομιλήσω» και σε αυτή την συγκυρία ο Κυριάκος έβαλε ορισμούς ακριβείας για τη κρίση και αυτό είναι διαφωτισμός σε σχέση με τον σκοταδισμό της εθνοκρατίας και της θρησκείας· μπράβο του από έναν φανατικό της φράσης πως η μόνη κριτική που αξίζει είναι πως ο άνθρωπος έκανε την θρησκεία και όχι η θρησκεία τον άνθρωπο κατά Marx.
