Ο Γιώργος Γεραπετρίτης αποδείχτηκε ένας δυνατός παίκτης στο πολιτικό παιχνίδι που αν δεν τον είχε ο Κυριάκος κοντά του έπρεπε να τον εφεύρει.
Μάλλον θα μάθουμε σε μεταγενέστερο χρόνο το αθόρυβο έργο ενός υπουργού γιατί είναι αλήθεια πως ο έχων το χαρτοφυλάκιο του Επικρατείας, ασχολείται σχεδόν με τα πάντα και λειτουργεί ουσιαστικά ως πολιτικός μπαλαντέρ , σε μια κυβέρνηση που καλείται να λύσει τα μισά προβλήματα του αιώνα…
Aπό τον Πέτρο Κασιμάτη
Δεν θα ασχοληθούμε σήμερα με το αθόρυβο έργο του ούτε με τις κρίσιμες συναντήσεις όταν τον βλέπει κανείς στο κέντρο της Αθήνας να κυκλοφορεί χωρίς φρουρά, ολοκληρώνοντας υποθέσεις ουσίας, σταθμίζοντας τη μία η την άλλη υπόθεση .
Ο υπουργός από την Κάρπαθο που δεν επιθυμεί να τον συνοδεύουν αστυνομικοί στο διάβα του, με αντίληψη λιτού πολιτικού βίου και ασκητικής ενόρασης για τα υπουργικά του καθήκοντα μπορεί να λειτουργεί ομαδικά (φάνηκε στην πρόσφατη αποστολή του για τα απόνερα του ποδοσφαίρου ) αλλά ακολουθεί μοναχική διαδρομή επιλέγοντας ορθόδοξες η ανορθόδοξες λύσεις αρνούμενος να προσποριστεί εύκολες δάφνες δημοσιότητας.
Ο Γεραπετρίτης βρέθηκε στη Γενεύη και τη Ζυρίχη , συναντήθηκε με υψηλόβαθμα στελέχη της UEFA και της FIFA, τους ανέλυσε το κυβερνητικό σχέδιο για ένα ποδοσφαιρικό μνημόνιο και διέγνωσαν το μεγάλο θυμό του για την οριστική αποστρατεία της …παράγκας που μας κατατάσσει ποδοσφαιρικά σε χώρα ….της κεντρώας Αφρικής!!
Ο υπογράφων έχοντας διανύσει δυο δεκαετίες ως κοινωνιολόγος στην Διαρκή Επιτροπή για την Αντιμετώπιση της Βίας στα γήπεδα (ΔΕΑΒ) συμπερασματικά καταλήγω στη συμμαχία με τις υγιείς διοικήσεις των ομάδων, στην περιθωριοποίηση του «μαύρου χεριού» που ευνοεί την αθλητική βία και στη επιβολή σκληρής νομοθεσίας αλλά και αποκλεισμών των ομάδων, εάν έχουμε δεδομένη την πολιτική βούληση για να μην υπάρξουν σκιές επιχειρηματικών-ιδιοκτητών που συμβάλλουν όσο κανείς άλλος στην τοξικότητα του ποδοσφαίρου μας.
Ο Γεραπετρίτης θέλησε να Ελληνοποιήσει δοκιμασμένες ευρωπαϊκές πρακτικές. Και να τολμήσει νέους σχεδιασμούς. Γι αυτό συμφώνησε με τον Τζιάνι Ινφαντίνο το Νο1 διοικητικό στέλεχος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, έφερε στο Μαξίμου τον Αλεξάντερ Τσέφεριν τον περίφημο Πρόεδρο της UEFA, τον Αντιπρόεδρο της FIFA Γκρεγκ Κλάρκ και προχώρησε μαζί τους ο Πρωθυπουργός στην υπογραφή συνυποσχετικών με στόχο την αναμόρφωση του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Το σημαντικό είναι τόσο για τον Πρωθυπουργό όσο και για τον Υπουργό Επικρατείας ότι πιστεύουν πως για να επουλωθούν οι πληγές του ποδοσφαίρου στη δόλια πατρίδα, δεν έχει νόημα η κυβερνητική ανάμιξη στο άθλημα αλλά η καθοδήγηση και η υποστήριξη. Ωστε οι σκοτεινοί αρωγοί της ποδοσφαιρικής παράγκας να βρεθούν εκτός των γηπέδων….
Ο Γεραπετρίτης, δεν κέρδισε εύκολες δάφνες δημοσιότητας. Φρόντισε να μοιράσει το παιχνίδι, να ανακαλύψει προσεκτικά τους επτά «διεθνείς παίκτες» (τις μεγάλες προσωπικότητες του ποδοσφαίρου) στη μια πλευρά του τραπεζιού εκεί στη διευρυμένη συνάντηση στο Μαξίμου κι απ την άλλη διαμόρφωσε την Ελληνική πλευρά με συναδέλφους του υπουργούς και Πρωθυπουργικούς συνεργάτες.
Και δεν αποτελεί «πολιτική αγιογραφία» να μιλούν οι συνάδελφοί του για έναν άνθρωπο που δεν μετρά μόνον αποστειρωμένα νομικά επιχειρήματα ,αλλά διαθέτει αρμονία πολιτισμού.
Με την ανακάλυψη Γεραπετρίτη (από τον Κυριάκο) , η κεντρική πολιτική σκηνή θα μας επιφέρει εκπλήξεις και ίσως να κάνει λιγότερο πληκτική την κοινοβουλευτική ζωή. Στις αναμετρήσεις με τον Τσίπρα –όταν οι φωστήρες του ΣΥΡΙΖΑ έθιξαν την επαγγελματική του επάρκεια – οι πολίτες οι ενασχολούμενοι με τα κοινά , βρήκαν μια κρύπτη πολιτικής ευζωίας.
Αφόρητα σύγχρονος ο υπουργός από το ταπεινοχώρι της Καρπάθου που έζησε κι αντρώθηκε στον Πειραιά, ξέρει πως η νίκη αγαπά την προετοιμασία!!!
Γι αυτό χρειάζεται χρόνο για να υλοποιήσει σύγχρονα projects(όπως λένε συχνά-πυκνά στην ορεινή Ελλάδα).
Άλλωστε κι ο Σάρτρ συμφωνούσε πως « μόνον αυτός που δεν τραβάει κουπί έχει το χρόνο να ταρακουνήσει τη βάρκα»!!
