kourdistoportocali.comThe Ones Who DoO ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ ανακαλύπτει τo εν Ανθρώποις Ευδοκία!

Λάδι «Τhe Governor»

O ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ ανακαλύπτει τo εν Ανθρώποις Ευδοκία!

Ο Κερκυραίος Σπύρος Δαφνής και οι δημιουργίες του

 

Αχνό πράσινο. Έξτρα παρθένο. Με άρωμα που ζαλίζει. Ένας γλυκόπιοτος βιολογικός χυμός. Ένα ζεστό χάδι που ανασταίνει τη γεύση. Ένα λάδι που σε οδηγεί να ανακαλύψεις νέες αισθήσεις. Όπως την τέρψη! Η την ευδαιμονία! Αυτό είναι το εν ανθρώποις ευδοκία!

του Πέτρου Κασιμάτη

Σήμερα, 79 χρόνια μετά τη συναρπαστική γραφή του Λόρενς Ντάρελ για τους ελαιώνες και το λάδι της Κέρκυρας, έρχεται η… δικαίωση του συγγραφέα! Το αχνό πράσινο χυμώδες φίνο λάδι του νησιού των Φαιάκων, είναι το καλύτερο του κόσμου. Το αποδεικνύουν Ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, έδρες Φαρμακολογίας, διαπιστώνοντας ότι το λάδι του Κερκυραίου Σπύρου Δαφνή το «Governor», διαθέτει τα υψηλότερα ποσοστά ελαιοκανθάνης και ελαιασίνης -ουσίες πολύτιμες για την ασπίδα των καρδιαγγειακών παθήσεων.

olive harvestΈτσι, πριν δυο-τρία χρόνια ο ελαιοχυμός από τους ελαιώνες του πωλούνταν 3 ευρώ το λίτρο, σήμερα στο Χάροντς του Λονδίνου το ΜΙΣΟ ΛΙΤΡΟ του «Governor» πωλείται 60 ΕΥΡΩ! Η τιμή, βέβαια, είναι ένα ενδεικτικό στοιχείο. Η εξαιρετική ποιότητα, όμως, είναι ο γνώμονας. Αυτό που λέμε τελεία και παύλα! Έτσι, το πιο συναρπαστικό ταξιδιωτικό site περιπέτειας και ερευνών, το goldentraveller.org, επέλεξε σήμερα να σας «μιλήσει» για τον αχνά πράσινο «θησαυρό» της Κέρκυρας. Στον ελαιοχυμό αυτόν υποκλινόμαστε.

Governor olive oilΜε το έμβλημα και τη φωτογραφία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας του Ι. Καποδίστρια, ο Σ. Δαφνής ξετυλίγει τη συνέχεια της συναρπαστικής ιστορίας που ξεκίνησε ο Ντάρελ για το νησί των Φαιάκων και τον πολύτιμο θησαυρό του που είναι το παρθένο ελαιόλαδο.

Λόρενς Ντάρελ: Τοπίο με ελαιόδεντρα, Κέρκυρα (1938)

Άγγλος μυθιστοριογράφος και ποιητής. Περιγράφοντας τον εαυτό του ως «εκπατρισμένο του κόσμου» ταξίδεψε πολύ και τελικά εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Στα βιβλίο του συμπεριλαμβάνεται το The Alexandria Quartet [Αλεξανδρινό Κουαρτέτο].

Lawrence Durrell house Corfu
Το σπίτι του Λόρενς Ντάρελ στην Κέρκυρα

Η συγκομιδή της ελιάς είναι δουλειά παντός καιρού. Στις εκτυφλωτικές καταιγίδες του Φλεβάρη, ακούς ξαφνικά να πέφτουν στη γη οι μικροί σκληροί καρποί, και, αν τύχει μάλιστα να στέκεσαι σε κάποιο ψηλό σημείο και να κοιτάζεις προς το νότο, τότε διακρίνεις καθαρά την πορεία του βοριά καθώς σαρώνει την πεδιάδα, αναστατώνοντας τα λιόδεντρα – έτσι που συνεχώς αλλάζουν χρώμα, πράσινο, ασημί και πάλι πράσινο. Προφυλαγμένες κάτω από μια καμάρα ή έναν τοίχο, οι γυναίκες σκυμμένες όλες μαζί σε κύκλο γεμίζουν τις καλαθούνες τους, ενώ ολόγυρα τα φύλλα λυγίζουν από τις πυκνές ριπές της χειμωνιάτικης βροχής, και τα πρώτα διψασμένα αγριολούλουδα σαλεύουν στο παγωμένο χώμα κάτω από τα πόδια τους.

oliveΤα λιόδεντρα όμως μάλλον δεν προσαρμόζουν την εσωτερική οικονομία τους στη δουλειά τους, αφού η λεπτεπίλεπτη λευκή ανθοφορία τους αρχίζει τον Απρίλη, ακριβώς όταν αφοσιώνονται στο ωρίμασμα του καρπού τους: έτσι, λοιπόν, αν ο άνθος της προηγούμενης χρονιάς ήταν γόνιμος, το δέντρο δεν έχει δύναμη να ανθίσει πάλι. Η σοδειά του δεν είναι σταθερή, και οι χρονιές των ισχνών αγελάδων είναι πράγματι πολύ ισχνές για τους αγρότες. Μια διατροφή σχεδόν αποκλειστικά βασισμένη στο ψωμί και το λάδι δεν αφήνει περιθώρια για οικονομία.

BLOG_OLIVE_HARVEST_04Μετά την πρώτη σύνθλιψη στο λιοτρίβι, έρχονται οι άντρες με τα φαρδιά τους κοφίνια, συλλέγουν την ελαιόπιτα, και στοιβάζουν τον γκριζωπό της πολτό σε μια ξύλινη πρέσα· το άλογο, που η προσπάθειά του στη μυλόπετρα είναι πλέον περιττή, λύνεται από το χαλινάρι του και τριγυρίζει ελεύθερο στο μαντρί. Ανασηκώνοντας το μακρύ ξύλινο μοχλό, οι άντρες αρχίζουν να συμπιέζουν περιστροφικά τον πολτό, βοηθώντας το λάδι να κυλήσει, αν ο καιρός είναι κρύος, ρίχνοντάς του βραστό νερό. Καθώς η πίεση αυξάνεται, δένουν ένα σκοινί σε ένα είδος πρωτόγονου βαρούλκου, ρίχνοντας όλο το βάρος τους πάνω σε αυτό το κατασκεύασμα που τρίζει. Είναι σαν κάτι να γεννιέται στο μισοσκόταδο της μεγάλης αποθήκης. Τα βογκητά τους αντηχούν μέσα από τα κυπαρισσένια πατώματα του σπιτιού. Το βαρούλκο τρίζει. Τα πουλερικά κακαρίζουν νευρικά τρέχοντας ανάμεσα στα πόδια των αντρών. Δίπλα στο μεγάλο τζάκι, με το φως της φωτιάς να παιχνιδίζει πάνω στη γενειάδα του, βαθιά ικανοποιημένος ο ηγούμενος του τοπικού μαναστηριού παρέχει απλόχερα την ηθική του υποστήριξη ρουφώντας γουλιά γουλιά το κρασί του…

20140910-olives-flickr-alpha-5-Ολόκληρη η Μεσόγειος –τα γλυπτά, τα φοινικόδεντρα, τα χρυσαφένια κομπολόγια, οι γενειοφόροι ήρωες, το κρασί, οι ιδέες, τα πλοία, το φεγγαρόφωτο, οι φτερωτές γοργόνες, οι ηλιοκαμένοι άντρες, οι φιλόσοφοι- όλα μοιάζουν να αναδύονται μέσα από την πικρή, στυφή γεύση αυτής της μαύρης ελιάς, ανάμεσα στα δόντια. Μια γεύση πιο παλιά από το κρέας, πιο παλιά από το κρασί. Μια γεύση παλιά σαν το δροσερό νερό.

SHARE

Περισσότερα

MORE THE ONES WHO DO