Η λήξη των εχθροπραξιών στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και η ανάδειξη του Αζερμπαϊτζάν ως νικήτρια δύναμη, όπως τουλάχιστον προκύπτει με βάση τη συμφωνία, 9 σημείων, κατάπαυσης του πυρός που υπεγράφη στις 9 Νοεμβρίου μεταξύ Αζέρων και Αρμενίων, είχε ως αποτέλεσμα την αλλαγή των γεωστρατηγικών δεδομένων σε μία τεράστια περιοχή που εκτείνεται από τον Καύκασο έως την Κίνα, την εμπέδωση μίας νέας τακτικής πολέμου επί του επιχειρησιακού πεδίου και την πλήρη επιβεβαίωση του κανόνα που θέλει ο πιο αδύναμος να είναι και ο μεγάλος χαμένος στον τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Οι Αρμένιοι εγκαταλείπουν τα εδάφη τους καίγοντας τα σπίτια, τις περιουσίες, τις εκκλησίες τους.
Ermeniler, #Dadivank‘ta Azerbaycan’a terkedilecek yüzlerce yıllık kiliseleriyle vedalaşıyor…
Soru: Bu insanlar neden Azerbaycan yönetimi altında yaşamak istemiyorlar?
Toprakları zorla alabiliyorsunuz ama insanların gönüllerini zorla alamıyorsunuz… İşte bütün mesele. pic.twitter.com/R274XHxJeN— Recep Maraşlı (@RecepMarasl) November 13, 2020
Αν υπάρχει επίσης κάτι ακόμη που προέκυψε μέσα από τον σύντομο πόλεμο μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας όμως και το οποίο αφορά άμεσα και την Ελλάδα, είναι η ενίσχυση της επιρροής της Τουρκίας σε μια σειρά από κράτη που κατοικούνται από τουρκόφωνους πληθυσμούς κατά μήκος του λεγόμενου «Δρόμου του Μεταξιού».
Πλέον, μέσω της συγκεκριμένης συμφωνίας, η Τουρκία, αθέατος πρωταγωνιστής των εξελίξεων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και κινητήριος μοχλός της επικράτησης του Αζερμπαϊτζάν επί της Αρμενίας, αποκτά μία ανεμπόδιστη από εδάφους πρόσβαση σε όλα τα κράτη που συνδέονται με συγγενικούς δεσμούς μαζί της, όπως είναι, μεταξύ άλλων, το Τουρκμενιστάν, το Κιρζικιστάν και το Καζακστάν, αγγίζοντας μέσω της μουσουλμανικής μειονότητας των Ουϊγούρων μέχρι και τις δυτικές επαρχίες της Κίνας.
Ταυτόχρονα ένας ακόμη παράγοντας με αμφίσημο όμως ρόλο στα δρώμενα στο Ναγκόρνο Καραμπάχ ήταν ο ρωσικός, οπλικά συστήματα του οποίου να επισημάνουμε πως έχουν στην κατοχή τους και οι δύο χώρες. Παρά το γεγονός ότι η Μόσχα είχε έντονη στρατιωτική παρουσία στην Αρμενία, φυλάσσοντας μάλιστα με δικές της δυνάμεις τα τουρκορμένικα σύνορα, ο διαμεσολαβητικός της ρόλος φαίνεται πως έγειρε καθοριστικά την πλάστιγγα υπέρ του Αζερμπαϊτζάν, χώρα με περισσότερα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα ως προς τα ρωσικά συμφέροντα σε σχέση με την Αρμενία.
Πρόκειται για μία οπτική που δεν κάμφθηκε ούτε από την κατάρριψη ενός ρωσικού ελικοπτέρου με τρεις επιβαίνοντες από την αζέρικη αεράμυνα, μία μόλις ημέρα πριν την υπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός. Αναλυτές θεωρούν πως μέχρι ενός σημείου η συγκεκριμένη στάση της Μόσχας υπαγορεύθηκε και από τα φιλοδυτικά ανοίγματα που έκανε ο πρόεδρος της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν.
Με βάση τη συγκεκριμένη συμφωνία η παραχώρηση εδαφών στο Αζερμπαϊτζάν θα επιβλέπεται από 1.960 ρώσους στρατιώτες (θα υποστηρίζονται από 90 τεθωρακισμένα και 380 οχήματα) που απαρτίζουν την ειρηνευτική δύναμη η οποία έχει ήδη αναπτυχθεί στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Μέσω της συγκεκριμένης δύναμης η Μόσχα κατάφερε να αποτελέσει εγγυήτρια δύναμη της ειρήνης ανάμεσα στις δύο χώρες, εξασφαλίζοντας μέσω των στρατιωτών της ότι το Ναγκόρνο Καραμπάχ θα έχει μια προστατευόμενη οδική σύνδεση με την Αρμενία και ότι το Αζερμπαϊτζάν θα έχει μια προστατευόμενη επικοινωνιακή και οδική σύνδεση με τον αζερικό θύλακα του Ναχτσιβάν.
Η εν λόγω συμφωνία πρακτικά επικυρώνει τις στρατιωτικές νίκες και τα εδαφικά κέρδη των αζερικών δυνάμεων, στην κατοχή των οποίων παραδίδονται οι περιοχές Λασίν, Κελμπαγιάρ, Αγκντάμ και Γκαζάχ που μέχρι πρότινος κατείχαν οι αρμένιοι. Την ίδια στιγμή Μόσχα και Άγκυρα βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία, συζητώντας γύρω από τον καθορισμό της επόμενης ημέρας στην περιοχή.
