kourdistoportocali.comNews DeskTελικά η ΕΛΕΝΗ ήταν Κυρία!

Γράφει η Ιόλη Πιερίδη

Tελικά η ΕΛΕΝΗ ήταν Κυρία!

Απήγαγε μάλιστα και τον πιλότο σαν την Πόλα Ρούπα

Tελικά η Ελένη Μενεγάκη ήταν κυρία. Κιουρία, με Κ κεφαλαίο. Σύμφωνα με τη φημολογία της εποχής δεν του πήρε παρά ένα κειμήλιο της μαμάς. Ετούτη εδώ τον ξάφρισε στην κυριολεξία, εάν πιστέψουμε το ρεπορτάζ των Εγγλέζων Τσιλιπουνιδάκηδων. 70 κιλά χρυσαφικά, διαμάντια, μαργαριτάρια, έργα τέχνης. Απήγαγε μάλιστα και τον πιλότο σαν την Πόλα Ρούπα.

Ούτε ο Καμμένος δεν θα μπορούσε να επιτάξει το ελικόπτερο που μεταφέρει τον Κυριακόπουλο του Star τσάνελε στην εξωτική Πάρο. Ασχετο, αλλά τα μεγαλοστελέχη του καναλιού πάντα πολεμούσαν όσους εργαζόμενους είχαν καλές σχέσεις με την οικογένεια. Μπερδέψαμε τις οικογένειες θα μας πείτε, ως οξυδερκείς αναγνώστες, και δεν θάχετε άδικο. Η πλειοψηφία των βαρύγδουπων καναλαρχών έπαιρνε θαλασσοδάνεια για να κάνει κανάλια, να βγάλει εφημερίδες και ράδια για να μπορέσει να πηδήξει.

Γράφει η Ιόλη Πιερίδη

Τα πηδήματά τους, όπως αντιλαμβάνεστε, κόστισαν πάνω από 5 δις ευρώ όπως έδειξε το Πόρισμα της Βουλής για τα θαλασσοδάνεια. Μιλάμε για άγριο πήδημα του οδυδερκούς ψεκασμένου ψηφοφόρου που καλείται να τα αποπληρώσει μέσω των απανωτών ανεκαφαλαοποιήσεων. Εάν δε ο Αλέξης με τον τσακάλι τον Τσακαλώτο και την Σκάρλετ Αχτσιόγλου συνεχίσουν αυτή την διαπραγμάτευση όπου νάναι θα έλθει και το κούρεμα των καταθέσεων καθότι η Νουί μάς προειδοποίησε περί αυτού.
Ορκωτοί λέει έχουν μπει και στο Μπομπολέικο και μετά το πόρισμα της ΤτΕ για τα θαλασσοδάνεια του Πήγασου που δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρωθούν.
Οπως επίσης δεν πρόκειται ποτέ να παραδωθεί η Ολυμπία Οδός στην οποία εμπλέκεται η εθνική κατασκευαστική. Οπως επίσης δεν πρόκειται να παραδωθεί ποτέ ο ανακαινισμένος Αστέρας Βουλιαγμένης και οι οξυδερκείς Αραβες ιδιοκτήτες θα υποστούν μεγάλο στραπάτσο. Δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν τον Αλεξ Σπάνος να τους πει για την πανωλεθρία που έπαθε στον Αστέρα Βουλιαγμένης;

 Σαφώς και έχουν πολιτική διάσταση τα διαζύγια των ισχυρών (τρομάρα τους) ανδρών της χώρας. Σ΄αυτό το σημείο όσο κατσιαπλιάδες κι αν είναι οι Συριζαίοι δεν μπορούμε παρά να τους αναγνωρίσουμε ότι έχουν προκαλέσει πανικό στα θαλασσοδανεισμένα σαλόνια κι αν αρχίσουν να οδηγούν έναν μετά τον άλλο τους θαλασσοδανεισμένους στη Δικαιοσύνη θα ξανακερδίσουν τις εκλογές. Οχι όμως με υπουργούς τον Σπίρτζη, τον Παπαγγελόπουλο, την Αχτσιόγλου, τον Τσακαλώτο και τον Κατρούγκαλο. Αυτοί πρέπει να αναδομηθούν τάχιστα. Ανάμεσα στα σώου των Εξεταστικών, ο Τσίπρας μπορεί να ρίξει και έναν ανασχημαστισμό για να φύγουν οι εντελώς άχρηστοι.
Για να επανέλθουμε όμως στο εκτόπισμα της Ελένης Μενεγάκη η οποία δεν έχει ουδεμία σχέση με τις άλλες -καθότι ποιοτικό κορίτσι -οφείλουμε να της αναγνωρίσουμε μια αρχοντιά ρε αδελφέ μια και κατάφερε να τους κάνει όλους ευτυχισμένους:

Ο κιμπάρης ο Κοντομηνάς, o xουβαρντάς, δεν είναι ο πρώτος επιχειρηματίας που διαθέτειτην θαλαμηγό του και το lear jet για την Ελένη Μενεγάκη.

Για να βάλουμε να πράγματα στη θέση τους οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στην Ελενίτσατην μοναδική ικανότητα να παίζει τους μεγαλονταβατζήδες χάντρες στο κομπολόι της.

Όλους τους έσυρε από την μύτη η Ελενίτσα.

Δεν υπάρχει νταβατζής, από τα μεγάλα ονόματα που να μην προσκύνησε το εκκλησάκι της Ελενίτσας, της ξανθιάς αφέντρας της επιβλητικής.

Θέλω να πω ότι υπήρξε στενή φίλη όλων των «μεγάλων» ονομάτων του τόπου που προκαλούν δέος στο κοινό των χαχόλων.

Όλα τα χατήρια έκανε στην φίλη του, την Ελενίτσα ο Σωκράτης Κόκκαλης όταν εκείνη ζήτησε την βοήθειά του και τις συμβουλές του.

Μόνο ομώνυμο εκκλησάκι δεν έκανε για χάρη της στον Άγιο Αιμιλιανό ο Μίνωας Κυριακού.

Ευλαβικός προσκυνητής στα κάλη της είχε όλο το κανάλι να δουλεύει για την πάρτη της. Ακόμη και αγαπημένα οικογενειακά κειμήλια της είχε χαρίσει.

Αλλά η καρδιά της Ελενίτσας είναι ελεύθερο πουλί, δεν θέλω μόνιμη αγκαλιά δεν θέλω μόνιμα φιλιά, δεν θέλω έλεγχο τι κάνω και που πάω τι ώρα γύρισα εχθές, με ποιες αλήτευα προχθές, τέτοια σκλαβιά δεν την μπορώ δεν τη βαστάω, θα χτίσω είκοσι φωλιές κι άμα γουστάρω αγκαλιές, από κανάρα σε κανάρα θα πετάω.

Έτσι η Ελενίτσα όταν χώρισε με τον Μίνωα δεν απομακρύνθηκε από την οικογένεια του ΑΝΤ1. Βρήκε παρηγοριά στον “ανιψιό” της ηλικακά, Βασιλάκη Νομικό και επειδή της αρέσουν οι καλλίγραμμοι άνδρες φρόντιζε να καλεί τις εκπομπές της την «αφρόκρεμα» του πόλο για να σπάει η μονοτονία των βαρετών επιχειρηματιών που την προσκυνούσαν.

Όταν ήλθε η ώρα του γάμου ο Γιάννης Λάτσιος άνδρας ποιοτικός και έντεχνος, εμποτισμένος με κλασσική παιδεία που θα ζήλευε και ο Αλέξης Κωστάλας ήταν πρόθυμος να μοιρασθεί τα πάντα με την Ελενίτσα.

Έτσι και έγινε ώσπου μια μέρα η το τσουνάμι του πάθους στο πρόσωπο του Ματέο, νίκησε κατά κράτος το συζυγικό καθήκον και με μια λιτή ανακοίνωση ο γάμος πήγε περίπατο.

Η Ελενίτσα το γλεντάει προκαλώντας τέτοιο θόρυβο, με τα σερνικά ποικίλης ύλης που σέρνονται στα πόδια της, που καμία δεν μπορεί να την συναγωνισθεί.

Ούτε η Γιάννα, ούτε η Βάνα, ούτε ακόμη η Αλίκη Βουγιουκλάκη και η Ζωή Λάσκαρη δεν άφησαν στο πέρασμά τους τόσα θύματα όσα η Ελένη Μενεγάκη, των νταβατζήδων η αφέντρα.

Μόνο και μόνο γι΄αυτά τα επιτεύγματά της αξίζει ο θαυμασμός μας…Κι όχι μόνο γι΄αυτά:

Με το δηλητήριο να περισσεύει η Σάσα Σταμάτη, πρώην υπάλληλος του δήμου Μάνδρας, και συμπαρουσιάστρια του ζεύγους στο Πρωινό του ΑΝΤ1 γύρισε και είπε στον Λιάγκα:

-H συμμαθήτριά σου η Μενεγάκη (από το Γυμνάσιο Κολωνού-ο Λιάγκας και η Μενεγάκη υπήρξαν συμμαθητές) έκανε μια αρπαχτή 25.000 ευρώ για να ανάψει τα φώτα στο Χριστογεννιάτικο δένδρο του Golden Hall. Όταν την ρώτησαν απάντησε πως δεν σχολιάζει φήμες…»

Εμείς πάντως έχουμε την αίσθηση ότι η λέξη «αρπαχτή» η οποία παραπαίμπει κατά κάποιο τρόπο στο «αρπαχτικό» αδικεί την ωραία Ελένη. Η Ελένη είναι κατ΄αρχήν ένα κορίτσι που δίνεται με φλογισμένο πάθος στις σχέσεις της έστω κι αν αυτές διαρκούν 15’ και το τσιγάρο.

Μάλιστα με τους άνδρες-και δη τους επιχειρηματίες-μεγαλύτερης ηλικίας που πέρασαν από τη ζωή της (μια και τώρα πλέον ανήκει ολοκληρωτικά στον Ματέο), η Ελένη είχε κατανόηση αντίστοιχη με εκείνης της Τζούλιας Αλεξανδράτου, όταν αργούσε να ενεργοποιηθεί το βιάγκρα. Συνήθιζε δε να τους διαβάζει αποσπάσματα από το αγαπημένο τους αναγνωστικό-σαν κι αυτά που μοιράζει ο Ψυχάρης.

-Ελένη, να ένας λούτσος που όπου νάναι (σε μερικές εβδομάδες) θα ζωντανέψει και θα πεταχθεί από το τηγάνι…

Παρότι η Μαίρυλιν Μονρόε συνδέθηκε ερωτικά ταυτόχρονα με τους Σαμ Τζιανκάνα, Φράνκ Σινάτρα και Τζον Κέννεντυ, μπορούμε να σας πούμε με σιγουριά ότι απλά τρώει την σκόνη της Ελένης Μενεγάκη η οποία κράτησε, σαν μπιμπελό στις χούφτες της, όλες τις φίρμες της εγχώριας διαπλοκής: Κυριακού, Κοντομηνάς, Κόκκαλης, Γιώργος Βαρδινογιάννης, κ.λ.π, αισθάνθηκαν κάποια στιγμή στη ζωή τους την ανάγκη να γείρουν στον ώμο της.

Η Ελένη έκανε καριέρα ακολουθώντας με συνέπεια τις επιθυμίες της, τα ένστικτά της, κι εκείνα δεν την πρόδωσαν σχεδόν ποτέ. Όπου υπήρχε η χαρά του sex και η υπόσχεση του χρήματος η Έλενη δήλωνε παρούσα. Όταν το ένστικτο της μητρότητας της χτύπησε την  πόρτα εκείνη λιποθύμησε από έρωτα στα στιβαρά μπράτσα του Γιάννη Λάτσιου. Καθώς τα παιδιά μεγάλωναν η γυναίκα ξύπνησε μέσα της και άφησε σύξυλο τον Λάτσιο να ζητά παρηγοριά στον Κανάκη και η ίδια όργωνε τις παραλίες με τον Ματέο περιγράφοντας τα κατορθώματά της στις καλές της φίλες όπως είναι η Δέσποινα Βανδή και η Τζένη Μπαλατσινού.

Η Μενεγάκη υπήρξε και εξακολουθεί να είναι από τους στυλοβάτες του εγχώριου lifestyle. To τι χρήμα έβγαλαν κάποιοι πουλώντας το αφροδισιακό προιόν «Μενεγάκη» σε εξώφυλλα, πρωτοσέλιδα, εκπομπές και πάει λέγοντας είναι γνωστό.

Αλλά και η ίδια με το χρήμα υπήρξε γατί ατάιστο. Μέχρι και τον ΟΓΑ ξεπουπούλιασε η άτιμη. Ήταν τότε που εισέπραξε 3.192 ευρώ, ως επίδομα τρίτεκνης μητέρας!

Την αποκάλυψη είχε κάνει ο ποιοτικός Μαλέλης που νίκησε το Τέρας της κατάθλιψης και έκανε την λογοτεχνία Πετρούλα με μικρόφωνο, αναγκάζοντας όλους τους υπαλλήλους του ΣΚΑΙ να αγοράζουν τα βιβλία του. Διαφορετικά τους απέλυε.

Η “βόμβα” προκάλεσε καταιγίδα επικριτικών σχολίων, από επωνύμους και μη, με το ερώτημα “ό,τι νόμιμο και ηθικό;” να απασχολεί για άλλη μια φορά την κοινή γνώμη. Έτσι, ένα πενιχρό για την ίδια και πολύτιμο για χιλιάδες άλλες τρίτεκνες μητέρες επίδομα, απειλούσε να τσαλακώσει το προφίλ της αλλά η Ελένη δεν χαμπαριάζει από τέτοια. Σύμφωνα με πηγές από τον δήμο στον οποίο ανήκε, η παρουσιάστρια κατέθεσε αίτημα έκδοσης επιδόματος τρίτεκνης στις 27/2/2008. Στις 3/3/2008 τα έγγραφα προωθήθηκαν στον ΟΓΑ για έγκριση.

Η Ελένη όταν πρόκειται για λεφτά δεν αστειεύεται. Ρωτήστε και τον Λάτσιο με τον οποίο βρίσκονται στα δικαστήρια για την περιουσία που απέκτησαν στην διάρκεια του έγγαμου βίου της. Η ίδια πριν ακόμη ανακαλυφθούν οι υπεράκτιες, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είχε που να κρύψει τα 6 εκατ. Ευρώ bonus μετεγγραφής που είχε πάρει από καναλάρχη.

Το κορίτσι από τις δυτικές συνοικίες που έγινε η βασίλισσα του εγχώριου βλαχομπαρόκ lifestyle είχε εξομολογηθεί πως: «Δεν πήγαινα  σε πάρτι μέχρι τα 16 μου. Με παρακαλούσε  η μαμά μου. Καθόμουν σπίτι για  να αισθάνομαι την παρουσία της. Oταν πηγαίναμε εκδρομές κι έπαιζαν  τα παιδιά «Πυθία» εγώ καθόμουν εκτός. Ας έρθει έστω κι ένας συμμαθητής μου  να πει ότι έχει δώσει έστω κι ένα πεταχτό φιλί στο μάγουλο της Μενεγάκη. Ντρεπόμουν υπερβολικά…».

Mετά τα 16 της, αρχίζει ν ανεβάζει στροφές. Τότε μπαίνει σ ένα ταξί με τη μαμά της, ενώ ήταν ήδη μέσα μια συντάκτρια του Cosmopolitan η οποία της προτείνει να κάνει φωτογράφηση. Έτσι άρχισαν τα διαφημιστικά και κάπως έτσι μπήκαν και οι άντρες στη ζωή της.  Η πρώτη της δουλειά ήρθε  μετά από επιτυχές casting για την εκπομπή «Πρωινό Κοκτέιλ» με τον Ιάσονα Τριανταφυλλίδη. Ενας νεαρός έμπορος θα ήταν για την Ελένη το ξύπνημα του έρωτα. Ο επιχειρηματίας  Σταύρος Γαρδέρης, είχε κατάστημα με γυναικεία υποδήματα και νυφικά. Ο ωραίος της γειτονιάς, με την οικονομική άνεση, το ωραίο αυτοκίνητο και τους ευγενικούς τρόπους θα τη σαγήνευε. Ο Σταύρος και η Ελένη μετά από τρία χρόνια σχέσης αποφασίζουν να παντρευτούν. Εκείνη ήταν μόλις 19. Ο γάμος τους θα διαρκέσει ένα χρόνο. «Φλερτάρω με όλο τον κόσμο. Με νέους, γέρους, με άντρες, γυναίκες, παιδάκια, με τους φίλους μου, με τη μαμά μου. Έτσι είμαι εγώ, έτσι είναι το στυλ μου», θα δηλώσει το 1999.

Ενας νεαρός γιατρός, ο Δημήτρης Βήχος, θα διαδεχθεί τον Σταύρο στη ζωή της, προσπαθώντας να γιατρέψει τις πληγές του πρώτου της γάμου. Μαζί του θα κάνει αρκετές εξόδους στη νυχτερινή Αθήνα, στις  αρχές της δεκαετίας του 90, παρότι δήλωνε: «Πάντα πίστευα  ότι όταν φωτογραφηθείς με τον  αγαπημένο σου δημοσιώς έξω, δεν  έχεις ελπίδες να συνεχίσεις τη σχέση  αυτή…Εχω γίνει πολύ προληπτική. Πιστεύω  ότι όσο πιο μακριά κρατάς μια σχέση από τα φώτα της δημοσιότητας τόσο πιο πολύ τη βοηθάς να κρατήσει»

Κάποιοι τότε  μίλησαν για αρραβώνα. Μόνο που η Ελένη θα ήταν πλέον πιο προσεχτική με το μυστήριο του γάμου. Αλλωστε συμβουλεύονταν και τα άστρα. (Πιστεύει πολύ  στο Θεό –και στην αστρολογία.) Συνήθιζε να μελετάει τους αστρολογικούς χάρτες των ανθρώπων  που την ενδιαφέρουν «καταλαβαίνεις πώς θα είναι αυτός που θα έχεις μπροστά σου πριν προλάβεις να του μιλήσεις».

Τον γιατρό στη καρδιά της τον διαδέχθηκε ένας μουσικός, ο Χάρης Καλούδης, που έπαιζε μπουζούκι σ ένα από τα νυχτερινά σχήματα της Αθήνας. Με τον Χάρη συγκατοικούσαν στην ιδια πολυκατοικία, στη περιοχή του Ελληνικού, κοντά στο «Ρομέο». Η σχέση τους ήταν έντονη και πολύ συχνά ακουγόντουσαν να καυγαδίσουν. Στο μεταξύ η Ελένη άρχισε να συνδυάζει την τηλεοπτική καριέρα νε φωτογραφίσεις στα lifestyle περιοδικά της εποχής. Τη συνόδευε συνήθως ο στυλίστας Ηλίας Μιχαλόλιας, κοινός φίλος της Ελένης και της Τζένης Μπαλατσινού, εκείνη την εποχή. Οι φήμες που ήθελαν μαζί της ερωτευμένο, έναν άνθρωπο της νύχτας, τον Παύλο Κερεμίδη, θα αναστάτωναν εκείνη τη περίοδο τη ζωή της. Εκείνος θα έπεφτε νεκρός από σφαίρες αστυνομικών, έξω από το «Υγεία».

 Η σχέση της Ελένης Μενεγάκη με τον ισχυρό άνδρα του ομίλου Μίνωα Κυριακού, θ αποσχολούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα τα κοσμικά σαλόνια της Αθήνας. Τον χωρισμό της με τον Κυριακού, θ ακολουθούσε η πολυφωτογραφημένη από τους παπαράτσι σχέση της με τον νεαρό Βασίλη Νομικό, πρώην μπάρμαν και ανηψιό του διευθυντή παραγωγής του ΑΝΤ1 Αντωνιάδη. Ο Λάτσιος θα ερχόταν στη ζωή της, όταν εκείνη αποφάσισε ν αποκτήσει παιδιά. «Μακάρι τα παιδιά ν αποκτήσουν το μυαλό του άντρα μου και τα μάτια τα δικά μου…»

Ο δισεκατομμυριούχος που προσπάθησε να τα χάσει όλα και… τα κατάφερε!
Κι ενώ έτσι λειτουργούν οι ισχυροί της πλάκας Ελληνες επιχειρηματίες και μηντιάρχες δείτε τώρα και τη ζωή ενός πραγματικά πλούσιου ανθρώπου μπας και ξεστραβωθείτε.
Ένα δροσερό απογευματάκι στον σιδηροδρομικό σταθμό του Δουβλίνου, οι περίοικοι αντίκρισαν ξανά τον 86χρονο πια Chuck Feeney επιστρέφοντας από ένα από τα τελευταία του ταξίδια στο Λίμερικ της Ιρλανδίας.

Εκεί στεγάζεται ένα από τα κληροδοτήματά του, το Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, το οποίο φιλοξενεί 12.000 φοιτητές και υπάρχει μόνο χάρη στο όραμα του Feeney αλλά και τα 170 εκατ. δολάρια που έχει ξοδέψει όλα αυτά τα χρόνια για την ανώτατη εκπαίδευση των νιάτων της Ιρλανδίας.

Όπως και κάθε άλλη φορά, ο ηλικιωμένος Νεοϋορκέζος, γέννημα-θρέμμα του Νιου Τζέρσεϊ, κατέβηκε από την οικονομική θέση του τρένου με την πλαστική σακούλα με τις εφημερίδες ανά χείρας. Δεν ξεχώριζε καν από το πλήθος, εκπρόσωποι της εργατικής τάξης οι περισσότεροι, και κανείς δεν θα τον αναγνώριζε, παρά το γεγονός ότι έχει κάνει για την Ιρλανδία περισσότερα από κάθε άλλον από την εποχή του Αγίου Πατρικίου ακόμα.

Ο Feeney ξεγλίστρησε έξω από τον σταθμό παραμένοντας για άλλη μια φορά αθέατος. Έτσι όπως ακριβώς το θέλει δηλαδή εδώ και δεκαετίες. Η ιστορία του δεν είναι άλλη μια περιπέτεια αγαθοεργίας, αλλά μια πραγματική οδύσσεια να ξεφορτωθεί τα δισεκατομμύριά του κάνοντας καλό στην ανθρωπότητα.

Τον λένε πια «Τζέιμς Μποντ της φιλανθρωπίας» και λειτουργεί ως πρότυπο για βαθύπλουτους όπως ο Μπιλ Γκέιτς και ο Γουόρεν Μπάφετ, που κάνουν το ίδιο λίγο πολύ, αν και αυτοί δεν προσπαθούν να μείνουν στον άσο διαθέτοντας το σύνολο της περιουσίας τους. Γιατί ο αγώνας του Feeney είχε αυτό ακριβώς ως στόχο και ήταν μάλιστα για δεκαετίες μυστικός!

cchhooouuvagffiinneeyye8

Εδώ και πάνω από 30 χρόνια, ο κροίσος όργωνε την οικουμένη με ένα κρυφό σχέδιο κατά νου: να χαρίσει τα 7,5 δισ. δολάρια της προσωπικής του περιουσίας, ένα τρελό ποσό που είχε μαζέψει πουλώντας αφορολόγητα αγαθά στην αυτοκρατορία του με τα duty-free shops. Κάποια στιγμή έφτιαξε ένα ίδρυμα, το Atlantic Philanthropies, το οποίο άρχισε να ξεκοκαλίζει τα τρελά ποσά του σε έργα εκπαίδευσης, επιστήμης, υγείας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων παντού στον κόσμο, από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και την Ιρλανδία μέχρι το Βιετνάμ, τις Βερμούδες και τη Νότια Αφρική.

Μέχρι τα τέλη του 2016, το ίδρυμά του τα είχε καταφέρει, δαπανώντας και τα τελευταία εκατοντάδες εκατομμύρια του ιδρυτή του. Τώρα άρχισε να αποσύρεται σιγά σιγά από τα κονδύλια που χρηματοδοτούσε όλα αυτά τα χρόνια, καθώς τα ταμεία του άδειαζαν με γοργούς ρυθμούς. Σύμφωνα ακριβώς με το σχέδιο του Feeney δηλαδή, ο οποίος θέλησε να χαρίσει την περιουσία του όντας ακόμα εν ζωή.

Πολλοί λίγοι δισεκατομμυριούχοι έχουν δώσει περισσότερα και σίγουρα κανείς τους δεν τα έχει δώσει όλα. Το τελευταίο του δισεκατομμύριο (1,3 δισ., για να είμαστε ακριβείς) ξοδεύτηκε το 2016 και το ίδρυμα είναι τώρα σε διαδικασία νομικών εκκαθαρίσεων και απόσυρσης από διοικητικά συμβούλια και επιτροπές καταπιστευμάτων, κλείνοντας σταδιακά τις πύλες του μέχρι το 2020.

Μέσα σε ένα περιβάλλον επιχειρηματικής ηθικής όπου οι μεγιστάνες του πλανήτη συνεχίζουν να συγκεντρώνουν με εμμονή όσα περισσότερα πλούτη μπορούν, ο Feeney έκανε υπερωρίες δουλεύοντας διπλοβάρδιες για να μείνει ταπί!

Αυτή είναι η εντελώς ιδιαίτερη ιστορία του…

cchhooouuvagffiinneeyye5

Ο Chuck Feeney ένιωσε το κάλεσμα το 1984, καταμεσής μιας δεκαετίας που χαρακτηρίστηκε από την εξεζητημένη κατανάλωση και το κυνήγι του εύκολου πλουτισμού κοντολογίς, όταν μεταβίβασε δαιμονίως ολόκληρο το 38,75% του ποσοστού που κατείχε στον κολοσσό Duty Free Shoppers σε αυτό που θα γινόταν το φιλανθρωπικό ίδρυμα Atlantic Philanthropies.

Αυτό που έκανε ουσιαστικά ο άνθρωπος που είδε τον τραπεζικό του λογαριασμό να πέφτει από τα 7,5 δισ. στα μόλις 2 εκατ. δολάρια (ποσό που συνεχίζει να πέφτει μέχρι να εκμηδενιστεί) είναι να χορηγεί μεγάλα ποσά σε μεγάλα προβλήματα, από το να φέρει την ειρήνη στη Βόρεια Ιρλανδία και να εκσυγχρονίσει το εθνικό σύστημα υγείας του Βιετνάμ μέχρι να μετατρέψει το ξεχασμένο νησάκι Ρούζβελτ της Νέας Υόρκης σε ισχυρό προπύργιο της βιομηχανίας της τεχνολογίας.

Δεν ήθελε να περιμένει τον θάνατό του για να αρχίσει να κάνει τη διαφορά στον κόσμο, στήνοντας ένα κληροδότημα-βιτρίνα που θα έδινε ψίχουλα δεξιά και αριστερά. Όχι, ο Feeney είχε μπροστά του μια ανθρωπιστική αποστολή σπάνιας φύσης: κυνηγούσε εκείνους τους σκοπούς που θα είχαν δραστικές συνέπειες για τους ανθρώπους και έβαζε μέσα ό,τι είχε και δεν είχε. Και είχε πολλά, είναι η αλήθεια!

«Ο Chuck Feeney είναι ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα προς μίμηση και το απόλυτο ορόσημο του να δίνεις όσο ζεις», είπε γι’ αυτόν ο άνθρωπος που τον αναγνωρίζει ως έμπνευσή του, ο Μπιλ Γκέιτς. Και η αλήθεια είναι πως κατά τα πρώτα 15 χρόνια της ανθρωπιστικής του δράσης κρατούσε το πράγμα κρυφό και έφτανε μάλιστα πολύ μακριά για να είναι σίγουρος πως ο αγώνας του θα έμενε μυστικός.

cchhooouuvagffiinneeyye4

Την ώρα που οι άλλοι κροίσοι φροντίζουν να προσλάβουν μαρκετίστες και ειδικούς στις δημόσιες σχέσεις για να ακουστούν οι δωρεές τους στα πέρατα του κόσμου, καρφιτσώνοντας το όνομά τους πάνω στα κτίρια και τις μαρκίζες, ο Feeney είχε μια εμμονή να κρατιέται η δράση του μακριά από εφημερίδες και τηλεοράσεις. Οι περισσότεροι μάλιστα ευεργετημένοι του ιδρύματός του δεν ήξεραν καν από πού προέρχονταν οι καραβιές των χρημάτων που έμπαιναν στα ταμεία τους. Αυτοί που ήξεραν, είχαν πάρει όρκο ιερό να μην αποκαλύψουν ποτέ την ταυτότητα του μυστηριώδους ευεργέτη.

«Έπρεπε να πείσω το διοικητικό συμβούλιο ότι τα χρήματα ήταν νόμιμα, ότι δεν προέρχονταν από αμφιλεγόμενη πηγή και δεν ήταν λεφτά της Μαφίας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρώην πρόεδρος του φημισμένου Cornell University, πριν αναλάβει το τιμόνι του Atlantic Philanthropies. «Και ήταν πράγματι δύσκολο», σημειώνει με νόημα.

Στο τέλος η ιστορία του άρχισε να γίνεται γνωστή, μιας και δεν σεβάστηκαν όλοι την απόφασή του να μην αποκαλυφθεί ο άγνωστος κροίσος που δαπανά δισεκατομμύρια στα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου. Μερίδιο ευθύνης σε αυτό είχαν Μέσα με σημαντικό δημοσιογραφικό αντίκτυπο (όπως το «Forbes»), αν και ο διακαής πόθος του για ανωνυμία παρέμενε αρνούμενος διακριτικά οποιαδήποτε εμπλοκή με πράγματα και καταστάσεις.

cchhooouuvagffiinneeyye13

Μέχρι και το 2012 εξάλλου, όταν η ιστορία του είχε γίνει τελικά ευρύτερα γνωστή και ο ίδιος αναγκάστηκε να βγει, να παραδεχθεί την αλήθεια και να ενημερώσει πως μέχρι τα τέλη του 2016 η περιπέτειά του θα έχει πάρει τέλος ξοδεύοντας και το τελευταίο του δισεκατομμύριο, είχε δώσει μόλις μια χούφτα συνεντεύξεις. Τώρα που το πράγμα έφτανε στο τέλος του, εμφανιζόταν σαφώς πιο ομιλητικός, αν και πάλι προτιμά να στέλνει τους δημοσιογράφους και τους βιογράφους του μια βόλτα στους σκοπούς που χρηματοδοτούσε για τριάντα χρόνια, προτιμώντας να μιλά το έργο του αντί για το στόμα του.

Όπως θα δούμε, αυτό που αποκαλύφθηκε ήταν μια παράξενη και γεμάτη αγάπη για τον άλλο ζωή…

cchhooouuvagffiinneeyye1

Ο Αμερικανός ιρλανδικής καταγωγής Charles Francis «Chuck» Feeney μεγάλωσε στην ιρλανδική παροικία του εργατικού δήμου Elizabeth του Νιου Τζέρσεϊ μέσα στα χρόνια της Μεγάλης Ύφεσης. Αφού υπηρέτησε τη θητεία του στην Πολεμική Αεροπορία και πήρε μέρος στον Πόλεμο της Κορέας, σπούδασε ξενοδοχειακά στο Cornell και μετακόμισε μετά στη Γαλλία για να επεκτείνει τις ακαδημαϊκές του γνώσεις.

Εκεί θα δει μια επαγγελματική ευκαιρία και θα ακούσει το ένστικτό του, ακολουθώντας πια το δρομολόγιο του ατλαντικού στόλου των ΗΠΑ και πουλώντας αφορολόγητο αλκοόλ στα ναυτάκια. Ο ανταγωνισμός ήταν βέβαια λυσσαλέος, εκείνος χρησιμοποίησε ωστόσο τη στρατιωτική του εμπειρία αλλά και το δαιμόνιό του για να αποκτά πρόσβαση πάνω στα πλοία και να παίρνει πληροφορίες για τον επόμενο σταθμό του στόλου. Ακόμα και με ιερόδουλες συνομιλούσε, που ήξεραν καλά το στρατιωτικό δρομολόγιο!

Κάποια στιγμή έφερε και έναν συμφοιτητή του (Bob Miller) από το Cornell στη δουλειά και το δίδυμο άρχισε τώρα να πουλά από αρώματα και κοσμήματα μέχρι και αυτοκίνητα στους στρατευμένους και τους τουρίστες. Αργότερα στο άρμα θα προσδένονταν ως συνιδιοκτήτες ένας δικηγόρος (Tony Pilaro) και ένας λογιστής (Alan Parker), καθώς η δουλειά αυξανόταν και έπρεπε να γίνει περισσότερο επαγγελματικό το πλαίσιο. Το αποτέλεσμα; Μέχρι το 1964, η εταιρία τους Duty Free Shoppers είχε 200 υπαλλήλους και παρουσία σε 27 χώρες.

Ήταν μια καλή επιχειρηματική ιδέα, σύντομα όμως η τουριστική έκρηξη της Ιαπωνίας θα μεταμόρφωνε την εταιριούλα σε έναν από τους πλέον επικερδείς λιανοπωλητές της Ιστορίας! Γιατί εκείνη τη χρονιά (1964), λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς του Τόκιο, η Ιαπωνία απέσυρε τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς στους κατοίκους της (που είχαν καθιερωθεί μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου ώστε να ξαναχτιστεί η χώρα) επιτρέποντας στους Ιάπωνες να βγουν ξανά εκτός χώρας.

cchhooouuvagffiinneeyye2

Όπως ξέρουμε, ορδές ιαπώνων τουριστών κατέκλυσαν τον κόσμο με άφθονο παραδάκι για ξόδεμα. Η Χαβάη και το Χονγκ Κονγκ είχαν την τιμητική τους κι εκεί έστρεψε τώρα ο Feeney την προσοχή του. Έχοντας μάθει μερικά κουτσογιαπωνέζικα στον στρατό, προσέλαβε ωραίες Γιαπωνεζούλες να δουλεύουν στα αφορολόγητα καταστήματά του, που πουλούσαν από κονιάκ και τσιγάρα μέχρι δερμάτινες γυναικείες τσάντες και άλλα ακριβά δωράκια, τα οποία αγόραζαν σαν τρελοί οι Ιάπωνες για να τα φέρουν πίσω στην πατρίδα.

Σύντομα θα είχε στο μισθολόγιό του ακόμα και ξεναγούς, οι οποίοι άρπαζαν τα τουριστικά γκρουπ από το αεροδρόμιο και τα έφερναν βόλτες στα αφορολόγητα καταστήματά του πριν καν περάσουν από το λόμπι του ξενοδοχείου. Ήθελε να είναι το πρώτο μέρος που θα ξόδευαν τα λεφτά τους οι ολόφρεσκοι ιάπωνες τουρίστες!

Αργότερα προσέλαβε ακόμα και αναλυτές για να προβλέψουν ποιες πόλεις θα κατακλυστούν μετά από τα κοπάδια των ταξιδιωτών από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Τα μαγαζιά του ξεπηδούσαν τώρα σαν μανιτάρια και εκτείνονταν από το Άνκορατζ και το Σαν Φρανσίσκο μέχρι το Γκουάμ και τη Σαϊπάν, το μικρό τροπικό νησάκι κοντά στην Ιαπωνία που θεωρούσε ο Feeney πως θα γινόταν ο επόμενος δημοφιλής προορισμός των Γιαπωνέζων. Μόνο που το νησί δεν είχε αεροδρόμιο, γι’ αυτό και ξόδεψε ο ασίγαστος επιχειρηματίας 5 εκατ. δολάρια για να του φτιάξει ένα!

Με τέτοιες επιθετικές κινήσεις και μεγαλόπνοα πλάνα, η εταιρία του γιγαντώθηκε αστραπιαία. Ο ίδιος είδε την προσωπική του περιουσία να ακολουθεί το ίδιο μονοπάτι. Το 1967 έλαβε ετήσιο μέρισμα από το πακέτο του στην DFS της τάξης των 12.000 δολαρίων. Το αντίστοιχο μέρισμα για το 1977 ήταν 12 εκατ. δολάρια! Μέσα στην επόμενη δεκαετία, ο Feeney είδε τον λογαριασμό του να ανέρχεται στα 334 εκατ. δολάρια, τα οποία επένδυε πια στα πάντα, από ξενοδοχεία και αλυσίδες λιανεμπορίου μέχρι φίρμες ρούχων και επιχειρήσεις τεχνολογίας. Κρατούσε πάντοτε χαμηλό προφίλ, μόνο που τώρα το κομπόδεμά του παραήταν μεγάλο για να περνά στα «ψιλά» του επιχειρηματικού κόσμου.

cchhooouuvagffiinneeyye3

Κι έτσι το 1988 το «Forbes» φιλοξένησε ένα εκτεταμένο άρθρο που αποκάλυψε τόσο την τεράστια επιτυχία της DFS όσο και το άφθονο παραδάκι των τεσσάρων ιδιοκτητών. Η αλυσίδα είχε πια τζίρο πωλήσεων της τάξης του 1,6 δισ. δολαρίων τον χρόνο και σε πολλούς δείκτες ξεπερνούσε ακόμα και την Apple!

«Η αντίδρασή μου ήταν ‘‘Ωχ! Πάει η κάλυψή μου’’», είπε χρόνια αργότερα ο Feeney, που δεν θεώρησε πάντως πως είχε γίνει καμιά ανεπανόρθωτη ζημιά στη δημόσια εικόνα του. Παρέμενε άγνωστος εν πολλοίς παρά το γεγονός ότι το έγκριτο περιοδικό τον έστεψε στην 31η θέση των πλουσιότερων Αμερικανών εκείνη τη χρονιά, με προσωπική περιουσία στα 1,3 δις. δολάρια.

Μόνο που το «Forbes» έκανε δυο λαθάκια: πρώτον, η περιουσία του ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη και, δεύτερον, δεν ήταν πια δική του!

cchhooouuvagffiinneeyye9

Μόνο ένας μικρός κύκλος ήξερε το δεύτερο αυτό μυστικό του Feeney, ότι ο ίδιος δεν είχε δηλαδή παρά λίγα εκατομμυριάκια στον προσωπικό του λογαριασμό! Εξαιρετικά λιτός στη ζωή του, δεν είχε άλλωστε τι να τα κάνει, αφού ούτε αυτοκίνητο δεν χρησιμοποιούσε. Την ώρα που η ομάδα του συναντιόταν με τον ίδιο τον Μάλκολμ Φορμπς για να θέσουν τα νούμερα στις σωστές τους διαστάσεις, ο ίδιος αποφάσισε να μην ασχοληθεί άλλο με τις τυπικότητες. Παράμεινε πάντως στη λίστα του «Forbes» μέχρι το 1996.

Για να περιορίσει μάλιστα τους φόρους, μεταβίβασε το ιδιοκτησιακό καθεστώς ολόκληρου του ποσοστού του στο ίδρυμα Atlantic μέσω ενός περίπλοκου δικτύου παράκτιων εταιριών, καθώς δεν ήθελε να χαθεί σεντς από τη νέα αποστολή του. Συνέχισε φυσικά να αναπτύσσει την εταιρία του μέσω επιθετικών στρατηγικών και να οργώνει την οικουμένη κατακτώντας συνεχώς νέες αγορές και υπερνικώντας τον ανταγωνισμό, ό,τι έβγαζε πάντως δεν πήγαινε στα δικά του ταμεία.

Λάτρευε να βγάζει λεφτά, μόνο που τώρα δεν τα χρειάζονταν για κείνον. Κι αυτό γιατί ήταν ευτυχισμένος και με λίγα πράγματα, έχοντας μεγαλώσει σε ένα ταπεινό σπιτικό της εργατικής τάξης και μη θέλοντας ποτέ τίποτα περισσότερο. Ανταγωνιστική φύση καθώς ήταν, η επιχειρηματική του ηθική ερχόταν σε τραγική αντίθεση με τις κινήσεις της προσωπικής του ζωής. «Δεν αντιπαθώ τα λεφτά, έχεις όμως μόνο τόσα λεφτά όσα μπορείς να χρησιμοποιήσεις», λέει ο ίδιος.

cchhooouuvagffiinneeyye13

Τώρα έβγαζε μάλιστα ακόμα περισσότερα για την DFS και το ίδρυμά του, καθώς στην τσέπη του δεν έμπαινε πια τίποτα. Διατήρησε τη θέση ευθύνης του στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, τώρα όμως είχε μια νέα αποστολή στη ζωή. Γι’ αυτό και προσπάθησε να πείσει τους άλλους τρεις ιδιοκτήτες να πουλήσουν την DFS, κάτι που έμελλε να αποδειχθεί δύσκολο. Ελάχιστοι κολοσσοί θα μπορούσαν εξάλλου να την απορροφήσουν και ο Feeney είχε προκρίνει τον γαλλικό όμιλο LVMH του επίσης δισεκατομμυριούχου Bernard Arnault.

Τα επόμενα δύο χρόνια ξοδεύτηκαν σε meetings και συμφωνίες και κόντρα συμφωνίες, καθώς το παιχνίδι της εξαγοράς αποδείχθηκε ιδιαιτέρως περίπλοκο. Μέσα στο κλίμα αυτό αποκαλύφθηκε το 1997 η πλήρης έκταση της φιλανθρωπικής δράσης του Feeney, όταν οι τρεις από τους τέσσερις μεγαλομετόχους της DFS πούλησαν τελικά τα πακέτα τους στην LVMH και έμαθε ο επιχειρηματικός κόσμος ότι το μέρισμα του Feeney των 1,6 δισ. δολαρίων μπήκε στα ταμεία όχι του ίδιου, αλλά του ιδρύματός του.

Τώρα είχε χάσει την πολυπόθητη ανωνυμία των δωρεών του, απέκτησε όμως ένα νέο εργαλείο για τη φιλανθρωπική του δράση: το πιστό κοινό! Δύο από τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη, οι Μπιλ Γκέιτς και Γουόρεν Μπάφετ, τον αναγνωρίζουν ως μέντορά τους και βασική πηγή έμπνευσης για τη δική τους πρωτοβουλία, η οποία μετρά πλέον περισσότερους από 90 από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου που έχουν δεσμευτεί να δώσουν τη μισή τους περιουσία για κοινωφελείς σκοπούς.

 Το Gates Foundation δουλεύει εξάλλου στα ίδια πρότυπα φιλανθρωπίας που έθεσε ο Feeney: επιλέγεις σκοπούς που θα μεγιστοποιήσουν τον αντίκτυπο κάθε δολαρίου που δίνεις, είτε μιλάμε για 250.000 δολάρια ανθρωπιστικής βοήθειας στην Αϊτή μετά τον σεισμό είτε για 290 εκατ. δολάρια για νέο ιατρικό κέντρο μέσα στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο.

Ο ίδιος δεν τα έδινε άλλωστε ελαφρά τη καρδία, κάνοντας τα ιδρύματα να μάχονται για τα λεφτά του παρουσιάζοντας λεπτομερή σχέδια για την απορρόφηση των κονδυλίων, με πλήρη μάλιστα διαφάνεια. Όποιο ίδρυμα ξεστράτιζε εξάλλου από τα συμφωνημένα, ο Feeney τού έκοβε τη χρηματοδότηση, επιλέγοντας σταδιακά σχέδια που θα μπορούσαν κάποια στιγμή να χρηματοδοτηθούν μόνα τους, ώστε να μη χρειάζονται οι εκάστοτε κοινωνικές ομάδες την ελεημοσύνη κανενός.

cchhooouuvagffiinneeyye16

Κι έτσι κατηύθυνε δισεκατομμύρια δολάρια σε πανεπιστημιακή έρευνα αιχμής στην Ιρλανδία και την Αυστραλία, θεωρώντας πως θα φτιάξει έτσι ένα εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό που θα αλλάξει τη μοίρα της χώρας. Η «Επιχείρηση Χαμόγελο», μια φιλανθρωπική δράση που χρηματοδοτεί επεμβάσεις για το παιδικό λυκόστομα στις αναπτυσσόμενες χώρες του κόσμου, παραμένει ένα από χαρακτηριστικά έργα του που έκαναν πράγματι τη διαφορά.

Όπως τη μεγάλη διαφορά κάνει και ο τρόπος που χορηγεί ποσά, αναγκάζοντας κράτη και κυβερνήσεις να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Η περίπτωση της Ιρλανδίας είναι εδώ δηλωτική: ήταν το 1997 όταν ανακοίνωσε πως θα διαθέσει περισσότερα από 100 εκατ. δολάρια στα πανεπιστήμια της χώρας, μόνο όμως αν έβαζε και η κυβέρνηση το ίδιο ακριβώς ποσό. Έγινε φυσικά στη στιγμή, εκεί που πρωτύτερα δεν υπήρχε κρατικό φράγκο για την πανεπιστημιακή έρευνα.

 Είναι όμως και το άλλο: δεν έχει μοστράρει πουθενά, σε κανένα νοσοκομείο, σχολείο ή βιβλιοθήκη που έχει χτίσει το όνομά του, καθώς ο αγώνας του είναι να βγάζει συνεχώς περισσότερα για τον εκάστοτε σκοπό. Κι έτσι προτιμά να εκχωρεί αυτό το προνόμιο σε κάποιον άλλο βαθύπλουτο που θα πείσει να ενταχθεί στον σκοπό, καθώς έχει βρει λέει πως οι άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να ξοδέψουν εκατομμύρια για την υστεροφημία τους.

Ο ίδιος δεν έχει την αλαζονεία μέσα του και είναι τόσο ολιγαρκής μέχρι παρεξηγήσεως. Έχει καλύψει εκατομμύρια κυριολεκτικά χιλιόμετρα με τρένα και λεωφορεία, έχει μείνει σε φτηνοξενοδοχεία παντού στον κόσμο και ταξιδεύει πάντα στην οικονομική θέση των αεροπλάνων, μιας και «η διακεκριμένη θέση δεν σε πάει στον προορισμό σου γρηγορότερα». Γι’ αυτό και φορά εξάλλου ένα φτηνό ρολόι Casio, καθώς μετρά την ίδια ώρα με ένα Rolex.

cchhooouuvagffiinneeyye10

Παρά το γεγονός ότι εξασφάλισε την οικογένειά του (την πρώην σύζυγο και τα πέντε του παιδιά) με μερίδιο από ένα καταπίστευμα 140 εκατ. δολαρίων, ο ίδιος δεν κράτησε τίποτα για τον εαυτό του. Ζει με τη δεύτερο σύζυγό του, και πρώην γραμματέα του, σε ένα από τα τρία μικρά διαμερισματάκια -ιδιοκτησίας του ιδρύματός του- σε Δουβλίνο, Σαν Φρανσίσκο και Μπρίσμπεϊν, ενώ όταν κατεβαίνει στη Νέα Υόρκη κοιμάται στο σπίτι της κόρης του.

Όσο για τη φορολογική του ηθική, θα ήταν εντελώς κατακριτέα αν όσα έσωζε πήγαιναν στην τσέπη του. Καθ’ όλη την καριέρα του, από την ίδρυση της εταιρίας του στο Λιχτενστάιν, τη μεταφορά της κατόπιν στις Βερμούδες και το πέρασμά της στην τότε γυναίκα του, ο Feeney προσπαθούσε να γλιτώσει φόρους, καθώς λιγότεροι φόροι σήμαιναν γι’ αυτόν περισσότερα λεφτά για αγαθοεργίες.

cchhooouuvagffiinneeyye7

«Οι άνθρωποι που έχουν λεφτά έχουν μια υποχρέωση», λέει ο ίδιος, «δεν λέω πως είμαι ο κατάλληλος να τους πω τι να κάνουν, πρέπει πάντως να τα χρησιμοποιήσουν με σοφία», δηλώνει χωρίς περιστροφές ο άνθρωπος που έχει τιμηθεί με διδακτορικά διπλώματα από όλα τα πανεπιστήμια της Ιρλανδίας!

Ο νέος του φόβος πια, αισίως στα 86 του και έχοντας μόλις ολοκληρώσει την εκστρατεία του να δώσει και τα 7,5 δισ. δολάρια που έβγαλε στη ζωή, είναι το Χόλιγουντ! Και η πρόθεση του Τζορτζ Κλούνεϊ να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη την απίστευτη πραγματικά ιστορία του. Ποιος θα ήθελε όμως να τον ενσαρκώσει στο σινεμά; «Πιθανότατα ο Ντάνι ΝτεΒίτο», λέει και χασκογελά σαν παιδί που έκανε τελικά αυτό που ήθελε και το έκανε με τον δικό του τρόπο…

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK