kourdistoportocali.comNews DeskO Bαρδής, ο Τσίπρας, ο Κουφοντίνας και η Φώφη

Οι 8 του βαθέως ΠΑΣΟΚ

O Bαρδής, ο Τσίπρας, ο Κουφοντίνας και η Φώφη

Η 17Ν εκτοξεύει 3 ρουκέτες και ανατινάζει ένα ΙΧ για να σκοτώσει τον Βαρδινογιάννη

27 χρόνια πριν.

Νέα Ερυθραία 20 Νοεμβρίου 1990. Ωρα 9.20 το πρωί. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας παρέα με τους Σάββα και Χριστόδουλο Ξηρό και τον Ηρακλή Κωστάρη εκτοξεύουν 3 ρουκέτες κατά του αυτοκινήτου του Βαρδή Βαρδινογιάννη ενώ ταυτόχρονα πυροδοτούν και βόμβα που είχε τοποθετηθεί σε σταθμευμένο ΙΧ.

Ο Βαρδής σώζεται από θαύμα και εξαιτίας του θωρακισμένου αυτοκινήτου. Ο ίδιος (και οι συγγενείς των υπόλοιπων θυμάτων της 17 Νοέμβρη) 27 χρόνια μετά παρακολουθεί τον Δημήτρη Κουφοντίνα να βγαίνει με άνεση Μπελμοντό από τις φυλακές Κορυδαλλού.

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής είχε προκαλέσει μεγάλη εντύπωση στους αστυνομικούς η χρησιμοποίηση τριών ρουκετών και μιας βόμβας, ενέργεια που κατά τις εκτιμήσεις τους «έδειχνε τη σιγουριά των μελών της 17Ν στο στήσιμο τέτοιων, μεγάλου ρίσκου, επιχειρήσεων».

Μάλιστα, ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Ιωάννης Βασιλειάδης κατηγόρησε τη 17Ν ότι ήθελε να προκαλέσει με την επίθεση αυτή 15-20 νεκρούς.

Έγινε για πρώτη φορά αναφορά στην οργάνωση και στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των μελών της 17Ν, αφού μια τέτοια επίθεση – με τρεις ρουκέτες – στο κέντρο της Αθήνας δεν είχε επιχειρηθεί ποτέ στο παρελθόν.

«17Ν: Νέα λίστα στόχων» έγραφε η «Ελευθεροτυπία» στις 22.11.1990, η οποία εκτιμούσε ότι μέσα σε αυτήν περιλαμβανόταν και υπουργός. Σήμερα

Η Αστυνομία έχει στη διάθεσή της την ομολογία του Χριστόδουλου Ξηρού, ο οποίος στην προανακριτική του κατάθεση παραδέχθηκε τη συμμετοχή του: «… Συμμετείχα στην ενέργεια εκτόξευσης τριών ρουκετών κατά του Βαρδινογιάννη, στην Εκάλη. Μαζί μου ήταν ο αδελφός μου ο Σάββας, ο “Λουκάς” (σ.σ.: Κουφοντίνας) και πιθανόν ο “Χάρης” (σ.σ.: Ηρακλής Κωστάρης). […] Στη συγκεκριμένη περίπτωση το μπουτόν το πάτησε ή ο Σάββας ή ο “Λουκάς”».
Δείτε το ρεπορτάζ του Αργύρη Ντινόπουλου στην ΕΡΤ για την απόπειρα δολοφονίας του Βαρδή Βαρδινογιάννη:

Συγκεκριμένα, σημείωσε ότι σκοπός των δραστών ήταν να τον σκοτώσουν, αλλά -όπως είπε- δεν γνωρίζει ποια ήταν τα κίνητρά τους.

«Ούτε πολιτικό πρόσωπο είμαι, ούτε με την πολιτική ασχολήθηκα, ούτε σε κανένα σκάνδαλο είμαι αναμεμειγμένος» επισήμανε ο Β.Βαρδινογιάννης.

Παράλληλα, τόνισε ότι εάν το αυτοκίνητό του δεν ήταν θωρακισμένο και εάν η απόσταση βολής ήταν μεγαλύτερη, η απόπειρα εναντίον του θα είχε πετύχει, καθώς δύο εκ των τριών ρουκετών που πυροδοτήθηκαν χτύπησαν το όχημά του.

Ο κ. Βαρδινογιάννης ανέφερε ότι μετά από την επίθεση και επί δύο έτη ερεύνησε την υπόθεση, ωστόσο χωρίς αποτέλεσμα. «Έφερα ξένους εδώ, αλλά δεν είχα κανένα αποτέλεσμα. Έψαξα να βρώ ποιοί είναι, αλλά δεν τους βρήκα. Ήμουν άτυχος για να τους βρώ» είπε.

Αλέξανδος Γιωτόπουλος>8 ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ ήταν πάνω από μένα στην ιεραρχία της οργάνωσης

Νοέμβριος 2017. Πρωθυπουργός είναι ο Αλέξης Τσίπρας και συγκυβερνήτης ο Πάνος Καμμένος που είχε ξοδέψει χρόνο και χρήμα για να εντοπίσει τα μέλη της 17 Νοέμβρη. Kι ενώ ο Κουφοντίνας θα βγει με άδεια ο φερόμενος  ως αρχηγός της 17Ν κάνει λόγο για 8 ασύλληπτους τρομοκράτες για τους οποίους αφήνει να εννοηθεί ότι είναι ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Τον δε Κουφοντίνα αποκαλεί άνθρωπο των Μυστικών Υπηρεσιών. Ιδιες απόψεις έχει εκφράσει και ο Τζωρτζάτος.

Ακολουθούν τα επίμαχα σημεία από επιστολή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου>

Στο παράνομο σπίτι-γιάφκα της 17Ν που αποκαλύφθηκε το 2002, υπήρχε ένα όπλο που «έκαιγε» ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Το όπλο αυτό δε βρέθηκε. Ποιος το εξαφάνισε; Οι Μυστικές Υπηρεσίες; Κάποιος απ’ τους συλληφθέντες που συνεργάστηκε με τις Αρχές; Δεύτερο, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή θα ‘πρεπε να βρεθούν επίσης σημαντικά χειρόγραφα του ίδιου προσώπου. Ούτε αυτά βρέθηκαν. Ποιος τα εξαφάνισε; Τρίτο, υπήρξαν επιβαρυντικές καταθέσεις εναντίον του ίδιου και εναντίον άλλων δύο (2) κολλητών του από συλληφθέντες που συνεργάστηκαν με τις Αρχές. Καταθέσεις περισσότερες από μία.

Ποιος έδωσε εντολή να αγνοηθούν και να μπουν στο αρχείο; Οι τρεις (3) αυτοί συνδέονταν με άλλους πέντε (5). Απ’ αυτήν την ομάδα των τουλάχιστον οκτώ (8), ορισμένοι είχαν άμεση συμμετοχή σε ανθρωποκτονίες. Αλλοι σε βίαιες ενέργειες σοβαρές που προκάλεσαν τραυματισμούς. Ενώ η δραστηριότητα των πιο ασήμαντων ήταν πιο ουσιαστική και πιο συνειδητή απ’ αυτήν ορισμένων που καταδικάστηκαν στη Δίκη σε σχετικά μικρές ποινές και εξέτισαν πραγματική ποινή άνω των 5 χρόνων. Κανένας απ’ αυτούς δε συνελήφθη. Σε κανένα δεν ασκήθηκε δίωξη. Γιατί;

Για δύο λόγους. Ο πρώτος κυριότερος και καθοριστικός είναι ότι οδηγούσαν σε έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, τον οποίο δεν ήθελαν να αγγίξουν. Που δεν είναι βέβαια η αριστερά είτε κοινοβουλευτική είτε εξωκοινοβουλευτική. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι αν συλλαμβάνονταν έστω 2 ή 3 απ’ αυτούς, δεν υπήρχε καμία περίπτωση να καταδικαστώ ως ηθικός αυτουργός. Γιατί το προφίλ τους, τόσο το πολιτικό όσο και το επαγγελματικό είχε κάποια βαρύτητα και δεν θα μπορούσαν να τους παρουσιάσουν ως απλά ενεργούμενα που εκτελούν τυφλά τις εντολές μου. Οι παλιοί μου φίλοι της Δικτατορικής περιόδου χρησιμοποιήθηκαν ως μανδύας πίσω απ’ τον οποίο, τους έκρυψαν. Δεν έχαναν ευκαιρία ν’ αφήνουν ανοιχτά υπονοούμενα ότι αυτοί ήταν τα μέλη της 17Ν.

Πριν από 2 ή 3 χρόνια το Στέητ Ντιπάρτμεντ εξέδιδε ανακοινώσεις για ασύλληπτα μέλη της 17Ν και για κίνδυνο αναζωπύρωσης της τρομοκρατίας. Αποσιωπώντας βέβαια ότι όχι μόνο τους γνώριζαν όλους, αλλά και ότι ήταν αυτοί -ακριβέστερα η CIA- που απεφάσισαν να μην τους συλλάβουν. Κι ότι ήταν ακίνδυνοι αφού τους είχαν καταστήσει ομήρους στα χέρια τους, εκβιάζοντάς τους.
Αν είχαν συλληφθεί η Δίκη θα έπαιρνε άλλη τροπή. Η διαδικασία θα είχε τελείως άλλη πολιτική κατεύθυνση και ίσως η Δίκη να ήταν δίκαιη. Τέλος η απόφαση για αρκετούς απ’ τους κατηγορουμένους αλλά και για μένα, θα ήταν τελείως διαφορετική.

Ολοι γνωρίζουν ότι ο επαναστάτης βαψομαλλιάς (Xριστόδουλος Ξηρός) που παραβίασε πέρσι τους όρους της άδειας, παγίδεψε μια ομάδα αγωνιστών, παραμυθιάζοντάς τους ότι τάχα θα οργάνωνε την δραπέτευσή τους απ’ τον Κορυδαλλό. Αυτοί όμως στο τέλος, τον πήραν χαμπάρι και τον κατάγγειλαν. Ετσι είχε πια καεί. Επρεπε λοιπόν να τον αντικαταστήσουν με κάποιον άλλο. Εφεραν λοιπόν τον κολλητό του, Ντόναλτσον της 17Ν (Κουφοντίνας) στη θέση Α. Και παρότι υπάρχει στεγανότητα ανάμεσα στις δύο θέσεις, φοβούνται λόγω της γειτνίασης ότι μπορεί με κάποιο τρόπο να τους σφυρίξουμε την αλήθεια και να τους χαλάσει η σούπα. Αυτό είναι όλο.

Ερχόμαστε στο σήμερα. Επανειλημμένα δημοσιεύματα θέλουν τον Βαρδινογιάννη να στηρίζει τόσο τον Σύριζα όσο και το ΠΑΣΟΚ της Φώφης και κυρίως την ίδια την Φώφη Γεννηματά. Δεν παίρνουμε όρκο ότι έτσι έχουν τα πράγματα και πως υπάρχει κάτι παραπάνω από μια καλή επικοινωνία ανάμεσα στον επιχειρηματικό κόσμο και στο πολιτικό προσωπικό-όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις ευρωπαικές χώρες.

Με αφορμή τα αποτελέσματα των εκλογών στην Κεντροαριστερά και την φημολογούμενη συμπάθεια του Βαρδή στην Φώφη Γεννηματά, ο Θανάσης Μαυρίδης θα γράψει στο liberal.gr>

O μόνος που δικαιούται να πιστεύει ότι η Φώφη δεν θα είναι η νικήτρια στις εσωκομματικές εκλογές της επόμενης Κυριακής είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης. Τα όνειρα δεν έχουν ακόμη απαγορευτεί στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Εκείνο που πλέον απαγορεύεται μετά από την κοσμοσυρροή της πρώτης Κυριακής είναι οι δεύτερες και οι τρίτες σκέψεις για συνεργασία του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ή όποιου άλλου με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν θα το ήθελε ούτε ο Βαρδής! Ο άνθρωπος που βλέπει την κόρη του αείμνηστου Γιώργου Γεννηματά σαν δική του κόρη, θα ήθελε να την δει στην θέση της πρωθυπουργού.

Όταν ο Νίκος Ανδρουλάκης μιλούσε για τα επιχειρηματικά συμφέροντα, αναφερότανε ακριβώς σε αυτό: Στην ιδιαίτερη αδυναμία που έχει ο Βαρδής Βαρδινογιάννης στην Φώφη Γεννηματά. Αλλά δεν ευθύνεται ο Βαρδής για το γεγονός ότι οι αντίπαλοι της Φώφης δεν κατάφεραν να την ανησυχήσουν. Ακόμη και ο Νίκος δύσκολα θα καταφέρει να απειλήσει την Φώφη. Εκτός κι αν καταφέρει το απίθανο: Να συσπειρώσει τους μηχανισμούς του Βαγγέλη Βενιζέλου που στήριξαν αυτόν και του Γιώργου Παπανδρέου που στήριξαν τον Γιώργο Καμίνη. Αν το καταφέρει, αυτό θα δείξει έναν άνθρωπο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που θα αξίζει περισσότερα από την θέση του προέδρου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Εκείνοι, πάντως, που έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν και δεν το κρύβουν είναι οι ένοικοι του Μαξίμου. Όχι γιατί δεν θα μπορούσαν να συνεννοηθούν με την Φώφη Γεννηματά ή ακόμη και με τον Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά διότι ο κόσμος που πήγε και ψήφισε στις εκλογές θα θεωρούσε μία τέτοια κίνηση ως προδοσία.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία μεγάλη και ιστορική ανατροπή. Εκεί που στον ΣΥΡΙΖΑ τα είχαν όλα τακτοποιημένα, πιστεύοντας ότι ένα μικροσκοπικό ΠΑΣΟΚ θα ήταν εύκολη λεία στα νύχια τους, μας προέκυψε στα ξαφνικά κάτι άλλο. Ένας νέος φορέας, έτοιμος να υποδεχτεί πίσω τους ψηφοφόρους εκείνους που οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Εκεί, δηλαδή, που στο Μαξίμου προετοιμαζόντουσαν για την δυναμική επάνοδο του Αλέξη Τσίπρα στην σκηνή, σαν εκείνον τον rock star που επιστρέφει έπειτα από μία μεγάλη κρίση στην καριέρα, εκείνος που επανέρχεται είναι το παλαιό ΠΑΣΟΚ! Όχι για να στηρίξει τον νέο… Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά για να διεκδικήσει εκ νέου την εξουσία. Κι αυτό το «παλαιό ΠΑΣΟΚ» αφορά και τους δύο υποψηφίου. Η μικρή ηλικία του κ. Ανδρουλάκη δεν είναι εκείνη που του προσδίδει αυτόματα και την ταυτότητα του νέου.

Οι επενδύσεις που έγιναν από τον ΣΥΡΙΖΑ στην προοπτική της απορρόφησης της «θυγατρικής ΠΑΣΟΚ» ήταν σημαντικές. Είναι χαρακτηριστικό ότι εκδόθηκε μέχρι και μία νέα εφημερίδα, η «Νέα Σελίδα» του Λιβάνη για να στηριχτεί η στρατηγική της προσέγγισης των δύο χώρων. Για κάποιο διάστημα, μάλιστα, η ευρωπαϊκή σοσιαλιστική ομάδα φιλοξενούσε ταυτόχρονα και την Φώφη και τον Αλέξη. Τώρα φαίνεται να είναι λίγο δύσκολο να συνεχίσει αυτή η συνύπαρξη, όταν τα δύο κόμματα θα εισέλθουν μοιραία σε μία φάση έντονης διεκδίκησης ρόλων και ψηφοφόρων. Και οι δύο ψωνίζουν άλλωστε από την ίδια αγορά. Το ζητούμενο είναι ο έλεγχος της κεντροαριστεράς.

Το ενδιαφέρον σε αυτή την περίπτωση είναι η στάση του Κώστα Λαλιώτη. Θα ευνοήσει μία προσέγγιση των… δημοκρατικών δυνάμεων ή θα σπεύσει να χαράξει μία νέα γραμμή για «ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ απέναντι στην νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία»; Κι είναι ικανός αυτός ο πολιτικός λόγος να φέρει πίσω στο μαντρί τα απολωλότα πρόβατα; Αν ο Κώστας Λαλιώτης αλλάξει γραμμή, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει τα προγεφυρώματα με το ΠΑΣΟΚ. Και θα το καταλάβουμε αυτό, αν ισχύει, στην περίπτωση εκείνη που στο Μαξίμου διαλέξουν να περάσουν στην αντεπίθεση με υποθέσεις τύπου «δάνεια κομμάτων». Θα φανεί σύντομα.

Η λογική, πάντως, ενός ισχυρού ΠΑΣΟΚ που προοπτικά θα εκτοπίσει τον ΣΥΡΙΖΑ από την πίστα των πρωταθλητών, προσκρούει και σε ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία είδαν τα τελευταία δύο χρόνια τις θέσεις τους να ενισχύονται σημαντικά και δεν θα ήθελαν μία γρήγορη πολιτική αλλαγή, καθώς αυτή θα έβαζε σε κίνδυνο τις επιχειρηματικές τους προτεραιότητες. όσο για την λεγόμενη «νέα διαπλοκή». Το δημιούργημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει βρει ακόμη το χρόνο να οργανωθεί και να στεριώσει την παρουσία του στην αγορά. Το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί θα ήταν μία νέα μεγάλη υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, η οποία και θα δημιουργούσε πρόσθετες πιέσεις για προσφυγή στις κάλπες.

Οι εκλογές στην Συμπαράταξη δημιούργησαν νέα δεδομένα. Ακόμη και για την ίδια την Φώφη. Οι διακόσιες δέκα χιλιάδες ψηφοφόροι δεν άφησαν πίσω τους μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ και την μιζέρια των τελευταίων χρόνων στο ΠΑΣΟΚ. Άφησαν πίσω τους και μεγάλα ονόματα, όπως εκείνα του Βαγγέλη Βενιζέλου και του Γιώργου Παπανδρέου. Ο κόσμος επέλεξε να συμμετάσχει σε εκλογές που δεν συμμετείχαν οι ίδιοι! Μπορεί, δηλαδή, να ζήσει και χωρίς αυτούς! Το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο νικητής της επόμενης Κυριακής θα αρπάξει την ευκαιρία ή θα επιτρέψει στον Αλέξη Τσίπρα να συνεχίσει να ονειρεύεται…

SHARE
MORE NEWS DESK