kourdistoportocali.comNews DeskΓάζωσαν με 15 σφαίρες τον Βασίλη Στεφανάκο

Εκτακτη Είδηση

Γάζωσαν με 15 σφαίρες τον Βασίλη Στεφανάκο

«Επιτέλους είδα την οικογένεια και τα παιδιά μου. Θα αποτραβηχτώ για λίγο για να ηρεμήσω»

Δύο άνδρες που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα γάζωσαν με 15 σφαίρες τον Βασίλη Στεφανάκο στον Χαιδάρι την Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2018.  Ο Στεφανάκος είχε αποφυλακιστεί πριν ενάμισυ χρόνο. Tα καλάσνικοφ των εκτελεστών ήταν σε θήκη κιθάρας.

«Οι… αόρατοι» ήταν το blog του, με την ιδέα της δημιουργίας να έρχεται μετά από 20 ώρες εγκλεισμού σε ένα ζεστό και υγρό κελί των φυλακών της Λάρισας, το 2009. Υπαγόρευε τις σκέψεις του για κοινωνικά και πολιτικά θέματα σε έναν συνεργάτη του και εκείνος τις αναρτούσε. Τώρα πλέον δεν χρειάζεται αυτή την παραγωγική για εκείνον διέξοδο. Ο χαρακτηρισμένος από την αστυνομία αρχηγός της Greek Mafia, ο «βαρώνος της νύχτας», ο «αρχηγός του Χαϊδαρίου», θέλει να φτιάξει τη ζωή του και να κερδίσει τον σκοτεινό και φυλακισμένο χρόνο του. «Επιτέλους είδα την οικογένεια και τα παιδιά μου. Θα αποτραβηχτώ για λίγο για να ηρεμήσω» είπε στους φίλους του, ενώ ο δικηγόρος του Βασίλης Καπερνάρος, με τον οποίο διαφωνούσε πάντα ιδεολογικά αλλά τιμούσε ως άνθρωπο, ανέφερε ότι «θα ασχοληθεί με την εμπορία αυτοκινήτων και φορτηγών, μαζί με τον αδερφό του».

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» είχε δηλώσει: «Θα προσπαθήσω να βρω τρόπο να διοχετεύω την κοινωνικότητά μου. Με ενδιαφέρει άμεσα η πορεία της κοινωνίας μου, και με τανκ να βγω αύριο, θα βγουν ο γιος μου και το εγγόνι μου και θα θέλουν να ερωτευθούν, να ζήσουν».
 Όλοι οι άνδρες της οικογένειάς του είχαν περάσει από Μακρόνησο και κυρίως ο πατέρας του, που μια ζωή διάβαζε, συνήθεια που πήρε και εκείνος, με πολλές διακοπές όμως, κάτι το οποίο επανέφερε στα χρόνια της φυλάκισής του. Ο Βασίλης Στεφανάκος ήταν μέλος της ΜΟΔΝΕ, μαθητικής νεολαίας της ΚΝΕ, μοίραζε «Οδηγητή», ωστόσο αργότερα τον ενοχλούσε το συντεταγμένο, η έλλειψη αυτοκριτικής, τα κονκλάβια και μεταπήδησε στο ΚΚΕ Εσωτερικού επηρεαζόμενος από κάτι ηλικιωμένους μαοϊκούς που είχε γνωρίσει στην Στοκχόλμη.
Κατά τη διάρκεια των ποινικών του εκκρεμοτήτων, και ενώ ήταν καταζητούμενος τότε, είχε επικοινωνήσει με δημοσιογράφο ο οποίος αναρωτήθηκε πως συνδυάζεται μια ποινική δράση με αριστερά φρονήματα, ωστόσο μετά από πολύωρη κουβέντα τα πράγματα ξεκαθαρίστηκαν.
Ακόμη και πρόσφατα ο Βασίλης Στεφανάκος σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα www.nostimonimar.gr/είχε σχολιάσει πως «ο ΣΥΡΙΖΑ ακύρωσε όλη την προοπτική της Αριστεράς καθώς παρότι πήρε πάσα με το 62% του λαού στο δημοψήφισμα, στην πρώτη κόντρα συνθηκολόγησαν και θεώρησαν ευκολότερο να χρησιμοποιούν πασοκικού τύπου επικοινωνιακά τεχνάσματα για να παρουσιάσουν το άσπρο μαύρο. Κοροϊδεύαμε τον εαυτό μας, το δείχναμε, και αφού πηγαίναμε φιρί-φιρί, την πατήσαμε. Σε αυτό βάζω και τον εαυτό μου μέσα, όντας κι εγώ οπαδός του ‘μη χείρον βέλτιστον’».
 
Ο 55χρονος πρώην βαρυποινίτης, πολλές φορές φερόταν από την αστυνομία «δίκαια ή άδικα», να έχει ρόλο, συμμετοχή ή υποβοήθηση πίσω από εναέριες αποδράσεις, δολοφονίες, ενώ συνδέθηκε από τους αστυνομικούς με τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, τον Χριστόδουλο Ξηρό και το σχέδιο απόδρασης «Γοργοπόταμος» που περιελάμβανε ανατίναξη της περίφραξης των φυλακών με αυτοσχέδιο «κανόνι». Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ., απέδιδαν στον Βασίλη Στεφανάκο «βοήθεια» στις δολοφονίες των δύο μελών της Χρυσής Αυγής στο Ν. Ηράκλειο την 1η Νοεμβρίου 2013 από τις «Μαχόμενες Επαναστατικές Λαϊκές Δυνάμεις» και του 47χρονου αρχιφύλακα των φυλακών Δομοκού Σεραφείμ Γκαλιμάνη στις 21 Φεβρουαρίου 2015 στην Κουβέλα Στυλίδας, την οποία ανέλαβε η «Οργάνωση Πολιτοφυλακής Λαϊκή Δικαιοσύνη», χωρίς όμως να έχουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις τους.
Σε συνέντευξή του το 2014, στον «Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής» είχε αναφέρει πως «στην φυλακή είναι όλοι ένοχοι, δεν υπάρχουν αθώοι, αλλά είναι αδικημένοι. Η κοινωνία δεν έχει πλεόνασμα ευαισθησίας για τους κρατουμένους. Στη φυλακή κάποιοι τρώνε, πίνουν, στεγάζονται και έχουν ρεύμα. Αλληλεγγύη χρειάζονται οι έξω, εκείνοι που δεν έχουν ούτε αυτά που έχουν οι κρατούμενοι».
Είχε χαρακτηρίσει ανεπαρκείς του πολιτικούς που φτιάχνουν ιδιωτικούς στρατούς για ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, δεν είχε αρνηθεί τη φιλία του με μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και έστελνε ευχές στον καταζητούμενο τότε, «συμπαθή φίλο» Χριστόδουλο Ξηρό. Σχετικά με την «συνεργασία» ποινικών και τρομοκρατών είχε υποστηρίξει: «Οι ποινικοί στο μονοπάτι της παραβατικότητας ποτέ δεν κόβουν τις γέφυρες πίσω τους. Οι πολιτικοί κρατούμενοι από τη στιγμή που ξεκινούν ένοπλο αγώνα κόβουν όλα τα γεφύρια πίσω τους, κανένας ποινικός δεν κόβει το γεφύρι πίσω του. Δεν μπορούν να περπατήσουν μαζί. Οι Πυρήνες το έχουν κατακόψει. Δεν έχουν πιθανότητα ποτέ να γυρίσουν σε μια νόμιμη ζωή. Η στάση τους είναι απόλυτα εκτιμητέα».
Ωστόσο παρά τις αστυνομικές αναφορές, ο Βασίλης Στεφανάκος είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 21 ετών και τριών μηνών για ηθική αυτουργία σε δολοφονία που διέπραξε στις 26 Αυγούστου 2006 ο Αλκέτ Ριζάι σε καφενείο στο Περιστέρι, ενώ είχε κατηγορηθεί ως ηθικός αυτουργός στην εντυπωσιακή πρώτη απόδραση με ελικόπτερο του Αλκέτ Ριζάι και του Βασίλη Παλαιοκώστα από τις φυλακές Κορυδαλλού.
Επίσης, είχε καταδικαστεί τον Δεκέμβριο του 2006 σε 14,5 χρόνια κάθειρξη για εκβιασμούς και λαθρεμπόριο.
Η σύλληψή του Στεφανάκου είχε γίνει τον Ιανουάριο του 2008 στο Χαϊδάρι. Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας διέρρευσαν τότε σε επίορκους αστυνομικούς που φέρονταν να συνεργάζονται μαζί του ότι θα παρακολουθούν κηδεία συγγενικού του προσώπου στη Θεσσαλονίκη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Στεφανάκος να χαλαρώσει τα μέτρα ασφαλείας του και έτσι οι αστυνομικοί να καταφέρουν να τον συλλάβουν χωρίς αντίσταση κοντά στο σπίτι του στο Χαϊδάρι.
Τον Δεκαπενταύγουστο, ο Βασίλης Στεφανάκος αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου για την αποσυμφόρηση των φυλακών, όπως είχε δηλώσει στον «Ελεύθερο Τύπο» ο συνήγορός του Βασίλης Καπερνάρος. Ο ν. 4322 τέθηκε σε εφαρμογή τον Απρίλιο του 2015 και θα είχε ισχύ μέχρι τον Απρίλιο του 2016. Το υπουργείο Δικαιοσύνης αποφάσισε, όμως, να δώσει παράταση στα έκτακτα μέτρα αποσυμφόρησης μέχρι τον Απρίλιο του 2017. Έτσι, ο Βασίλης Στεφανάκος μπόρεσε να κάνει χρήση της εφαρμογής του νόμου.
Αμέσως μετά την αποφυλάκισή του δεν δίστασε να απαντήσει σε σχετικά δημοσιεύματα, μέσω της Εφημερίδας των Συντακτών, κάνοντας λόγο για «ανακριβή σχόλια και συζητήσεις που γίνονται ανάμεσα σε τσούλες της δημοσιογραφίας και κάποιες τσούλες της ασφάλειας».
 
Aπό το προφίλ του Βασίλη Στεφανάκου στο Facebook
Συνέντευξη στον Γιώργο Μουργή για το Νόστιμον Ήμαρ

O Βασίλης Στεφανάκος παραχώρησε αυτή τη συνέντευξη την ώρα που ετοιμάζεται να αποφυλακιστεί. Σχεδόν εννιά χρονιά μετά πρόκειται να ελευθερωθεί έχοντας εκτίσει  ποινές που του επιβλήθηκαν και αφορούν στον μισό ποινικό κώδικα όπως  αναφέρεται στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Δεν κατηγορήθηκε ποτέ για υποθέσεις ναρκωτικών, μαστροπείας ή trafficking.

Το ποινικό κουβάρι των κατηγόριων που του απαγγέλθηκαν είναι μεγάλο και χρήζει ανάλυσης από ειδικότερους του είδους,

Ο βαρυποινίτης κρατούμενος  μιλάει για όλους και για όλα.

Ένας ”ποινικός” με αριστερές καταβολές και ιδιαίτερη σκέψη, χαρακτηρισμένος σαν ”ο πολιτικός καθοδηγητής” ή  ”ο φιλόσοφος των κρατουμένων”.

Επιλέξαμε από κοινού οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις να είναι γραπτές. Μακριά από  τη φόρτιση της προσωπικής επικοινωνίας.

Ο Στεφανάκος μια πολιτική μορφή λόγου και γραφής, σε μπερδεύει από το τηλέφωνο. Σου παίρνει εκείνος συνέντευξη. Την ”πατάω” κάθε φορά που μιλάμε και το διαπιστώνω κάθε φορά που κλείνω το ακουστικό.

Δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο όρος να τον χαρακτηρίσω σαν αριστερή υπερσύνδεση ανάμεσα στα κάγκελα της φυλακής και τη κοινωνία, γιατί  δεν γνωρίζω πως ορίζονται τα κάγκελα στο μυαλό.

Να το πω αλλιώς, ζώντας στη πολυτέλεια της ελευθερίας είναι ακατόρθωτο να μιλήσεις με όρους εγκλεισμού.

Απλά ρωτάς ό,τι σου φαίνεται σπουδαίο για να αντιληφθείς ότι η απάντηση φτηναίνει την ερώτηση.

Η υπεράξια Στεφανάκου είναι τα ίδια τα λόγια του.

Βασίλη, κρατάω μόνο την αποκλειστικότητα που μου υποσχέθηκες για τις ιστορίες γέλιου που βίωσες στο μέσα της φυλακής  και θα τις γράψουμε όταν με το καλό ανταμωθούμε…

Πλησιάζει ο καιρός της αποφυλάκισής σου. Τι πρόκειται να αφήσεις πίσω, φυλακισμένο, και τι θα πάρεις μαζί σου στην ελευθερία;

Μετά από κάποια χρόνια εγκλεισμού, διαφοροποιείται ο τρόπος που αντιμετωπίζεις την κλεισούρα. Έχει να κάνει με την ηλικία και ειδικότερα σε ποια ηλικία ήσουν όταν μπήκες στη φυλακή. Παίζει ρόλο το τι σκοπό έχεις για το υπόλοιπο της ζωής σου, αλλά και τι έχεις να αντιμετωπίσεις: προσδοκίες, δυνατότητες κ.λ.π. Κατά τη γνώμη μου, η ζωή προχωράει είτε μέσα στη φυλακή είτε έξω. Αλλάζουν κάποια πράγματα, όμως οι ευθύνες σου σαν άτομο συνεχίζουν. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία παραίτησης ή ξεπεσμού. Μπορείς κατά κάποιον τρόπο να είσαι παρών όπου οφείλεις. Όπως οφείλεις και να μην εγκλωβίζεις άτομα στο δικό σου μονοπάτι. Καλό είναι να αφήνεις να απομακρύνονται κάποιοι από τη ζωή σου ίσως για να γλυτώσουν, και να το κάνεις διακριτικά ως να είναι δική σου επιλογή.

Διαβάζω συνεντεύξεις και τα ποσταρίσματά σου στο Facebook. Τοποθετείσαι πολιτικά με άποψη. Βρίσκεις κοινά στους όρους που ασκείται η πολιτική με τους κανόνες της νύχτας;

Το παιχνίδι της ζωής ανέκαθεν παιζόταν με όρους νύχτας, μου είχε πει ένας μακαρίτης φίλος μου. Εγώ θα πω ότι η νύχτα ακολουθεί το παιχνίδι της ζωής. Όσο φτάνει, όπου φτάνει, και όπως φτάνει. Ένα παιχνίδι που βασίζεται στην επιρροή, στη δύναμη, στον πλούτο. Απλά, οι τύποι της νύχτας είναι ανεπαρκείς για πολλά-πολλά, και την πληρώνουν συχνά τη νύφη. Πετυχημένος νονός που να παραμένει ζωντανός και ελεύθερος είναι κατά κανόνα υπάλληλος της Ασφάλειας. Όχι ότι οι άλλοι πάνε πίσω. Από την άλλη, βέβαια, οι πολιτικοί είναι πιο συγκροτημένοι ως παρέα εγκληματιών και φροντίζουν για την προστασία τους. Το πρώτο ζητούμενο για μια εγκληματική οργάνωση είναι να την βγάζει καθαρή. Δηλαδή, ατιμωρησία.

Υπάρχει «νομενκλατούρα» στη φυλακή που ασκεί εξουσία ή απολαμβάνει προνόμια;

Η φυλακή είναι όπως η κοινωνία. Σαφώς και υπάρχουν διαφορετικές αντιμετωπίσεις. Άλλες φορές με κάποιο… κόστος, άλλες φορές με μέσον, αλλά υπάρχουν και φορές που με τη διεκδικητικότητά σου και τη συμπεριφορά περνάς τη ζωή σου πιο αξιοπρεπώς. Αυτά που συνήθως ονομάζουν προνόμια είναι τα στοιχειώδη που έτσι κι αλλιώς προβλέπονται ως δικαιώματα από τον σωφρονιστικό κώδικα, αλλά τα στερούνται όσοι δεν έχουν τρόπο να τα αξιώσουν. Είναι κάποιες φορές που η ασυδοσία ορισμένων κρατουμένων εξελίσσεται σε κοινωνική αδικία κατά των αδυνάτων, γιαυτό είναι δύσκολο να είσαι αλληλέγγυος στους συγκρατούμενους. Άτομα τα οποία δεν ξεχωρίζουν τις «γραμμές» έχουν μια στάση εξοργιστική, που απαιτεί ψυχραιμία και βαθιά συνειδητοποίηση της αδυναμίας τους για να κατανοήσεις και να συνεχίζεις να ασχολείσαι μαζί τους.

Διατηρούνται τάξεις κρατουμένων με οικονομικά κριτήρια;

Η διαφορά του πλούσιος και φτωχός δεν αρκεί. Σαφώς αν έχεις λεφτά δεν ανησυχείς για την επιβίωση της οικογένειάς σου και μπορείς να πληρώσεις έναν δικηγόρο, όπως και να αγοράσεις κάποια πράγματα σε όποια φυλακή επιτρέπεται. Αν έχεις πολλά λεφτά δεν πας φυλακή. Μόνον από ατύχημα μπορεί να βρεθείς εκεί. Παραδείγματος χάριν, να σε θεωρήσουν αδύναμο κρίκο σε μια αλυσίδα και να σε περιορίσουν για να μη γίνει μεγαλύτερη ζημιά. Αλλά τότε όλο και κάποιος πολιτικός θα σε προστατεύσει.

Μετά από αποδράσεις ή απόπειρες αλλάζουν οι όροι συμπεριφοράς από τη μεριά των αρχών;

Όταν γίνεται μια απόδραση λαμβάνονται κάποια έκτακτα μέτρα, αλλά σιγά-σιγά ατονούν. Υπάρχουν, βέβαια, και κάποιοι κρατούμενοι που εκτίουν ολόκληρη την ποινή τους με ιδιαίτερα μέτρα μεταγωγής και φύλαξης. Οι κατά τόπους διοικήσεις των φυλακών κάποιες φορές δείχνουν ένα σχετικά πιο ανθρώπινο πρόσωπο, είτε γιατί το νιώθουν είτε γιατί φοβούνται. Άλλωστε, είναι τόσο άδικο το δικαστικό και σωφρονιστικό σύστημα που είναι ανάγκη κάποια ελαστικότητα ως βαλβίδα εκτόνωσης.

Είσαι σχεδόν εννιά χρονιά φυλακισμένος. Πήρες πότε άδεια; Αν όχι, γιατί;

Την άδεια την δίνει ο εισαγγελέας, παρότι θεωρητικά είναι απόφαση του Συμβουλίου της Φυλακής. Θα μπορούσα να έχω πάρει άδεια μετά από τα πέντε χρόνια. Η αιτιολογία της απόφασης του εισαγγελέα ήταν ότι δεν θα με… ωφελήσει (!!!) αυτό. Τι να σχολιάσω γι’ αυτό; Φοβισμένα ανθρωπάκια…

Κατέθεσες πρόσφατα ως μάρτυρας υπεράσπισης στην υπόθεση απόδρασης Γοργοπόταμος, με κατηγορούμενους μέλη των Πυρήνων της Φωτιάς. Τι σε οδήγησε σε αυτή σου την απόφαση;

Ήθελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα όσων αφορά κάποιους κατηγορούμενους, δεδομένου ότι όλοι οι κατηγορούμενοι είναι φίλοι μου.

Συναντήθηκες ποτέ με τους χρυσαυγίτες υπόδικους; Έχουν διαφορά στη συμπεριφορά τους μέσα από ό,τι έξω;

Δεν έχω συναντηθεί με χρυσαυγίτες που να το δηλώνουν. Τώρα, αν είναι κάποιοι βλάκες με κάνα τατουάζ περίεργο, σίγουρα δεν εμφανίζονται, αλλά και κρατούν το κεφάλι κάτω. Γενικά τους θεωρώ της καρπαζιάς. Βέβαια, η γραφικότητα και η δειλία δεν καθιστά κάποιους ακίνδυνους. Για δείτε τι έκανε αυτή η κότα ο Ρουπακιάς στο παλικάρι…

stefanakos2

Τι σημαίνει στην Ελλάδα φυλακές υψίστης ασφαλείας;

Η φυλακή στην οποίαν ανήκω οργανικά -στον Δομοκό, δηλαδή- χαρακτηρίστηκε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Τα θεωρώ περιττά όλα αυτά ακόμη και αντιμετωπίζοντας το όλο θέμα από τη σκοπιά τους. Θα ήταν προτιμότερο να αφήσουν τις φιγούρες και να βοηθήσουν κάποιους ανθρώπους να ξαναβγούν στην κοινωνία, χωρίς να κανιβαλίζουν στους συνανθρώπους τους.

Το νοσοκομείο κρατουμένων στον Κορυδαλλό χαρακτηρίζεται χρόνια τώρα κολαστήριο. Χρειάστηκε να περάσεις ποτέ από εκεί ως ασθενής; Έχεις εικόνα της κατάστασης;

Έχω πάει για ακτινογραφίες και υπερήχους δύο με τρεις φορές, αλλά είναι μαύρο χάλι απ’ όλες τις απόψεις. Θεωρώ ότι θα βοηθούσε την κατάσταση η ένταξη του νοσοκομείου στο ΕΣΥ.

Βιώνουν οι κρατούμενοι τα μνημόνια από μέσα; Άλλαξε κάτι στις συνθήκες κράτησης, μετά από ενάμιση χρόνο αριστερή, υποτίθεται, διακυβέρνηση;

Η κρίση του μνημονίου έφερε φτώχεια. Όπως καταλαβαίνεις αυτό το κλίμα μετακυλίστηκε και στη φυλακή. Αρκετοί κρατούμενοι που είχαν μια βοήθεια από την οικογένειά τους, δεν την έχουν πλέον. Όπως, επίσης, είναι μεγαλύτερο το πρόβλημα του φυλακισμένου όταν ξέρει ότι εκεί έξω η οικογένειά του δεν την βγάζει. Με την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση χάσαμε και τους αλληλέγγυους, τους ανθρώπους που νοιάζονταν για τους κρατούμενους και βοηθούσαν στις κινητοποιήσεις, με την έννοια να ακουστεί λίγο πιο πέρα ο λόγος μας. Από αυτούς, άλλοι έγιναν βουλευτές, άλλοι πολιτικοί παράγοντες, και μερικοί που δεν ήθελαν να σταματήσουν τους κατηγόρησαν ως συνομιλητές εγκληματιών και τρομοκρατών και… σκιάχτηκαν. Το μόνο καλό ήταν η θέσπιση ενός νόμου που βοηθούσε να εκτίουν τις ποινές δικαιότερα και βοήθησε κάποιους ανθρώπους να βγουν λίγο νωρίτερα. Αλλά και αυτός έληξε, διότι ήταν για έναν χρόνο. Και αμελούν να τον παρατείνουν, όπως έχουν υποσχεθεί.

Πιστεύεις ότι μπορεί να δημιουργηθεί ένα κίνημα κρατουμένων που θα επεξεργαστεί και θα παρουσιάσει έναν άλλου τύπου σωφρονιστικό εγκλεισμό, ο οποίος θα αλλάζει τους όρους κράτησης και θα προετοιμάζει την επανένταξη, με βάση τη βιωματική τους εμπειρία;

Σε μια ειλικρινή προσπάθεια, πράγματι θα ήταν χρήσιμη η βιωματική εμπειρία κάποιων που έχουν ζήσει στη φυλακή και έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν την κατάσταση πέραν τους προφανούς. Αλλά, δυστυχώς, τις φυλακές οι κυβερνήσεις τις χρησιμοποιούν ως μέσο καταστολής, αποδεικνύοντας ότι δεν ενδιαφέρονται για τον σωφρονισμό και την κοινωνική ειρήνη. Απλά, μαζεύουν κάποιους παραβάτες για να εξευμενίσουν την κοινή γνώμη και να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους οι αρχές ασφαλείας και οι δικαστές. Από αυτό το σκεπτικό προκύπτει ότι στη φυλακή συχνάζουν, συνήθως, οι αδύναμοι και οι χαμηλής εμβέλειας εγκληματίες.

 Ο υπερπληθυσμός ενισχύει την παραβατικότητα εντός των φυλακών;

Οτιδήποτε επιβαρύνει πληθυσμιακά την ήδη βεβαρημένη κατάσταση σαφώς και οξύνει τις εντάσεις. Ο υπερπληθυσμός ακόμα και μέσα στα κελιά δημιουργεί τριβές ανάμεσα στους κρατουμένους.

Γιατί η δικαιοσύνη αντιμετωπίζει κατά το δοκούν περιπτώσεις κατηγορούμενων ή φυλακισμένων; Για παράδειγμα, η άρνηση αποφυλάκισης στις μωρομάνες της Θήβας, η ποινικοποίηση της συζυγικής σχέσης και της μητρικής του Τσάκαλου, η πέρα από τα νομικά όρια προφυλάκιση του Σακά, η άδεια σπουδών του Ρωμανού…

Μετά από εννέα χρόνια κινητοποιήσεων στη φυλακή για διάφορα ζητήματα, αργά συνειδητοποίησα ότι το πιο σοβαρό ζήτημα είναι των εγκυμονουσών γυναικών, των μανάδων με ανήλικα παιδιά, αλλά και των ανηλίκων. Θα έπρεπε να είναι το πρώτο, μόνιμο και διαρκές αίτημα των κρατουμένων. Πάνω και πριν απ’ όλα τα άλλα. Η δικαιοσύνη άγεται και φέρεται -ιδιαίτερα στις «μεγάλες υποθέσεις»- με γνώμονα τη συγκεκριμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα που αναδύεται από τα συστηματικά ΜΜΕ, αλλά και τις σκοπιμότητες ορισμένων κέντρων-παράκεντρων εξουσίας. Όπως επίσης και από έναν άκρατο α λα καρτ συντηρητισμό συνυφασμένο με αυτό που ομολογούν άπαντες κατ’ ιδίαν, αλλά λίγοι τολμούν να ομολογήσουν δημοσίως. Και εννοώ τα pay rolls, τους αγιορείτες και τις στοές. Καταστάσεις που πλανώνται με βαριά σκιά πάνω από τη δικαιοσύνη. Τώρα, αν υπάρχουν εξαιρέσεις; Σαφώς υπάρχουν, μα είναι λίγες. Οι οποίες, δυστυχώς όμως, στηρίζουν τον κανόνα ως άλλοθι. Παραδείγματος χάριν, στην υπόθεση της μητέρας και συζύγου των Τσάκαλων που με ρωτάτε: επανειλημμένως ο εισαγγελέας Ασπρογέρακας πρότεινε την αποφυλάκισή τους, αλλά και προς το Συμβούλιο για την έκδοση βουλεύματος, πρότεινε την απαλλαγή τους. Ο εφέτης Σαλάτας, μέλος του Συμβουλίου, είχε την ίδια άποψη, όπως πρόσφατα και ο εισαγγελέας Κούτρας της έδρας που τους δικάζει. Μένει, βέβαια, να δούμε τι θα αποφασίσουν οι δικαστές της έδρας. Όλοι οι προηγούμενοι που τους ήθελαν στο μπουντρούμι, τι ακριβώς δεν καταλάβαιναν;

Έχεις εικόνα τι ψηφίζουν οι κρατούμενοι; Βάζουν πολιτικό κριτήριο την ώρα της κάλπης;

Είναι λίγοι οι κρατούμενοι με δικαίωμα ψήφου, διότι οι περισσότεροι είναι αλλοδαποί. Αλλά και από τους λίγους Έλληνες, οι περισσότεροι έχουν στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, οπότε ακόμη και με τις οικογένειές τους είναι αμελητέα ποσότητα ψήφων. Αυτό ήταν που με έκανε να πιστεύω ότι το ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ για τα δικαιώματα των κρατουμένων ήταν άκρως ανιδιοτελές. Στις εκλογές, πάντως, ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ γιατί πίστευαν ότι θα τους βγάλει από τη φυλακή. Κατά τα άλλα, οι περισσότεροι κρατούμενοι, αν αφαιρέσεις τους πολιτικούς κρατούμενους, είναι μια λούμπεν ομάδα, χωρίς ιδιαίτερες πολιτικές ανησυχίες.

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από το δημοψήφισμα. Έγινε το ΟΧΙ τελικά ΝΑΙ;

Καλή εμπειρία ήταν, δε χάσαμε και τίποτα από τη διαδικασία, ούτως ή άλλως ό,τι ήταν να γίνει θα γινόταν. Καλά θα ήταν να είχε παιδευτική επιρροή στον κοσμάκη η παλινωδία της εξουσίας. Κοροϊδεύαμε τον εαυτό μας, το δείχναμε, και αφού πηγαίναμε φιρί-φιρί, την πατήσαμε. Σε αυτό βάζω και τον εαυτό μου μέσα, όντας κι εγώ οπαδός του «μη χείρον βέλτιστον». Αναρωτιέμαι -κατόπιν, βέβαια-: είναι δυνατόν να περιμέναμε από τυχάρπαστους, άσχετους νεαρούς και παλιές καραβάνες της Αριστεράς του ήξεις-αφήξεις, με τόσα απωθημένα μαζεμένα στην καμπούρα τους, να έχουν ικανότητα και βούληση να λύσουν χρόνια προβλήματα; Στην πρώτη κόντρα συνθηκολόγησαν και μετά το μόνο μέλημά τους είναι να χρησιμοποιούν πασοκικού τύπου επικοινωνιακά τεχνάσματα για να παρουσιάσουν το άσπρο μαύρο. Αντί να αντλήσουν δύναμη από το 60% του ελληνικού λαού, θεώρησαν ευκολότερο να αντλήσουν δυνάμεις από την παλαιοπασοκική δεξαμενή διαφθοράς και μηχανισμών.

Δημιούργησες το μπλογκ Οι Αόρατοι. Βρίσκω εμπνευσμένο το όνομά του. Εσύ το σκέφτηκες; Ποια ανάγκη σε οδήγησε στη δημιουργία του; Θα το διατηρήσεις και έξω;

Όταν μεταφέρθηκα στη φυλακή της Λάρισας το 2009, λόγω του πολύωρου εγκλεισμού, μόνος σε ένα κελί τουλάχιστον 18 ώρες την ημέρα με πολύ ζέστη και πολύ κρύο, ως αντίδοτο προσπάθησα να καταγράφω τις σκέψεις μου γύρω από κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Ρώτησα και έμαθα πώς γίνεται το blog, και αφού ο πολύτιμος συνεργάτης μου δημιούργησε ένα blog και πληκτρολογούσε, εγώ τα υπαγόρευα από το τηλέφωνο. Ήταν ένα ωφέλιμο διέξοδο.

Εν όψει της αποφυλάκισής σου, πώς σε βλέπουν οι συγκρατούμενοί σου; Και υπάρχουν κάποιοι που βιώνουν τον εγκλεισμό τους με όρους ιδρυματοποίησης; Δηλαδή, μετά από μακροχρόνια φυλάκιση αρνούνται να αποφυλακιστούν μιας και απόμειναν μόνοι;

Τη φυλακή την ξε-φοβάσαι και την συνηθίζεις με τα χρόνια. Η ανάγκη της αποφυλάκισης λιγότερο αφορά πλέον στις βιολογικές ανάγκες -ήλιος, θάλασσα, βουνό-, γενικά μιας ψευτο-ελευθερίας, και περισσότερο αφορά στο βάρος της ευθύνης που θεωρεί ότι έχει κάποιος σε αυτούς που αλλάξανε τη ζωή τους από την απουσία του.

Υπολογίζω τους πάντες αλλά δεν φοβάμαι!

 Συνέντευξη στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο για το μηνιαίο περιοδικό ZERO.

 

«Το πρωί είμαι χαμάλης στις νταλίκες για να μπορώ το μεσημέρι να κάνω τον διανοούμενο».
Κοντά 9 χρόνια φυλακή ο Βασίλης Στεφανάκος, πήρε στο κελί μια συνθήκη που είχε φτιάξει έξω, δοσμένη από χιούμορ, κοινωνικότητα, κυνικότητα, κοφτό λόγο. «Δεν έχω να ξεπεράσω κάτι, τη ζωή τη ζεις όπου τη βρίσκεις» λέει για τις εποχές που άλλαξε στο Μαλανδρίνο, τα Τρίκαλα, τη Λάρισα, τον Δομοκό, τον Κορυδαλλό.
Η 12η Αυγούστου 2016 τον βρίσκει εκτός.
 
Κατεβαίνει στη Μάνη για δυο μέρες κι επιστρέφει στο Χαϊδάρι. 
Δουλεύει ασταμάτητα, από τις 6 το πρωί. Φορτηγά, γερανοί , αυτοκίνητα, βενζινάδικα, καφετέριες, νέες επιχειρήσεις, παλαιοί και νέοι φίλοι, οικογένεια. Προσιτός σε όλους. Όσοι πλησιάζουν να τον χαιρετήσουν θυμούνται και μια στιγμή που μοιράστηκαν μαζί του.
Ποιον;
 
Τον «βαρόνο» του οργανωμένου εγκλήματος; Το βαρύ όνομα της νύχτας;
«Εντάξει, κανείς όμως δεν είπε ότι έχω αθωωθεί για το σύνολο των άλλων κατηγοριών που κατά καιρούς μου αποδόθηκαν. Καταδικάστηκα για μια αστεία υπόθεση εγκληματικής οργάνωσης του 2001-2002 και για ηθική αυτουργία σε μία δολοφονία» απαντά. «Κι εξάλλου δεν ξενυχτώ. Είμαι πολύ ανταγωνιστικός για να χάνω τη μέρα».
Με υποδέχεται στη μικρή αυλή με τα δυο του σκυλιά, τη Λουλού και την Παζλ. Ενίοτε συμμετέχουν στη συνέντευξη:
-Ποια υπόσχεση άφησες με όσους δέθηκες; Θα τους ξανάβλεπες σ΄ ένα επισκεπτήριο;
«Υποσχέσεις δίνω μόνο στον εαυτό μου κι αυτό για να μην ξεχνιέμαι. Σε κάποιους λίγους που θα ήθελα να υποσχεθώ, δεν τις χρειάζονται. Στους υπόλοιπους δεν έχω να υποσχεθώ κάτι. Άλλωστε, για 6 μήνες , δεν μ΄ αφήνουν να γυρίσω πίσω να τους δω». 
-Ένας άνθρωπος σαν εσένα, με τόση κοινωνικότητα, πως άντεξε μέσα;
«Υπάρχει μεγαλύτερη ευκαιρία για εκδήλωση της κοινωνικότητας σου από ότι στη φυλακή; Καθημερινά περπατάς στους διαδρόμους με 500 και 1000 ανθρώπους. Θα μιλήσεις, θα ταυτιστείς, θα διαφωνήσεις, ακόμη και με τους πιο ακοινώνητους θα κοινωνικοποιηθείς. Πάντα υπάρχει χώρος έστω κι αν έχεις στερηθεί την ελευθερία σου. Και μην ξεχνάς ότι δεν βγήκα ποτέ με άδεια. Έπρεπε να παίρνω αλλά δεν μου έδιναν. Τελευταία φορά που ζήτησα, πριν από δύο χρόνια, ο εισαγγελέας έγραψε στην πρόταση του: ‘’Στην παρούσα φάση δεν θα σε ωφελήσει’’. Χα! Περίμενα και αποφυλακίστηκα κανονικά με περιοριστικούς όρους πενταετίας σύμφωνα με τον νέο νόμο». 
-Έκανες φίλους;
«Από τους παλαιούς, 2-3. Καινούριους απέκτησα πολλούς. Κυρίως νέους ανθρώπους. Μ’ αυτούς μπορώ να συνεννοηθώ καλύτερα κι ακόμη καλύτερα, τώρα, με τα παιδιά». 
-Είχες τις ευκαιρίες κι όμως δεν απέδρασες. Τι συνέβη; Συμβιβάστηκες; Κουράστηκες; Φοβήθηκες ότι αν έμενες έξω θα ήταν χειρότερα, όπως διακινούνταν τότε στα δημοσιογραφικά γραφεία από την Αστυνομία;
«Θα το πω για μια ακόμη φορά στις τσούλες της Αστυνομίας και της δημοσιογραφίας. Υπολογίζω τους πάντες αλλά δεν φοβάμαι τίποτα. Άλλωστε όποιοι θέλουν να μου κάνουν κακό, ξέρουν άλλους τρόπους. Θα επιλέξουν έναν τμηματάρχη της Ασφάλειας και έναν πρόθυμο εισαγγελέα για να μου κατασκευάσουν κατηγορίες οι οποίες θα καταπέσουν στο Εφετείο σε 4 χρόνια. Τρεις φορές στο παρελθόν έχει συμβεί αυτό. (σς εδώ γαβγίζει δυνατά η Παζλ δείχνοντας να συμφωνεί. Σαν να μη θέλει να στερηθεί το αφεντικό της). Μη με ρωτάς αν θα μπορούσα να φύγω. Δεν είχε κανένα νόημα να το κάνω. Άπαξ και με συνέλαβαν τελείωσε. Κατά το δικαιϊκό μας σύστημα έπρεπε καταδικαστώ, παρότι οι κατηγορίες που με βάρυναν αφορούσαν μόνον πράξεις αυτοδικίας. Δεν έχω κατηγορηθεί ως επαγγελματίας κακοποιός. Τέλος πάντων, νομίζω ότι κάθισα πολύ. Μάλλον ήταν για λιγότερο. Κατ΄ εμέ όφειλαν να μου απονείμουν Εύφημο Μνεία (γελάει)». 
-Ο βασιλιάς επανέρχεται στον θρόνο του;
«Ο βασιλιάς είναι γυμνός και προσπαθεί να μην πατάει την ουρά του. Κρύβει το άγχος του μ΄ ένα φτηνιάρικο σουγιά στην τσέπη . Δεν ακυρώνω ούτε διαγράφω. Ανακατατάξεις κάνω. Πως το λένε οι Σιτουασιονιστές: “Το υποκείμενο της ιστορίας δεν μπορεί να είναι παρά το ζωντανό που παράγει τον εαυτό του, που γίνεται κύριος και κάτοχος του κόσμου του που είναι η ιστορία, και υφίσταται σαν συνείδηση του εαυτού της”». 
-Υπάρχουν ακόμα οι κώδικες στη νύχτα ή ξέφτισαν κι αυτοί μαζί της;
«Από την ώρα που η νύχτα οργανώθηκε και εξελίχθηκε υπό μορφή οργανωμένου εγκλήματος, κατ΄ευφημισμόν, κατέρρευσαν οι όποιοι ψευτοκώδικες της. Οι φερόμενοι ως άνθρωποι της νύχτας παλεύουν να συνεργαστούν με έναν αξιωματικό της Αστυνομίας ή με κάποιον μεγαλοεπιχειρηματία για να τους βάλει κάτω από την ομπρέλα του. Και ξανά απ΄ την αρχή. Όσον αφορά στην ποιότητα της διασκέδασης, καταλαβαίνεις ότι πλέον μιλάμε για μαύρο χάλι». 
Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ και οι σχέσεις με τους αναρχικούς 
-Ο Μπούκτσιν σιχτιρίζοντας τους Μαρξιστές (σσ διαστρεβλωτές του Μαρξ), γράφει ότι οι επαναστάσεις προέρχονται από βαθιές ιστορικές διαδικασίες και όχι από κεντρικές επιτροπές. Μάλλον παρασύρθηκες πριν από δύο χρόνια όταν ψήφισες ΣΥΡΙΖΑ…
«Πως η ανάγκη γίνεται ιστορία πως η ιστορία γίνεται σιωπή. Ρόζα. Κάθε στίχος του Αλκαίου είναι η απάντηση σ΄ αυτό που με ρωτάς για την επανάσταση. Θα συμφωνήσω με τον Μπούκτσιν αλλά θα διαχωρίσω τους επαναστάτες αναρχικούς, σ΄ αυτούς που είναι στη φυλακή μαζί με εκείνους που πεθαίνουν νωρίς, από όσους περνούν τη ζωή τους χαμένοι σε θεωρητικές αναφορές ή αναλίσκονται σε ατέρμονες συζητήσεις και διαφωνίες για το πότε είναι ο καιρός της εξέγερσης». 
-Έχεις σχέσεις με ορισμένους από τους «Πυρήνες». Αναφέρεσαι πάντα σ΄ αυτούς με εκτίμηση. Συνελήφθησαν όμως στην πρώτη – δεύτερη ενέργεια…
«Και τι σημαίνει αυτό; Ένας αναρχικός που περνά τόσα χρόνια στη φυλακή συνεπής στις αρχές του, με το κεφάλι ψηλά, αρνούμενος να κάνει έστω κι ένα βήμα πίσω για να μειώσει την ποινή του, δεν είναι «φούσκα». Είναι πραγματικός αγωνιστής και πιστός στα ιδανικά του». 
-Κι ο ΣΥΡΙΖΑ;
«Σου το έχω πει ότι ψηφίζω Αριστερά 35 χρόνια, από το ΚΚΕ Εσωτερικού. Δυστυχώς δεν κυβερνούν αλλά γκρινιάζουν. Όπως σκεφτόμαστε εμείς, έτσι κυβερνούν κι αυτοί ευκαιριακά. Αν οι προηγούμενοι κατέστρεψαν την οικονομία, εξοβέλισαν την κουλτούρα και αποσάρθρωσαν τις συνειδήσεις, τούτοι διέσυραν την αριστερή προοπτική. Δεν θέλω να σκέφτομαι αν όλη αυτή την καταστροφή την προκάλεσαν επίτηδες. Επιδεικνύουν απίστευτη συμπεριφορά και διαθέτουν ένα μοναδικό τρόπο να προκαλούν και να υπερασπίζονται τα αδιέξοδα που δημιουργούν. Προέκυψε η μεγαλύτερη ζημιά κι είναι ένα καλό μάθημα για τους ψηφοφόρους. Άτεχνοι, τσαπατσούληδες. Δες τι έγινε με το ανοσιούργημα των τηλεοπτικών σταθμών. Αντί να κοιτάξουν πως θα αποκαταστήσουν το χάος στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, άνοιξαν μια μεγαλύτερη τρύπα στο κενό, με κάτι ξιπασμένους ΠΑΣΟΚους, κάποιους άλλους άσχετους και απερίγραπτα πρόχειρους. Δεν θέλω να το συζητώ. Δηλώνω πολιτικά έφηβος οπότε ανώριμος για να ψηφίζω πλέον». 
«Οι εξελίξεις θα πυροδοτηθούν από τα ένστικτα» 
-Και τώρα; Εκλογές; Μεταβατικές κυβερνήσεις; Υπάρχει μια λύση που σκέφτεσαι και δεν την έχεις ακούσει;
«Δεν βλέπω λύση θεωρητική με πρακτικό αντίκρισμα. Φαντάσου που είμαστε τώρα σε επίπεδο προσώπων. Μια κακόγουστη επιθεώρηση, με ξοφλημένους σκηνοθέτες και ηθοποιούς η οποία απευθύνεται σε ένα αστοιχείωτο, λούμπεν κοινό. Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από τότε που πήγα φυλακή το 2008. Ο κόσμος έχει χαζέψει και φωνάζει: “Δείρε με”. Και οι εκάστοτε κυβερνώντες μοιάζουν ολοένα και περισσότερο μεταξύ τους. Όσο ασκούν αυτήν την πολιτική θα έχουν ανάγκη από χαφιέδες, ασφαλίτες, ΚΥΠατζήδες, από κάθε κερατά που τους αφήνει ελεύθερους να κάνουν τα ίδια και τα ίδια. Είναι λογικό όσο απομακρύνεσαι από τον λαό να παίρνεις τέτοια μέτρα προστασίας σου. Γενικώς, δεν το «έχω» με τις ασφαλείς προβλέψεις αλλά κάτι μου λέει ότι οι εξελίξεις θα πυροδοτηθούν από τα ένστικτα μια που απενεργοποίησαν την κοινή λογική όλα αυτά τα χρόνια ( σς εδώ γαβγίζει η Λούλου και μας πλησιάζει παιχνιδιάρικα)». 
«Καμία αλλαγή στην Αμερική»
-Από την πυροδότηση των ενστίκτων προέκυψε ο Τραμπ στις ΗΠΑ;
«Η περίπτωση της Αμερικής είναι ενδεικτική της ικανότητας των λόμπι να δημιουργούν το αίσθημα της αλλαγής στους ψηφοφόρους. Κάθε 8 χρόνια οι Ρεπουμπλικάνοι εναλλάσσονται στην εξουσία με τους Δημοκρατικούς. Μπιλ Κλίντον Δημοκρατικός, Τζορτζ Μπους Ρεπουμπλικάνος, Μπάρακ Ομπάμα Δημοκρατικός και τώρα Ντόναλντ Τραμπ Ρεπουμπλικάνος τον οποίο φυσικά δεν θα αφήσουν να ξεφύγει από τις συγκεκριμένες νόρμες του συστήματος. Το ίδιο έγινε και στην Ιταλία με τον Μπερλουσκόνι και τον Ρέντσι, πόσο μάλλον στην Ελλάδα με τον Σαμαρά και τον Τσίπρα. Έτσι όπως το πάνε, επόμενο βήμα τους θα είναι η κατάργηση των εκλογών». 
Επίλογος με μια πικρή διαπίστωση: «Συνηθίζει η ανθρωπότητα μωρέ. Συνηθίζει τα πνιγμένα παιδάκια, τους ξεριζωμένους, τους βασανισμένους… Ψοφάμε για εύκολες λύσεις».

stefanakos1

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΑΔΑ 

17-1-2018 ΩPA 19.00 ΘANAΣIMOΣ TPAYMATIΣMOΣ HMEΔAΠOY ANΔPA AΠO ΠYPOBOΛO OΠΛO ENTOΣ AYTOKINHTOY ΣTHN ΠEPIOXH TOY XAIΔAPIOY. ΠPOANAKPIΣH ΔAA.

stefanakos3stefanakos4stefanakos5

ΕΙΚΟΝΕΣ από το makeleio.gr

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK